|

| 192 |
| 714 |
ร่างบางนอนหลับเปนตาย ไม่รูแม้กระทั่งตอนที่ชายหนุ่มอุ้มเธอมาที่รถและพากลับบ้านด้วยซ้ำ
มารู้ตัวอีกทีก็เปนอีกวันนึงแล้ว
" ตายแล้ว นี่เรามาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย" เพชรรีบลุกขึ้นอย่างลนลาน เธอรีบเข้าห้องน้ำอาบน้ำแต่งตัว
โดยเร็ว พรางนึกทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นในคืนวันแต่งงาน เธอแต่งตัวแนวสบายๆ และรีบลงไป
ข้างล่าง ก็พบว่า ครอบครัวเขานั่งรับประทานอาหารเช้ากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา เธออายจนแทบ
แทรกเผ่นดินหนีเลย
" ตื่นแล้วหรอลูก " คุณหญิงพิมพาถามยิ้มๆ
" ค่ะ " เพชรตอบเสียงสั่น
" เพชรขอโทษนะค่ะที่ตื่นสาย " เธอพูดต่อ
" ไม่เปนไรหรอกหน่า พ่อเข้าใจ จิงไหมคุณหญิง" วัชระพูดกลั้วหัวเราะ
" คุณพ่อคุณแม่ก็ พี่เพชรอายแย่ " วุ้นพูด
" มานั่งสิที่รัก คุณคงหิวแย่" อนาวินพูดขึ้น จึงได้ค้อนวงใหญ๋จากภรรยาสาว
" อร่อยจังเลยค่ะ " เพชรเคี้ยวตุ้ยๆ ด้วยความหิวจัด ก็จะไม่ให้หิวได้ไงเธอไม่ได้กินอะไรมาเป้นวัน
" สงสัยหนูพชรคงเหนื่อย เลยหิวจัด" วัชระพูด
" แค่กๆ แค่กๆ " เพชรสำลักอาหารทันควัน กับคำพูดนั่น
" ใจเย็นๆสิ ผมรู้หรอกหน่าว่าหิว แต่ค่อยกินสิ" อนาวินลูบหลัง และส่งน้ำให้ภรรยา
" พี่เพชรเปนอะไรหรือป่าวค่ะ หน้าแดงแจ๋ เชียว" วุ้นถามขึ้น
" เอ่อ พี่... สงสัยอากาศร้อนมั้งวุ้น" เพชรแก้ตัวไปน้ำขุ่นๆ
" และนี่จะไปฮันนีมูนกันที่ไหน คิดกันหรือยัง" วัชระถาม
" ผมแล้วแต่เพชรครับ ว่าไงคุณไปที่ไหนดี " อนาวินตอบ และหันไปถามความเห็นภรรยา
" เพชรคงไม่ไปไหนไกลหรอกค่ะ เพชรอยากพักผ่อน เอาเป็นว่า เราไปเที่ยวหัวหินกันนะ อยู่ที่นั่น
สักอาทิตย์เปนไงค่ะคุณวิน " เพชรเสนอ
" จ๊ะ ตามใจคุณเลยที่รัก" อนาวินว่า และ จุ๊บแก้มนวลของภรรยาอย่างรักใคร่ อย่างไม่อายครอบครัว
" คุณวิน อายคุณพ่อคุณแม่บ้างสิ" เพชรบ่นอุบอิบ
" คุณวัชค่ะ สงสัยเราคงมีหลานกันเร็วๆนี้แล้วหละค่ะ" คุณหญิงพิมพาพูดกับสามีและพากันหัวเราะ
" อิ่มยังที่รัก " อนาวินถาม
" ค่ะ " เพชรตอบ
" แล้วจะรออะไรหละ รีบไปเก็บเสื้อผ้าสิคุณ" อนาวินรีบดันหลังภรรยา และพาขึ้นไปเก็บของ
เขาและเธอ รีบเร่งกันเก้บข้าวของเครื่องใช้ที่จำเปนใส่กระเป๋า
"คุณวิน เราจะไปกันวันนี้เลยหรอ" เพชรถามสามี
" เอ้า ก็ไปเลยสิจะรออะไรคุณ ฮันนีมูนนะครับ"
"รู้แล้วค่ะ เพชรถามนิดเดียวคุณตอบซะยืดยาวเลย" เพชรบ่น และหันไปจัดการกับข้าวของ แต่ดู
เหมือนว่าอนาวินจะมายุ่งเรื่องเสื้อผ้าของภรรยามากไป เพราะ เขาไม่อยากให้เธอใส่เสื้อผ้าที่โชว์
เนื้อหนังมังสามากนัก เพระ เขาไม่อยากให้ใครมองเธอ เขาหวง และแล้วทั้งคู่ก็จัดของเสร็จจน
ได้ เขาและเธอพากันหิ้วของลงมาข้างล่าง
" จะไปกันเลยหรอลูก" วัชระถาม
" ค่ะ " เพชรตอบ
" เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ" คุณหญิงพิมพา เดินเข้ามากอดเพชร อย่างเอ็นดู
อนาวินขับรถออกจากบ้าน อย่างมีความสุข เขารู้แล้ว ว่าการที่เราตื่นมาและมีคนรักนอนอยู่ข้าง
กายมันช่างมีความสุขจิงๆ เขาพูดคุยกับเธอในรถจนไม่ทันสังเกตเห็นรถของหญิงสาวลูกครึ่ง อดีตคู่
ควงเขา ที่ขับตามมาใกล้ๆ
" อนาวินค่ะ ลิลลี่ให้เวลาคุณอีกคืน พรุ่งนี้ชั้นจะทวงความสุขของคุณ และ ภรรยาคุณคืนมา " ลิลลี่
พูดอย่างคับแคนใจ แต่ที่เธอจะทำไม่ใช่ว่าเธอ ยังรักอนาวินอยู๋ เธอเพียงแค่ อยากให้พวกเขารับรูถึง
ความเจ็บปวดที่เธอเคยได้รับ
รถสองคันยังขับตามกันมา โดยมีรถของอนาวินขับอยู่ข้างหน้า ส่วนรถของลิลลี่นั้นทิ้งระยะห่างกับ
รถของเขาพอสมควร เพื่อไม่ให้ผิดสังเกต และแล้ว ก็มาถึงหัวหิน อนาวิน รีบตรงไปที่บ้านพักส่วนตัว
ของเขา ส่วนลิลลี่เองก็หาที่พักที่ไม่ไกลจากบ้านของอนาวินเท่าไหร่นัก
" เฮ้ยเหนื่อยจังเลย ที่รัก " อนาวินพูด พร้อมกับทิ้งตัวลงกับเตียงนุ่ม
" เหนื่อยก็นอนสิค่ะ เดี๋ยวเพชรขอออกไปเดินเล่นสักหน่อย" เพชรบอก และกำลังจะเดินไป แต่เขา
ฉุดข้อมือเธอไว้ และกระตุก เธอจึงล้มมานอนทับอยู่บนตัวเขา
" ไม่ให้ไป เราต้องคุยกันก่อน" อนาวินพูดแต่ยังไม่ยอมปล่อยภรรยาที่ดิ้นขลุกขลักๆอยู่บนตัว
" ก็ได้ค่ะ แต่ปล่อยก่อนสิ นั่งคุยกันนะค่ะนะ " เพชรออดอ้อน โดยการจุ๊บแรงๆที่คางสากของ
สามี ทำให้อนาวินยอมปล่อยเธออย่างง่ายดาย เมือ่เจอลูกอ้อนของเธอเข้าไป
" ดีเลยค่ะ เพชรก็มีข้อตกลงกับคุณเหมือนกัน" เพชรบอก
" ครับ งั้นคุณพูดก่อนเลย" อนาวินโอบกระชับร่างบางไว้
" เพชรทราบนะค่ะว่าคุณหนะ เคยเจ้าชู้ กระล่อน เปนเพล์บอยมาก่อน แต่เพชรขอนะค่ะ ต่อจากนี้
ไป คุณเลิกเด็ดขาดเลยได้ไหมค่ะ" เธอจ้องหน้าสามี อย่างต้องการคำตอบ
" แน่นอนครับ ผมมีคุณคนเดียวนะที่รัก " อนาวินพูดด้วยน้ำเสียงหนักเเน่น
" ค่ะ อีกอย่างคุณมีอะไรปิดบัง หรือโกหกเพช รรึเปล่า ถ้ามีบอกมาเลยค่ะ เพชรไม่ชอบคนโกหก "
เพชรถามต่อ อนาวินครุ่นคิด ถ้ายกเว้นเรื่องคืนนั้นกับลิลลี่ เขาก้ไม่มีอะไรที่ปิดบังเธอ เขาลืม
ลืมเรื่องพนัน กับเพื่อนๆไปแล้วจิงๆ ไม่ได้ตั้งใจปิดบังเธอ
" แน่นะค่ะ ถ้ารู้ทีหลังเพชรไม่ให้อภัยคุณแน่ๆ" ดเพชรบีบจมูกสามีไปมา
" ครับผม" อนาวินบอก
" หมดข้อตกลงของคุณยัง ผมจะได้ถามบ้าง " อนาวินพูดไปยิ้มไป ทำให้คนฟังถึงกับเสียวขึ้นมา
" ค่ะ แต่เพชรว่า ไว้คุยกันทีหลังได้ไหมค่ะ " เธอรู้ว่าเขาต้องไม่คุยอย่างเดียวแน่จึงพยายามหนี
" จะหนีหรอไง ไม่มีทางมานั่งนี่เลย" เขาตบที่นั่งข้างๆเขาให้เธอเขยิบมานั่ง
" ค่ะ " ในเมื่อหมดทางหนีเธอก็จำยอม
" เข้าเรื่องเลยดีกว่า "
" เราจะมีลูกกันกี่คนดีเพชร เอ แต่ผมว่าสัก6คนเปนไง " เขาถามเองตอบเองเสร็จสรรพ
" ห๊า " เพชรร้องตกใจ
"ผมว่าเริ่มเลยดีกว่า จะได้ทันใช้" เขาดันตัวเธฮลงบนที่นอน
"ว้าย อย่านะตาบ้า กรี๊ด " เพชรปัดป้อง อย่างสุดฤทธิ์
"คิกๆ จั๊กจี้ ค่ะ อย่าสิ ว้าย" เสียงโวยวายหยอกล้อยังดังขึ้นต่อเนื่อง ......
*******************************************************************
มาอัพแล้วจ้า เจอกันอีกทีวันจันทร์นะค่ะ

หวัดดีคะ วันนี้เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกดีคะ มาอัพอีกนะ
โห อัพค้างได้น่ะคนเรา มาอัพกันเร็ว ๆ น่ะ ใจจะขาดแล้วววววววววววววว อิอิ
รีบมาอัพน่ะจ๊ะคุกก้า

| 192 |
| 714 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |