กับดักร้ายนายคาสโนวา

** มาอัพตอนใหม่แล้วจ้า ช่วยเม้นท์ด้วยนะ** เธอ เป็นสาวเปรี้ยวที่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้จนเข้าขั้น แต่โชคชะตาดันเล่นตลก ทำให้เธอไปเจอกับเขา และเขารู้สึกสนใจเธอขึ้นมาและคิดว่าเธอเหมือนกับพวกผูหญิงที่เค้าเคยผ่านมา แต่เธอดันทำกับเขาไว้เจ็บแสบ ทำให้เขาอยากเอาชนะเธ

ผู้เขียน: cookka ชมแล้ว: 967,582 ครั้ง

post ครั้งแรก: Mon 19 November 2007, 11:30 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 13 March 2009, 12:02 pm

อยู่ในส่วน:

แก้ไขงานเขียน

     อาการของเพชรดีขึ้นมากและ นับว่าหายเร็วมาก คงเป็นเพราะ อนาวินคอยประคบประหงบอย่างใกล้ชิด จนลิลลี่ที่มาเยี่ยมต้องอมยิ้มกับความสวีทหวาน ของทั้งคู่ แต่กระนั้นเพชร ก็ยังไม่ได้ออกจากโรงพยาบาล

" อะแฮ่ม เห็นใจคนอื่นบ้างสิจ๊ะหวานกันขนาดนี้"   ลิลลี่อดที่จะแซวไม่ได้

" เหนไหมค่ะวิน ลิลลี่เค้าแซวแล้ว " เพชรพูด

" ทำไมอะก็คนมันรัก "  อนาวินกระเซ้าพร้อมทั้งจุ๊บแก้มเพชร1ที

" ตาบ้า "  เพชรดันตัวอนาวินออกอย่างเขินๆ

" เอ่อขอตัวนะ "  ลิลลี่เกิดหน้าสลดลงเล็กน้อย ก่อนที่จะลุกขึ้น เพราะ เห็นทั้งคู่เล่นกันแล้วเธอก็นึกถึงแดเนียลที่ยังนอนเป็นเจ้าชายนิทราอย่ห้องข้างๆ

" อ้าวจะไปไหนหละลิลลี่ "  เพชรถามขึ้น

" จะแวะไปอยู่เป็นเพื่อนแดน หนะ "  ลิลลี่ตอบ

" เพชรเชื่อว่า แดนต้องหาย เพื่อนเชื่อ "  เพชรพูดอย่างหมายมาด

" ชั้นก็เชื่อ  ไงคุณก็ระวังหน่อยนะ ไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้ว "  อนาวินบอก

" ขอบใจนะ "  ลิลลี่ยิ้มบางๆให้ก่อนเดินออกไป

ลิลลี่ค่อยๆเดินเข้าไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างเตียงผู้ป่วย  แล้วจับมือของแดเนียลมาแนบแก้ม พร้อมทั้งพร่ำพูด เล่าเรื่องราวต่างๆที่ได้เจอมาในแต่ละวัน  และบอกรักเค้า เธอทำแบบนี้มาเป็นเวลาเกือบเดือนแล้ว แต่เธอไม่เคยเบื่อเลยที่จะทำแบบนี้เพราะ เธอรักเค้า

" ที่รัก คุรรีบๆตื่นนะค่ะ  ไม่งั้นลิลลี่จะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคนเดียวไม่ไหวแน่ "   ลิลลี่พูดไปก็ระบายรอยยิ้มที่มุมปาก อีกมือก็ลูบท้องที่นูนออกมา

" ลูกเราดิ้นใหญ่เลยค่ะ "  ลิลลี่พูดเล่าให้คนทีนอนฟัง

" ฉันอยากให้เค้าเหมือนคุณถ้าเปนผู้ชาย  "  

" และคุณหละอยากได้ผุ้หยิงหรือผุ้ชายค่ะ "  เธอถามเค้า ถึงรู้ว่าเค้าตอบไม่ได้ หรืออาจไม่ได้ยินด้วยซ้ำ

" คนดีของลิลลี่ คุณนอนนานแล้วรีบๆตื่นซะทีสิ  ลิลลี่เหงานะ "   เธอพูดออกแนวตัดด้อ 

" วันนี้ลิลลี่กลับก่อนนะ "  ลิลลี่จูบมือเค้า และลุกขึ้นแต่ยังไม่ปล่อยมือ

และแล้วขณะที่เธอวางมือหนาลงและกำลังจะเดิน  เธอก็ต้องรีบหันกลับมามอง อย่างเร็ว เพราะ เธอรู้สึกถึงแรงกระดิกตรงมือเธอ และเธอก็ต้องดีใจ

" แดเนียล คุณ คุณ "   ลิลลี่ดีใจมาก

เธอรีบกดเรียกหมอ และพยาบาลอย่างรีบเร่ง  เพียงไม่นานหมอ และยาบาลอีก 2 คนก็ตามเข้ามา  หมอตรวจดูอาการโดยเอาไฟฉายส่องตา  ฟังเสียงการเต้นของหัวใจ และจดบันทึก

" เค้าเป็นไงบ้างค่ะหมอ " ลิลลี่ถามขึ้น

" คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ หมอขอตัวนะ "  และหมอก็เดินออกไป

"  แดเนียล คุณฟื้นแล้วจริงๆ "  ลิลลี่เข้าไปนั่งใกล้เตียง

" คุณมาทำไมกัน " แดเนียลเค่นเสียงพูดออกมา

" ฉันมาหาคุณ มาเฝ้าคุณ "  ลิลลี่บอก

" ผมยังไม่ตายหรอ คุณกลับไปเถอะ อ่อ ขอบคุณที่อุตส่าห์มาเยี่ยม " แดเนียลพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง

" ทำไมคุณ  ..."  ลิลลี่ถึงกลับน้ำตาซึม เพราะ กริยาที่หมางเมินของเค้า

" แล้วอนาวินหละไปไหน ทำไมไม่มาดูแล ลูก กับเมีย ให้ดีๆ "  แดเนียลเน้นคำว่าลูก อย่างจงใจ

" คุณกลับไปเถอะ อย่ามาเสียเวลาเพราะ ของผมเลย"  แดเนียลพูด

" ไม่เลย ลิลลี่อยากเฝ้าคุณ "  ลิลลี่จับมือเค้าไว้

" นะให้ลิลลี่เฝ้าคุณเถอะ "  ลิลลี่วิงวอน

" อย่าเลย สามีคุณเค้าจะว่าเอา " แดเนียลย้ำ

" คุณไม่ต้องการลิลลี่กับลูกแล้วใช่ไหม ถึงพูดแบบนี้ "  ลิลลี่ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

" ยอมรับแล้วหรอว่า เค้าเป็นลูกผม "  แดเนียลถามเสียงเรียบ

" ลิลลี่ขอโทษนะที่ทำให้คุณเจ็บปวด แต่ลิลลี่ก็เจ็บปวดไม่แพ้กัน ยกโทษให้ลิลลี่นะค่ะ ฮือๆ " 

" หยุดร้องได้แล้วคนดี ผมไม่โกรธคุณหรอก "  แดเนียลพูดและเอามือเช็ดน้ำตาให้เธออย่างทนุถนอม

" ขอบคุณนะค่ะที่ไม่โกรธลิลลี่ " ลิลลี่พูดจบก็เอนตัวกอดคนป่วยที่นอนอยู่

" ถ้าผมหายแล้วเราแต่งงานกันนะ "  แดเนียลพูด

" ค่ะ  แต่ตอนนี้คนป่วยต้องนอนพักก่อนนะค่ะ "  ลิลลี่บอก ก่อนที่จะจูบคางคากของเขาอย่างแสนรัก

" ครับผม แต่พอตื่นมาของเฟรชคริสสักที ก็แล้วกันนะฮันนี่ "  แดเนียลบอกอย่างรื่นเริง

" เจ้าเล่ห์ยังเลย "  ลิลลี่บอก

ตอนนี้ความรักของทั้งคู่ลงตัวแล้ว ณ ตอนนี้ ทุกคนมีความสุขกัน


***********************************************************************************
มาอัพแล้วจ้า  ถ้ามีตรงไหนผิดผลาดประการใดก็ ขอโทษด้วยนะค่ะ