“อ้ากกก แย่แล้วๆ นัดตัวใหญ่ไว้สามโมงนี่สามโมงครึ่งแล้วอ่ะ แย่แน่ๆๆ” รยอวุคบ่นไปวิ่งไป “แย่แล้วๆ โอ๊ย!!” โครม! ชนเข้ากับใครบางคนจนล้มลงไปกองกับพื้น “ขอโทษครับ เป็นอะไรมากรึเปล่า” เค้าคนนั้นพูดพลางพยุงรยอวุคขึ้นมา “เดินยังไงฮะ ไม่เห็นคนรึไง” ลุกขึ้นได้ก็ด่าๆๆๆยกใหญ่ “ขอโทษๆ ผมรีบน่ะ ว่าแต่คุณไม่เป็นอะไรใช่มั๊ย” ชายหนุ่มคนนั้นยังถามต่อ “ไม่เป็นไร ไปหล่ะ ชั้นรีบ” รยอวุคพูดพร้อมกับจะเดินออกไป “เดี๋ยวครับ!” อีตานั่นรียกไว้อีกแล้ว “อะไรอีกห๊ะ” หันกลับมาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ “คุณชื่ออะไรครับ ผมชื่อ ยองวู คิม ยองวู” “ไม่ตอบเว้ย แล้วชั้นก็ไม่ได้ถามนายด้วย ไปหล่ะ” พูดจบก็วิ่งไปทันที “น่าสนใจดีนะ หึๆ” ยองวูมองตามรยอวุคไป(มีศัตรูซะแล้วเยเย่ของมี๊/เจเจ้เอง) “ตัวใหญ่ๆ มาแล้วๆ แฮ่กๆๆ” รยอวุคหยุดหอบหายใจอยู่ตรงหน้าเยซอง “เลทไปเกือบชั่วโมงเลยนะตัวเล็ก” เยซองพูดงอนๆ “ขอโทษๆ พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อย” (ไม่เคยจะโทษตัวเอง อุบัติเหตุแค่นั้นมันเอามาอ้าง) “อืมๆ ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว” เยซองพูดพลางลูบหัวคนตัวเล็ก “แน่ะ หายโกรธแล้วใช้ม้า” เอียงคอถามอย่างน่ารัก อย่ามายั่วนะ เดี๋ยวพ่อจับกดซะตรงนี้เลย! “อืม หายแล้ว” “ป่ะ งั้นเราไปกันดีกว่าเดี๋ยวพ่อกับแม่ตัวใหญ่จะรอนาน” รยอวุคพูด “ครับผม” พูดแล้วจูงมือคนตัวเล็กไปขึ้นรถที่จอดอยู่ “มีแฟนแล้วเหรอเนี่ย แต่ไม่เป็นไร แค่นี้เรื่องเล็ก หึๆ” (เสียงใครหว่า ทายดิ๊) “ไอ้แจจิน! แกมานอนบนเตียงชั้นทำไมวะ ลงไปเลย” มินฮวานโวยวาย พอเค้าออกมาจากห้องน้ำปุ๊บก็เห็นไอ้เพื่อนเวรนี่นอนอยู่บนเตียงเค้าซะงั้นอ่ะ “อะไรวะ ขอนอนหน่อยไม่ได้ไง พึ่งทำรายงานเสร็จ เหนื่อยนะเว้ย” แจจินพูด “ไม่ได้โว้ย แกก็รู้ว่าชั้นไม่ชอบให้ใครมานอนบนเตียงชั้น!” โวยวายไม่หยุด “เออ เดี๋ยวชั้นจะฟ้องแม่แก เพื่อนมาบ้านทั้งทีต้อนรับไม่ดีเลยนะ” แจจินพูดขู่ “ขี้ฟ้อง” บ่นงึมงำนั่งลงบนเตียงมือก็เช็ดผมที่พึ่งสระมาหมาดๆไป “มา เดี๋ยวชั้นเช็ดให้” แจจินเขยิบไปใกล้ๆมินฮวานแล้วดึงผ้าขนหนูออกมาจากมือ ก่อนที่จะบรรจงเช็ดผมให้อย่างเบามือ “เช็ดแบบนั้นมันจะแห้งมั๊ยน่ะ” มินฮวานท้วงเมื่อเห็นวิธีเช็ดผมอันแสนจะนุ่มนวลของแจจิน “เอาน่า ชั้นอุตส่าห์เช็ดให้แล้ว อย่าบ่นเลย” พูดไปมือก็เช็ดผมต่อไป “ไอ้...เอามานี่” มินฮวานคว้าผ้าขนหนูจากมือแจจินมาแล้วเช็ดผมตัวเองอย่าบ้าคลั่ง “เอ้าๆ เดี๋ยวผมได้ขาดหมดอ่ะ” แจจินพูดแซวอย่างขำๆ “ไอ้บ้า กลับบ้านนายไปเลยไป” เริ่มพาลและเริ่มไล่ “โหย ดึกแล้วนะเนี่ย ขอนอนนี่เหอะ” แจจินพูดพลางล้มตัวลงนอน “ไม่ได้เว้ย บ้านแกก็มีจะมานอนบ้านชั้นทำบ้าอะไร” มินฮวานดึงแจจินให้ลุกขึ้นมา “เออ ชั้นรู้ว่าบ้านชั้นก็มี แล้วไงวะ แล้วไง ก็จะนอนนี่อ่ะ” ดื้อด้านต่อไป “ไม่ให้นอนเว้ย ไม่ๆๆ” มินฮวานพูดกระโดดดึ๋งๆๆอยู่บนเตียง(เหอะๆ น้องมินอ่ะ/เจเจ้) “เอ้าๆๆ เดี๋ยวเตียงก็หักหรอก มานี่” แจจินฉุดมินฮวานจนเซถลามาทับอยู่บนตัวของเค้า “อ๊ะ!” มินฮวานร้องอย่างตกใจที่อยู่ๆแจจินก็พลิกตัวขึ้นมาอยู่ข้างบนซะงั้น “จะทำอะไรวะ” ถามอย่างใสซื่อมากมาย(ก็ผมเด็กที่สุดในกลุ่มนี่นา-มินฮวาน) “แล้วอยากให้ทำอะไรล่ะ” แจจินพูดข้างๆหูทำเอามินฮวานสะดุ้งเฮือก “ลุกออกไปเหอะว่ะ เดี๋ยวฟ้าได้ผ่าเอา” มินฮวานพยายามผลักเพื่อนตัวเองออก “ทำไมต้องผ่าล่ะ” ถามออกไปทั้งๆที่รู้ “ก็ ผู้ชายกอดกันมันผิดธรรมชาติโว้ย!” มินฮวานพูดแล้วถีบแจจินสุดแรง พลั่ก! โครม! แอ้ก!(ตายมั๊ยนั่นน่ะลูกจิน-เจเจ้)(อย่ามาแช่งผมนะเจ๊-แจจิน)(เออๆ ไปทำงานต่อไป-เจเจ้) แจจินกลิ้งลงไปกองอยู่ข้างเตียงตามแรงถีบทันที “โอ๊ย! แกถีบชั้นทำไมวะ เจ็บนะเว้ย” พูดพลางลูบก้นตัวเองป้อย “ก็แกไม่ยอมลุกไปเองนี่หว่า” มินฮวานพูดเสียงอ่อยทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “มีอะไรกันน่ะลูก เสียงดังเชียว ” แม่ของมินฮวานเปิดประตูเข้ามาถาม “ไม่มีอะไรฮะแม่ แหะๆ” หัวเราะแห้งๆให้แม่ตัวเอง “อ้าว แจจิน ไปนั่งทำอะไรข้างล่างน่ะลูก” ถามแจจินที่นั่งแอ้งแม้งอยู่บนพื้น “ลูกคุณแม่รุนแรงกับผมน่ะสิครับ” แจจินรีบฟ้องทันที “ตายแล้ว มินฮวาน ไปทำอะไรแจจินเค้าน่ะ จริงๆเลยลูกคนนี้ แจจินจ๊ะ คืนนี้ก็ค้างที่นี่แหล่ะนะ มันดึกแล้วกลับบ้านอันตราย อ้อ อย่ารุนแรงกันนะลูก พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน” พูดจบก็ออกไปทันที มินฮวานดูจะงงๆกับคำพูดของแม่ตัวเองอยู่ไม่น้อย แต่แจจินนี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว “แม่เค้าพูดอะไรวะแจจิน อย่าให้ชั้นถีบแกรุนแรงเหรอ” มินฮวานถามแจจินตาแป๋ว “อยากรู้มั๊ยว่าแม่แกหมายถึงอะไร” แจจินพูดพลางผลักมินฮวานให้ติดกับผนังห้อง “เอ่อ ไม่ต้องอ่ะ ไม่ต้องๆ” มินฮวานผลักแจจินออก ไม่รู้หรอกว่าไอ้นี่มันจะทำอะไรน่ะ แต่เล่นเข้ามาใกล้ๆแบบนี้มันอึดอัดเว้ย! เดี๋ยวฟ้าผ่า(ยังไม่เลิกนะน้องมิน/เจเจ้) “ฮ่ะๆ นอนดีกว่า ราตรีสวัสดิ์” แจจินพูดแล้วขึ้นเตียงไปนอนหน้าตาเฉย “อ้าวเฮ้ย ไอ้นี่” มินฮวานมองแจจินที่หลับไปแล้วก่อนที่จะขึ้นไปนอนข้างๆ “ไนท์คิสหน่อยนะมินฮวาน จุ๊บ” แจจินพลิกตัวมาหอมแก้มมินฮวานแล้วหันกลับไป “อ้ากกกกกก ไอ้แจจิน ทำอะไรวะ” มินฮวานพรวดพราดลุกขึ้นอย่างตกใจ “มินฮวาน! เงียบนะ แจจิน อย่ารุนแรงกับน้องนะลูก!” แม่ของมินฮวานตะโกนข้ามห้องมา “คร้าบบบ!!” แจจินตะโกนกลับไป “อะไรอ่ะ” กำลังจะพูดออกมาแต่โดนขัดคอซะก่อน “เงียบๆๆ นอนได้แล้ว เดี๋ยวก็โดนด่าอีกหรอก” แจจินเอามือจุ๊ปากดันมินฮวานให้นอนลง “อือ” ครางในลำคอเบาๆก่อนที่จะหลับไป “ราตรีสวัสดิ์รอบสองนะมินฮวาน” แจจินพูดก่อนที่จะนอนลงแล้วหลับไปเช่นกัน อ่า มาแล้วๆ ตอนนี้พึ่งแต่งเสร็จเมื่อคืน คิกๆ(จะหัวเราะทำไม) ถ้ามีฉากกุ๊กกิ๊กๆของน้องๆวงเอฟทีมากไปหน่อยก็อย่าว่ากันนะ เจ๊กำลังพีคน้องๆเค้าอยู่ แต่เจ๊ไม่มีทางลืมเอสเจแน่นอน! หนักแน่นๆ คริสมาสต์นี้น้องๆจะทำไรกันเอ่ย เจ๊จะไปฉลองกะเพื่อนๆ ฮิๆๆ แต่ต้องลงฟิคก่อนแล้วค่อยไป ฟิคและน้องๆสำคัญที่สุดค่า(อ้อนซ้า) ไปแระๆ รักคนอ่านนะ

นู๋คู่แฝด
(จรรยาพร@รสกร)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,768 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 255 ครั้ง
ได้รับดาว 171 ดวง

โหวตเพิ่มดาว