'นี่เราโดนยัยนั่นหลอกเหรอ...แล้วเมย์หละ...เราพูดไปอย่างนั้นแล้ว...เธอคงจะโกรธเรา เรามันโง่เองที่ไปหลงเชื่อ ...'

โยชิคิดอย่างนั้นก็รีบวิ่งมาหาเมย์ เขาวิ่งมาที่เต็นท์ แต่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เธอไปไหนนะ...


เมย์ย้ายของเข้ามาในเต็นท์ของปลา
ปลาก็ช่วยเธอย้ายของ และ อดสงสารเมย์ไม่ได้
เมย์ที่ทำหน้าเหมือนคนใจลอย เหมือนคิดอะไรคนเดียว เธอเหม่อมาตั้งแต่เช้าแล้ว
ปลาเห็นโยชิวิ่งมาทางนี้ เมย์ที่นั่งอยู่ในเต็นท์จึงไม่รู้เรื่องอะไร
ปลายังไม่ทันเรียกโยชิก็วิ่งไปที่อื่นเสียแล้ว
"เฮ้อ..ยังไม่ทันเรียกเลย แล้วจะหากันเจอมั้ยเนี่ย"ปลาบ่นแล้วมองมาที่เมย์ที่นั่งอยู่ในเต็นท์
โยชิวิ่งไปทั่ว เขาไม่เจอแม้แต่เงาของเมย์เลย
เขารู้สึกใจไม่ค่อยดี รู้สึกคิดถึง รู้สึกเป็นห่วง และ รู้สึกว่า..อยากให้เมย์ให้อภัยเขา ให้อภัยที่เขาพูดไปในตอนเช้า
"เมย์ เธออยู่ไหน "


"เมย์..."ปลาเรียกเมย์
"หืม.."เมย์ตอบกลับมาแต่ไม่ได้มองมาที่ปลา ตอนนี้ใจของเธอไม่ได้อยู่กับตัวแล้ว
"คือ...ฉันเห็นโยชิหนะ.."
"แล้วทำไมหรอ"
"ดูเหมือนเขามาตามหาอะไรบางอย่าง..."
"หรอ.."เมย์พูด
"ฉันว่า..เขาตามหาเธอนะ.."ปลาบอก เมย์เงยหน้าขึ้นมามอง แต่แล้ว
เธอก็นั่งก้มหน้าต่อไป "เขาจะตามหาฉันทำไม..ทั้งๆที่เขาไล่ฉันเองหนะ"เมย์พูด แล้วนั่งหันหลังให้ปลา
"ไม่รู้สิ ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจสักเท่าไหร่..แต่ ฉันแค่คาดเดาเท่านั้นเอง"ปลาพูดแล้วเดินออกมาจากเต็นท์

"เฮ้อ..คู่นี้จะไปรอดรึป่าวน้า.."ปลาพูดแล้วออกไปเดินเล่นกับบอลที่มารอหน้าเต็นท์


โยชิเดินกลับมาที่เต็นท์ กะว่าจะมาหาบอลที่เต็นท์ของบอลกับปลา
เพราะเขาอยากขอความช่วยเหลือ

จึงเดินมารอหน้าเต็นท์ เขาเห็นเงาในนั้นอยู่ เงาเล็กๆ จึงนึกว่าเป็นปลา เขาจึงสงสัยว่า บอลไปไหนทำไมทิ้งปลาไว้คนเดียว
เขาจึงเข้าไปในเต็นท์ สิ่งที่เขาเห็น ทำให้เขาชื้นใจ ร่างเล็กที่นั่งหันหลังอยู่

...นั่นคือเมย์...

 เขารู้สึกดีใจ และชื่นใจที่หาเธอเจอ
 เขารีบเข้าไปกอดเมย์ไว้

 "อ้ะ.."เมย์ร้องขึ้นมาด้วยความตกใจ
"เมย์...ฉันผิดไปแล้ว..ยกโทษให้ฉันนะ ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าโดนเจนหลอก ฉันเพิ่งรู้ว่าเวลาไม่มีเธอ ฉันเป็นยังไง..."โยชิพูดรัว
 "...."เมย์เอาแต่นั่งเงียบ เธอยังคงรู้สึกน้อยใจที่เขาไล่เธอออกมา
"และ...ฉันเพิ่งรู้ตัว..ว่าฉันหนะ...รักเธอทีสุด"เขาพูดแล้วกอดเมย์แน่นขึ้น
"...."
 "ยกโทษให้ฉันนะ เรื่องแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก...นะ"โยชิบอก แล้วทำท่าเซ้าซี้เมย์
"ฉันหนะ...ไม่โกรธนายหรอกนะ ฉันแค่น้อยใจที่นายไล่ฉันออกมาเท่านั้นเอง"เมย์พูด
"กลับไปอยู่กับฉันนะ.."โยชิพูดแล้วรีบเก็บของเมย์ใส่กระเป๋า แล้วหิ้วกระเป๋าพร้อมเมย์ออกมาจากเต็นท์
เมย์รู้สึกดีใจ จึงหอมแก้มโยชิ แล้วก็เดินนำหน้าไป
โยชิก็เดินตามหลังมา เมย์เพิ่งสังเกตเห็น
 
...เขาหน้าแดง...



"หนอย...แผนฉันจะสำเร็จแล้วเชียวนะ"



พอเดินมาเอาของมาเก็บ
เมย์เห็นว่าโยชิกำลังคิดอะไรบางอย่าง


**********************************************

------โยชิ------

หวัดดีคร้าบ~
กลับมาพบกับผมอีกแล้ว
คิดถึงจังเลย(^w^)
ผมโดนแย่งซีนพูดหมดเลย
T_T เสียใจอย่างแรงงง...(-0- ฉันทำหน้าที่แทนนายนะเฟ้ย โบนัสก็ไม่เคยได้ เอามาๆ ตอนนี้กระเป๋าตังค์แฟ้บ)
โอ๋ๆๆ ตอนนี้ผมกำลังตังค์ขาดมือเหมือนกันครับ^^ (ไม่มีก็บอกมาเหอะ)
TTOTT พูดแทงใจดำหนู!! ฟ้องแม่แน่!!TT^TT (อะโธ่..ทำผู้ชายร้องไห้ บาปไหมเนี่ย)

[[กลับมาในเรื่องต่อ]]

แหะๆ เมื่อกี้มีตัวอะไรไม่รู้พานอกเรื่อง [(- -*):ganyarut]
เอาเป็นว่า ที่ผมกำลังคิดหนักนี่คือเรื่องไอ้นนท์นี่แหละครับ
มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆซะแล้วสิ
ไอ้นนท์มันก็แอบรักเมย์เหมือนกัน
ผมคงต้องระวังมันมากกว่านี้(ระวังมากกว่านี้นิดหน่อยเพราะตอนนี้ก็ระวังจนไม่ต้องทำอะไรแล้ว)
^^ แต่ผมก็ดีใจนะที่เมย์คืนดีกับผมได้
เหลือแต่....
....
คิดแล้วยังฉุน
มาหลอกให้เมย์กับผมแตกคอกัน
หนอยๆๆๆ
สักวันผมจะคิดบัญชี!!
คอยดูเถอะ...หึหึหึ...

"โยชิคิดอะไรอยู่เหรอ...ทำไมทำหน้าโหดอย่างนั้นหละ"เมย์ถามผมพร้อมมองหน้าผมด้วยความงุนงง
"ปะ..ป่าวหรอก..ไม่มีอะไร แหะๆ ^ ^;; ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันไม่คิดไปทำร้ายใครหรอก"
"ฉันแค่สงสัยเท่านั้นแหละ ไม่ได้เป็นห่วงหรอก"หนอย..เข้าหอเดี๋ยวเอาให้คุ้ม = =*
"หระ..หรอ...หึหึ"


*************************************************

------นนท์------

ถึงคราวผมสักทีนะครับ
ผมรอมานานมากกว่าจะได้
ผมได้บอกโยชิไปแล้วว่าผมก็ชอบเมย์เหมือนกัน
แต่นี่...ทำไมผมรู้สึกเหมือนยังไม่ใช่...
มันอะไรกันนะ...ทั้งๆที่ตอนนั้น ความรู้สึกไม่ใช่แบบนี้แท้ๆ...
ผมไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลยจริงๆ

ผมเดินมาแถวๆเต็นท์
เห็นเจนกำลังยืนจ้องอะไรบางอย่าง แบบหลบๆซ่อนๆ
ผมมองไปตามที่เธอมอง...

ยัยนี่....

"นี่ ทำเขาแตกกันยังไม่พออีกรึไงหละ"
"มันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย นายมันก็แค่รักเขาข้างเดียว"
"แต่ที่เธอทำอย่างนี้มันอะไรกันหละ"
"นี่..ฉันจะบอกให้นะ ผู้ชายที่ฉันอยากได้จริงๆเท่านั้นแหละ ฉันถึงลงทุนตามแบบนี้ ลงทุนทำแบบนี้"
"ฉันว่าเธอไม่ต้องลงทุนเธอก็ทำได้...อย่างสบายด้วย"
"นาย!!.."
"อะไรครับ.."
"ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับนายแล้ว..."เจนพูดเสร็จก็รีบเดินหนี
"เดี๋ยว.."ผมเลยคว้ามือเธอไว้ก่อน
"อะ...อะไรอีก"
เธอถามผม
ทำไมหละ....
ทำไมจับมือยัยนี่...
แล้วรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก
"มะ..ไม่มีอะไร"
"....."
"....."
"นี่..ปล่อยมือฉันได้รึยังหละ"
"อ้ะ...อืมๆ"แล้วผมก็ค่อยๆปล่อยมือเธอไป
เธอเดินหนีไปอย่างเร็วไว
ความรู้สึกนี้....
ทำไมกันนะ....


-------------------------------------------------------

น่าจะอัพนานแล้วนะนี่ แปปเดียวเสร็จ ฮ่วย= =