กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 964,712 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

   สามี ภรรยา ที่เพิ่งจะจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จก็ปาเข้าไปบ่ายโมง เพราะ กว่าอนาวินจะ

ปล่อยให้เธอนอนก็เกือบเช้า   และเขาก็ชวนภรรยาสาวแสนรักมานั่งดูทีวีกันอย่างมีความสุข แต่

อนาวินไม่ดูเปล่ามือไม้ซุกซนไม่เลิก

" เผี๊ยะ  " เพชรซัดฝ่ามือเข้าที่ต้นแขนสามี

" เจ็บนะ ที่รักตีผมทำไม"  อนาวินว่าพลางลูบต้นแขนป้อยๆ

" คุณวินอย่าสิค่ะ  ทำไมคุณถึงอยู่เฉยๆไม่เปนนะ เพชรจะดูหนัง "  เธอบ่น แต่ใบหน้างามยังยิ้ม

หวานๆให้สามี

" เพชรก็ดูไปสิ ผมไม่ได้ห้าม "   อนาวินทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ แถมยังกดจมูกลงบนซอกคอเธออีก

" กิ๊งก่อง"    เสียงกริ่งหน้าบ้านพักของเขาดังขึ้น

" ใครมานะ  นี่มันที่ส่วนตัวนะเนี่ย"  อนาวินบ่น

" เค้าอาจมาขอความช่วยเหลือก็ได้นะ  เดี๋ยวเพชรไปดูเองดีกว่าค่ะ"  เพชรลุกจากโซฟา และเดินไป

ที่ประตู  เธอไม่รู้ว่าความสุขที่เธอรอคอยจะมีระยะเวลาที่สั้นแสนสั้น  เธอเปิดประตูออกทันทีที่ไปถึง

" ฮือๆ  เพชรชั้นขอเข้าไปหน่อยได้ไหม"   ลิลลี่คือคนที่มากดกริ่ง

" เธอเปนอะไร  "  เพชรถาม เพราะ หล่อนไม่ได้มาแบบปกติแต่ใบหน้าสวยเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา

"  คุณวินอยู่ไหม  ชั้นขอเจอเขาหน่อยสิ ฮือๆ ขอร้อง"   ลิลลี่แสร้งบีบน้ำตาวิงวอนขอร้อง

" เข้ามาสิ  เขาอยู่ข้างใน "  เพชรสงสารเธอ ถึงเธอไม่รู้ว่าหล่อนจะมีปัญหาอะไรก็ตาม

เธอเดินนำลิลลี่ไป จึงไม่ทันเหนสายตาอาฆาตของหล่อน จนมาถึงห้องรับแขก

" อนาวิน ฮือๆ "   ลิลลี่โผเข้ากอดอนาวินทันที

" นี่อะไรกันลิลลี่  "   อนาวินพยายามดันตัวหล่อนออก  เขาเองก็งงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

" วิน ช่วยลิลลี่ด้วย ลิลลี่ไม่รู้จะทำยังไง ฮือๆ"   เธอเริ่มปริปากพูดออกมา  เพราะ ทั้ง เพชร และ

อนาวิน นั่งมองเธออยู่

" เธอเปนอะไรก็พูดมาสิ ถ้าชั้นช่วยได้จะช่วย"   เพชรบอก

" จิงนะ  ขอใจเอมาก"   ลิลลี่หันมาจับมือเพชรไว้ และเพชรก็พยักหน้าให้เปนคำตอบ

" แต่ชั้นขอโทษเธอจิงๆนะเพชร สำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา "  ลิลลี่รีบขอโทษขอโพยทั้งน้ำตา

" ไม่เปนไรหรอก"  เพชรบอก และบีบมือให้กำลังใจ

" ตกลงเธอมาที่นี่ทำไม "   อนาวินถามเอง

" วินค่ะ  ลิลลี่พาลูกมาพบพ่อเปนครั้งสุดท้าย "  ลิลลี่พูดเปนนัย

" ว่าไงนะ ลูกหรอ "  เพชรพูดเหมือนคนละมือ

" ใช่เพชร ฮือๆชั้นท้อง กับอนาวิน"   ลิลลี่พูดต่อ

" อะไรนะ "  อนาวินพูดอย่างไม่เชื่อหู

" ไม่จริงใช่ไหมบอกมาสิ  บอกมาสิ "   เพชรไม่อยากจะเชื่อว่ามันคือความจิง  น้ำตาไหลอาบแก้ม

นวลไม่ขาดสาย

" เปนไปไม่ได้ ลิลลี่ คุณอย่าทำลายเราอีกเลย"  อนาวินบอก

" ลิลลี่ไม่ได้โกหก  ทุกอย่างเปนความจริง คุณจำคืนนั้นได้ไหม ก่อนที่คุณจะแต่งงาน วันนั้นเราไป

ดื่มกัน และเราก็เมามาก  คุณกับลิลลี่ก็เลย...."  ลิลลีเริ่มทบทวนความจำให้อนาวิน ซึ่งเขาก็หน้าซีด

เผือด เมื่อได้รับฟังเรื่องนี้จากปากหล่อน

" พอแล้ว พอซะทีชั้นไม่อยากรู้ ไม่อยากฟัง ฮือๆ"   เพชรลุกขึ้นยืนอย่างหมดเรี่ยวแรง   น้ำตาไหล

พรั่งพรูไม่ขาดสาย

" เพชรฟังผมก่อน   ผม..."   อนาวินเดินมาหาเธอกอดเธอไว้ เขาพยายามอธิบาย

" เผี๊ยะ  คนหลอกลวง "  เพชรสะบัดตัวออกจากอ้อมกอดที่กกกอดเธอไว้ทั้งคืน ก่อนจะฟาดฝ่ามือ

ลงบนแก้มสากของเขา

" เพชร ฟังก่อน "  อนาวินรั้งเธอไว้  เมื่อเธอทำท่าจะเดินหนีไป

" ลาก่อนคนหลอกลวง "   เพชรหันมายิ้มเยาะทั้งน้ำตา ก่อนที่เธอจะวิ่งออกจากบ้านหลังนี้ไปอย่าง

ไร้จุดหมาย  เธอวิ่งไปตามผืนทรายกว้างขวางที่สุดแสนจะเวิ้งว้าง เธอเหมือนร่างไร้วิญญาณหมด

 สิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง 

" ทำไมต้องเปนแบบนี้ทำไม  "   อนาวินที่ทำท่าจะวิ่งตามเพชรไป  แต่เขาถูกลิลลี่รั้งไว้  เขาจึงสบถ

ออกมา

    ส่วนลิลลี่เองก็ลอบยิ้มในชัยชนะที่ตัวเองได้รับ  และ ความเจ็บปวดที่ครอบครัวอนาวินได้รับ แม้

ใบหน้าของเธอจะยิ้มกับความสำเร้จที่ทุกอย่างเปนไปตามแผนการของเธอ แต่ในใจเธอกับไม่เบิก

บานอย่างที่ควรเปน ทำไมกัน ในเมื่อเธอต้องการแบบนี้?

   เพชรวิ่งออกมาจากบ้านโดยที่ไม่มีแม้แต่เงินสักบาท มีเพียงโทรศัพท์มือถือเครื่องเดียวที่ติดตัว

มา  เธอเริ่มออ่นเเรงลงเรื่อยๆจึงมานั่งหลบที่ใต้ต้นไม้ เธอนั่งมองน้ำทะเลใสๆ  พรางนึกถึงอดีต เมื่อ

ครั้งมาที่นี่กับอนาวินครั้งแรก  เรื่องเมื่อคืนที่เธอกับเขามีความสุขกันมากขนาดไหน  แต่มันคงไม่มี

อีกแล้ว  น้ำตาเธอยังไม่มีท่าทางจะหยุดไหลเลยแม้แต่น้อย

******************************************************************

มาแล้วจ้า  ขอบคุณนะค่ะทุกๆคนที่คอยเปนกำลังใจให้