กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 964,597 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

     ลิลลี่เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องที่มีร่างของแดเนียลอบยู่เธอมองผ่านบานกระจกขนาดย่อมตรงประตู ภาพที่เหนทำให้เธอเสียใจ และรู้ว่าตัวเองนี้ผิดที่ตัดสินใจหนีเขามาตลอด แท้จริงแล้วเธอรักเขาอย่างสุดหัวใจ   เธอยังคงมองเขาซึ่งนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยมีสายน้ำเกลือ กับสายเลือด  และเครื่องช่วยหายใจ  มีสายระโยงระยางไปหมด   เธอน้ำตาไหลไม่ขาดสาย

"  ฮือ  คุณตื่นขึ้นมาสิค่ะ ชั้นกับลูกรอคุณอยู่  "     เธอไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปในห้องนั้นเธอทำใจไม่ได้ 

"  แดเนียลค่ะ  ฉันรักคุณนะ  "    เธอยังคงพรำบอกเขาถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้ยิน

"  คุณต้องไม่เปนไรนะ  รีบๆตื่นขึ้นมาสิค่ะไหนคุณว่ารักชั้นตื่นขึ้นมาสิค่ะ  ฮือๆ "    เธอร้องไห้อย่างหนัก

"  แล้วพรุ่งนี้ชั้นจะมาใหม่นะค่ะ  "   ลิลลี่ปาดน้ำตาที่ไหลไม่หลุดออกและ  เดินจากไป

    หลังจากที่ลิลลี่เดินออกไปจากห้องแล้ว ในห้องนั้นเหลือเพียงความเงียบ  บรรยากาศน่าอึดอัดใจ เพราะ  สองคนในห้องยังคงไม่เข้าใจกัน  เพชรเองก็เอาแต่นอนตะแคงข้างไม่มองหน้าเขา  ส่วนอนาวินเองก็ สับสนไม่รู้จะทำยังไง  สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจ

"  เพชร  คุณเจ็บตรงไหนบ้าง ให้ผมดูหน่อยสิที่รัก"    อนาวินลุกจากเก้าอี้และเดินมาทางที่เธอนอน พรางจับแขนเพชรพลิกไปมาเพื่อดูค่า   มีร่องรอยแผลตรงไหนบ้าง

" อย่ามาจับนะ ปล่อยสิ"   เพชรพยายามจะดึงแขนข้างที่ไม่ใส่เฝือกออกจากมือเขา แต่แรงเธอน้อยเต็มที

" ไม่ปล่อย  ผมจะดู  "   อนาวินจะไว้แน่น และยังสำรวจต่อ

" เพชรบอกให้ปล่อยไง "   เธอออกแรงสะบัดเต็มเเรง  จึงทำให้แขนเธอหลุดออกจากพันธะนาการ  ผลที่ตามมาคือมันไปกระแทกแขนข้างที่เข้าเฝือกอย่างแรง

"  โอย   "   เพชรร้องเสียงหลง  และเอามือข้างที่ไม่เจ็บคลำป้อยๆ

" ผมขอโทษนะที่รักเจ็บมากไหม  "    อนาวินรีบเข้ามาจับดู

" ฮึๆ  คุณควรกลับไปดูแล ภรรยาและลูกคุณดีกว่าค่ะ  อย่ามาเสียเวลากับชั้นเลย  "   เพชรพูดทั้งกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล แต่มันไม่เปนผล  เพราะ น้ำตาไหลอาบแก้มนวลของเธอ

"  เพชร ผม ....."   อนาวินเตรียมที่จะพูดแต่

"  กลับไปซะแล้ว เราก็ไม่ควรพบกันอีก  "   เพชรพูด ทั้งพยายามกลั้นก้อนสะอื้นไว้

"  เพชรคุณฟังผมก่อน  "   อนาวินจะอธิบาย  เขายังจับมือเธอไม่ปล่อย

"   มันไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ   เด็กที่กำลังจะเกิดมาเค้าไม่ผิดอะไรด้วย  คุณควรรักลิลลี่กับลูกให้มากๆ  ดูแลเธอดีๆ   นี่คือหน้าที่ของคุณนะค่ะ    "   เพชรบอกทั้งน้ำตา

"   แต่ผมรักคุณไดยินไหมเพชร   "   อนาวินรั้งร่างบางเข้ามากอดอย่างสุดคิดถึง เพชรหลับตาเพื่อที่จะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ เพราะวันข้าง

หน้าเธอจะไม่มีเขาอีกต่อไปแล้ว 

"  ทำหน้าที่สามี กับพ่อที่ดีด้วยนะค่ะ  "   เพชรค่อยๆดันตัวเขาออกห่างทั้งที่ใจโหยหาเขามาตลอด

"  เพชรคุณ..."   อนาวินจนปัญยาที่จะพูดอธิบาย เพราะ  เขาเองก็สับสน  เขารักเธอ แต่เขากำลังจะเป็นพ่อคนเขาควรทำไงต่อไปดี

" คุณไปซะเถอะ  ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆ  ที่ผ่านมาชั้นมีความสุขมาก  "  เพชรหันหน้าหนีไปอีกทาง  เพราะเธอไม่อยากเหนหน้าเขามันทำให้เธอเจ็บร้าวที่หัวใจ

"  ถ้ามันทำให้คุณสบายใจผมจะทำ   "   อนาวินพูดและเดินกำลังจะกลับ

" คุณวินค่ะ  "     เพชรเรียก และทำให้อนาวินยิ้มเพราะ คิดว่าเธอจะเปลี่ยนใจ

"  อีก 2อาทิตย์  รบกวนไปเจอกันที่เขตด้วยนะค่ะ "   เพชรตัดสินใจพูดออกไปทั้งที่เอไม่อยากให้มันเปนอย่างนั้น  แต่เธอจะเก็บเขาไว้ไม่ได้ เพราะเด้กคนนั้นต้องการพ่อ

    อนาวินหุบยิ้มลงทันควัน  พร้อมทั้งน้ำตาลูกผู้ชายที่ไหนริน เขาเดินออกไปจากห้องด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว หมดสิ้นทุกอย่าง เขาจะทำยังไงต่อไป  ที่วันข้างหน้าจะไม่มีเธอ เขาจะทนได้หรอ 

    เพชรเอง  พออนาวินก้าวพ้อนจากห้องไป  เธอก็ล้มตัวลงนอนกอดตัวเอง   ร้องไห้สะอึกสะอื้นปานจะขาดใจ   ทำมเธอถึงโชคร้ายถึงเพียงนี้ทำไม

*************************************************************************

มาอัพให้แล้วจ้า