|

| 186 |
| 708 |
จากการที่เพชร กับ อนาวินคบหากันมา เกือบปี แล้ว อนาวินจากหนุ่มไฮโซ เพลบอย ตอนนี้เขา
หยุดปักหลักอยู่ที่เธอ เรียกได้ว่าเชื่อฟังเลยก็ใช่ เขาแคร์เธอมากที่สุด และเขาก็แน่ใจแล้วว่าเธอคือ
คนที่ใช่
" คุณแม่ คุณพ่อ คร๊าบ ไปคุยกับคุณพ่อของ เพชรให้ผมหน่อยสิ ผมอยากแต่งงาน " วินออด
อ้อนคุณหญิงพิมพา หลายครั้งแล้ว
" แกแน่ใจนะ แม่ไม่อยากให้หนูเพชรต้องเสียใจ" พิมพาดูออกว่าลูกชายตัวเองรักเพชร มาก แต่ถาม
ให้แน่ใจก่อน
" ครับแม่ นะครับคุณพ่อ"
" เอาไปก็ไป แต่หมั้นกันไว้ก่อนนะ " วัชระ พ่อของเขา ตกลง
" ครับ " แค่หมั้นไว้ก่อนเขาก็ดีใจมากแล้ว
" จะไปไหนกันค่ะ " วุ้นที่เพิ่งลงมาถามด้วยความสงสัย
" ก็ไปขอพี่สะใภ้ให้เราไวยัยวุ้น" วินหันไปบอกน้องสาวด้วยท่าทางอารมณ์ดีสุดขีด
" จริงหรอค่ะ" วุ้นย้ำ
"ไปกันเลยนะครับ" เขาใจร้อน นี่ก็ไม่ได้บอกเธอไว้ก่อนกะจะเซอร์ไพร์ เธอเหมือนกัน
และครอบครัว อมรไพศาลก็เดินทาง ไปยังบ้าน วงศ์รัตนานุกูล ทุกคนในครอบครัวยินดี ที่จะรับเธอ
มาเป็นสมาชิกใหม่กันหมด แต่ที่ออกนอกหน้าที่สุดจะมีใคร นอกจาก อนาวิน ที่ขับรถไปผิวปากไป
จนตนเป็นพ่อ แม่ อดหัวเราะไม่ได้ พวกท่านต่างดีใจที่ลูกชาย เจอคนที่ใช่ซะที ไม่ใช่ลอยไปทางโน้น
ที ทางนี้ที เหมือนเมื่อก่อน และ รถคันงามก็มาจอดอยู่หน้าบ้านเธอ
" ฮัลโล ที่รัก ตอนนี้ผมอยู่หน้าบ้านคุณแล้ว เรียนคุณพ่อคุณด้วย " เขาพูดจบก็ตัดสายทิ้งโดยไม่รอ
เธอถามอะไรทั้งสิ้น สักพักเธอในชุดเดรส สีหวานเรียบๆ แต่มีสไตล์ก็เดินมาเปิดประตูให้
" เชิญค่ะ" เพชรกล่าวเชิญชวน และ ผายมือให้เขาเอารถไปจอดในบ้าน แต่เธอไม่รู้ว่าคนในครอบ
ครัวเขาก็มา จนเขาจอดรถเรียบร้อยแล้ว คุณหญิงพิมพาเปิดประตูลงมาคนแรก และตามด้วย วัชระ
พ่อของเขา
" อ้าวคุณแม่ คุณพ่อ สวัสดีค่ะ" เพชรยกมือไหว้อย่างนอบน้อม
" จ๊ะ ลูกเพชร" คุณหญิงพิมพา เดินเข้ามากอดเอไว้
" เชิญข้างในดีกว่าค่ะ" เพชรบอกให้ทุกคนเข้าไปในบ้าน ส่วนเธอรีบเดินมารั้งเขาไว้ก่อน
" นี่คุณ นี่เรื่องอะไรกันค่ะ" เพชรถามความสงสัยจากเขา
" จุ๊บ เดี๋ยวก็รู้" อนาวิน จุ๊บแก้มเธอ และยิ้มแบบมีเลศนัยให้ก่อนเดินตามพ่อแม่ เขาไป สุดท้ายเธอก็
ต้องตามไปอยู่ดี พร้อม
กับความข้องใจที่มีอยู่เต็มอก
เธอเดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ก็เห็นพ่อ และน้องชายเธอ และพ่อแม่ รวมถึงน้องสาวเขา นั่งกัน
อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เธอยังงงอยู่เลย ว่ามีอะไรกันแน่ เธอก็คลานไปนั่งข้างพ่อเธอ
" มากันครบแล้ว ผมขอเข้าเลยเลยนะ" วัชระพูดขึ้น
" เชิญครับ" พิพัฒน์ว่า
" คือ งี้ค่ะ ตาวินลูกชายดิฉัน กับหนูเพชร เขาคบหากันมาเกือบปีแล้ว เลยอยากให้หมั้นหมายกันไว้ก่อน คุณพิพัฒน์ เห็นว่าเป็นไงค่ะ" คุณหญิงพิมพา ใจร้อนเลยพูดเรื่องนี้ซะเอง เล่นเอาเพชรอึ้งไปเลย
" คุณวิน คุณรักยัยเพชรจริงหรือเปล่า" พิพัฒน์หันำปถามอนาวิน เขาห่วงลูกสาวมาก เพราะได้ยินข่าวของชายหนุ่มมาเยอะ
" ผมรักเธอ รักมาก" อนาวินตอบด้วยน้ำเสียงที่แสดงให้รู้ถึงความมั่นคง ชัดเจน
" ผมคงไม่มีปัญหา แต่เรื่องนี้ต้องให้ยัยเพชรตัดสินใจเอง" พิพัฒน์ หันไปมองลูกสาวที่นั่งก้มหน้าก้มตา อยู่
" ว่าไงลูก แม่ให้หนูตัดสินใจนะ" คุณหญิงพิมพา กล่าว
" คือ เพชร...เพชร" เธอทั้งตกใจ ทั้งอาย ก็เขาเล่นบอกรักเธอต่อหน้าทุกคน จึงทำให้เธอพูดไม่ออก
" ผมขอคุยกับเพชรแปบนึงนะครับ" และเขาก็จูงเธออกไปคุยกันนอกบ้าน
" เพชร คุณยังไม่มั่นใจในตัวผมอีกหรอ" เขาถามเพราะ สงสัยที่เอดูเหมือนคนขาดความมั่นใจ
" " เงียบเพชรยังยืนนิ่งอยู่
" ผมรักคุณนะ" เขากุมมือเธอไว้ และบอกรักเธอ มันถูกกลั่นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจเขา
" แล้วคุณหละ รักผมไหม" เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธออย่างค้นหาความจิง
"เข้ามาใกล้ๆสิค่ะ " เธอบอกเขา และ เขาเดินเข้ามาหาเธอ
" จุ๊บ" เพชรเขย่งตัวจุ๊บแก้มเขา แทนคำตอบ เล่นเอา เขาที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับอึ้ง ส่วนเธอก็รีบเดินหนีเขา มีหรือที่เขาจะยอม เขาก้าวเพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงตัวเธอแล้ว เรารวบตัวเธอไว้ ในวงแขน
" ขี้โกงหนิ ขโมยหอมแก้มผม" เขาพูดขณะที่เกยคางไว้บนไหล่ของเธอ และโอบกอดเธอไว้ จากด้านหลัง
" ผมไม่ยอมนะ" เขาทำน้ำเสียงอ้อน
" ดี งั้นต่ไปอย่างหวัง เพชรจะไม่ให้คุณอีกจนกว่าเราจะแต่งงานกัน" เพชรแกล้งพุด
" ก็ได้ ผมให้คุณจูบให้ทั่วเธอเลยก็ได้ ที่รัก" เขาพูดจากำกวม จนคนฟังถึงกับใบหน้าร้อนผ่าว
" บ้า"
" ถ้าคุณไม่จูบผมจูบเองก็ได้" เขาพูดจบก็ดันตัวเธอหันกลับมาเผชิญหน้า กับเขา จากนั้นเขาก็ค่อยๆโน้มใบหน้าลงมาเตรียมที่จะจุมพิตที่บางบาง แต่
" อะแฮ่มๆ " เสียง ของ เเพทกับวุ้นที่แอบดูมานานแล้วขัดจังหวะ ทำให้เขาต้องชะงัก
" นี่นาย เอ้ยไม่ใช่ พี่เขย ที่หลังจะสวีทกันหัดดูซะบ้าง" แพทแซว จนอนาวินเองก็รู้สึกอาย ยิ่งสาวเพชรไม่ต้องพูดถึง ใบหน้างามบัดนี้แดงจัดจนเห้นได้ชัด
" พี่แพทพอได้แล้ว ดูพี่เพชรสิ อายจนหน้าแดงเลย" วุ้นปรามแพท และทั้งคู่ก็พากันเดินหัวเราะคิกคัก ไป
" ไปดีกว่า ที่รัก" เขาจูงมือเธอเดินกลับเข้าไปในบ้านอีกครั้ง
" อ้าวมากันแล้ว ว่าไงลูก" วัชระพูดขึ้น
" เพชรตกลงค่ะ" ทุกคนต่างดีใจกันยกใหญ่
"คุณพ่อครับ ผมอยากถามว่าทำไมลูกสาวคุณพ่อดุจัง" อนาวินถามพิพัฒน์ ทำให้พวกผู้ใหญ่หัวเราะกันเสียงดัง
" คุณวิน อันนี้พ่อก้ไม่รู้นะ" พิพัฒน์บอกเสียงกลั้วหัวเราะ
" เรียกวิน เฉยดีกว่าครับ" เขาคร้านทันที
" แต่แม่ว่าดีนะ หนูเพชร ไม่งั้นตาวินจะเปลี่ยนจากเสือกลายเป็นลูกแมวได้ไง " คุณหญิงพูดเสริม และนี่ก็ทำให้เพชรยิ้มออกมา
" คุณพิพัฒน์ จะเรียกอะไรตามสบายนะครับ" วัชระบอก
" ไม่หรอกครับ แค่พวกคุณเอ็นดูยัยเพชร ผมก็ดีใจแล้ว" พิพัฒน์บอก
" เดี๋ยวทางเราจัดการเรื่องงานเองนะค่ะ คุณพิพัฒน์ไม่ต้องเป็นห่วง" คุณหญิงพิมพา เสนอ
" วันนี้คงต้องกลับก่อน หลังเชิญคุณพิพัฒน์ ไปทานข้าวที่บ้านนะครับ " วัชระ ชวญ เขา2 คนคุยกัน
ถูกคอมาก
" ยินดีครับ"
" ลาเลยนะครับคุณพ่อ " วินหันไปไหว้ และ เขาก็เดิน ออกจากบ้านมา แต่ เหลือเพียงวุ้นเท่านั้นที่
ยังไม่รู้ว่าทุกคนเตรียมจะกลับ ในขณะที่ทุกคนหาตัวกันให้วุ่น
โหมด แพท กับ วุ้น
" พี่แพทค่ะ พี่แพทจะเรียนต่อที่ไหนหรอ" วุ้นถาม เธอรู้สึกใจหาย เมื่อคิดว่าจะไม่ได้เจอ แพทแล้ว
เพราะเขาจะต้องเข้า มหาลัยแล้ว
" พี่จะลองไปเอนท์ ที่จุฬา ดู" แพทบอก เขาเองก็ใจหายเช่นกัน
" แล้วต่อไปเราคงไม่ได้เจอกันแล้วสิ" วุ้นหน้าเศร้าลง
" ไม่หรอก พี่จะไปหาบ่อยๆ" แพทบอก เพราะ เขาเองก็สังเกตเห็นเธอดูเศร้าๆ
" จิงนะค่ะ " วุ้นยิ้มออกมาได้ในที่สุด
" อือ" เขาเอามือยีหัวเธอจนยุ่ง
" วุ้นมีอะไรจะบอกค่ะ" วุ้นตัดสินใจแล้ว เธอคิดมานานแล้ว
" อะไร " แพมเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงวัย
" วุ้นชอบพี่ค่ะ" วุ้นบอกออกไปในที่สุด
" วุ้น " แพทอึ้ง เขาไม่คิดว่าเธอจะใจตรงกับเขา
" พี่ดีใจ ที่เราใจตรงกัน" แพทบอก
" พี่แพท" วุ้นเองดีใจมาก เพราะ เธอแอบรักเขาตั้งแต่ที่เขาช่วยเธอจากพวกนักเลง
" นี่พี่ให้" เเพท ยื่นสร้อยคอรูป หัวใจ ใหเธอ เขาซื้อมานานแล้วแต่ไม่กล้าให้
" สวยจังค่ะ วุ้นจะใส่ไว้ตลอดเลย"
" พี่ใส่ให้ " แล้วเเพทก็สวมสร้อยให้เธอ
" ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วนะ" แพทพูดเมื่อใส่สร้อยให้เธอเสร็จ ส่วนวุ้นก็ยักหน้า เป็นคำตอบ
ภาพทั้งหมดนี้ อนาวิน และเพชร เห็นหมด เพราะ เขา2คน เดินหา ว่าไปอยู่ไหนกัน จนมาพบตอนที่
คนคุยกัน เขาหวงน้องสาวมากจึงไม่ค่อยสบายใจ แต่เพชรเองก็ไม่ได้ว่าอะไรที่แพท จะมีความรัก
และคนนั้นคือ วุ้น
" วุ้น ยัยวุ้นอยู่ไหน" อนาวินตัดสินใจเรียก และ แกล้งทำเป็นไม่เห็น
" อยู่นี่ค่ะ " วุ้นรีบลุกขึ้น
" มีอะไรค่ะ "วุ้นถามพี่ชาย
" กลับได้แล้ว" อนาวินพูดเพียงสั้นๆ และเดินไปก่อน เพชรเองสังเกตได้ว่า เขาคงไม่พอใจ
เมื่อครอบครัวเขากลับไปเธอก็เล่าเรื่องเธอกับเขา ให้พ่อ กับน้องฟัง เพราะ พ่อเธอซักถาม อย่าง
ละเอียด แต่เมื่อเธอว่าง เธอกับกังวล เรื่องน้องชายเธอขึ้นมาแทน และมันทำให้เธอไม่สบายใจ
เพราะ ถ้าเขารักเธอจิง ทำไมต้องทำเหมือนรังเกียจน้องชายเธอด้วย
**********************************************************
อัพครบแล้วจ้า ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายของคุกก้า นะค่ะ
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 186 |
| 708 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |