|

| 186 |
| 708 |
หญิงสาวนั่งกอดเข่าร้องไห้ จนเหนื่อยล้า เธอไม่รู้จะทำไงต่อไปดี เธอเจ็บจี๊ดที่หัวใจ ทำไมนะ
เธอถึงต้องเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ทำไมกัน เธอทำไรผิดนักหนาหรือไง
ส่วน อนาวินเองก็กลุ้มใจไปหมด เขาตื้อไปหมดคิดอะไรไม่ออก จะวิ่งตามเธอไป ลิลลี่ก็ทำท่าจะ
เปน เขาห่วงเธอใจจะขาด แต่อีกคนก็อาการน่าเปนห่วง
" วินค่ะ ลิลลี่ขอโทษที่ทำให้คุณเปนแบบนี้" ลิลลี่พูดขึ้น
" " ไม่มีเสียงตอบรับ
" แต่ที่ลิลลี่ทำไป เพราะ ลูก " เธอพูดต่อ
" ช่างเถอะ "
"ผมจะรับผิดชอบเอง" เขาไม่ได้เลวขนาดจะทิ้งลูกได้
" ขอบคุณนะค่ะ ที่ไม่ทิ้งลิลลี่กับลูก " เธอบอก อย่างรู้สึกผิด แต่เธอถอยหลังกับไปไม่ได้แล้ว
เพชรเริ่มรู้สึกได้ถึงบรรยากาศรอบข้าง ตอนนี้เธอกำลังนั่งดูพระอาทิตย์ตกน้ำด้วยความขื่นขม
เมื่อพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไป ความมืดเริ่มเข้ามาแทนที่ เธอเริ่มสำรวจตัวเองว่าเอาอะไรติดตัว
มาบ้าง และเธอก็ต้องผิดหวัง เพราะ เธอไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท เธอไม่รู้จะทำไงดี แต่เพชรจะไม่
กลับไปหาอนาวินแน่นอน
" ก็ยังดีที่มีเจ้านี่อยู่ด้วย " เธอล้วงมือลงไปในกระเป๋ากางเกงอีกข้าง และเธอก็ใจชื้นขึ้นมาเพราะ
มือถือคู่ใจอยู่ในนั้น
" ต่อไปเธอจะไม่อ่อนแออีกแล้ว เพทาย เธอต้องเข้มแข็ง" เพชรปลอบใจตัวเอง พร้อมทั้งปราด
น้ำตาทิ้ง แต่มันยังไหลออกมาไม่ขาดสาย
" ลาก่อนความเศร้า !" เพชรตะโกนออกไปสุดเสียง ท่ามกลางผืนทรายที่เวิ้งว้าง ก่อนที่เอจะกด
โทรศัพท์ถึงใครบางคน
" ฮัลโล แดเนียล ตอนนี้อยู่ไหนหรอ " เพชรถามด้วยเสียงเจือสะอื้นจางๆ
" อยู่คอนโด ยูมีไรป่าว" แดเนียลถามเพื่อนสาว
" มารับเพชรหน่อยสิ" เธอบอก
" เพชรยูเปนไร บอกมาสิ อยู่ไหน ตอนนี้อยู่ไหน" แดเนียล เริ่มถามด้วยเสียงร้อนรน เพราะ เขารู้จัก
เธอดี ฟังจากเสียงแล้ว เธอกำลังร้องไห้ แถมต้องการความช่วยเหลือจากเขาอีก น้อยครั้งมาก แปล
ว่าต้องเปนเรื่องใหญ่
" เพชรอยู่ หัวหิน มารับได้หรือป่าว " เพชรพยายามข่มเสียงให้เปนปกติ
" ได้รอ ไอแปบนึง ไม่เกิน 1ชั่วโมง หาที่สว่างๆอยู่นะ ดุแลตัวด้วย" แดเนียลรีบสั่ง
" ขอบใจนะ " เพชรพูดเปนประโยคสุดท้ายก่อนตัดสายไป
" ติ๊ด ติ ลา ติ๊ด " เสียงมือถือเธอดังขึ้นสวนทันทีที่เธอวางสายไป แต่แล้วมันทำให้เธอร้องไห้หนัก
ขึ้น เพราะ มัน โชว์ว่า สามีที่รัก... เธอกำมือถือไว้แนบอก พร้อมทั้งร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวสั่น
เทิม เธอไม่รับสายของอนาวินเลย มันดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เธอทำเหมือนไม่ได้ยินมัน เธอนั่ง
อยู่ใต้ต้นไม้ ซบหน้าลงกอดเข่า มาเปน ชั่วโมงเพื่อนรอเพื่อนหนุ่มที่กำลังจะมารับเธอ
เวลาผ่านไปประมาณ 2 ชัวโมง รถยนต์คันงามที่แล่นด้วยความเร็วสูงก็ จอดสนิทเรียบถนนใกล้
ชายหาด พร้อมทั้งร่าง หนุ่มลูกคึ่งที่หมุนซ้าย ขวาเหมือนกำลังมองหาใคร แต่มองหายังไงก็ไม่เหน
แดเนียลจึงตัดสินใจ กดโทรศัพท์หาเพื่อนสาว
" ติ๊ด ติ ลา ติ๊ด " เสียงโทรศัพท์มือถือของเพชรดังขึ้นไม่ไกลจากที่แดเนียลยืนอยู่นัก แต่เจ้าตัวไม่รู้
ตัว เลย แดเนียลจึงเดินตามเสียงโทรศัพท์ไปจนเจอร่างหญิงสาวที่นั่งกอดเข่าคุดคู้อยู่ใต้ต้นไม้
" เพชร เพชร" เขาเรียกเธอ
" ตื่นได้แล้ว " แดเนียลเขย่าเบาๆเปนเชิงปลุก แต่เพชรเพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อย ส่งผลให้ เขาเหน
หน้าของเพื่อนรักได้ชัดขึ้น คือ ดวงหน้าสวยหวานหลับตาพริ้ม แต่ที่แก้มยังมีคราบน้ำตาที่ยัง
เปียกอยู่อาบสองแก้มนวล
" เพชรตื่นได้แล้ว " เขาเขย่าตัวแรงขึ้น ได้ผลเธอลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ
" แดเนียล มาแล้วหรอ ช่วยเพชรด้วย" เพชรโผเข้ากอดแดเนียลทันที พร้อมทั้งร้องไห้
" มีอะไร ใครทำยู บอกไอสิ บอกมา" แดเนียลเปนห่วงเธอ เขารักเธอเหมือนน้องสาวก็ว่าได้
" ไม่ ไม่มี ฮือๆ " เพชรส่ายหน้าไปมา
" ไม่เปนไรนะ ไปกลับบ้านเดี๋ยวไอไปส่ง " แดเนียลกอดปลอบเธอ พร้อมทั้งเช็ดน้ำตาให้
" ไม่นะ แดเนียล เพชรไม่กลับบ้าน ไม่เอา" เพชรรีบบอกอย่างร้อนรน
" โอเคๆ งั้นไปพักกับ ไอก่อน" เขาประคองเธอไปที่รถ เขารู้ว่าเรื่องนี้มันต้องหนักหนาสาหัสพอ
ควร เพราะ มันทำให้ เพชรที่เข้มแข็งร้องไห้เปนเผาเต่าแบบนี้ ตั้งแต่ขึ้นรถมาเขาเงียบและ คอย
สังเกตอาการเธอ
" เพชร ยูเล่าให้ไอฟังหน่อยได้ไหม " สุดท้ายเขาก็จอดรถข้างทาง เพราะ ทนสงสัยไม่ไหว
" แดเนียล คุณวินกำลังมีลูก" เธอบอก
" อ้าว ยูไม่ดีใจหรือ แล้วยูท้องกี่เดือนแล้ว" แดเนียลถาม
" เพชรไม่ได้ท้อง ฮือๆ เค้ากำลังจะมีลูกกับคนอื่น ได้ยินมั้ย " เพชรร้องไห้หนักขึ้น จนแดเนียลต้อง
ดึงตัวเข้ามากอด เขาสงสารเพื่อนจับใจ
" ยู คิดมากอาจไม่ใช่ก็ได้ " แดเนียลพยายามหาเหตผลมาอธิบาย
" ใช่สิ ลิลลี่กับเขา เคยคบกันก่อนที่เค้ากับเพชรจะรู้จักกัน และ เค้าก็ยังติดต่อกันอยู่" เพชรอธิบาย
ต่อ
" ว่าไงนะ ลิลลี่งั้นหรอ" เขาหายใจติดขัดขึ้นมา เขาเจ็บมาก ที่รู้ว่าเธอท้อง และไม่คิดแม้แต่จะ
บอกเขาว่า เธอมีลูกของเขาอยู่ในท้อง แต่กลับยัดเยียดให้คนอื่น
" ใช่ เธอท้อง" เพชรที่โมแต่เสียใจ จึงไม่ทันสังเกต เหนความผิดปกติของเพื่อนหนุ่ม
" เปนงี้เองหรอ " แดเนียลพูดขึ้น และขับรถออกไปด้วยความเร็วสูง ไม่พูดไม่จากับ เพชรอีกเลย
*********************************************************
มาอัพแล้วจ้า
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 186 |
| 708 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |