|

| 188 |
| 710 |
ระหว่างที่2 ครอบครัวไปเที่ยวกันนั้น พ่อเธอและ พ่อแม่เขาก็คุยกันอย่างถูกคอ รวมไปถึง วุ้น
กับ นายแพท ที่จะถูกอกถูกใจกันเปนพิเศษ แต่คุณหญิงนี่สิดูจะทุกข์ร้อนกว่าใครๆ
" เฮ้อ ..." เสียงถอนหายใจของคุณหญิงพิมพา
"เปนอะไรหรือป่าวครับ คุณหญิง" พิพัฒน์ถาม
" นั่นสิคุณ ผมเห็นคุณถอนหายใจมาหลายรอบแล้ว" วัชระช่วยเสริม
" ก็ชั้นอยากอุ้มหลานนะสิคุณ " คุณหญิงบ่น
" โธ่นึกว่าเรื่องอะไร" วัชระพูด
" ผมก้อยาก ปูนนี้แล้วนะ " พิพัฒน์พูด
" แต่ยัยเพชรอยากหมั้นก่อน แกยังไม่พร้อม" เขาพูดแบบปลงๆ เขาให้สิทธิ์ในการตัดสินใจลูก
" ฉันรู้ค่ะ แต่ทางตาวินเองเค้าก็อยากแต่งใจจะขาด" คุณหญิงพูด
" ลูดเราหนะอยาก แต่หนูเพชรเอยังไม่พร้อม" วัชระเสริม
" ปริ๊ง" หัวสมองอันชาญฉลาดของคุณหญิงคิดอะไรดีๆออกแล้ว
" ฉันมีวิธีค่ะ" คุณหญิงพูดขึ้น
" อะ อะไรครับ" พิพัฒน์รีบถาม
" คืองี้นะค่ะ ............." คุณหญิงเริ่มเข้าเรื่องอธิบายแผนการที่เพิ่งนึกออก คือ เธอจะแกล้ง
ทำเปนป่วยอย่างหนัก และขอความเหนใจจาก เพชร และอ้อนให้เพชรยอมแต่งงานเร็ว ซึ่งทุกคน
ในที่ประชุมต่างเหนด้วย เพราะ ต่างคนก็อยากมีหลานกันทั้งสองฝ่าย
" ฮ่าๆๆ คิกๆ" เสียงหัวเราะ ดังขึ้นเมือ่ฟังแผนการจบ
" ตกลงตามนี้นะค่ะ"
" ครับ ผมให้ความร่วมมือเต็มที่อยู่แล้ว" พิพัฒน์พูด
ณ บ้านอมรรัตนานุกูล
ร่างบางของหญิงสาว กำลัง เข้าครัวทำอาหาร อย่างสบายอารมณ์ เธอทำไปฮัมเพลงไป อย่างมี
ความสุข ทุกอย่างที่เธอทำไป ออกมาจากใจ เธอตั้งใจทำอาหารอย่างสุดฝีมือ เพื่อที่ว่า คนโต
ตัวตื่นมาจะได้รับประทานพร้อมกัน
" อะ ว้าย" เพชร ร้องตกใจ เพราะ ไม่รู้ชายหนุ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมยังมายืนซ้อนหลังเธอ
และโอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง
" ทำไมหนีผมลงมาหละครับ" อนาวิน เอาหน้าเขาแนบแก้มเธอ และพูดข้างหูเอ
" เพชรเห็นคุณ กำลังหลับสบายเลยไม่อยากปลุก" เธอพูดเสียงอ่อย
" ทิ้งผมอย่างนี้ ต้องลงโทษ" เขาว่าจบ ก้หอมแก้มเธอแรงๆจมบุ้มเข้าไป
" หอมจัง" อนาวินว่า
" ไม่เหนหอมเลย เหม็นจะตาย คุณอะ" เพชรย่นจมูก
" จิงหรอ" อนาวินทำจมุกฟุดฟิด ดมที่ตัวเอง
" ไปอาบน้ำและลงมาทานข้าวนะค่ะ" เพชรพูด
" ครับ " อนาวินทำตามอย่างว่าง่าย เมื่อถูกเธอบอกเดี๋ยวนี้เขากลายเปนลูกแมวเชื่องของเธอไป
แล้ว
พอเขาขึ้นไปแล้ว เอก็หันมาสนใจกับการทำอาหารต่อ เธอตักอาหารใส่จาน และไปจัดวางที่
โต๊ะอาหารอย่างตั้งใจ ไม่นานเขาก็ลงมา
" โอ้โห น่ากินจัง" เขาพูด และทำหน้ากรุ้มกริ่มใส่เธอ ทำให้เธอหน้าแดงเรื่อขึ้น เมือรู้ว่าเขา
หมายถึงอะไร
" ทานเลยได้ไหมครับ " อนาวินกอดเธอไว้
" ปล่อยสิค่ะ และก้ทานได้แล้วอาหารเย็นหมดพอดี" เธอแกะพมือเขาออก และ เลี่ยงไปที่โต๊ะ
ทันที
" ถ้ากินแบบนี้ทุกวัน ผมอ้วนแน่น" อนาวินบ่น และนั่นก็ทำให้เพชรหัวเราะ เพราะเขาบ่นแบบนี้มา
หนึ่งอาทิตย์แล้ว แต่ก็กินจนแทบเกลี้ยง
" กรี๊ง ๆ" เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
" ฮัลโล เพชรพูดค่ะ" เธอกรอกเสียงหวานกับไป
" อะ อะไรนะค่ะ " เธอตกใจ กับเรื่องที่ได้ยิน
" แล้วอยู่ที่ไหนค่ะ" เธอถามเสียงสั่น มือไม้สัน น้ำตาคลอ เพราะ ถึงเธอกับคุณหญิงจะรู้จักกันไม่
นาน แต่เธอก็รักและเคารพ เหมือนแม่แท้
" ค่ะ" เอวางโทรศัพท์อย่างเบาๆ และหันไปมาคนที่นั่นอยู่ที่โต๊ะอาหาร
" ใครโทรมาหรอ" อนาวินหันมาถาม เพราะ ดูจากสีหย้าเธอดูไม่ดีเลย
" คุณใจเย็นๆนะ ค่ะ" เพชรเดินเข้าไปชิดตัวเขา และบีบไหล่เขาเบาๆ
" มีอะไร " เขาเริ่มใจไม่ดีแล้ว
" คุณแม่ ป่วยหนักอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ" เพชรพูดเสียงสั่น
" คุณแม่" เขาอึ้งไป และทิ้งช้อนในมือล่วงกระทบจานอย่างแรง
" อยู่ที่ไหน ตอนนี้คุณแม่อยู่ไหน" เขาเขย่าตัวเธอไปมา
" อยู่ที่โรงพยาบาลxxx ค่ะ" เพชรบีบมือเขาอย่างให้กำลังใจ
และ เขา ก็จูงเธอไปที่รถ และออกรถทันที มุ่งหน้าที่ที่โรงพยาบาลอย่างร้อนรน เขาแทบคลั่งอย่
แล้ว แม่จะเปนอะไรหรือป่าว เปนอะไรมากไหม
แต่เขา และเธอหารู้ไม่ ว่าทั้งหมดเปนเพียงแผนการที่คุณแม่เจ้าเล่ห์ วางไว้เท่านั้น

นี่ค่ะ หนูเพชร ของเรา น่ารักช่ายปะ
*************************************************************
อัพแล้วนะค่ะ ถึงจะสั้นไปหน่อย ช่วยเม้นท์กันเยอะๆนะค่ะ
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 188 |
| 710 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |