"เลิกเรียนแล้ว ไปเดินเที่ยวกันมั๊ยซิน" ลีทึกชวนฮีชอล "ไม่ล่ะ ชั้นต้องไปบ้านชีวอน" ฮีชอลตอบแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะ "อะไรวะ เออๆ ก็ได้ๆ คุณหนูลีไปกันเหอะ" ลีทึกหันไปชวนคุณหนูลีทั้ง3แทน เพราะรยอวุคก็จะไปค้างที่บ้านเยซอง "ไปกันได้แล้วที่รัก" ชีวอนก้มลงกระซิบข้างหูฮีชอล "ก็ไปสิ" ฮีชอลลุกขึ้นพลางคว้ากระเป๋ามาสะพาย "ไปก่อนนะทุกคน แล้วเจอกัน" ชีวอนโบกมือลาทุกคน "นายจะพาชั้นไปบ้านนายทำไม" ฮีชอลถามเมื่อเข้ามานั่งอยู่ในรถของชีวอนแล้ว "อ้าว จะพาว่าที่ลูกสะใภ้ไปหาพ่อแม่ผิดเหรอ" ชีวอนตอบหน้าตาย "ว่าที่ลูกสะใภ้เหรอ หึๆ ชั้นไปเป็นเมียนายตั้งแต่ตอนไหนไม่ทราบ" ฮีชอลแว้ดใส่ "ตอนนี้ยัง แต่เดี๋ยวก็เป็น" ชีวอนตอบกวนๆ "ชั้นจะรอ" ฮีชอลพูดยิ้มๆ(แต่งเรื่องนี้แล้วสะใจอ่ะ ให้อิเจ้เป็นแบบนี้เจ๊ชอบสุดๆเลย) ในที่สุดชีวอนก็ขับรถมาถึงคฤหาสน์ของตัวเองจนได้ บ้านตระกูลชเว "กลับมาแล้วเหรอคะคุณชาย เอ๋ ใครกันคะเนี่ย" แม่บ้านคนเก่าแก่รับกระเป๋านักเรียนจากชีวอนแล้วมองฮีชอลที่ยืนนิ่งอยู่อย่างสงสัยใคร่รู้ "แฟนผมเองครับ คุณพ่อคุณแม่อยู่มั๊ยครับ" ชีวอนดึงฮีชอลเข้ามาโอบแล้วถามขึ้น "อยู่ข้างบนค่ะ เดี๋ยวป้าไปเรียนคุณท่านให้นะคะ" ป้าแม่บ้านทำท่าจะเดินขึ้นไปแต่ชีวอนห้ามไว้ "ไม่ต้องครับ เดี๋ยวผมขึ้นไปเอง" ชีวอนพูดแล้วพาฮีชอลขึ้นไป "ตื่นเต้นรึเปล่าเนี่ยถามจริง" ชีวอนถามเมื่อเห็นท่าทางนิ่งเฉยของอีกฝ่าย "ทำไมชั้นต้องตื่นเต้นด้วยล่ะ" ฮีชอลหันไปมองหน้าคนที่โอบตัวเองไม่ยอมปล่อย "นี่ชั้นพานายมาเจอพ่อกับแม่นะ ตื่นเต้นหน่อยเหอะขอร้อง" ชีวอนส่งสายตาอ้อนวอนเต็มที่ "ไม่จำเป็น รีบๆเข้าไปหาพ่อแม่นายซะทีสิ" ฮีชอลเร่งชีวอนที่มัวแต่ชักช้า "อืมๆ" ชีวอนพยักหน้าแล้วเคาะประตูห้องสองสามทีก่อนที่จะเปิดเข้าไป "อ้าว ว่าไงพ่อลูกชาย" คุณชเวทักทันทีที่ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเดินเข้ามาในห้อง "แล้วนั่นพาใครมาด้วยล่ะนั่น" คุณนายชเวพูดแล้วดึงลูกชายไปหอมซ้ายหอมขวา "นี่คิม ฮีชอลแฟนผมเองครับ" ชีวอนพูดแล้วยิ้มแป้นให้ผู้เป็นแม่ "สวัสดีครับ" ฮีชอลก้มหัวให้ทั้งสอง "ว้าว สวยจังเลยนะ แม่ชอบๆ" คุณนายชเวเดินเข้ามาจับๆคลำๆฮีชอลที่ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก "แกนี่ตาถึงตลอดเลยนะพ่อลูกชาย" คุณชเวตบไหล่ลูกชายตัวเองเบาๆ "ใช่มั๊ยล่ะ พอแล้วครับแม่ เดี๋ยวแฟนผมก็ช้ำกันพอดี" ชีวอนดึงฮีชอลออกมาจากแม่ตัวเอง "หวงจริงนะพ่อลูกชาย" คุณนายชเวบิดแก้มลูกชายตัวเอง "แน่นอนครับ ไม่เอาละ ผมพาฮีชอลไปที่ห้องดีกว่า" ชีวอนพูดแล้วพาฮีชอลออกมา ก่อนที่จะพาเข้ามาที่ห้องของตัวเอง "พ่อแม่นายใจดีจังนะ" ฮีชอลพูดพลางนั่งลงบนเตียงของชีวอน "อย่างนี้ก็ยอมเป็นลูกสะใภ้แล้วสิ" ชีวอนนั่งลงข้างๆ "แน่นอน ชั้นเป็นของนาย" ฮีชอลเน้นประโยคหลังชัดๆ "แต่ก็ยังไม่ใช่โดยสมบูรณ์ใช่มั๊ยล่ะ" ชีวอนเริ่มผลักฮีชอลให้นอนลงกับเตียง "ใช่ เพราะชั้นกับนายยังไม่ได้มีอะไรกัน แต่มันไม่ใช่ตอนนี้" ฮีชอลผลักชีวอนออกแล้วลุกขึ้น "ทำไมล่ะ นายเป็นของชั้นนะ!" ชีวอนพูดอย่างขัดใจ "ตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลา เพราะฉะนั้นก็ รอไปก่อน โอเคนะ เจ็บมั๊ยเนี่ย" ฮีชอลพูดพลางลูบหน้าชีวอนที่เป็นรอยแดงเพราะฝ่ามืออรหันต์ของตัวเอง "เจ็บสิ นายตบแรงชะมัดเลย" ชีวอนเอามือข้างหนึ่งมากุมมือของฮีชอลที่จับหน้าตัวเองอยู่ "แต่ก็คุ้มใช่มั๊ยล่ะ ได้จูบชั้นนี่" ฮีชอลพูดชักมือออก "คุ้มสุดๆเลยล่ะ วันหลังขออีกได้มั๊ย" ชีวอนพูดยิ้มเจ้าเล่ห์ "ได้อยู่แล้ว แต่มันอาจจะไม่ใช่แค่ตบนะ" ฮีชอลยิ้ม "ชั้นขออาบน้ำหน่อยสิ" ฮีชอลชี้ไปที่ห้องน้ำ "ย่อมได้ เดี๋ยวชั้นอาบให้" ชีวอนอุ้มฮีชอลเข้ามาในห้องน้ำวางฮีชอลลงในอ่าง "อาบน้ำให้คนอื่นมาเยอะแล้วสิท่า" ฮีชอลถามชีวอนที่กำลังสระผมให้ตัวเองอยู่ "ไม่เคยนะ นายคนแรก" ชีวอนทำท่าคิดแล้วพูดออกมา "อืม นายว่าชั้นควรจะภูมิใจดีมั๊ยนะ" ฮีชอลเงยหน้าขึ้นมองชีวอน "แน่นอน นายควรภูมิใจกับมันนะ เอ้า ถอดเสื้อสิ" ชีวอนบอก ฮีชอลทำตามอย่างว่าง่าย(ตกลงจะไม่ขัดขืนเลยใช่มะ) "ว้าว" ชีวอนตาโตเมื่อฮีชอลถอดเสื้อออกเผยให้เห็นลำตัวขาวเนียน "อย่ามองมากน่า รีบๆอาบน้ำให้ชั้นเลย" ฮีชอลพูดอายๆ(อายเป็นด้วยแฮะ) "มองแค่นี้ก็ไม่ได้" ชีวอนบ่นมือก็ถูสบู่ลื่นๆไปตามตัวของฮีชอล "ถอดกางเกงสิ จะอาบทั้งอย่างนั้นเหรอ" ชีวอนสั่งฮีชอลลังเลนิดหนึ่ง "ชั้นว่าไม่ดีกว่า พอเหอะ" ฮีชอลปฏิเสธ กูก็เขินเป็นนะเว้ยยยย!! "ทำไมล่ะ ไหนๆก็เปียกแล้วนี่ เอาน่า นะๆ" ชีวอนคะยั้นคะยอ "ไม่ๆ พอแล้วๆ ชั้นจะกลับบ้านแล้ว" ฮีชอลพูดพลางลุกขึ้นยืน "ก็ได้ๆ ชั้นไปส่งนะ" ชีวอนพูด "ของมันแน่อยู่แล้ว นายจะได้เจอพ่อแม่ชั้น" ฮีชอลหัวเราะนิดหนึ่ง "โอเค รีบไปเหอะ" ชีวอนดึงฮีชอลออกมาจากอ่างแล้วใส่เสื้อให้ก่อนที่จะพากันลงมาข้างล่าง บ้านตระกูลคิม "กลับมาแล้วครับ" ฮีชอลส่งเสียงทันทีที่เดินเข้ามาในบ้าน "ว้าย! คุณหนูไปทำอะไรมาคะเปียกเชียวค่ะ" พี่เลี้ยงของฮีชอลพูดอย่างตกใจ "พ่อกับแม่อยู่มั๊ยครับ" ฮีชอลไม่ตอบแต่ถามหาพ่อกับแม่แทน "ไม่อยู่ค่ะ เห็นบอกว่าจะไปสวิสต์ฯ" พี่เลี้ยงตอบ "ว้า อุตส่าห์พาว่าที่ลูกเขยมาให้รู้จัก ดันไม่อยู่ซะนี่" ฮีชอลทำเสียงเสียดายซะมากมาย "ไม่เป็นไรหรอก ดีซะอีกชั้นจะได้ค้างที่นี่ไง" ชีวอนถือโอกาส "จะค้างเหรอ อือ ก็ได้" ฮีชอลพยักหน้ารับ "จัดอาหารเย็นขึ้นไปให้ชั้นบนห้องนะ" ฮีชอลหันไปสั่งพี่เลี้ยงแล้วพาชีวอนขึ้นมาข้างบน "ห้องนายร้อนแรงจัง" ชีวอนมองไปรอบๆห้องที่ออกแนวสีแดงของฮีชอล "เหรอ ชั้นชอบน่ะมันได้อารมณ์ดีเวลาพาคนมานอนด้วย" คำพูดของฮีชอลทำเอาชีวอนควันออกหู "นายว่าไงนะ พาคนมานอนด้วยเหรอ" ชีวอนถามโกรธๆ "อือ ชั้นหมายถึงนอนเฉยๆน่ะ ไม่ได้ทำอะไร คิดมาก" ฮีชอลพูดแล้วลูบหัวชีวอน "ครั้งแรกของนายต้องกับชั้นนะ เข้าใจมั๊ย" ชีวอนกำชับ "แล้วนายล่ะ ถ้าถึงเวลานั้นมันจะเป็นครั้งที่เท่าไหร่" ฮีชอลถามยิ้มๆ "ทำไม หึงเหรอ" ชีวอนดึงฮีชอลให้มานั่งตัก "ธรรมดาของคนที่เป็น เอ่อ เรียกแฟนได้รึเปล่าเนี่ย" ฮีชอลพูดเว้นช่วง "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ" ชีวอนบอก "โอเค ธรรมดาของคนที่เป็นแฟนกันน่ะ" ฮีชอลพูดใหม่ ก๊อกๆๆ "อาหารเย็นค่ะคุณหนู" พี่เลี้ยงเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับฉาดอาหาร "ขอบคุณครับ" ฮีชอลกล่าวขอบคุณก่อนที่พี่เลี้ยงจะออกจากห้องไป "สปาเก็ตตี้" ชีวอนมองอาหารในจานแล้วพูดออกมา "ชั้นชอบนะ นายล่ะ" ฮีชอลม้วนเส้นสปาเก็ตตี้เข้าปากแล้วถามชีวอน "ชั้นกินได้ทุกอย่างแหล่ะ แต่ตอนนี้ชั้นอยากกินนายนะ" ชีวอนพูด "ไว้ก่อนละกัน รอให้พร้อมก่อนก็ดี" ฮีชอลพูดอย่างไม่ใส่ใจ "ตอนนี้เลยไม่ได้เหรอ" ชีวอนส่งสายตาอ้อนวอนเต็มที่ "ไม่ได้ๆ รอไปก่อนไง เข้าใจป่ะ รออ่ะรอ" ฮีชอลพูดย้ำคำว่ารอซะเหลือเกิน "ทำไมต้องรออ่ะ ดูไอ้เยกะรยอวุคมันยังได้กันแล้วเลย" ชีวอนดึงเยซองกับรยอวุคเข้ามาอ้าง "ช่างมันสิ ชั้นไม่แรดนี่" ฮีชอลยักไหล่ "เอาเหอะ ชั้นไม่เซ้าซี้นายละ ไปอาบน้ำดีกว่า" ชีวอนพูดแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป "เรื่องอะไรชั้นต้องยอมนายล่ะ ชั้นแค่ลองเล่นเป็นแฟนนายเฉยๆนี่" ฮีชอลพูดตามไป สิบนาทีต่อมาชีวอนก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนของฮีชอล ที่อาจจะเล็กไปหน่อยมันเลยดูเขินๆขาดๆชอบกล "นายดูตลกจัง คิกๆ" ฮีชอลนั่งหัวเราะอยู่บนเตียง "หัวเราะอะไรครับ ตลกมากเลยเหรอ" ชีวอนทำหน้ามุ่ย "ไม่หรอก น่ารักออก คิกๆ ชั้นอาบน้ำก่อนนะ" ฮีชอลพูดเดินเข้าห้องน้ำไป ชีวอนเดินค้นนั่นค้นนี่ในห้องของฮีชอลไปเรื่อยจนมาเจอกับรูปถ่ายของฮีชอลที่ถ่ายกับผู้ชาย คนหนึ่งท่าทางสนิทสนมกันมากในลิ้นชักตู้เสื้อผ้าชีวอนจ้องมันอยู่ซักพักแล้วเก็บไว้ที่เดิม "ทำอะไรน่ะ" ฮีชอลที่พึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำถามขึ้น "เปล่า ชั้นง่วงแล้วอ่ะ" ชีวอนเฉไฉมานอนที่เตียง "ง่วงก็นอนสิ ชั้นก็ง่วงเหมือนกัน" ฮีชอลปิดไฟแล้วนอนลงบ้าง "ขอกอดได้มั๊ย" ชีวอนถามฮีชอลพลางกอดฮีชอลไว้แน่น(จะถามทำเพื่อ???) "ได้แน่นอน ชั้นเป็นของนาย" ฮีชอลพูดซุกหน้าลงกับอกของชีวอน "ใช่ นายเป็นของชั้น ชั้นเป็นของนาย" ชีวอนพูดแล้วจูบหน้าผากฮีชอลเบาๆ ชั้นรักนายนะฮีชอล ถึงแม้ว่านายจะรักชั้นหรือไม่ก็ตาม ชั้นรู้ว่ามันอาจจะเร็วไป แต่ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ไม่ใช่เหรอ เพราะฉะนั้นก็คงไม่ผิดถ้าชั้นจะรักนายนะ ตอน2จ้า เรื่องนี้แต่งสบายๆดีเจ๊ว่า ตอนนี้คลั่งวอน-ซินเลยแต่งสนองความคลั่งของตัวเอง แต่เจ๊ก็ไม่ได้ทิ้งฟิคเรื่องนั้นนะ แต่ตอนนี้คิดไม่ออกอ่ะ รอก่อนละกัน ไปแระ รักเอสเจๆ

นู๋คู่แฝด
(จรรยาพร@รสกร)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,765 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 255 ครั้ง
ได้รับดาว 171 ดวง

โหวตเพิ่มดาว