|

| 176 |
| 698 |
แดเนียลยังคงคอยแอบดูเธอ ตามสืบว่าวันๆเธอทำอะไรที่ไหน อย่างไร เขาไม่อยากให้ลิลลี่
ลำบากใจ เขาจึงทำตามที่เธอบอกว่าจะไม่พบกันอีก แต่เขายังคอยเฝ้าดูเธออยู่ห่างๆ
ช่วงนี้ลิลลี่ ไม่ค่อยสบายเธอ คลื่นไส้ อาเจียน เวียนหัว มา2 วันแล้ว เธอจึงยกเลิกงานไปหลายงาน
จนมะยมผู้จัดการส่วนตัว เป้นห่วงจึงมาดู
" โอ๊ก แหวะ ๆ" ลิลลี่อาเจียน และเวียนหัวมา 2วันแล้ว
" เป้นอะไรไหมค่ะคุณน้อง" มะยม สาวเทียมที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวจองเธอถามขึ้น
" สงสัยคงนอนไม่พอค่ะ" ลิลลี่ตอบและ เดินออกจากห้องน้ำมานั่งพัก เธอรู้สึกเวียนหัวมากๆ ไม่
อยากอาหาร และ ก็คลื่นไส้ ขณะที่เธอ นั่งพิงโซฟาเธอเห็น มะม่วงวางอยู่ในงานน่ากิน เธอกลืน
น้ำลายอึกใหญ่
" พี่มะยม ลิลลี่ขอทานได้ไหม" เธอหันไปขออนุญาติ เจ้าของมะม่วงก่อน
" เอาสิค่ะ มากินด้วยกัน" มะยมว่า และเดินมานั่ง ข้างเธอ
" ซี๊ด เปรี้ยวมากๆ" มะยมบอก ใบหน้าเหยเก
" ไม่เหนเปรี๊ยวเลยค่ะอร่อย" ลิลลี่หยิบกิน อย่างเอร็ดอร่อย ไม่มีท่าทีที่จะเปรี๊ยวแม้แต่น้อย
" แหมคุณน้อง อย่างกัยคนแพ้ท้องแหนะ" มะยมแซวเล่นๆ แต่คำพูดนั้นทำให้เธอชะงักกึก
" ท้องหรอ" ลิลลี่พูดกับตัวเอง อย่างกับคนละเมอ ใช่เดือนที่แล้วประจำเดือนเธอไม่มา แต่แล้วเธอ
ก็เรียกสติกลับคืนมา
" พี่มะยมก็ ลิลลี่จะท้องได้ไงค่ะ ท้องมารหละไม่แน่ " ลิลลี่แสร้งพูดกลั้วหัวเราะ
" นั่นสิค่ะ พี่มะยมก็พูดเรื่อยเปื่อย " มะยมบอก และยกเเขนขึ้นมองนาฬิกา
" ตายแล้ว พี่คงต้องไปแล้วค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะ" มะยมหันมาสั่ง หญิงสาว
" ค่ะ " ลิลลี่ตอบเพียงสั้นๆ และมองจนมะยมออกจากห้องไป เธอเอามือลูบบริเวณหน้าท้องเบาๆ
ตอนนี้ในท้องเธออาจมี ลูกน้อยอยู่ก็เป็นได้ หยาดน้ำตาไหลรินอาบแก้ม เธอนึกถึงเขา ชายหนุ่ม
ลูกครึ่ง ที่เธอคอนไล่เขาให้ไปจากชีวิต แต่เธอกับไม่เคยลืมเขาได้เลย
เธอปาดน้ำตาทิ้ง และเดินเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ใส่หมวก ใส่แว่นดำ เพื่อปกปิดใบหน้า เพราะ พวก
นักข่าว กับปาปารัสซี่หูตาไว เธอกลัวเปนข่าว เธอส่งกระเช็คความเรียบร้อย ก่อนเดินออกจากห้อง
ไป เธอเดินไปยังร้านขายยาที่ไม่ไกลจากคอนโดมากนัก เธอเดินเข้าไปหยิยที่ตรวจครรภ์ จ่ายเงิน
และรีบใส่กระเป๋าและออกจากร้ายทันที เดินรีบเดินกลับไปยังคอนโดอย่างรีบร้อน แต่เธอคงไม่รู้ว่า
มีชายหนุ่มคนหนึ่งคอยจับตามองเธออยู่ ตลอดเวลา พอเธอเดินออกไป เขาก็เดินเข้ามา มองตรงที่
เธอมายืนหยิบอะไรสักอย่าง เขาอยากรู้จึง หยิบอ่านดู มันคือ ที่ตตรวจครรภ์ เขารู้ได้ทันทีว่า ถ้า
เธอท้อง เด้กคนนั้นก็คือลุกเขา รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้า และเขาก็เดินออกไปทันที
ลิลลี่มาถึงห้องเธอก็รีบจัดการ เขาไปในห้องน้ำ ทำการตรวจตามขั้นตอน และ ผลตรวจก็ออก
มา เธอท้อง ลิลลี่ เดินถือที่ตรวจออกมานั่งที่โซฟา เธอเอามือลูบท้องอย่าแผ่วเบา ใบหน้างามยิ้ม
อย่างอ่อนโยน
" ลูกแม่" ลิลลี่พูดเสียงสั่นเครือ
" ขอโทษนะค่ะ แดเนียล ชั้นจำเป้นต้องทำ พวกเขาทำร้ายแนอย่างเจ็บปวด" เธอพูดขึ้น พร้อมกับ
น้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย
" ฉันรักคุณ แดเนียล" พูกจบเธอหยิบโทรศัพท์มือถือ โทรหาอนาวินทันที
" ฮัลโล สบายดีไหมวิน" ลิลลี่ถาม
( คุณมีอะไร ) อนาวินตอบกลับมา
" ฉันอยากเจอคุณ เปนครั้งสุดท้าย ในฐานะเพื่อนหนะ" ลิลลี่บอก
( เอ่อ คือ ) อนาวินชั่งใจอย่างหนัก เขาจะแต่งงานอยู่แล้ว ดขาไม่อยากมีปัญหากับ เพชรอีก
" นะค่ะ ขอร้อง" ลิลลี่ตื้อ
( ก้ได้ ) อนาวินใจอ่อน เพราะ คิดว่าคงไม่มีอะไร
" เราเจอกันที่ร้าน XX ตอน 2ทุ่มนะค่ะ " ลิลลี่บอกชื่อร้านอาหารที่ เพลงสบายๆเปิดตลอด ก่อนที่
จะวางสายไป
" คุณทำให้ฉันเจ็บ อย่าหวังว่าคุณจะสมหวังอนาวิน" ลิลลี่พูดอย่างอาฆาต
**********************************************************************
ติดตาชมกันต่อไปนะค่ะ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 176 |
| 698 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |