|

| 259 |
| 781 |
อนาวินขับรถกลับบ้านด้วยอาการเซื่องซึม เขาเหมือนคนที่หัวใจแตกสลาย อนาวินยังได้ยินประโยคที่เธอพูดดังก้องอยู่ในหูตลอด ตอนที่เธอบอกว่าจะหย่ากับเขา เขาขับรถเข้าไปจอดบริเวณบ้าน และเข้าไปในบ้านด้วยอาการแปลกใจ เพราะ เขาเหนลิลลี่เดินออกไปจากห้องคนไข้ตั้งหลายชั่วโมงมากแล้ว แต่ทำไมบ้านถึงได้เงียบ และ ปิดไฟไว้เหมือนไม่มีใครอยู่ อนาวินค่อยๆเดินเข้าไปและเปิดไฟในบ้าน ก็ไม่พบเธอ เขาจึงเข้าไปดูลิลลี่ที่ห้องนอน ไฟห้องนอนก็ปิดอยู่ เขาจึงเปิดไฟ พบว่า ลิลลี่กอดเข่าร้องไห้ สะอึกสะอื้นจนตาบวม
" ลิลลี่ เปนอะไรทำไม ถึง...." อนาวินเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่นั่งข้างเตียง
" ฮือ วิน ลิลลี่จะทำยังไงดี ฮือๆ " ลิลลี่โผเข้าหาเขา
" ใจเย็นๆ นะ มีอะไร เล่าให้ผมฟังสิ" อนาวินลูบผมปลอบใจให้เธอ
" ลิลลี่ ฮือ ทำผิดไปแล้ว ฮือๆ" ลิลลี่พูดทั้งเสียงเจือสะอื้น
" ทำไรผิดหรอ ฮึ " อนาวิน เพราะ เขางง
" ลิลลี่ขอโทษ ที่ทำให้เพชรต้องเปนแบบนี้ เธอพูดไปร้องไห้ไป
" นั่นมันอุบัติ อย่าโทษตัวเองสิ " อนาวินปลอบใจ
" สัญญานะว่าจะไม่โกรธลิลลี่ " เธอพูด
" อือ " อนาวินรับปาก
" ลูกลิลลี่ไม่ใช่ลูกคุณ " ลิลลี่บอก
" อะไรนะ แล้วพ่อเด็กหละ" อนาวินตกใจเล็กน้อย ก่อนถาม
" แดเนียลเป็นพ่อของลูกลิลลี่" ลิลลี่บอกทั้งน้ำตา
" ลิลลี่รักเค้า ฮือๆ " ลิลลี่ร้องไห้ไม่หยุด
" ผมเชื่อ แดเนียลต้องปลอดภัยนะ " อนาวินบอก
" ตอนนี้คุณนอนได้แล้วดึกมากแล้วนะ อย่าลืมสิ คุณไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วนะ ยังมีลูกอีกคน นอนซะนะ " อนาวิน
" อือ " ลิลลี่ลุกขึ้นเช็ดน้ำตาและ นอนลงอย่างว่าง่าย อนาวินห่มผ้าให้และ ยิ้มให้ก่อนที่จะเดินไปด้วยความรู้สึกที่โล่งใจ เค้าอยากให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ จะได้ไปบอกเพชร เค้าจะได้ไม่เสียเธอไป
รุ่งเช้า อนาวินรีบอาบน้ำแต่งตัวอย่างเร่งรีบ เขารู้สึกสดชื่นมากที่สุดในรอบ2อาทิตย์ที่ผ่านมา เขาเขียนโน๊ตแล้ววางไว้ให้ลิลลี่เพื่อนสาวของเค้าดูว่า เขาจะไปไหน ก่อนที่เค้าจะรีบลงไปข้างล่าง และมุ่งหน้าไปหารถคันเก่ง ก่อนขับออกไปจากโรงพยาบาล ระหว่างทางเขาได้แวะซื้อช่อดอกไม้ไปฝากภรรยาสาวด้วย เมื่ออกจากร้านอนาวินไม่รอช้า เขารีบขับรถไปยังโรงพยายาลทันที อนาวินจอดรถ และรีบมุ่งตรงไปยังห้องคนไข้
"ก๊อก ก๊อก "
" เชิญค่ะ.. " เพชรพูดและเงยหน้าขึ้นมอง
" อรุณสวัสครับที่รัก " อนาวินทักทายและยิ้มแป้น
" มาทำไม " เพชรถามพร้อมทั้งหันหน้าหนี
" ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณนะ " อนาวินบอก
" คุยทำไม เราไม่มีอะไรต้องคุย " เพชรพูดแต่ยังคงไม่มองหน้าเขาเหมือนเดิม
" ไม่ได้ เราต้องคุยกันนะคร๊าบ " อนาวินเชยคางเธอ และ ทำหน้าทะเล้นใส่
" ปล่อยนะ คุณวิน เป็นบ้าอะไรเนี่ย " นั่นทำให้เพชรโมโห
" ไม่ปล่อยหรอก ทำไมครับ สามีจะจับภรรยาไม่ได้หรอ " อนาวินแกล้งยั่ว
" นี่คุณ อย่างพูดแบบนี้นะ " เพชรแหวใส่
" ก็ได้ถ้าคุณรำคราญผมมากนัก ผมจะหายไปจากชีวิตคุณเลย" อนาวินงัดไม้ตายออกมาใช้
" " เพชรเงียบแต่เริ่มใจเสีย
" ผมลาก่อนนะ " อนาวินแสร้งตีหน้าเศร้า
" เดี๋ยวสิ มีอะไรก็พูดมาเลย " เพชรตัดสินใจพูด และนั่นก็ทำให้อนาวินแอบยิ้มแป้น แต่เธอไม่มีโอกาสได้เหน
" จริงๆแล้ว ผมอยากมีเรื่องจะปรึกษา " อนาวินยังอยากแกล้งเธอต่อ
" อะไรหละ พูดมาสิ " เพชรบอก
" ลิลลี่เกิดอุบัติเหตุ แล้ว...." อนาวินพูดแล้วก็หยุดไปกลางคัน
" เพชรเสียใจด้วย " เพชรจำใจพูดสิ่งที่ตรงข้ามกับความรู้สึกออกไป
" แต่ผมอยากมีลุก " อนาวินพูด
" คุณก็รอให้เธอแข็งแรงก่อน แล้วเดี๋ยวเธอก็มีให้คุณใหม่ได้ อย่างกังวลเลยค่ะ " เพชรบอก
" จริงๆหรอครับ เธอจะยอมมีให้ผมจริงหรอ " อนาวินทำเสียงตื่นเต้น นั่นยิ่งทำให้เพชรเจ็บปวดมาก
" ค่ะ เพชรเชื่อ " เธอตอบ
" คุณสัญญาสิ " อนาวินกล่าว
" ว่าไงค่ะ สัญญาทำไม " เพชรงง
" ก็คนที่ผมอยากให้เปนแม่ของลูกคือ คนนี้ไง " อนาวินชี้ไปที่เพชร
" อย่ามั่วนะ " เพชรบอก แม่ใจจะเต้นรัวเหมือนกลอง
" ผมบอกก็ได้ ลิลลี่ไม่ได้ท้องกับผม เธอสารภาพแล้ว " อนาวินตัดสินใจเฉลย
" ว่าไงนะ แล้วเธอ .."
" เธอน่าสงสารนะเพชร สามีเธอป่วยหนัก " อนาวินบอก แต่ตอนนี้เข้าเข้าไปนั่งกอดเธออย่างไม่ให้เธอรู้ตัวเลย
" ใครหรอ " เพชรก็มัวสงสัยเลยไม่รู้ตัวว่าตัวเองถูกจู่โจมถึงเตียงคนไข้
" แดเนียลไง " อนาวินบอก
" ฮ้า โธ่ ลิลลี่" เพชร
" งั้นถ้าคุณหายเราจะมาปั้ม วินจูเนียร์กันเลยนะที่รัก " อนาวินกอดหอมเพชรอย่างสุดจะคิดถึง
" บ้า " เพชรปัดป้องอย่างขวยเขิน
และอนาวินก็เรียกร้องด้วยการจูบ หอม กอด ให้หายคิดถึง ไปเลย มีความสุขกันแล้วคู่นี้
************************************************************************
งานเยอะมากเลย
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 259 |
| 781 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |