กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 968,294 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

   ตั้งแต่ที่แดเนียลรู้สาเหตุเรื่องที่เพชร หนีอนาวินออกมาและร้องห่มร้องไห้ เขาก็นึกสงสารเอจับใจ

แต่ขณะเดียวกันเขาก้นึกสมเพศตัวเองอย่างบอกไม่ถูก  พรางคิดไปต่างๆนาๆ ว่า ลิลลี่จะรักเกลียด

เขาขนาดที่ไม่ยอมบอกเรื่องลูก แตจ่กลับพยายามหาพ่อให้ลูกของเขา  เขานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไป

ตลอดทาง จนบรรยากาศในรถตอนนี้เงียบเหมือนไม่มีใครอยู่ จนกระทั้งรถคันงามมาจอดถึงคอนโด

ของเขา

" เพชร เพชร ถึงแล้ว"  แดเนียลเรียกเพชร เพราะ เขาสังเกตเหนเธอเหม่อลอยขนาดเขาเรียกตั้ง2

ครั้งเธอยังไม่รู้สึก

" อะ อื้อ " เธอสะดุ้งและปลดเซฟตี้เบลล์ออก ก่อนเปิดประตูลงไป

" เพชรกลับบ้านเถอะนะ ป่านนี้อนาวินตามหา ยูแย่แล้ว"  แดเนียลบอก

" ขอร้องเพชร ขออยู่ที่นี่สักพัก นะ"  เธอบอกน้ำตาคลอ

" โอเค ตามใจ สบายใจแล้วค่อยไปก็ได้ "  แดเนียลบอกอย่างจนปัญญา กับความเด็ดขาดของ

เพื่อนสาว

" ไปขึ้นไปข้างบนกัน " แดเนียลดันตัวเพชรให้ออกเดิน ระยะทางจากลานจอดรถจนถึงห้องเขา เขา

สังเกตอาการเพชรแล้ว ก็ต้องลอบถอนใจหลายครั้ง

" เฮ้ ถึงแล้วยูจะเดินไปไหมไม่ทราบครับ "  แดเนียลฝืนทำให้ทะเล้น เพราะ เขาไม่อยากให้เพื่อนที่

เคยสดใสร่าเริง ต้องตอยู่ในภวังค์ความเศร้าอย่างนี้

"         "   เพชรไม่พูดอะไร นอกจากยิ้มเจือนๆตอบกลับมา ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องของแดเนียล

ซึ่งเปิดประตูไว้เเล้ว

" เฮ้อ" แดเนียลพ่นลมหายใจออกมา ก่อนเดินตามเข้าไป

" เพชรเดี๋ยว ยูพักห้องนั้นแล้วกัน ส่วนไอ พักห้องข้างๆนี้ อย่าคิดมาก พักผ่อนมากๆ มีอะไรบอกไอ

อย่าเก็บไว้คนเดียว"  แดเนียลบอกและขยี้หัวเธอจนฟูฟ่อง ก่อนจะเข้าห้องไป

" วินค่ะ ลูกคนแรกของเราคุณอยากได้ผู้หญิงหรือ ผู้ชายค่ะ "  ลิลลี่กอดเอวเขาแนบชิด

" แล้วแต่คุณเลย "  อนาวินบอก

" และชื่อหละค่ะ เอาอะไรดี"    ลิลลี่ตื้อไม่เลิก

" ผมขอตัว "   อนาวินแกะมือที่โอบเอวตัวเองออก

" วิน ทำไมคุณถึงทำเปนไม่สนใจ ลิลลี่กับลูกบ้างเลย ทำไม"   ลิลลี่บีบน้ำตา

" ผม เปล่า"   อนาวินบอก เขาค่อยๆคุกเข่าต่อหน้าเธอ และเอาแก้มแนบกับหน้าท้องของเธอที่นูน

ออกมาให้เหนเล็กน้อย   พรางคิดถึงหญิงสาวที่เปนเจ้าของหัวใจเขา ว่าถ้าตอนนี้คนที่อุ้มท้องลูก

ของเขาเปนเธอคงดีมาก 

     ส่วนลิลลี่เองถึงกับน้ำตาร่วง เพราะ เธอรู้สึกผิด ที่ทำร้ายคนดีๆถึง2คน แต่เธออยากมอบบท

เรียนให้พวกเขาบ้าง คิดได้ดังนั้นเธอก็รีบปาดน้ำตาทิ้ง  แต่แล้วเธอกับแปลกใจตัวเองที่เธอไม่ดีใจ

เลย กับการกระทำที่ซึ้งๆของอนาวิน แต่กับคิดถึงแต่เขา...

" ก๊อกๆ เพชร"   แดเนียลมาเคาะประตูหน้าห้องเธอ

" อะไรหรอ"   เพชรเปิดประตูออกมาถาม

" ไอจะออกไปหาอะไรดื่ม อยู่คนเดียวได้เปล่า "   เขาถามอย่างเปนห่วง

" ได้ ไปเถอะ "   เพชรบอก   และ แดเนียลกำลังจะเดินไป

" เดี๋ยวก่อน เพชรไปด้วย"   เพชรบอก นั่นทำให้เขาอึ้งไปเลย

และ เขาและเธอ ก็มุ่งหน้าไปยังสถานบันเทิงที่ขึ้นชื่อ ย่านใจกลางเมือง ซึ่งที่นั่นมีแต่พวกเหล่าไฮ

โซ และดาราชอบไปปลดปล่อย มากหน้าหลายตา  เพชร และ แดเนียล เลือนั่งมุมที่เงียบๆ และดูผู้

คนไม่พรุกพร่านมากนัก

" รับอะไรดีครับ "  พนักงานถามทันทีที่พวกเขานั่ง

" เอาอะไรแรงๆ ที่นึง "  แดเนียลสั่ง

" เพชรละ เอาไร"   เขาหันไปถามเธอ

" คอกเทล ที่นึง"  เพชรสั่ง และพนักงานก็หายไป

" เพชรยูดื่มได้หรอ  ยูไม่เคยดื่มนะ "   แดเนียลเตือน

"อื้อ  นี่ไง " เพชรพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบแก้วขึ้นจรดปากงาม และกระดกน้ำสีฟ้าใสลงคอรวดเดียว

ก่อนจะทะหน้าเหยเก

" น้อง เอาอีก "  เพชรสั่งมาดื่ม เพื่อให้ลืมความเสียใจที่เกิดขึ้น

" เพชร พอเถอะ "  แดเนียลเตือน

" ไม่เปนไรหน้า "  เพชรว่าแล้ว ก็ดื่มเข้าไปอีกหลายแก้ว

" ไอขอตัวแปบนึงนะ "  แดเนียลเดินไปยังห้องน้ำ เพราะ เขาเริ่มมึนๆแล้วเขาเลยกะจะมาล้างหน้า

ล้างตา   และเขาก็นึกถึงตอนที่เขาพบ ลิลลี่ครั้งแรก เขาจึงหยิบโทรศัพท์มือถือ กดไปหาเธอ

" ฮัลโล ใครค่ะ " ลิลลี่ถาม

" ผมเอง "   แดเนียลพูด

" มีอะไร ไม่ทราบ"   ลิลลี่น้ำตาลื้นขึ้นทันทีที่รู้ว่าเปนใคร เธอคิดถึงเขาแทบขาดใจ

" คุณสบายดีไหม  เปนไรบ้าง"  แดเนียลถาม

" ก็ดี คุณมีอะไรว่ามาเลยดีกว่า ชั้นจะนอน "  ลิลลี่แสร้งทำเสียงรำคราญใส่

" ขอโทษที่รบกวน แต่ลิลลี่เด็กในท้องลูกของเราใช่ไหม "   แดเนียลถาม

" คุณว่าไรนะ "   ลิลลี่ถามซ้ำ

" คุณท้องกับผมใช่ไหม ตอบมาสิ"  แดเนียลพูด

" ไม่ ไม่ใช่  ชั้นท้องกับอนาวิน ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่"   ลิลลี่ตอบกลับไป  ตอนนี้เธอกำลังเก็บก้อนสะอื้น

ไว้ และปรับเสียงไม่ให้สั่น

" ไม่จริง คุณโกหก "   แดเนียลพูด

"         "   ลิลลี่เงียบ

" ผมรักคุณนะลิลลี่ คุณบอกผมมาเถอะว่า.."  แดเนียลบอกรักเธอ และเขากำลังจะพูดต่อ แต่

" เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว เด็กคนนี้คือลูกของวิน ไม่ใช่ของคุณ  และรูไว้ด้วยนะชั้นไม่เคยรักคุณ ไม่มีวัน

รัก ไม่มีวันรัก  ออกไปจากชีวิตชั้นสักที "    เธอจำใจต้องพูดใส่เขาแรงๆ ทั้งที่รู้ว่าเขาต้องเจ็บ และ

เธอก็เช่นกัน เธอเจ็บเจียนตายอยู่แล้ว

" เข้าใจแล้ว ต่อไปผมจะไม่ทำให้คุณรำคราญอีก " แดเนียลพูดเสียงพร่า  น้ำตาลูกผู้ชายไหลริน

"       "  ลิลลี่ปิดปากกลั้นสะอื้น ไม่ให้เขาได้ยิน

" ลาก่อนที่รักของผม  ผมรักคุณ "   นี่เปนประโยคสุดท้ายที่เขาพูดก่อนตัดสายไป

   ลิลลี่กอดโทรศัพท์ไว้แนบอก  เธอหย่อนกายนั่งลงกับพื้น  เธอร้องไห้จนสั่นไปหมด  เธอไห้ราว

กับคนเสียสติ  จากนั้นเธอก็ค่อยๆใช้ฝ่ามือลูบหน้าท้องที่กำลังมีสิ่งมีชีวิตอยู่ในนั้น

" ชั้นก็รักคุณค่ะ  " เธอพูดขึ้น แต่มันจะมีประโยชน์อะไร เพราะ  เธอไม่ได้บอกกับเขาเอง

      แดเนียลปาดน้ำตา และเดินกลับ เข้าไปที่โต๊ะ  เขาเหนเพชรเริ่มเมาแล้ว  แต่ตอนนี้เขาก็เสียใจ

ไม่แพ้กัน  เขาจึงสั่งเครื่องดื่มแรงๆมาดื่ม อีกเกือบสิบแก้ว จนเขามึนมาก

" น้..น้อง เช็คบิล "  เขาเรียกพนักงานเสียงยานคาง เพราะ ฤทธิ์ แอลกอฮอล์

" นี่ไม่ต้องทอน "  แดเนียลหยิบ แบงค์พัน จำนวน 4ใบส่งให้พนักงาน และ เข้าประคองร่างเพชร ที่

โงนเงน ตรงไปที่รถ  เขาจับเพชรยัดใส่รถ และคาดเข็มขักนิรภัยให้ ก่อนจะอ้อมไปฝั่งคน

ขับ และขับรถออกไปด้วยความเร็วสูง 

" ทำไมต้องเปนแบบนี้วะ "   แดเนียลสบถออกมา

" ช่าย ทำไมต้องเปนแบบนี้ทำไม ฮือๆ "  เพชรก็เพ้อ เพราะ เธอเมาพอสมควรแต่ยังรู้ตัว

"  แดน นายเปน  อา รายไป"   เพชรสะบัดหัวขับไล่ความมึน และพยายามรวบรวมสติ

" ชั้นก็อกหักนะสิ ถามได้ "   แดเนียลหันหน้ามาพูดกับเธอโดยที่ไม่มองถนน

" แดน รถ ระวัง  กรี๊ด ......."   เพชรร้องเสียงหลง

" เฮ้ย  " 

" ปัง!  โครม! "    เพชรเหนรถคันนึงพุ่มมาด้วยความเร็วสูง ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไป พร้อมกับ แดเนียลเพื่อนร่วมชะตากรรม

*************************************************************

มาอัพแล้วจ๊ะ