------เมย์------ วันนี้ฉันว่าทุกคนดูแปลกไปนะ ดูเหมือนจะมีความลับ=_= ต้องรู้ให้ได้เลย ------เจฟ------ หวา~ เมย์ทำหน้าสงสัยอะไรบางอย่างซะแล้ว ต้องระวังตัวมากกว่านี้ซะแล้ว "เดี๋ยวพี่ไปเข้าห้องน้ำนะ"หาทางออกมาได้แล้ว กว่าจะถึงตอนค่ำที่แขกจะมา ก็อีกไม่นานนี้แล้ว ทนรอหน่อยน่า แล้วเวลาก็ล่วงเลยมาถึงตอนค่ำแล้ว แขกก็มากันนิดหน่อย แต่เมย์ยังคงไม่เอะใจ เพราะยังอยู่ในบ้าน(งานจัดหน้าบ้าน ในสวน) แขกมากันแล้ว เหลือแต่เจ้าภาพ สงสัยจะคุยอยู่กับปลา นั่นไง จริงๆด้วย งั้นเราไปคุยกะเพื่อนด้วยดีกว่า ------เมย์------ "ปลานี่เธอมาทำไมเนี่ย" "ฉันมางา...มาหาพี่เจฟหน่ะ ^__^" " "เหรอ งั้นทั้งหมดนี่ก็มาหาพี่เจฟหน่ะสิ" "อืมๆ..ใช่ๆ" "แล้วมาเพราะอะไรหล่ะ" "เอ่อ..." "พี่เจฟเรียกให้มาหน่ะ" "อ๋อ..." แล้วฉันก็ยืนคุยกับปลาอยู่นาน "ปลา.." "หืม?" "ฉันไปเข้าไปในบ้านแปปนึงก่อนนะ" แล้วฉันก็เดินเข้าบ้านไป เฮ้อ ลืมอะไรเอาลงมาจากห้องน้า ------ปลา------ "พี่เจฟ"ฉันไปกระซิบข้างพี่เจฟ "หือ?" "เมย์เข้าไปในบ้านแล้ว" "อืม...ทุกคนคับ ไปหลบในพุ่มไม้กันก่อนนะคับ" พอพี่เจฟพูดจบทุกคนก็วิ่งไปหลบที่พุ่มไม้ บ้างก็แอบที่ๆแอบได้ ------เมย์------ อ้า รู้แล้ว ลืมโทรศัพท์นี่เอง แล้วฉันก็เดินลงมา เดินมาหน้าบ้าน เฮ้ย!! หายไปไหนอ่ะ(ไม่รู้ -*-) หายไปไหนกันหมดเนี่ย มีกระดาษติดอยู่เขียนว่า 'เดินตรงไป'-*- พอเดินตรงไป ก็มีอีก 'เลี้ยวซ้าย' เลี้ยวซ้าย โอ๊ะ เค้ก ใครเอาเค้กมาไว้ตรงนี้หว่า พอฉันเดินเข้าไป สวบๆๆๆๆๆ โอ๊ะ!! คนมาจากไหนเนี่ยเต็มเลย ยืนล้อมตัวฉันอยู่ และคนที่เดินมาอยู่ตรงหน้าฉัน พี่เจฟนี่เอง "สุขสันต์วันเกิดนะเมย์" "อืม^///^" "เป่าเค้กเลยสิ" "ไหนอ่ะเค้ก" พอฉันพูดก็มีคนยกเค้กมา พ่อกับแม่นี่ "เป่าเลยลูก" ฉันอธิฐาน แล้วเป่า(ไม่บอกเพราะเดี๋ยวมันจะไม่เป็นจริง) อ่ะบอกก็ได้ ฉันอธิฐานว่า อยากเจอกับใครคนหนึ่ง ซึ่งฉันอยากจะลืม แต่ก็ลืมไม่ได้ซักที อยากเจอเขาจังเลย แล้วปาร์ตี้เล็กๆก็เริ่มขึ้น คำอธิฐานฉันจะเป็นจริงไหมน้า ฉันเดินเล่นไปทั่วงาน แล้วเห็นคนๆหนึ่ง ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาก็อยู่ที่นี่ด้วย "โยชิ"ฉันพูดชื่อเขาออกมา ฉันคิดถึงนายมากรู้ไหมตาบ้า T T แล้วฉันก็วิ่งเข้าไปหาเขา กอดเขาอย่างที่ฉันอยากทำมานาน "ฉันอยากจะลืมนายจริงๆตาบ้า..." "แต่ก็ลืมฉันไม่ได้ใช่ไหมหล่ะ "เขายิ้มอย่างอ่อนโยนให้ฉัน "เมย์.." "...." "ฉันรักเธอนะ" "O_O..." "เธอจะรักฉันอยู่ไหม.."นี่เขารักเราเหรอ "อืม ฉันก็รักนายนะ" "และฉันมีอีกอย่างจะบอก..." "...." "ฉันหน่ะ..เป็นคู่หมั้นเธอนะ "หา โยชิหน่ะเหรอ "จริงเหรอ" "อื้ม" "ไม่ได้โกหกฉันนะ" "ฉันโกหกเธอแล้วฉันจะได้อะไรหล่ะ ฉันพูดความจริงนะ งอนแล้วว" "ฉันเชื่อแล้วๆ ผู้ชายอะไรงอนก็เป็น" "เชอะ" "ฉันง้อแล้วนะๆๆๆๆ หายงอนเถอะนะ" "ไม่"พูดเสร็จโยชิก็เดินหนีฉันไป อ้าว แล้วจะง้อยังไงเนี่ย ง้อไม่เป็นซะด้วย ฉันก็เดินตามไปง้อ(ง้อยากจริงๆ) "ฉันง้อแล้วนะ จะเอาอะไรอีก.." "..."นายนั่นไม่พูดเอาแต่เดินหนีอย่างเดียว "น่านะ เลิกงอนได้แล้ว ถือว่าฉันขอร้องแล้วกัน" "..."ไม่ตอบเช่นเคย นี่นายเดินมาตั้งแต่หน้าบ้านมาหลังบ้านเลยนะเนี่ย แล้วนายนั่นก็ เดินเข้ามาหลบในมุมมืด "นี่หายงอนนะๆ ฉันอุส่าง้อแล้วนะเนี่ย ทุกทีฉันไม่ง้อใครด้วย" "..."ไม่พูดเหมือนเดิม แต่หันหน้าแล้วเดินเข้ามาหาฉันแทน "นี่จะงอนไปถึงไหนเนี่ย..นี่ หน้านายมันใกล้เกินไปแล้วนะ" "..." "มันใกล้จนนายจะจูบฉันได้แล้วนะ" "ก็ฉันจะจูบเธอไง.." "หา " "ฉันจะจูบลงโทษเธอไง" "ไม่นะ"พอฉันจะวิ่งหนีมานายโยชิก็รวบเอวฉันไว้ "ไม่ทันแล้วสาวน้อย ตามฉันมาทำไมหล่ะ จุ๊บ"แล้วเขาก็มาหอมแก้มฉัน "ก็ตามมาง้อนายไง-///-" "เหรอ"แล้วเขาก้มหน้า่มาเรื่อยๆ จะจูบก็ให้มันเร็วๆสิ เกร็งจนเมื่อยแล้ว เดี๋ยวก็ทำเองซะหรอก(อ่าว-*-) "ไว้ก่อนดีกว่า คืนเข้าหอฉันทำเธอทีเดียวเลยดีกว่า หึหึ เธอไม่เหลือแน่"T^T แม่จ๋า ทำไมเลือกคนๆนี้นะ ทั้ง โหด หื่น เถื่อน T^T ------------------------------------------------------------------- อัพละนะ มาเม้นด้วยเด้อ้

ganyarut
(ganyarut)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 10,784 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 2,425 ครั้ง
ได้รับดาว 259 ดวง

โหวตเพิ่มดาว