กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 965,778 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

   หลังจากที่เกิดเรื่องคืนนั้นผ่านมา2อาทิยต์แล้ว ลิลลี่ รู้สึกถึงความผิดปกติภายในจิตใจของตัว

เอง   เธอคิดถึงเขา คิดถึงเหลือเกิน  ทั้งๆที่เธอเจอเค้าเพียงแค่ครั้งแรก  แต่เธอก็หลอกตัวเองว่า

เธอไม่ได้รู้สึกกับเขาคนนั้น  เธอรักอนาวินรักมาก

    แดเนียลเองก็เช่นกัน เขาสืบหาประวัติเธอ ที่อยู่เธอมาเปนเวลา 2อาทิตย์แล้ว  เขารักผู้หญิง

คนนี้อย่างจิงจัง  และวันนี่เขาจะไปหาเธอให้สมกับที่เขารอคอย  เขาหยิบกระดาษที่เขียนที่อยู่เธอ

และออกไปทันที  เขาขับรถไปตามถนน ย่านใจกลางเมือง และ ตอนนี้เขามาถึงแล้ว ก็จอกรถ

เเล้ว   เเดเนียลขี้นไปยังชั้นที่หญิงสาวพักอาศัย

" ติ๊งหน่อง  "  เขากดกริ่งเรียก

" มาแล้วค่ะ"   หญิงสาวเปิดประตูออกมา พบเขาก็ตกใจยืนอึ้ง  ส่วนเขาก็ยิ้มหวานให้เธอ

" มาทำไม"  ลิลลี่ถามเสียงเรียบ หลังจากเรียกสติกลับคืนมาได้

" ผมมาหาคุณ  "  แดเนียลบอก

" กลับไปซะ "  เธอเตรียมจะปิดประตู แต่เขาดันเอาไว้

" เราต้องคุยกัน "  แดเนียลดันเข้าไปในห้องได้สำเร็จ

" มีอะไรว่ามา "  ลิลลี่ยินกอดอก หันมองไปทางอื่น

" ผมรักคุณ แต่งงานกับผมนะ"   แดเนียลบอก

" หมดธุระ แล้วใช่ไหมกับไปซะ"  ลิลลี่ฝืนไล่เขาและเปิดประตูห้อง ไล่  แดเนียลจำต้องเดินคอตก

กลับไป อย่างคนหมดหวัง  พอพ้นล่างสูงใหญ่ ลิลลี่ทิ้งกายนั่งลงกับพื้นอย่างอ่อนแรง เธอน่าพบ

เขาให้เร็วกว่านี้  ตอนนี้ทุกอย่างสายไปแล้ว

" คุณพ่อขา  วันนี้ไม่ไปทำงานหรอค่ะ"  เพชรที่เพิ่งลงมาจากข้างบนเอ่ยถามพ่อ

" วันนี้เดี๋ยวพอเข้าไปที่พรรค ตอนสายๆลูก"  พิพัฒน์บอกกับลูกสาว

" อ้าว พี่เพชร วันนี้ทำไมอยู่บ้านได้ครับ คุณพี่เขย ไม่มารับไปไหนหรอ"  แพทแซวพี่สาว อย่าสนุก

ปาก

" เดี๋ยวเหอะ ตาแพท "  เพชรแกล้งทำเป็นดุน้องชาย  แต่ใบหน้าเงี้ยตรงกันข้ามเลย  ใบหน้าสวย

หวาน ยิ้มละไม  สามพ่อลูกคุยกัน อย่างหนุกสนาน 

" ครับดีครับ คุณพ่อ"  อนาวินเพิ่งเข้ามา

" หวัดดีครับคุณพี่เขย"  แพทเเซว

" ไง จะมารับพี่เพชรไปไหนครับ " แพทถามต่อ

" ไปไกลๆเลย แพท"  เพชรไล่ เพราะเธอชักอาย ใบหน้างามซับสีเลือดขึ้น

" โห เดี๋ยวนี้ไล่น้อง"  แพทยังไม่วายจะหุบปาก

" จะไปไหนกันหละวันนี้ " พิพัฒน์ถาม

" ผมมารับเพชรไปทานข้าวที่บ้าน กับคุณแม่ครับ"  อนาวินตอบ

" งั้นตามสบายเลย วิน"  พิพัฒน์อนุญาต

" เพชรไปก่อนนะค่ะ  จุ๊บ"  เพชรเข้าไปหอมแก้มพ่อ  ทำให้ อนาวินที่เห็นเข้าก็อดอิจฉาไม่ได้ เขา

เดินเงียบไปที่รถ จน หญิงสาวอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเป็นอะไรไป

" คุณวินค่ะ  เปนไรป่าวค่ะ เงียบจัง"  เพชรถามเขา เพราะ เธอสังเกตเห็นตั้งแต่ออกจากบ้านมา

และเขาขับรถออกมาได้สักพัก เขายังปิดปากเงียบไม่พูดอะไร

" คุณลืมอะไรหรือป่าว"  เขาหันมามองหน้าเธอ

" อะไรค่ะ ไม่หนิ"   เพชรถามอย่างงงๆ พลางสำรวจตัวเอง

" คุณลืมจิงๆ ต้องให้ผมทำโทษ"  เขาก้มลงจุ๊บแก้มเธอแรงๆ   เพชรถึงกับเหวอ

" รู้ไหมผมอิจฉา คุณพ่อจะตาย อยู่เฉยๆคุณก็หอมแก้ม ทีผมหละ ขับรถมารับ แต่เช้า กับไม่ได้

อะไรเลย"  อนาวินบ่นยาวเหยียด จนเพชรอมยิ้ม ที่รู้ถึงสาเหตุที่แท้จิง

" โธ่ แค่นี้เอง นึกว่าอะไร"  เพชรเอียงกายไปซบไหล่เขา และกอดเอวเขาอย่างเอาใจ

" แค่นี้ แต่คุณก็ไม่เคยให้ผมเลย"   อนาวินบอกอย่างงอน

" น่ารักจัง คิกๆ  "  เพชรยังกอดเอวเขาแน่น  เงยหน้ามองเขาและหัวเราะคิกคัก  ทำให้เขาหน้า

มุ่ยอย่างงอนๆ

" หัวเราะอะไร"  อนาวิน เอ่ยๆห้วนๆ

" จุ๊บ  ก็คุณน่ารัก"  เพชรจูบคางสากของเขา นั่นทำให้เขายิ้มออกมา  ไม่ช้ารถก็ขับไปถึงบ้านเขา

พอจอดรถเสร็จเขาก็อ้อมมาเปิดประตูให้เธอ  และเขาก็พาเธอเข้าไปในบ้าน

" คุณแม่ คุณพ่อ สวัสดีค่ะ"  เพชรเดินเข้าไป และทำความเคารพ พ่อแม่เขา

" ไหว้พระเถอะลูก"  วัชระพูด

" เอ๊ะคุณหนิ ลูกไหว้เรา ไหนบอกให้ไปไหว้พระ"  คุณหญิงพิมพาพูด

" มาหาแม่ซิลูก"   คุณหญิงตบที่นั่งข้างๆ และเรียกเธอเข้าไปหา  เพชรก็เดินเข้าไปนั่ง คุณหญิงก็

กอดเพชร เพชรอย่างเอ็นดู

" คุณแม่ครับ  บอกลูกสะใภ้คุณแม่หน่อยสิ  ว่า...."   อนาวินส่งซิก ให้แม่เขา ซึ่งคุณหญิงรู้

หน้าที่ดี

" อ๋อ คืองี้นะหนูเพชร  แม่ได้ฤกษ์ แต่งงานลูกมาแล้วจ้า"   คุณหญิงเข้าเรื่อง

" มี2 วันนะลูก  วันแรก  วันที่ 30สิ้นเดือนนี้ อีก2อาทย์จ้า  ส่วน อีกวันคือวันที่  19 เดือนหน้า

เอาวันไหนดีลูก"   คุณหยิงถามเพชร และให้เธอเปนคนตัดสินใจ

" วันที่30ครับ/ วันที่19ค่ะ "   อนาวินกับเพชรพูดขึ้นพร้อมกัน

" ฮ่าๆๆ "  วัชระหัวเราะออกมา ก็ลูกชายตัวดีของเขานะสิทำหน้า หงิกเชียว

" ตกลงวันไหนจ๊ะ"  คุรหญิงถาม

" วันที่19 ค่ะเพชรยืนยัน  แต่ถ้าใครจะแต่งวันที่30 ก็แต่งไปคนเดียวเเล้วกัน"  เพชรพูดอย่าง

เหนือกว่า

" จ๊ะ งั้นตกลงตามนี้"  อนาวินนั่งหน้าหงอยเลย 

" วิน พาน้องไปเดินเล่นไป"   วัชระบอก  อนาวินจึงเดินนำไปก่อน 

" ทำไมต้องวันที่19ด้วย อีกตั้งนาน"  อนาวินพูดทันทีหลังจากที่ออกมาข้างนอก

" ก็30มันเร็วไป "  เพชรบอก

" มันไม่เร็วหรอก นอกจากคุณไม่อยากแต่งกับผม"  อนาวินพาลแล้ว

" ถ้าคุณพูดแบบนี้เพชรก็ไม่มีอะไรจะพูด หัดมีเหตุผลเสียบ้าง "  เพชรบอกและเดินไปนั่งที่ศาลา

นั่งเล่น

" ผมขอโทษนะที่รัก"  อนาวินรู้ตัวว่าตัวเองผิดเต็มๆ  จึงเข้ามาง้อ

" ทีหลังอย่าพูดงี้อีกนะค่ะ  คุณก็รู้ว่าเพชรรักคุณ"  เพชรบอก

" ครับ แต่ผมรอคอยวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกันมานานแล้วนะ"  อนาวินบอกและรั้งร่างบางเข้ามาก

กอด

" ค่ะ เพชรก็เหมือนกัน แต่ต้อให้เวลาเพชรบ้างนะ"   เธอบอกเสียงอ่อย

" ผมให้เวลาคุณก็ได้  แต่วันที่เราเข้าหอ ผมจะไม่ให้คุณได้นอนเลยที่รัก"  ประโยคหลังเขาก้ม

กระซิบข้างหูเธอ  ทำให้คนฟังถึงกับหน้าแดงจัด ก้มหน้าอย่างขวยเขิน   แต่เขาอดไม่ได้ที่จะจูบ

แก้มเธอ  นับวันเขายิ่งรักเธอมากขึ้น มากขึ้น  และจะรักตลอดไป

***********************************************************

วันนีร้มาอัพให้  เสาร์ - อาทิย์คุกก้าไม่อัพนะจ้า