กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 966,621 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

    เวลา4 ทุ่มกว่าแล้วอนาวินจิตใจม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขารู้สึกเหงา เศร้าอย่างบอกไม่ถูกทั้งๆที่คืนนี้เขาไม่ได้อยู่คนเดียว เพียงแต่สาวข้างกายที่นอนข้างๆนั้นไม่ใช่ภรรยาสาวที่เขารัก  เขาพยายามข่มตาให้หลับ แต่มันไม่อาจทำได้  ใจจริงเขาอยากจะตามเธอไปซะ  แต่ติดที่คำว่า พ่อคน มันค้ำคอเขาอยู่

   ลิลลี่เองก็นอนกระส่ำกระส่าย จิตใจของเธอร้อนรน เหมือนมีอะไรแต่เธอไม่รู้  ว่ากำลังเกิดเรื่องร้ายกับชายคนรักของเธอ เธอได้แต่กระวนกระวายใจนึกถึงแต่เขาตลอดเวลา

"  กริ๊ง  กริ๊ง  "   เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ทำให้ทั้งคู่ที่กำลังกระส่ำกระส่ายรีบเด้งตัวลุกขึ้นจากที่นอน และมองหน้ากัน

" เดี๋ยวผมรับเอง"   อนาวินบอกเขาค่อยๆลุกเดินไปยังโทรศัพท์ที่กำลังส่งเสียงร้อง

" ฮัลโหลครับ "  อนาวินกรอกเสียงลงไป

" สวัสดีค่ะ  คุณเปนญาติกับคุณเพทายใช่ไหมค่ะ "    เสียงปลายสายถาม

" เอ่อครับ  ผมเปนสามี " อนาวินบอก

" คือว่าคุณ เพทาย กับเพื่อนค่ะ ประสบอุบัติเหตุรถชน  ตอนนี้อยู่ รพ. XX  ค่ะ"   ปลายสายบอกรายละเอียด  อนาวินถึงกับมือไม้อ่อน

ปล่อยโทรศัพท์  ร่วงลงพื้น

"  มีอะไรค่ะ  เปนอะไรอนาวิน"  ลิลลี่รีบเดินเข้ามาหาเมื่อเหนเขานั่งตัวเกร็ง เหมือนคนเกิดอาการช๊อค

" อนาวิน  "  ลิลลี่ออกแรงเขย่าตัว

" ปล่อยชั้นจะ ไปโรงพยาบาล "   อนาวินแกะมือลิลลี่ออก และเขาก็ลุกพรวดขึ้น

" ไปทำไมใครเปนอะไร"    ลิลลี่ถาม

" เพชรไง  เพชรรถชนได้ยินไหมฮ้า"  อนายินหันมาบอกอย่าเดือดดาล ถ้าเธอเป็นไรไปเขาจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย

" เดี๋ยวรอด้วย ลิลลี่ไปด้วย "  เธอรีบเข้าไปสวมเสื้อแขนยาวทับ

  และอนาวิน กับ เธอก็รีบมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลดังกล่าวที่รู้มาด้วยจิตใจที่ร้อนรน อนาวินแทบนั่งไม่ติด  เขาห่วงเธอเหลือเกิน ถ้าเธอ

เปนไรไปเขาจะอยู่ยังไงเขาขาดเธอไม่ได้

" อย่าเปนไรนะเพชร เธอต้องอยู่"   ลิลลี่ภาวนาในใจ เธอไม่อยากให้คนดีๆอย่างเพชรเปนไรไปจริงๆ

เมื่อถึงโรงพยาบาล อนาวิน รีบลงจากรถและเดินไป โดยที่ไม่รอช้า  ส่วนลิลลี่เองก็เดินตามมาติดๆ  ด้วยความเร่งรีบไม่แพ้กัน

" คุณพยาบาลครับ คนไข้ที่ชื่อ เพทาย อยู่ห้องไหนครับ"  อนาวินถามที่เคาท์เตอร์

" อยู่ห้อง  509 ค่ะ"   

"   ขอบคุณครับ "  อนวินขอบคุณและรีบเดินต่อ

" วินรอด้วยสิ"  ลิลลี่ร้องเรียก  ทำให้อนาวินชลอความเร็วลงบ้าง  ทั้งคู่ขึ้นลิฟท์มุ่งไปยังชั้นที่เพชรพักอยู่นั้นทันที  เมื่อถึงชั้น5แล้วเขา

และ ลิลลี่ต่างช่วยกันมองหาเลขห้อง และแล้วก็เจอ 509

" ก๊อก ๆ"  อนาวินเคาะเพียงเบาๆและเปิดประตูเข้าไป  เขาค่อยๆเดินไปยังเตียงคนไข้

    ภาพที่เหนทำให้เขาโร่งอกไปได้มาก เพราะ  เพชรคงไม่ได้เปนไรมาก ที่แขนใส่เฝือกไว้ มีผ้าปิดแผลที่หน้าผากด้านขวา  ดวงหน้าสวยหวานมีรอยฟกช้ำ อยู่บ้าง  แต่นั่นก็ทำให้ใจเขาเจ็บไม่น้อย ถ้าเลือกได้เขายอมเจ็บแทนเธอสักร้อยเท่าพันเท่าเขาก็ยอม  อนาวินจับมือของเพชรข้างที่ไม่เจ็บ  มาแนบข้างแก้ม

" เพชรเมื่อไหร่คุณจะตื่น   มาขอโทยกโทษให้ผมนะ "  อนาวินพูด

" ชั้นขอโทษนะเพชรขอโทษจริงๆ  " ลิลลี่พูด

" แค่ก  แค่ก "  เสียงไอของเพชร ทำให้อนาวินยิ้มออก

" เพชร เพชร คุณฟื้นแล้ว "   อนาวินพูดอย่างดีใจ

"           "    เพชรค่อยๆ ลืมตขึ้นช้าๆ พร้อมทั้งกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับแสง

" เพชร คุณเปนไงบ้าง"   อนาวินถาม

" นี่ที่ไหน"  เพชรถาม

" ที่นี่โรงพยาบาล คุณถูกรถชน "  อนาวินบอก 

" โรงพยาบาล งั้น...."  เพชรประมวลภาพเหตุการณ์ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไป

" แดเนียล  แดนอยู่ไหน"   เพชรรีบฝืนนั่งทั้งๆที่เจ็บไปทั้งตัว 

"  แดเนียล "  ลิลลี่ทวนคำ ก่อนที่ร่างของเธอจะชาดิก

" อะไร  แดเนียลเกี่ยวไรด้วย"   อนาวินจับตัวเธอไว้ เพราะ เธอเพิ่งฟื้น  และถามเธอ

" แดเนียลเปนยังไงบ้าง เค้าเปนไง"   เพชรถามเสียงเครือ

" เธอว่าไงนะเพชร  แดเนียลหรอ เค้ามาที่นี่กรอ"  ลิลลี่ถามอย่างร้อนรน ในใจก็ภาวนาให้อย่าเปนอย่างที่ใจเธอคิดเลย

" ใช่ เค้าไม่เปนไรใช่ไหม "   เพชรถามต่อ

" ก๊อก  ก๊อก  "   เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ  พร้อมกับคุณหมอเดินเข้ามาดูอาการ

" เปนไรบ้างครับคุณเพทาย  เจ็บปวดตรงไหนหรือป่าว  "  หมอถามอาการ

" ไม่เปนไรแล้วค่ะ  แต่ปวดหัวนิดหน่อย  "  เพชรบอก

" นอนพักมากๆก็หายเองครับ  ส่วนแขนอีกเดือนนึงค่อยเอาเฝือกออกได้ครับ "   หมอบอกต่อ

"  เอ่อ คุณหมอค่ะ  และผู้ชายที่มากับดิฉันเขาเปนไงบ้าง "   เพชรรีบถาม

" ตอนนี้อาการเขาอยู่ในขั้นโคม่าครับ  หมอยังตอบไรไม่ได้มาก คงต้องคอยดูอาการ "  หมอบออก

" หมอขอตัวนะครับ"  

" โธ่  แดน  "  เพชรน้ำตาคลอ

" แดเนียลคุณอย่าเปนไรนะ  ได้โปรด   ฮือๆ "    ลิลลี่รีบเดินตามหมอออกไป  ทิ้งไว้แต่ความสงสัยให้ อนาวิน และเพชร งงกับกริยาของเธอ   ทำไมเธอถึงทำเหมือนเปนห่วงเปนใย แดเนียล อย่างกับคนรักกัน  นี่อะไรกันแน่

**********************************************************************

มาอัพให้แล้วค่ะ  ขอโทษที่ช้าค่ะ  ตอนนี้การบ้านเยอะมากเลย นอนเที่ยวคืน เกือบทุกคืนเลย