|

| 260 |
| 782 |
อนาวินบรรจงจูบไปทั่วร่างบอบบางอย่างแสนรัก ไม่เหลือเว้นไว้แม้แต่นิดเดียว ไม่ฟังแม้กระทั่ง
เสียงที่เธอคัดคร้านเขา เขาเคลียคลออยู่กับยอดอกเธอไม่ห่าง จนหญิงสาวครางเสียงหวามด้วย
ความรัญจวนใจ พลางเหนี่ยวรั้งให้เขาแนบชิดกาย ไม่นานกางเกงว่ายน้ำตัวจิ๋วของเธอก็ถูกเขา
ถอดออกอย่างง่ายดาย เมื่อไม่มีสิ่งกีดขวาง เขาก็ ก้มลงจูบที่เนินเนื้อสาวของเธออย่างเร่าร้อน จน
เธอครางไม่หยุด มือเรียวจิกทึ้งผมเขา ด้วยความทรมาน เมื่อเพลิงอารมณ์ปะทุขึ้น เขาโลมเลีย
เล้าโลมเธอ
" วินขา " เธอครางร้องชื่อเขา เมื่อความวาบหวามที่เขามอบให้ทำให้ตัวเธอร้อนเปนไฟ
" ผมรู้แล้ว คุณมีอะไรจะคุย รอก่อนได้ไหม" เขาเงยหน้าขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
" เพชรไม่ได้เรียกคุณซะหน่อย คุณทำให้เพชรร้องออกมาเองต่างหาก" เธอตอบเสียงอ่อย ด้วย
ความเขินอาย เมื่อเขาพอใจกับคำตอบที่น่าพอใจ เขาก็ประกบปากจูบอย่างดูดดื่มกับเธออีกครั้ง
ก่อนที่เขาจะรีบจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างร้อนรน และลงทาบทับร่างกับเธออีกครั้ง เขาซุก
หน้าลงกับอกอวบ และ ซอกคอขาวอีกครั้ง ครั้งนี้เนิ่นนาน และไม่ว่าเขาจะจูบเธอตรงไหนเขาก็จะ
ฝากร่องรอยรักของเขาไว้บนผิวเนียนของเธอ มือหนาของเขาลูบไล้ไปทั่ว จนถึงสะโพกกลมกลึง
ได้รูบของเธอเขาก้เคล้นคลึงและ ดันสะโพกเธอให้แนบชิดกับสะโพกเขา ก่อนที่เขาจะแยกเรียวขา
งามออกจากกัน และ ยกสะโพกเธอขึ้นเล็กน้อย และ เขาก็บบรจงสอดแทรกท่อนกายแห่งความเปน
ชายเข้าไปผสานกับเธอ อย่างนุ่มนวล เขารอให้เธอปรับสภาพได้สักพักก่อนที่จะขยับกายเข้าออก
ตามจังหวะ จากช้าๆ แปรเปลี่ยนเปน เร่าร้อน เมื่อเพลิงสวาทของเขาสองคนปะทุขึ้น สองร่างกอด
รัดกันอย่างแนบแน่น ร่างบางครางออกมาไม่ขาดสาย เขาขยับกายกายเร่งจังหวะถี่ขึ้น จนหญิงสาว
หวีดร้องเสียงหวาน ร่างบางกระตุกเกร็งเล็กน้อย เรียวแขนสองข้างโอบรอบคอเขาไว้แน่น อนาวิน
เมื่อเห็นเธอพร้อมเขาก็เร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ และเขาก็พาเธอไปพบพานกับความสุขสม ก่อนที่เขา
จะพลิกตัวลงนอนข้างเธอและ ดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอก
" ผมรักคุณที่รัก" เขาพร่ำบอกรักเธอเมื่อบทรักอันเร่าร้อนของเขาและเธอจบลง ด้วยเสียงหายใจ
ที่หอบเหนื่อย คืนนั้นเขาบรรงเลงบทรักกับเธอ หลายต่อหลายรอบ จนเธอเมื่อยขบไปทั้งตัว กว่า
เธอจะได้นอนก็ปาเข้าไปค่อนคืน หญิงสาวหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ก็เปรี่ยมล้นไปด้วยความ
สุข
11.15น.
สองร่างที่นอนตะกองกอดกันตั้งแต่เมื่อคืน จนบัดนี้เวลาล่วงเลยมาครึ่งวัน คงเปนเพราะ ความ
เหนื่อยล้า จากการร่วมรัก หลายๆต่อหลายหนเมื่อคืน ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน เธอ
ค่อยๆจับมือที่พาดทับตัวเธอออกอย่างระมัดระวัง และเธอค่อยๆยันกายขึ้น แต่เพียงแค่เธอขยับกาย
นิดเดียว ก็ปวดเมื่อยไปทั้งตัวจนต้อง ครางออกมา " โอย" เธอจึงล้มตัวลงนอนต่อ เธอเบียดตัว
เข้าหาคนตัวโตทียังหลับสนิทอยู่ เธอมองใบหน้าหล่อเหลาของเขา ที่ปกติมักทำหน้ายุ่งบ่อยๆ
เวลาไม่พอใจ แต่เวลาที่เขาหลับนั้นดูน่ารักมาก จนเธออดไม่ได้ที่จะ เอามือลูบไล้ไปบนหน้าเขา
เธอไล้ไปทั่วตั้งแต่คิ้วของเขา ลงมาที่จมูกโด่งสัน และมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีชมพูได้รูป พลางนึกถึง
เวลาที่เขาพรมจูบไปทั่วร่างของเธอ หารู้ไม่ว่าการที่เธอ ลูบใบหน้าเขานั้น เปนการปลุกให้เขาตื่น
ร่างหนาที่นอนอยู่ ใช้วงแขนรัดเธอ ให้ขึ้นมาอยู่บนตัวเขา
" ว้าย" เธอตกใจ บัดนี้เธอนอนอยู่บนตัวเขา อกอวบอิ่มของเธอเบียดแนบชิดกับแผงอกกว้างของเขา
" ปลุกทำทำไมที่รัก หรือว่าคุณอยาก...." อนาวินพูดและส่งสายตาเปนประกาย สื่อความหมายออกมา
" บ้า ป่าวนะ " เธอหลบตาไม่กล้ามองเขาตรงๆ เพราะอาย
" แต่ผมอยากหนิ" พูดไม่พูดป่าว อนาวินเอาจมูกโด่งๆ ฝังลงบนแก้มนวล
" ไม่เอานะค่ะคนดี คุณต้องไปทำงานแล้ว" เธอรีบเอามือดันหน้าเขาไว้
" ก็ได้ แต่ต้องมีอะไรมาแลก" เขาทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่เธอ
" ค่ะ แต่ตอนนี้เพชรไปอาบน้ำก่อนนะค่ะ " เธอรวบผ้าพันกายไว้
" ผมอาบด้วยสิ นะนะ" เขาอ้อนเธอ
" ว้าย ไม่เอานะ อย่าค่ะ ปล่อยเพชรนะ" เพชรโวยวายเมื่อเขาอุ้มเธอขึ้นและตรงไปยังห้องน้ำ
เขาออดอ้อนให้เธอถูหลังให้ และ เขาก็ไม่ยอมเสียเปรียบ เขาก็ถูให้เธอเช่นกัน แต่ไม่ได้ถูแบบ
ธรรมดานะ พิเศษก็ตรงที่ เขาใช้ปาก ถูแทนฟองน้ำ บ้างก็แกล้งเธอ ทั้งคู่อาบน้ำกันอย่างสนุกสนาน
เล่นกัน อย่างเด็กๆ
เชียงใหม่
ครอบครัวของเธอ กับเขาไปพักผ่อนกันที่ต่างจังหวัด เพื่อผ่อนคลาย และตัองการให้เธอ กับ เขาปรับความเข้าใจกันได้ แต่ก็เปนการดีเพราะ หมุ่มสาวอีกคู่ก็พัฒนาความสัมพันธขึ้นเรื่อย ระหว่างที่ผู้ใหญ่คุยเล่นกัน แพท กับ วุ้นก็ ขอตัวออกไปเดินเล่น
" พี่แพท อีกไม่กี่เดือนพี่ก็จบ ม.6แล้ว " วุ้นทำหน้าเศร้า
" แล้วไง" แพทถามและบีบมือเธอเล็กน้อย
" ก็เราจะไม่ได้เจอกันบ่อยๆอีกเเล้ว" วุ้นบอก
" เจอสิ พี่จะไปหาวุ้นบ่อย" แพทบอก และจูงมือเธอ เดินไปตามทางชมวิวของ รีสอร์ท
" จิงนะค่ะ" วุ้นค่อยมีจิตใจที่เบิกบานขึ้น และ แพทก็พาเธอไปนั่งเล่น ที่ศาลาพักผ่อน ซึ่งบรรยากาศห้อมล้อมไปด้วยต้นไม่ร่มรื่น
" อ้อย " วุ้นเอามือขยี้ตา เพราะ มีฝุ่นเข้าไป
" เปนไร ไหนพี่ดูสิ" เเพทยื่นหน้าเข้าไปดูตาเธอ ตอนนี้หน้าเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ
" ขะ ขอบคุณค่ะ" วุ้น ขอบคุณ แต่แพทเหมือนต้องมนต์ สะกด เขายังอยู่ในท่าเดิม และสบตาเธอ
ใบหน้าหล่อๆของเขา ยื่นเข้าไปใกล้เธอ ส่วนวุ้นก็ทำอะไรไม่ถูก จึงหลับตาลง และ เธอก็รู้สึกได้ ว่า
มีอะไรสักอย่างสัมผัสที่ข้างแก้ม ทำให้แก้มใส แดงเรื่อขึ้น เธอค่อยๆลืมตาขึ้นมองเขา
" พี่ขอโทษนะที่ล่วงเกินเธอ" แพทเงก็อายเหมือนกัน แต่เขาห้ามใจไม่ไหวจิงๆ
" " วุ้นเงียบ
" โกรธหรอ" แพทถามต่อ
" ป่าวค่ะ แต่วุ้นมีอะไรจะบอก" เธอทำท่าเหมือนมีอะไรจะกระซิบที่หูเขา แต่ป่าวเลย เธอจุ๊บเขา
คืนแทน นั่นทำให้แพทอึ้งเลย
" 5555 พี่แพทเปนไรค่ะ " เธอขำท่าทางของเขา
" อย่าทำแบบนี้กับคนอื่นนะ " เขาดีหน้าดุๆ ใส่เธอ แต่ใบหน้ากับแดงแจ๋จนถึงใบหู
" เจ้าค่ะ คุณชาย 555" แล้ววุ้นหยิกแก้มเขา2ข้าง ไปมาและ วิ่งหนีเเพท
" อย่าให้จับได้นะยัยตัวดี จะตีให้ก้นลายเลย" แพทตะโกนและวิ่งตามไป ความสัมพันธ์ของพวก
เขากำลังเปนไปด้วยดี

*************************************************************
มาอัพแล้วน้าคร้า ช่วยเม้นท์หน่อยนะ
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 260 |
| 782 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |