|
| 200 |
| 691 |
เรื่องวุ่นๆในชีวิต..
ตอนที่เธอบอกว่าจะหมั้นผมตกใจมาก
แต่ผมก็จะยอมปล่อยเธอไป
เธออาจจะเจอคนที่ใช่แล้วนี่
บางทีเธออาจจะมีความสุขก็ได้
ติ๊ดๆๆๆ~
เสียงโทรศัพท์ผมเอง
"ฮัลโหลครับผมโยชิพูด"
(โยชิเหรอจ้ะนี่แม่เองนะ)
"แม่กลับมาตั้งแต่เมื่อไรไม่เห็นบอกผมเลย"
(แม่กะว่าจะหาคู่ครองให้ซะหน่อยหน่ะสิ)
"ใครอ่ะครับแม่"
(วันนี้แม่ไปพบเขามาแล้ว น่ารักมากๆเลย)
"งั้นเหรอครับ แล้วเธอชื่ออะไรหล่ะครับ"
(แม่ว่าชื่อ....อ่าแม่จำไม่ได้อ่ะนะแหะๆ)
"อ่าว แล้วผมเคยเจอเขาไหมครับ"
(แม่ก็ไม่รู้สิ แต่ลูกต้องชอบเขาแน่ๆเลย)
"แล้วผมจะรู้จักเขาไหมเนี่ย=_="
(ลูกจะชอบแล้วกัน อ่อ อีก1เดือนไปดูตัวนะจ้ะ)
"อืมครับ"
(งั้นแค่นี้นะจ้ะ)
"ครับ"แล้วแม่ก็วางสายไป นี่ผมต้องหมั่นด้วยเหรอเนี่ย
เฮ้อ ชีวิตเราทั้งที่เลือกไว้แล้วแท้ๆว่าจะรักใคร
แต่เราก็ขัดแม่ไม่ได้ซะด้วยสิ อีก1เดือน สัญญาเป็นแฟนกับเธอก็หมดไปนานแล้ว
หา!!สัญญาเป็นแฟนO_O มันจะหมดในอีก 4 วันนี่
อีก 4 วันสินะ 4 วันสุดท้ายที่จะได้อยู่ในฐานะแฟน
แล้วจะกลับเป็นเหมือนวันแรกที่เจอกัน
งั้นต้องเริ่มเก็บของซะแล้วสิ
แล้วผมก็นั่งเก็บของอยู่ในห้อง จนถึงเย็น
----------เมย์------------
เฮ้ออ~
นี่ฉันต้องไปแต่งงานกะใครเนี่ย
แล้วเรื่องฉันกับโยชิหล่ะ
ในตอนนั้น ที่ฉันบอกเขา แววตาเขาดูเศร้ามากจนฉันตกใจ
นี่เขาเศร้ามาก เศร้าไปทำไม ทั้งๆที่ไม่ได้รักฉันซักนิด
เฮ้อ วันนี้วันที่ 27 แล้วหรอ
หา 
27 O_O !
4 วัน อีก 4 วันจะครบเดือนแล้วสินะ
คิดแล้วเศร้า ทำไมถึงไวอย่างนี้นะ
ทั้งๆที่ตอนแรกไม่ได้คิดอะไรด้วยซ้ำ
คิดแค่ว่า.....
มันก็แค่สัญญา......
ฉันเดินออกมาจากห้องนอน เห็นโยชิเดินออกมาพอดี
เขาไม่มองฉันเลย แววตาที่ว่างเปล่า
"นี่ๆ"
"...."
"นี่โยชิ..."
"....."
"นี่ ได้ยินที่ฉันพูดไหม"
"อ่อ...อืม 
"ถึงนายจะยิ้ม ฉันก็ดูออกว่านายกำลังเศร้า
"คือ...อีก 4 วัน...."
"อืม...อีก 4 วัน...เธอจะได้ไปหาคนที่ใช่แล้วหล่ะ"
"มะ...."
"โชคดีนะ"พูดจบเขาก็เดินไปเลย
"ที่จริงฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นซะหน่อย"ฉันพูดกับตัวเอง
โยชิออกไปกินข้าวข้างนอก
---------โยชิ----------
ผมขับรถออกมา
กลับบ้านมาหาแม่กับพ่อ แน่นอน ผมเอาของย้ายออกมาด้วย
และเมื่อรถถึงหน้าบ้าน ผมกลับมาหาแม่กับพ่อที่รออยู่ที่บ้าน
"กลับมาแล้วหรอโยชิ"แม่พูดพร้อมกับเดินมาหาผม
"ครับ ผมกลับมาหาแม่ไง "
"เนี่ย..แม่ไปต่างประเทศตั้งนาน คิดถึงลูกทุกวันเลย"
"ทำไมหรอครับ เนี่ย ผมก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย"
"แหม คนเป็นแม่คิดถึงไม่ได้รึไง"
"ผมแค่ล้อเล่นเอง"
"เหอๆ ป่ะเข้าบ้านไปหาพ่อกัน"
"หวัดดีครับพ่อ"ผมพูดแล้วเข้าไปหาพ่อที่นั่งดูTVอยู่
"อ้าวว่าไงโยชิ"
"พ่อครับ กลับมาก็นั่งอืดดูTVเลยนะครับ "ผมพูดกวนๆใส่
"เฮ้อ ก็นั่งเครื่องบินมาเบาะในเครื่องบินมันแข็งจะตาย เนี่ยก้นพ่อชาไปหมดแล้ว"
"คุณก็....พูดอะไรน่าเกลียด"แม่พูด
"ฮ่าๆๆๆ ก็มันจริงนี่ โซฟาบ้านเรายังนิ่มกว่าเยอะ ฮี่ๆๆๆ"
"พ่อครับแม่ครับผมว่าจะไปต่างจังหวัดหน่อยหน่ะครับ"
"อ้าว แล้วกลับมาให้ทันดูตัวด้วยนะ"
"ผมว่ากลับมาไม่ทันหรอกครับ"
"อ้าวทำไมหล่ะ โรงเรียนก็ใกล้เปิดแล้วด้วย"
"ก็ผมว่ากลับมาไม่ทันดูตัวหน่ะครับ แต่โรงเรียนหน่ะมาทันครับ"
"อ้าวแล้วจะทำไงหล่ะ แม่บอกเค้าไปแล้วด้วย"
"งั้นเดี๋ยวผมจัดการเองครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง"
"อืม"
"งั้นไปกินข้าวกันครับ ผมหิวละ ^0^"
แล้วผมก็นั่งกินข้าวกับครอบครัวของผม
ผมว่าจะเริ่มเดินทางตั้งแต่พรุ่งนี้(ไปเที่ยวกับเพื่อน)
---------เมย์-----------
เฮ้อ ข้าววันนี้ไม่เห็นอร่อยเลย
พอกินข้าวเสร็จแล้วฉันก็ขึ้นห้องไปอาบน้ำนอน
หนักใจจัง ต้องไปหมั้นกับใครก็ไม่รู้
แล้วฉันก็หลับไป
Zzzzz.......
.......
......
......
......
......
--------เช้า-------
เมื่อวานฉันยังไม่เห็นหน้าโยชิเลยอ่ะ
เข้าไปดูดีก่า ไม่เอาดีกว่า
เดี๋ยวได้เห็นของดี เอ้ย!! ของที่ไม่ควรเห็น
อาบน้ำแล้วลงไปหาอะไรกินดีกว่า
"อ้าวพี่เจฟ ทำไมวันนี้ถึงตื่นเช้าหล่ะ"
"คือ...."
"อะไรเหรอ"
"คือ....จดหมาย...."
"หืม??"
"อะๆๆๆ...นี่"พูดซะติดอ่าง
"ไหนดูหน่อย"แล้วฉันก็หยิบขึ้นมาดู
'นี่ ฉันออกมาจากบ้านเธอแล้วนะ....
แล้วถ้าเธอกำลังจะไปหาฉันที่บ้านหล่ะก็อย่าเลย ฉันไม่ได้อยู่บ้านหรอกนะ
ในเมื่อเหลือแค่ 4 วัน อยู่ไปก็เหมือนจะยื้อเวลาออกไปจริงไหม งั้นเราตัดกันตั้งแต่วันนี้ซะยังจะดีกว่า
นะ ไม่ต้องเสียใจนะ เจอกันที่โรงเรียน บาย จาก โยชิ'
นายไปแล้วจริงๆหรอ เมื่อฉันอ่านจดหมายนั้นแล้ว ฉันแทบหมดแรง
ฉันไม่นึกเลยว่าเราจะจบกันแบบนี้ วันนี้ฉันเหมือนคนเหม่อลอย
--------------------------------------------------------------------------------------------------
อัพเสร็จแล้วนะ
- -* ช่างฉัน 5555+ ฮากร้าก
ผีดิบงงเรอะ
ดีดีดี
เม้นครั้งแรกน่อ 555+ หน้า 30+แล้ว
แต่ละหน้าสั้นมากมาย เหอๆ
มาอัพต่อเน้อ
รักผู้เขียนมากมายจ้า
ฮ่าๆๆ
สมหน้าโยชิ
แต่หมั่นไส้นนท์
(เออ เอาเข้าไปแล้วตกลงตูจะชอบครายดีฟ่ะ)
ภาพข้างบนอ่ะ เกมรึป่าว เกมอะไรหรอ
เซ็ง
เล่นเกมส์แล้วเด้ง-*-
T^T ซวย น้องเข้าไม่ได้
ซักพักเราก็เข้าไม่ได้ตาม -*-
5555+
สุดท้ายฉันก็แย่งน้องเล่น(เลว)- -*
ช่วยมิได้ เครื่องนี้มันเล่นได้ คีบอดนิ่มด้วย ไอ้เครื่องเราหล่ะ
จิ้มที่กล้ามขึ้นนิ้วหัก-*- (เวอร์) เออ ฉันเวอร์ นิ้วถึงได้ด้านแบบนี้
T T คนเม้นก็หายไปนะ
หายไปไหนกัน(ก็มิงได้ไม่ได้อัพ เขาเลยไม่ได้เข้ามาเม้นไง โ_)
เออ รู้ๆ เราไม่ได้อัพ งั้นจะอัพละ
หนุกดีค่ะ
จะติดตามนะ มาอัพเร็วๆ รออยู่จ้า
T T มีมาเม้น1เดียว(ในใจคุณ)งิงิ
สะใจๆ
ฮ่าๆ
(ชักเข้าค่ายโรคจิต)
สยองสุดๆเยยขอรับ - -.
เพิ่มเติม หน้า 57 สั้นสุดๆ(ขอบอก)
อัพไวๆ จะเม้นเยอะๆ
5555+
คิคิ ก็เพราะเราอัพยาวๆแล้วมันจะดองอ่ะสิ
เลยตัดให้สั้นๆ อิอิ (อัพยาวบางทีไม่อยู่พ่อเรากดออกเลยนะสิ)T T
2รูปนั้นหน่ะ สยองจัง เกมซิมเรอะT T
สยองมากๆ 5555+
By:บิลโรคจิต (ในเกมเด้อ - -*) เก็บกดมาจากไนท์โรคจิต
มาอัพต่อเน้อพี่ganyarut
รูปของพี่8poerg45น่ารักมั้กๆเยย
โคตรน่ารักเลยว้าวเห็นแล้วอยากฆ่าคน
555+จะฆ่าคนที่มาเมนท์นิยายเรื่องนี้ให้หมด(ยกเว้นตะเอง)555+
ปล.ขอE-Mailหน่อยถ้าไม่ให้(ตายสถานเดียวเหอะๆ)
เมลของ
ganyarut นี่คับ huajiti@hotmail.com
-*-
บอกหน้าตาเฉยเลยนะ (กลับมาแย้ว อัพได้เฉพาะวันหยุดนะ)
แอ๊กๆๆ อ๊อกๆๆ เลือดทะลักออกมาจากปาก
คิดไม่ออกตาย= =
| 200 |
| 691 |
ganyarut
(ganyarut)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 10,787 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 2,425 ครั้ง
ได้รับดาว 259 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|