ไนท์คลับของพ่อป๋าฮัน “อ๊ะ คุณฮันคยอง เชิญทางนี้ครับ” พนักงานคนหนึ่งพูดอย่างรนๆเมื่อเห็นฮันคยอง “ไนท์คลับพ่อนายเจ๋งเป็นบ้าเลย” ชีวอนเอ่ยชม “ใช่มั๊ยล่ะ เฮ้ย! เอาเครื่องดื่มที่ดีที่สุดมาหน่อยสิ” ฮันคยองสั่งอย่างมีมาด “ครับๆ” พนักงานเดินเข้าไปทางหลังร้านแล้วกลับออกมาพร้อมกับเครื่องดื่มหลากหลาย ทุกคนกินเครื่องดื่มที่มีแอลกอร์ฮอล์กันอย่างไม่บันยะบันยังไม่เว้นแม้แต่พวกแจจิน มีแต่มินฮวานเท่านั้นที่นั่งเอ๋อดูทุกคนกิน ไอ้บ้าแจจิน มีสิทธิ์อะไรมาสั่งชั้นไม่ให้กินเนี่ย! “แจจิน ชั้นกินบ้างดิ” มินฮวานร้องขอแจจินเป็นรอบที่หนึ่งร้อยแปด “ไม่ได้ๆ นายยังเด็กอยู่นะมินฮวาน” แจจินปฏิเสธเป็นรอบที่หนึ่งร้อยแปดเช่นกัน “เด็กอะไรกันเล่า ชั้นอายุเท่านายนะ” มินฮวานโต้ “นายเด็กกว่าชั้นเกือบปีเลยนะมินฮวาน กินไม่ได้ๆ” “ไอ้แจจิน!” มินฮวานเริ่มมีน้ำโห “เอาน่าๆ อย่าไปห้ามมินฮวานเลยแจจิน ไม่เห็นเป็นไรเลย อ้ะ ดื่มซะ มินนี่น้อย” ซองมินที่เริ่มมึนๆส่งแก้วที่มีน้ำสีอำพันอยู่เต็มแก้วให้มินฮวานที่ตอนนี้ยิ้มแป้น “ขอบคุณฮะ อึกๆๆ” มินฮวานรับมาแล้วดื่มรวดเดียวจนหมดทำเอาทุกคนอึ้งไปเล็กน้อย “กระต่ายน้อยมึงเอาแล้วมั๊ยล่ะไอ้คยู” ชีวอนกระซิบกระซาบกับคยูฮยอน “เออ แม่ง เมาแล้วเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย” คยูฮยอนพูด “ดื่มอีกนะมินนี่น้อย ดื่มเยอะๆเลย” ซองมินยื่นเหล้าแก้วที่สี่ให้มินฮวาน มินฮวานที่ตอนนี้เริ่มเมาแล้วรับไปดื่มอีกรวดเดียวหมด “มินฮวานมันจะเป็นอะไรมั๊ยวะ” ฮงกิพูดกับยูฮวานที่นั่งข้างๆ “ไม่รู้สิ มันไม่เคยกินเหล้าอ่ะ” ยูฮวานพูดพลางยักไหล่ “อ่า ไปแด๊นซ์กันเถอะมินนี่น้อย คริกๆ” ซองมินที่เมาได้ที่ลากมินฮวานออกไปกลางฟลอร์ “พี่ซองมินพาเพื่อนผมเสียคนซะแล้ว” แจจินพูดพึมพำมองดูทั้งสองมินที่ยักย้ายส่ายสะโพก อยู่กลางฟลอร์อย่างไม่อายสายตาคนที่เต้นอยู่ก่อนแล้วซะเลย “พี่ขอตัวไปห้องน้ำหน่อยนะมินนี่น้อย ไม่ไหวแล้ว” ซองมินพูดทำท่าจะอ้วก แล้วเดินโซซัดโซเซไปห้องน้ำ ทิ้งมินฮวานให้เต้นอยู่คนเดียว “มินฮวาน” แจจินที่เห็นผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาแตะตัวมินฮวานก็เดินไปลากมินฮวานมาทันที “อารายว๊า ไอ้แจจีนนนน ลากช้านออกมาทามมายอ่า” มินฮวานพูดเสียงยานคาง “อยากมีสามีก่อนวัยอันควรรึไงห๊ะ นั่งนิ่งๆ” แจจินพูดอุ้มมินฮวานขึ้นมานั่งบนตัก “คยูฮยอน ไปดูซองมินหน่อยสิ” ฮยอกแจพูดแกมสั่ง “ทำไมชั้นต้องไปอ่ะ” คยูฮยอนพูดแต่ก็ลุกขึ้น “ไปๆๆ” ฮยอกแจไล่ คยูฮยอนเดินมาหาซองมินที่ห้องน้ำก็พบว่าร่างเล็กกำลังอาเจียนอย่างหนัก “แหวะ อ้วกกกก!” ซองมินอ้วกออกมามือข้างหนึ่งยันกระจกไว้เพื่อไม่ให้ล้ม “กินไม่เป็นแล้วยังจะอยากกินอีกนะคุณหนูลี” คยูฮยอนที่ยืนพิงประตูห้องน้ำพูดขึ้น “อะไร นายว่าใคร” ซองมินหันขวับมามองคยูฮยอน “ว่านายนั่นแหล่ะ คออ่อนแล้วยังริกินเหล้าอีก” คยูฮยอนพูดกวนๆ “ชั้นไม่ได้คออ่อนซะหน่อย เอิ๊ก” ซองมินเดินมาประจันหน้ากับคยูฮยอนแล้วสลบคาอก “เหอะ หมดท่าเลยคุณหนูลี อึ๊บ” คยูฮยอนอุ้มซองมินขึ้นไว้ในอ้อมแขนพากลับมาที่โต๊ะ “ฮยอกแจ น้องนายสลบซะแล้ว เอาไงอ่ะ” คยูฮยอนถามฮยอกแจที่นั่งกระดกเหล้าอยู่ “นายพาซองมินกลับไปก่อนสิคยู” ฮีชอลพูดแทน “แล้วจะให้ชั้นพาไปที่ไหนอ่ะ” คยูฮยอนถามอีก “ที่ไหนก็ได้เซ่ จะโรงแรมอะไรก็พาไปเหอะ” ฮยอกแจพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยมีสติ “เออ” คยูฮยอนกระแทกเสียงแล้วอุ้มซองมินออกไป “น้องนายเสร็จแน่เจ้าไก่น้อย” ฮันคยองพูดขึ้น “ช่างหัวมัน มันโตแล้วมีผัวก็ไม่เห็นแปลก” ท่าจะเมาจริงๆแฮะฮยอกแจ “พี่เค้าเมาแล้วนะครับ แหะๆ เปลี่ยนเป็นคนละคนเลย” ยูฮวานพูดแหยงๆ “นั่นสิ เหล้านี่มันเป็นน้ำเปลี่ยนนิสัยจริงๆเลย” ฮีชอลพูดซบหัวลงกับไหล่ชีวอน “เมาแล้วเหรอ” ชีวอนถาม “ยัง ชั้นไม่เมาง่ายๆหรอกน่า จะมอมเหล้าชั้นเร็วไปสิบปี” ฮีชอลพูดอย่างรู้ทัน “แหม เกลียดจริงๆคนรู้ทันเนี่ย” ชีวอนพูดยิ้มๆในใจนึกเสียดายเต็มที “เมายังฮงกิ” ยูฮวานถามฮงกิที่นั่งเอียงไปเอียงมา “ยังๆๆ แค่มึนๆ ยังไม่เมา” ฮงกิส่ายหน้า “ไอ้แจจีนนน ปล่อยช้านน๊า” มินฮวานแหกปากขึ้นมาอีกเมื่อแจจินกอดเค้าแน่น “นิ่งๆแล้วเงียบซะมินฮวาน!” แจจินดุ “ช้านจาไปเต้นง่า” มินฮวานส่ายร่างไปมา “ท่าทางน้องเค้าจะสติหลุดลอยไปแล้วนะ หึๆ” ฮันคยองหัวเราะในลำคอ “เหล้าพี่แรงจริงๆครับพี่ฮันคยอง” แจจินพูด “สนใจจะเปิดห้องมั๊ย ที่นี่มีบริการนะ” ฮันคยองถามเป็นนัยๆ “เอ่อ ไม่ดีกว่าครับ มินฮวานยังเด็ก แหะๆ” แจจินปฏิเสธ “โอเค พร้อมเมื่อไหร่ก็บอกนะ” ฮันคยองพูดแล้วหันไปสนใจฮยอกแจที่นั่งข้างๆ “อ่า ไนท์คลับนายไม่มีสาวๆเลยรึไงไอ้ตี๋” ฮยอกแจถามฮันคยองตาปรือๆ “จะเอาสาวๆมาทำไมในเมื่อนายก็มีชั้นอยู่ทั้งคน” ฮันคยองพูดมือลูบต้นขาฮยอกแจไปมา “ช้านม่ายข้าวจายยย” ฮยอกแจส่ายหัวไปมาอย่างแรง เอ่อ มันดูเหมือนสะบัดมากกว่า “ก็ถ้านาย”อยาก”ชั้นก็จะสนองให้ไง” ฮันคยองพูดดวงตาฉายแววหื่นอย่างปิดไม่มิด “พูดอารายบ้าๆน่า ช้านกะนายเป็นผู้ชายน๊า โง่จริงๆเล๊ย” ฮยอกแจผลักไหล่ฮันคยอง “อ้าว นายไม่รู้รึไงว่าผู้ชายกับผู้ชายก็มีอะไรกันได้น่ะ” ฮันคยองยังคงพูดพล่ามต่อไป “เหรอ” “นายอยากลองรึเปล่าล่ะ” ( มันจะเข้าเอ็นซีอีกแล้วง่ะ แต่งทีไรจะเข้าเอ็นซีทุกที ทำไมไม่รู้ งงตัวเอง รึว่าเจ๊หื่นเกินไปวะ น้องๆอยากอ่านกันเปล่าอ่ะเอ็นซีฮัน-ฮยอก เจ๊ไม่รู้จะไปต่อยังไงว่ะ ต้องขอให้คนอ่านช่วยแล้ว จะเอาหรือไม่เอา เม้นท์บอกด้วยนะ ไม่ใช่อ่านผ่านๆล่ะ เอา-ไม่เอา เม้นท์บอกไว้ ตอนนี้เอาไปแค่นี้แหล่ะ ถ้าไม่บอกกันก็ปล่อยมันค้างๆคาๆแบบนี้แหล่ะ เจ๊จะไม่แต่งตามใจตัวเองนะ จะเอาตามทีคนอ่านอยากให้เป็นอ่ะ เพราะงั้นบอกกันด้วย เอ็นซีฮัน-ฮยอก เยส-โน เข้าใจนะ ไม่เม้นท์บอกเจ๊ก็จะไม่แต่งต่อ ไม่ได้ขู่นะ ไปล่ะ เมอร์รี่ คริสมาสตร์)

นู๋คู่แฝด
(จรรยาพร@รสกร)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,766 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 255 ครั้ง
ได้รับดาว 171 ดวง

โหวตเพิ่มดาว