|

| 260 |
| 782 |
ตั้งแต่ที่ หญิงสาวกลับไป อนาวินก็ได้แต่เดินกระวนกระวายไม่หยุด เหมือนหนูติดจั่น เขาเดินเวียน
ไปมา ในมือกำโทรศัพท์ไว้แน่น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์เธอ แล้วสุดท้ายก็ไม่โทร อย่างนี้
เกือบร้อบครั้งได้แล้ว เขาเป็นห่วงเธอ กลับบ้านคนเดียว แถม แทกซี่สมัยนี้ไว้ใจไม่ได้อยู่ด้วย และ
ไหนจะเรื่องที่เธอบอกว่า จะเลิกกับเขาถ้าทนไม่ไหวอีก เขาจะบ้าอยู่แล้ว สุดท้ายเขาก็ต้องไปที่ห้อง
เขาน้องสาว
" ก๊อก ก๊อก"
" วุ้นเปิดประตูให้พี่หน่อย " อนาวิน พูดเสียงเข้ม
" ค่ะ แปบนึง" ไม่นานร่างเล็กของน้องสาวเขา ก็มาเปิดประตูให้ เขาเดินเข้าไปในห้อง และนั่งลง
บนเตียงนุ่ม
" พี่วินมีอะไรหรือเปล่าค่ะ" วุ้นแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง ทั้งที่เธอรู้ทั้งหมดดี รวมถึงเรื่องตอนเย็นที่พี่
ชายตัวดีของเธอแอบ ฟังเธอกับ เพชรคุยกัน
" ก็เรื่องเพชรนะสิ" เขาขมวดคิ้วจนมันแทบมาติดกัน
" คิก คิก " วุ้นหัวเราะเบาๆ ก้พี่ชายเธอนะสิ ทั้งรักทั้งห่วง แต่ไม่ยอมลดละทิฐิสะที
" พี่เพชรทำไมค่ะ" วุ้นถามเสียงกลั้วหัวเราะ
" เป็นอะไรห๊า ยัยวุ้น พี่ไม่ใช่ตัวตลกนะ ! หัวเราะอยู่ได้ !" อนาวินตวาดลั่น อารมณ์ เสียอยู่แล้ว
จึงพาลมาลงที่น้อง
" " วุ้นอึ้ง พี่ชายเธอไม่เคยว่าเธอสักครั้ง แต่ครั้งนี้เขามาตวาดใส่เธอ
" โธ่เว้ย " เขาสบถอย่างหัวเสีย ก่อนเดินออกไปจากห้องน้องเขาทันที
พอเขาออกไป วุ้นเองก้ไม่ได้โกรธพี่ชายนักหนา แค่น้อยใจ ที่เขามาพาลใส่เธอ คิดแล้วเธอก็
จัดแจงโทรไปหา หญิงสาวคนรักของพี่ชายตัวดี
" ฮัลโหล เพชรพูดค่ะ" เสียงความกรอกเสียงพูด
" ค่ะ วุ้นเองนะ"
" มีอะไรจ๊ะ" เพชรถาม
" ก็พี่วินนะสิค่ะ ตวาดใส่วุ้นลั่นเลย ปกติพี่เขาไม่เคยเลย" วุ้นฟ้องเปนชุด
" เห็นไหม พี่บอกแล้ว ว่าพี่วุ้นอ่ะ ไม่มีเหตุผล" เพชรพูดเสริม พลางหยิบรูปของหายหนุ่มที่วางข้าง
เตียงขึ้นมาดู
" พี่เพชรโกรธพี่วินจิงๆหรอค่ะ" วุ้นเริ่มเข้าเรื่อง ปฏิบัติการ ทำตัวเป็นกาว สมานรอยร้าว
" ก็ไม่ได้โกรธอะไรมากหรอก พี่แค่หมั้นไส้ คอยดูนะถ้าเค้าไม่มาพูดกับพี่ก่อนพี่จะไม่พูดด้วยเลย"
เพชรบอก
" อ้าว แล้วถ้าพี่วินก็ไม่พูด พี่เพชรก็ไม่พูด ต่างคนต่างไม่พูดแล้วจะทำยังไง" เธอหวั่นๆแทนเลย
เพราะ พี่ชายเธอเปนคนที่ไม่ชอบง้อใครสักเท่าไหร่
" ก็ดี ถึงไงพี่ก้ไม่ยอมพูดก่อนเด็ดขาด " เพชรว่า
" ยังไงพี่เพชรก็ใจเย็นๆนะค่ะ " วุ้นบอก เพราะ สงสารพี่ชาย
" พี่ไม่รับปากนะ ขึ้นพี่ชายวุ้น" เพชรตอบกลับไป
" งั้นแค่นี้นะค่ะ วุ้นต้องนอนแล้ว" วุ้นบอก
" จ๊ะ ฝันดีนะ" เพชรบอกสาวน้อย ก่อนที่จะจบการสนทนา เธอก็ปริ๊นรุปเขาจากคอมพิวเตอร์ มา1
แผ่น และเอาไปปิดไว้ที่ประตู จากนั้นเธอก็เอา ลูกดอกขึ้นมา เล็ง และปาใส่รูปเขา อย่างกับเขายืน
อยู่ตรงนั้นนจิงๆ เธอทั้ง ว่าเขา บ้างก็ หยิบหมอนข้างมาทุบตี อย่างหั่นไส้เขา จนเหนื่อยหอบ และ
หลับไป ในที่สุด
ส่วนวุ้น ก็รีบแจ้นไปหาคุณแม่โดยเร็ว เพราะ เธออยากให้ทั้งคู่ดีกันไวๆ จึงคิดว่าถ้าไปปรึกษาแม่ คง
ช่วยได้แน่นอน
" ก๊อกๆ คุณแม่ขา" วุ้นเคาะประตู และเรียกคุณหญิงพิมพา
" ว่าไงยัยวุ้น มีอะไรมาหาแม่ซะค่ำเชียว" คุณหญิงเปิดประตูให้ ลูกสาว
" วุ้นจะมาปรึกษาคุณแม่เรื่องพี่เพชร กับ พี่วิน" วุ้นพูด
" เค้าทำไมลูก" วัชระถามวุ้น เพราะ เขาออกจากห้องน้ำมาได้ยินพอดี
" เค้าโกรธกันค่ะ คุณพ่อ คุณแม่"
" เหนไหมแม่ พ่อบอกแล้ว" วัชระหันไปพูดกลับภรรยา
" พี่เพชรบอกว่า ถ้าพี่วินไม่พุดกับเขาก่อน พี่เพชรก็จะไม่พูดด้วย" วุ้นพูดต่อ
" ฮ่าๆ ต้องอย่างนี้สิ หนูเพชร " วัชระตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญือย่างถูกใจ
" คุณวัชระ เป็นอะไร" คุณหญิงหันไปถามสามี
" อย่างตาวิน ต้องเจอแบบนี้ซะบ้าง เพราะ คุณอ่ะ ตามใจเจ้าวินจนเคยตัว ใครขัดใจไม่ได้ " วัชระ
โทษภรรยา จึงถูกค้อนเข้าวงใหญ่
" แล้วเราจะทำยังไงดีค่ะ" วุ้นถามอย่างร้อนใจ
" เอาแบบนี้ คุณวัช คุณไปหรอกถามตาวินสิ ว่าเขาทะเลาะกันเรื่องอะไร" คุณหญิงพิมพา สั่งสามี
" อ้าว ทำไมต้องเป็นผมด้วยหละคุณ" วัชระหันไปถามภรรยา
" คุณเปนผู้ชาย ด้วยกันคุยกันง่ายกว่า" คุณหญิงยกเรื่องนี้มาอ้าง
" ก็ได้" วัชรจำต้องเดินไปที่ห้องลูกชาย
ส่วนสองแม่ลูกก็คุยกัน ปรึกษากัน พากันหัวเราะคิกคัก เมื่อลูกสาวเล่าให้ฟังถึงลูกชาย ว่าเขาหึงหวง
และ รัก หญิงสาวมากแค่ไหน ซึ่งคุณหญิงพอใจทีเดียว ที่ลูกชายจอมกะล่อน เปลี่ยนไปมาก แถมใน
ทางที่ดีอีก
" วินเปิดประตูให้พ่อหน่อยลูก" วัชระเรียกลูกชาย ขณะที่อยู่หน้าห้องเขา
" ครับ " ไม่นานอนาวินก็ออกมาเปิดประตูให้ วัชรเดินเข้าไปตามลูกชาย
" เป็นอะไรตาวิน พ่อเห็นแกกับหนูเพชร ไม่คุยกันเลย" วัชระค่อยหรอกถาม
"เปล่าครับ ไม่มีอะไร" อนาวินตั้งใจจะปิดพ่อของตัวเอง
"อย่าปิดบังพ่อดีกว่า พ่ออาบน้ำร้อนมาก่อนนะ" วัชระบอก
" คือไม่มีอะไรจิงๆครับ" เขายังโกหกไม่เลิก
" หรือว่าแก ลังเล ว่าจิงๆแล้วแกไม่ได้รักหนูเพชร พ่อจะได้ยกเลิกงานหมั้นซะ" วัชระพูดต่อ
" " เงียบ
" แต่พ่อว่าก็ดีนะตาวิน อย่างหนูเพชรนะจืดไปสำหรับแก" วัชรแกล้งว่าเพชร เพื่อที่จะดูอาการลุกชาย
" ไม่ใช่ครับพ่อ ผมรักเธอจะตาย ก็เพราะรัก นี่แหละ ถึงได้ทะเลาะกัน อุ๊บ" เขาลืมตัวเผลอพูดความ
จิงออกมา จึงเอามือปิดปากแทบไม่ทัน
" นั่นไงหลุดมาแล้ว เล่าให้พ่อฟังซะดีๆ" วัชระยังตื๊อไม่เลิก
" ก็ไม่เชิงทะเลาะหรอกครับ แค่โกรธกัน" วินพูดเสียงอ่อย
" เรื่องอะไร"
" ก็เพชรนะสิครับ แค่ผมขอกุ๊กกิ๊กกับเธอ เธอก็ไม่ยอม ผมจะเหี่ยวแห้งเฉาตายแล้วนะครับ" พอได้พูด
ที่นี้ นายวินใส่เป็นชุดเลย จนวัชระอดขำไม่ได้ โกรธกันเพราะ เรื่อง อย่างว่า
" แกก้ทนสิ" วัชระพูด
" โธ่พ่อ ผมอดมานานมากแล้วนะ จะสี่เดือนอยู่แล้ว " เขาบอกพ่อด้วยใบหน้าหงิกงอ
" แกก็ต้องทน พ่อช่วยแกไม่ได้หรอกเรื่องอย่างนี้ พ่อไปนะ" วัชระนึกขำลูกชายตัวเอง และ เดินกลับ
ห้องตัวเอง พอไปถึงเขาก็เล่าเรื่องที่ไปสืบมานี้ให้ภรรยา และลูกสาวฟัง ทั้ง3คนหัวเราะลั่น และช่วย
กันวางแผนเพื่อช่วยลูกชายต่อไป สามคนปรึกษากัน คุยกันอย่างสนุกสนานจนดึก สุดท้าย วุ้นก็
เผลอหลับไปที่ห้องของแม่เธอ จนถึงเช้า
*********************************************************************
อ่านแล้วช่วยเม้นท์กัน ด้วยนะค่ะ ถ้าไม่สนุกหรือ มีข้อบกพร่อง ก็บอกได้นะค่ะ คุกก้าจะเอาไปแก้ไข
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 260 |
| 782 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |