|

| 181 |
| 703 |
ตอนนี้ทุกสิ่งทุกอย่างลงตัวไปเสียหมด ทั้งอนาวิน และเพชร ก็รักกันหว่นชื่นมื่น รวมถึง แดเนียล และลิลลี่ที่หลังจากแดเนียลออกจากโรงพยาบาลก็มาพักฟื้นที่บ้านพักของอนาวินตามคำชวนของเจ้าของบ้าน ทำให้บรรยากาศของบ้านอบอวลไปด้วยกลิ่นไอความรัก ในค่ำนี้อนาวินได้จัดปาร์ตี้สังสรรค์กัน มีการปิ้งบาร์บีคิว สลัด และอื่นๆมากมาย
" ว้าย " เสียงเพชรอุทาน ขึ้นขณะที่ปิ้งบาร์บีคิวอยู่
" หอมจัง นุ่มด้วย " อนาวินหอมแก้มนวลฟอดใหญ่ และพูดกระเซ้า
" เล่นอะไรแบบนี้ค่ะ อายเค้าบ้างสิ " เพชรเตือนอย่างขวยเขิน
" ไม่เห็นเป็นไรเลยหนิที่รัก เรารักกัน " อนาวินไม่เลิก ยังโอบกอดร่างบางอย่างแนบแน่น
" อะแฮ่ม " แดเนียลกระแอมแหย่
" เบบี๋ ดูคู่นั้นสิหวานกันไม่รู้จักเกรงใจเราเลยเนอะ " แดเนียลหันไปพูดกับภรรยา
" แดน ไปแกล้งเค้า " ลิลลี่ปรามแต่ยังอมยิ้ม
" นี่นายแดน เงียบไปเลย ฉันก็ต้องรีบสิ ฉันไม่ชอบน้อยหน้านายหรอก " อนาวินพูด
" นายก้รีบๆมีสิ ลูกอะ หรือว่าไม่มีน้ำยา" แดนว่า
" หนอยแนะ มาว่าชั้น ชั้นนะมีแน่ แต่เพชรหนะสิ กินยาเธออ้างแต่ยังไม่พร้อม " อนาวินตอบ
" สม" ลิลลี่แหย่
" อ้าวไหงเป็นงั้นไป " อนาวินแกล้งงอน เลยเดินหนีไปนั่งที่โต๊ะ
" โอ๋ วินค่ะอย่างอนนะ นะค่ะนะ " เพชรตามมาง้อ
" " อนาวินเมินหน้าไปทางอื่น
" เฮ้ย เพชรดูแลนายวินดีๆด้วยนะ นี่มืดมากแล้ว ไอขอตัว ไปจ๊ะเบบี๋" แดนบอก และหันไปโอบไหล่ลิลลี่พาเดินเข้าบ้าน
" ตามสบายจ๊ะ " เพชรตะโกนบอก
ตอนนี้บรรยากาศข้างนอกเหลือเพียงอนาวินกับเพชรเพียงสองคน แต่ยังมีเสียงเพลงสากลเปิดคลออยู่ พร้องกับดวงไฟปรพดับอย่างสวยงาม
" วินค่ะ เข้าบ้านกันเถอะนะ มืดแล้ว" เพชรเน่งข้างๆและเอานิ้วจิ้มๆที่แขนสามี
" คุณก็เข้าไปสิ " อยาวินบอกอย่างอนๆ
" นี่คุณวินงอนเพชรหรอค่ะ ไหนดูสิ" เพชรว่าและเอาสองมือจับหน้าอนาวินให้หันมา แต่อนาวินยังตีหน้าบึ้ง
"อุ้ย มีอะไรติดแก้มด้วย " เพชรพูด และยื่นหน้าเข้าไปใกล้
" จุ๊บ " เพชรทำเหมือนจะดูว่าเป็นอะไร แต่แล้วเธอก็จุ๊บไปที่แก้มสากของสามี
" ดีกันนะค่ะ " เพชรง้อ
" ผมเข้าใจ คุรคงไม่อยากมีลูกกับผมจริงๆ คุณเคยรักผมบ้างหรือป่าว " อนาวินพูดจบก็เดินไปตามชายหาดที่มืดสนิท
" วินค่ะ รอเพชรด้วยสิ อย่าไปนะ" เพชรร้องเรียก แต่อนาวินยังคงเดินต่อไป จนเพชรต้องเดินกึ่งวิ่งตามไปทั้งที่ใจกลัวความมืด
" โอ้ย " เสียงเพชรร้องท่ามกลางความมืด เมื่อขาเจ้ากรรมดันไปสะดุดก้อนหินเขา อนาวินเองตกใจไม่น้อยเมื่อได้ยินเสียงภรรยาร้อง แต่เขายังคงนิ่งอยู่
" คุณวินค่ะ คุณอยู่ไหน " เพชรพูดแม้จะมองอะไรแทบไม่เห็น เธอพยายามลุกขึ้นทั้งที่เจ็บจนน้ำตาไหล
" ตามมาทำไม " อนาวินพูดขึ้น ตอนนี้เข้าอยู่ใกล้ เพชรมากแล้ว แต่เพราะ ความมืดทำให้เพชรไม่รู้
" เพชรห่วงคุณ คุณ อยู่ไหนค่ะ เพชรจะไปหา " เพชรบอก
" ผมอยู่นี่แล้ว คุณอยู่กับที่นะเดี๋ยวผมเข้าไปหา " อนาวินสั่ง และเดินเข้าไปหาภรรยา ก่อนที่จะอุ้มภรรยาไว้ด้วยแขนแข็งแรง และเดินกลับไปยังบ้างพักโดยที่ทั้งคุ่ต่างคนต่างเงียบมีเพียงเสียงคลื่นเท่านั้นที่ส่งเสียงดังในยามค่ำคืน
เมื่อถึงบ้าน อนาวินอุ้มร่างแบบบางของภรรยาสาวขึ้นไปยังห้องนอน เขาบรรจงวางเธอลงกับเตียงนุ่มอย่างเบามือ เหมือนกลัว ร่างบางจะเจ็บหรือแตกหักไป และเขาก็เดินหายออกไปจากห้อง สักพัก อนาวินก็กลับมาพร้อมกับ กระละมัง และกล่องยา อนาวินค่อยๆ จับเท้าหญิงสาวจุ่มลงในกระละมัง อย่างเบามือเพื่อทำความสะอาด และเช็ดด้ายผ้า
จากนั้น เขาก็ทายาบรรเทาปวดบีบนวดที่ข้อเท้าของภรรยาอย่างเบามือ
เพชรมองสามี ที่นั่งกับพื้นอย่าง น้ำตาซึม เพราะ เธอไม่คิดว่าเขาจะรัก และทะนุถนอมเธอมากขนาดนี้ เธอผิดเองที่ยังไม่เชื่อใจเค้า หลงคิดถึงอดีตของเขาจนยังไม่ยอมมีลูกกับเขา ทั้งที่เขาแสนดีกับเธอขนาดนี้ ทำไมเธอโง่อย่างนี้นะ
" ร้องไห้ทำไม ฮึ เจ็บหรอ " อนาวินเงยหน้าขึ้นมองร่างบางที่นั่งบนเตียงนุ่ม
" " เพชรส่ายหน้าเป็นคำตอบจนผมยาวสลวยกระเซิง น้ำตาไหลพราก
" แล้วร้องไห้ทำไมคนดี " อนาวินขยับตัวขึ้นมานั่งข้างเธอ และใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาบนดวงหน้าสวยหวาน
" เพชรขอโทษ เพชรรักคุณ " เพชรบอก และ เอนกายพิงกับอกเขา กอดร่างสามีไว้ อนาวินกกอดหญิงสาวไว้ และ กดจมูกลงบนหน้าผากมน
" แต่เพชรกลัวว่าสักวัน ถ้ามีผู้หยิงที่ไหนโผ่มาแล้วบอกว่า เค้าท้องกับคุณอีก เพชรจะทำยังไงถ้าเพชรเองก็มีลูก เพชรไม่อยากให้ลูกมีปัญหา และเพชรคงรับไม่ได้ " เพชรพูดไปพลางสะอึกสะอื้น
" " อนาวินเงียบ แต่เพียงกระชับวงแขนให้แน่นขึ้น
" เพชรเห็นแก่ตัวคิดถึงแต่ตัวเอง จนลืมนึกถึงความรู้สึกคุณ " เธอยังพูดต่อ
" โธ่ที่รัก ผมสัญญาว่าจะไม่มีเหตุการณืแบบนั้นแน่นอน " อนาวินดันร่างภรรยาออกเบาๆ และจ้องตาอย่างมุ่งมั่นกับคำสัญญาที่ให้ไว้
เขาจูบวับน้ำตาให้เธออย่างแสนรัก และบรรจงจูบลงบนกลีบปากงามที่เขาลงไหลไม่เคยคิดที่จะเบื่อเลยสักครั้ง เขาขบเม้ม หยอกเอิน กับ ริมผีปากบาง ก่อนเเทรกลิ้นเข้าไปหวานดูดซับความหวาน สองมือหนาค่อยจับร่างเล็กนอนลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา เขาจูบไม่รู้จักอิ่ม จนร่างบางครางประท้อง ทั้งแขนเรียวโอบรัด คอผู้เป็นสามีไว้ เมื่อเพลิงอารมณ์ปะทุขึ้น อนาวิน เลื่อนหน้ามาซุกไซร้ที่คอระหง สองมือ กอบกุม และคลึงเคล้น ยอดอกไว้ จนร่างบางบิดเร่า อยู่ใต้ร่างด้วยความรัญจวนใจ เค้าบรรจงจูยไปทั่วทั่งร่าง จนถึงเนินเนื้อสาว เขาให้จมูกซุกไซ้ เพชรร้องครางอย่างไม่ขาด เมื่อเขาสุดที่จะกลั่น เขาก็จับเรียวขางามแยกออกและ ยกสะโพกกลมกลึงให้รอรับท่อนกายของเขา เขาสอดแทรก กายเข้าไปประสานกับเธอ เขาเริ่มด้วยช้านุ่มนวล และแปรเปลี่ยนเป็นเร็ว ตามเพลิงอารมณ์ อนาวิน และเพชร ครางประสานกัน เมื่อต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้แก่กัน จนอนาวินแพเธอไปพบกับความสุขสุดยอด เขาพลิกกายลงนอนและรั้งร่างบางเข้ามากอด เเละหอม การร่วมรักครั้งนี้ เพชรเต็มใจ และตังใจที่จะไม่ป้องกัน เพราะ เธอเชื่อมั่นในตัวสามี และเธอรักเขา
" ขอบคุณที่รัก ผมรักคุณ " อนาวินกระซิบบอกชิดหูภรรยาสาวที่หลับไปแล้ว ก็ที่เขาจะเข้าสู่ห้วงนิทรา
***************************************************************************************************************
ขอโทษจ้าที่ช้า คุกก้าเพิ่งสอบเสร็จ ใกล้จบแล้วน้าค่ะทุกคน
คนอ่่านก็เขินค่ะ เหมือนกำำลังแอบดูเค้า...ซะงั้น![]()
ตาวินนี่ ป่วยแล้วยังคิดกามๆ อีกนะ มันน่าปล่อยให้ตากฝนเป็นวันๆเลยดีไหมเนี่ยยยยยยยย
ชักจะหวาน จนน้ำตาลท่วมจอแล้วนะเนี่ยยยยย^^
ตาวินนี่ขี้งอนกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ยย แล้วอะไรไปบ้ากามกับเค้าก่อนแล้วมีหน้ามางอน ........จะสงสารดีไหมเนี่ยยยย (อินจัด)
55555+++ ไม่น่าช่วยเลยเนอะ น่าปล่อยให้ตาวินอกแตกตายยยยยย 5555+++
นั่งอ่านมาจนถึงตอน 28 แล้วตาลายค่ะ แต่ละสายตาไม่ได้ ^^
คู่สองก็น่ารักนะคะเนี่ย (แพทวุ้น^^)
5555+++ คุณหญิ่งพิมพานี่ไม่ธรรมดานะคะ ดีบทแตกกระจุยเลย ^^![]()
เห้อคนอ่านโล่งค่ะ ยิ้มได้ซะที นึกว่าลิลลี่จะไม่ยอมเปิดปากซะแล้ว^^![]()
HAPPY มากๆ ค่ะ วันนี้นั้่งอู้งานอ่านตั้งแต่ตอนแรกยันตอนที่ 55 ^^ อ่านแล้วอดไม่ได้ที่จะอ่านต่อจนจบ ... อยากกระซิบถามผู้เขียนว่า กะจะ เขียนไปถึงรุ่นลูกเลยหรือเปล่วค่ะ ^^ แต่ถ้าเขียนจริงๆก็จะตามอ่านนะ รุ่นหลานด้วยจะดีใหญ่คนอ่านก็สู้ไหวคะ่ ^^
รอติดตามตอนต่อไปนะค่ะ
สนุกมากๆเลยค่ะ อ่านทีเดียสามสิบตอน ตางี้เเฉะเงยอ่ะ -*-

| 181 |
| 703 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |