|

| 166 |
| 688 |
ภายในร้านอาหารหรู มีเพลงเพาะๆเปิดคลอตลอดเวลา แต่มีคนไม่มากมายนัก บรรยากาศโย
รวมดูแล้ว โรแมนติก ลิลลี่มาก่อนเวลา20 นาที เธอแต่งตัวสวย มานั่งคอยเขา พรางทบทวนเรื่อง
ราวต่างๆที่เกิดขึ้น ตอนนี้เธอรู้ตัวว่าเธอไม่ได้รักอนาวินเลย คนที่เธอรักเคย แดเนียล แต่เธอจะ
สั่งสอนให้อนาวิน รู้จักคำว่าเจ็บปวด อย่างที่เธอเปน เเต่เมือใดที่เขานึกถึงแดเนียล ชายหนุ่มที่
กอบกุมหัวใจเธอไว้ทั้งดวงเธอก้เผลออมยิ้ม และเอามือลูบท้อง อย่างสุขใจ
" มานานแล้วหรอ " อนาวินเดินมาที่โต๊ะ
" สักพักค่ะ เชิญ " ลิลลี่ยิ้มให้ และเชิญเขานั่ง
" มีอะไรลิลลี่" อนาวินถาม เพราะ เขาไม่อยากยืดเยื้อ
" สั่งอะไรก่อนสิค่ะ วันนี้เรามาในฐานะเพื่อนจิงๆ" ลิลลี่บอก และ อนาวินก็ดูจะช่างใจสักพักก่อน
ยิ้มให้หญิงสาว เขาสั่งอาหาร และคุยกับเธออย่างเป็นกันเอง ถามสารทุกข์สุกดิบเธอบ้าง
" วินค่ะ เราสั่งอะไรมาดื่มฉลองมิตรภาพความเปนเพื่อนของเราดีกว่าค่ะ" ลิลลี่ชวน
" เอ่อ ..." อนาวินครุ่นคิด
" ไม่เป็นไรค่ะ " ลิลลี่แสร้งตีหน้าเศร้า
" เอาสิ วันนี้เต็มที่เลย" อนาวินตกลง และก็เรียก บริกร มาสั่งเครื่องดื่มเนเเชมเปญ ของนอกขวด
ใหญ่มา
" แต่มิตรภาพของเพื่อน" อนาวิน ชูแก้วขึ้นก่อนดื่มลงไป แก้วแล้วแก้วเล่า ส่วนลิลลี่เองก็จิบเพียง
เล็กน้อย อนาวินดื่มหนัก จนรู้สึกมึนๆ
" ผมไปเข้าห้องน้ำก่อน" เขาพูด
" เชิญค่ะ " ลิลลี่มองคนเขาเดินหายเข้าไป เธอจึงเปิดกระเป๋าหยิบขวดเล็ก ที่บรรจุด้วยผงสี
ขาวออกมา และ เธอก้เทผงสีขาวนั่นลงไปในแก้วของหายหนุ่ม เธอเขย่าเล็กน้อยให้มันเข้ากัน สัก
พักอนาวินก็เดินกับมา ใบหน้าเขาแดง เพราะ ฤกษ์แอลกอฮอล์ ลิลลี่ส่งยิ้มให้เขาเล็กน้อย
" ดื่มต่อดีกว่าค่ะ" ลิลลี่เทเครื่องดื่มเติมให้อนาวิน
" เอาดื่ม" เอาวินชุแก้ว และ ซดน้ำสัอำพันนั้นเข้าส่งคอรวดเดียวหมด
" เอาอีก" อนาวินพูด
" ลิลลี่ว่าคุณเมาแล้ว" เธอพูดยิ้มๆ
" ยัง " เขาพูดและอาการก็เริ่มออก เขาหาวหวอดเหมือนคนง่วง และเขาก็ฟุบไป ลิลลี่ยิ้ให้กับความ
สำเร็จของตัวเอง ก่อนที่เธอจะเรียกบริกรมาคิดเงิน และช่วยประคองอนาวินไปที่รถเธอ เธอขับ
รถไปยังคอนโดของเธอ พอมาถึงเขาก็เรียก รปภ. มาช่วยพยุงอนาวินไปที่ห้องเธอ เธอพาเขาไป
ที่เตียง หลังจากที่ รปภ.คนนั้นกับไป
เธอก็เข้าไปอาบน้ำ และออกมาในชุดเสื้อคลุมเพียงตัวเดียว จากนั้นเธอก็มุ่งหน้ามายังเขา ที่
นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง เอก้าวไปที่เตียงและนั่งลงข้างๆร่างนั้น
" ขอโทษนะค่ะ วิน แต่คุณทำให้ฉันต้องทำ" ลิลลี่พูดอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เธอจะเริ่มถอดเสื้อผ้า
เขาออกจนหมด และล้มตัวลงงนอนข้างๆเขา เธอจับแขนเขามาโอบรอบตัวเธอ และเธอก็เอา
หน้าแนบกับอกกว้างของเขา จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์มือถือ ของตัวเองขึ้นมาถ่ายรูปเก็บไว้
" ไม่ต้องห่วงนะวิน ลิลลี่ไม่ใจร้ายขนาดนั้น ฉันจะให้คุณมีความสุขกับชีวิตแต่งงานสักพัก " เธอ
พูดและยิ้มหยัน และหลับตาลง แต่เธอมิอาจหลับลงได้อย่างที่ใจปรารถนา ถึงตอนนี้เธอจะมีคน
โอบกอด แต่ทำไมนะมันไม่เห็น อบอุ่น และรู้สึกปลอดภัย เหมือนอ้มกอดของเขาคนนั้นเลย คิด
แล้วน้ำตาเธอก้ไหลเป็นทาง ก่อนที่เธอจะข่มตาให้หลับได้
รุ่งเช้า ลิลลี่ตื่นก่อนเธอก็ยังนอนอยู่ในท่าเดิมคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ไม่นานเกินรอชายหนุ่มข้าง
กายก็ลืมตาขึ้น และเบิกตากว้างในที่สุดเมื่อเห็นสภาพตัวเองตอนนี้
" ตื่นแล้วหรอค่ะ ลิลลี่มีความสุขจัง" ลิลลี่แนบหน้ากับอกกว้าง พูดเสียงรื่นเริง
" นี่มันอะไรกัน" อนาวินดันตัวหญิงสาวออกเล็กน้อย
" คุณจำไม่ได้หรอค่ะ ว่าคุณเมามาก หลังจากนั้น เราก็มีความสุขกัน" ลิลลี่พูด และแสดงหน้าตา
ว่ามีความสุข
" ผมขอโทษ ไม่ได้ตั้งใจ" อนาวินลุกขึ้น เขาไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น แต่เขาก็เอ่ยปากขอโทษ
" ค่ะลิลลี่รู้ คุณสบายใจได้" เธอยิ้มให้
" ขอบคุณ ผมอยากบอกว่า ยังไงเราก็เป็นได้แค่เพื่อนกัน คุณคงไม่ลืม" อนาวินย้ำ
" ค่ะ " ลิลลี่ตอบ และยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ แต่ทว่า ยิ้มนั้น เคลือบยาพิษที่ร้ายกาจไว้ เธอจ้องเขา
หายเข้าไปในห้องน้ำ และไม่นานเขาก็ออกมา
" ผมกลับแล้วนะ" อนาวินกล่าวลา และเดินออกไป เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูรูปที่ถ่ายเก็บ
ไว้ และยิ้มออกมา
********************************************************************
มาอัพแล้ว ช่วงนี้เน็ตเน่าสุดๆเลยเซ็ง


| 166 |
| 688 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |