เมย์ตื่นนอนมาก็เห็นคนนอนข้างๆเป็นคนที่อันตรายสำหรับเธอ

เมย์รีบขยับตัวออกทันที

แล้วก็เดินเล่นแถวๆนั้น

โยชิตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางงัวเงีย

เขารู้สึกว่าเมย์หายไปแล้ว

จึงออกเดินตามหา

นนท์นอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงว่าเมย์ไปไหน

ทำไมถึงไม่กลับมาที่เต็นท์

จึงออกมาจากเต็นท์ของตัวเองแล้วเดินออกตามหา

โดยไม่ลืมที่จะทำสัญลักษณ์ไว้ที่ต้นไม้

เพื่อการที่จะได้ไม่หลงทางในป่าแห่งนี้

เจนเดินออกตามหาโจทย์และจำเลยเก่า(แปลกๆแฮะ..)

เจนเดินตามนนท์ไปในป่า

นนท์เห็นเมย์เดินเล่นอยู่จึงรีบเดินเข้าไปหา

 "อ้าวนนท์.."

"เมย์ เธอเป็นอะไรรึป่าว..เจ็บตรงไหนมั้ย..ไปไหนมาเมื่อคืน..หลับสบายดีหรือป่าว"นนท์พูดคำถามออกมาเร็วปานจรวด

"ตอบไม่ทันเลยแฮะ..ฉันหนะหลงป่ามา แต่ก็สบายดี ไม่ได้เจ็บตรงไหนหรอก ฉันไปเรียกโยชิก่อนนะ นนท์รอนี่นะ"เมย์พูดแล้วเดินไปอีกทาง

เจนได้ยินอย่างนั้นก็แอบเดินตามไป

เมย์อยู่กลางป่าคนเดียว

เจนได้จังหวะจึงโผล่ออกมาด้านหน้า

"นี่...เธอจะไปหาโยชิใช่มั้ย"

"อืม"เมย์ตอบ

เจนไม่อยากให้เมย์ไปหาโยชิ จึงคิดขึ้นมาได้

"มาแข่งกันมั้ย โยชิสนใครมากกว่าคนนั้นชนะ"เจนยื่นคำท้าไป

"ได้"เมย์รับคำท้า แล้วเดินต่อไป

เจนที่เดินตามมาข้างหลังก็เจาะยางเข้าที่ข้อพับขาเมย์

เมย์ล้มลง เข่าไปกระแทกกับหินที่พื้น ทำให้มีเลือดไหล

"เล่นขี้โกงนี่"เมย์ตะโกนออกไป

"อยากเซ่อเอง แบร่ๆ"เจนพูดแล้ววิ่งออกไป

นนท์ที่เดินตามมาทีหลังเห็นการกระทำทั้งหมดของเจนและเมย์

จึงรีบเข้าไปช่วยเมย์

"เมย์ เป็นอะไรมากมั้ย"นนท์ถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไรหรอก แค่ถลอกนิดหน่อยหนะ"เมย์พูด

"โห..นี่เหรอเขาเรียกว่านิดหน่อย เลือดไหลเป็นทางแล้ว"นนท์พูดขึ้นเมื่อเห็นเลือดที่เข่าของเมย์

"คือ ฉันจะไปหาโยชิหนะ.."เมย์พูด

"งั้นฉันช่วยนะ"นนท์พูดออกไปอย่างนั้น แต่ในใจไม่อยากให้เมย์ไป

"ขอบใจนายมากนะนนท์"เมย์พูด

"ไม่เป็นไรหรอกน่า.."แล้วนนท์ก็พยุงเมย์ลุกขึ้นมา

แล้วพยุงให้เดินไปข้างหน้า

เจนเดินมาเห็นโยชิเดินไปเดินมา จึงเดินเข้าไปหา

โยชิหันมาเห็นเจนพอดี จึงถามขึ้น

"นี่เธอ...ชื่ออะไรหนะ"โยชิถามขึ้นด้วยสีหน้ากังวลใจ

"ฉันชื่อเจน"

"อืม..เจน เห็นเมย์มั้ย"

"เห็นนะ กำลังหวานอยู่กับนนท์นั่นหละ ฉันไม่อยากยุ่งเลยเดินมาหานาย"เจนพูดออกไปอย่างนั้นเพราะไม่อยากให้โยชิไปหาเมย์

"กับนนท์....อีกแล้วเหรอ"โยชิพูดขึ้น

"อื้ม นั่นไง เดินมาแล้ว"เจนพูดแล้วชี้ไปที่เมย์กับนนท์ที่เดินมาด้วยกัน

 "โยชิ.."เมย์ทำท่าจะเดินเข้ามาหาคนที่ยืนหันหลังให้อยู่ โดยมีนนท์ช่วยพยุงอยู่ด้วย

"อย่าเข้ามาหาฉัน..ไปไกลๆ...ย้ายของออกจากเต็นท์ด้วย ไปอยู่ด้วยกันเลยก็ได้นะ..ถ้ารักกันมาก.."โยชิพูดแล้วเดินจากไป

 "ฉันชนะนะ เธอหนะคนแพ้ ไปซธชิ่วๆ หมาขี้แพ้ ฮ่าๆๆ"เจนพูดอย่างสะใจ แล้ววิ่งตามโยชิไป

นนท์มองเมย์ด้วยความสงสาร เขาทนไม่ได้ที่เห็นคนที่เขาแอบรักมาตั้งนาน ต้องมานั่งเสียใจกับเรื่องแบบนี้

เขารู้ว่าความจริงทั้งหมดคืออะไร...เขาจะเล่าให้โยชิฟังเอง และบอกความรู้สึกที่มีให้เมย์ให้โยชิรู้

"นนท์.."

"หืม.."

"พาฉันไปเก็บของทีนะ..."

"แล้วเธอจะไปพักที่ไหนหละ"

"น่า..ฉันจะไปหาเพื่อนนะ ขอเพื่อนพักสักวัน พรุ่งนี้ก็กลับโรงเรียนแล้วนี่.."

"ก็ได้..."นนท์พูดแล้วค่อยๆพยุงเมย์กลับไปที่เต็นท์

โยชิเดินอยู่ในป่า เจนเดินตามมาด้วย

"เธอหนะ กลับไปซะ...ฉันอยากอยู่คนเดียว"โยชิพูดแล้วหยุดเดิน

"แต่โยชิ.."

"ฉันบอกให้กลับไปไง!!"โยชิตะโกนใส่หน้าเจน

เจนกลัวจนรีบวิ่งกลับไปที่เต็นท์

"เมย์..ทำไมเธอถึง..."

เมย์เดินมาที่เต็นท์ของตัวเองกับโยชิ

แล้วเริ่มเก็บของของตัวเอง

ไม่นาน เมย์ก็ออกมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่

"มานี่ฉันช่วยถือ.."นนท์พูดแล้วก็แย่งเอากระเป๋าจากมือเมย์มา

"ขอบใจนะนนท์"

"เต็นท์เพื่อนเธออยู่ไหนหละ.."

"อ๋อ...ทางนี้หนะ"เมยน์พูดแล้วเดินไปที่เต็นท์ๆหนึ่ง

"ที่นี่หรอ.."

"อืม"

"งั้น ฉันไปก่อนนะ คือ...มีธุระหนะ"ว่าแล้วนนท์ก็รีบเดินออกมา

โยชิเดินออกมาจากป่า ก็เจอกับนนท์ที่ยืนพิงต้นไม้รออยู่

โยชิเห็นนท์แล้วไม่ค่อยอยากจะสนใจ

"นี่..โยชิ ฉันมีอะไรจะพูดกับนาย"นนท์พูดขึ้น

"มีอะไร"

"เรื่องเมย์.."

"เมย์..อยู่กับนายแล้วนี่"

"ป่าว..นายไม่รู้อะไร เมย์อยู่กับฉันตอนนั้นก็จริงอยู่ แต่ที่นายโกรธเมย์เพราะเรื่องอะไรฉันไม่รู้ แต่ถ้าโกรธเรื่องเมื่อเช้า ที่ฉันโอบเมย์ไว้เพราะเมย์เข่าเป็นแผล

เลือดไหลเป็นทาง และคนที่ทำหนะ...ยัยเจนนั่นหละ ทั้ง 2 คนแข่งกันว่านายสนใจใครก่อนคนนั้นชนะ ตอนเมย์กำลังเดินไป ยัยเจนก็ทำอะไรเมย์ไม่รู้ ฉันมองไม่เห็น แต่พอฉันเห็นอีกที เมย์ก็ล้มลง ฉันเลยรีบเข้ามาช่วย เมย์บอกว่าจะมาหานาย ฉันไม่รู้ว่ายัยเจนเป่าหูอะไรนายมั่ง แต่...เมย์หนะ สนแต่นายคนเดียว ฉันแค่ในฐานะเพื่อนเท่านั้น"นนท์พูดออกไป 

"งั้นก็แปลว่า..."โยชิเพิ่งรู้ตัวว่าโดนเจนหลอก

"ถ้านายอภัยให้เมย์ได้ก็อภัยซะ ถ้านายทำเมย์เสียใจอีก ฉันจะแย่งเธอไป..เพราะฉันจะไม่ทำให้คนที่ฉันรักเสียใจเหมือนกัน"นนท์บอก

"นาย..."โยชิหันมาหานนท์

"ใช่..ฉันก็รักเมย์แต่เพียงแค่ว่า..เธอยังไม่รู้ตัวหรอกนะ..."นนท์พูดแล้วเดินจากไป

-------------------------------------------------------------------------------

อิจฉาเมย์= = มีแต่คนรัก T^T (อ้ากกๆๆๆ ท่านผู้อ่านอย่าเข้าใจผิดT^T บังเอิญว่าพิมผิดนิดหน่อย แหะๆ)

ตอนนี้เกลียจเจนเข้าใส้(ทั้งๆที่แกเขียนเองงั้นเรอะ?) - -