“ช่วงนี้ชีวิตสงบสุขดีจัง ไม่มีมารอะไรมารัง....”

“เยเย่ขาาาา ” เย้ย! นังชะนีหน้าวอกมาอีกแล้ว มันมาได้ยังไงวะ

“สเตฟานี่!!” เยซองตาเหลือกเหมือนเห็นผีกันเลยทีเดียว

“คิดถึงเยเย่จังเลยค่ะ ฟานี่อุตส่าห์โดดเรียนมาหาเลยนะเนี่ย” สเตฟานี่พูดแล้วนั่งลงบนตักเยซอง

“ใครอ่ะวุคกี้” ซองมินกระซิบถามรยอวุคที่นั่งทำหน้าเก็บอารมณ์อย่างที่สุด

“กิ๊กไอ้เย่มัน!” รยอวุคตอบสั้นๆ

“ปล่อยไว้จะดีเหรอวุคกี้” ดงแฮพูด

“นั่นสิ ผัวข้าใครอย่าแตะนะ” ฮยอกแจเสริม(แกคิดอะไรอยู่ฟะฮยอกพูดเป็นนัย55+)

“ชั้นไม่ปล่อยไว้หรอก รอดูไปก่อน” รยอวุคพูดอย่างใจเย็น

“วุคกี้มันจะทำไรอ่ะ” ลีทึกถามฮีชอล

“ชั้นจะรู้มั๊ยยะ ดูต่อไปสิ”

“ต๊าย นี่เพื่อนเยซองเหรอคะเนี่ย อ๊ะ ชีวอนหวัดดีค่ะ” สเตฟานี่ทักชีวอนแล้วยิ้มยั่ว

ฮีชอลแทบจะกระโดดงับคอสเตฟานี่ไปเดี๋ยวนั้น แต่ก็ไม่อยากทำอะไรให้ภาพพจน์เสื่อมเสีย-*-

“หวัดดีครับ” ชีวอนทักกลับเหลือบมองฮีชอลเป็นระยะๆ

“ค่ะ เอ๊ะ นี่น้องชายเยเย่นี่นา ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะคะ” สเตฟานี่มองรยอวุคอย่างฉงน

“แล้วทำไมล่ะ ชั้นไปนั่งบนหัวเธอหรือไง” รยอวุคพูดนิ่มๆแต่สเตฟานี่ถึงกับเลือดขึ้นหน้า

“เยเย่ สั่งสอนน้องคุณซะบ้างนะคะ” สเตฟานี่หันไปพูดกับเยซอง

“ชั้นไม่จำเป็นต้องให้ใครมาสั่งสอนหรอก เพราะชั้นฉลาดพอ

และก็ฉลาดพอที่จะไม่แย่งของๆคนอื่นด้วย รู้มั๊ยการกระทำแบบนี้เค้าเรียกหน้าด้าน!”

“แกพูดอะไร ชั้นไม่เห็นรู้เรื่อง” สเตฟานี่เกาะแขนเยซองแน่น

“หน้าด้านแล้วยังโง่อีกแฮะ พูดขนาดนี้แล้วยังไม่เข้าใจอีก” รยอวุคทำหน้าเซ็ง

“จะพูดอะไรก็พูดมา ชักช้าเสียเวลา” สเตฟานี่พูดพลางใช้มือพัดหน้าตัวเอง

“ชั้นจะบอกว่า เธอน่ะ เลิกยุ่งกะของๆชั้นซะที”

“ของๆแก อะไรยะ ชั้นไม่ได้ยุ่งกะของๆแกซะหน่อย” สเตฟานี่จีบปากจีบคอพูด

“ก็ที่เธอเกาะแกะอยู่นั่นน่ะ ของๆชั้นรู้ไว้ซะ ยัยโง่!” รยอวุคดูจะเอืมกับความโง่ของสเตฟานี่เต็มที

“เยเย่นะเหรอ พี่ชายแกเนี่ยนะ จะหวงไว้ทำพันธ์รึไงยะ”

“เออ หวงไว้ทำพันธ์ ไอ้ป่องเนี่ยมันผัวชั้น เลิกยุ่งซะที!!”  รยอวุคพูดแล้วดึงเยซองมาไว้ข้างหลัง

แต่สเตฟานี่ซิ อึ้งไปแล้ว แต่ก็ยังไม่เชื่อยู่ดี ใครๆเค้าก็โกหกกันได้นี่ ชิ ฟานี่ไม่เชื่อหรอก

“คิดว่าชั้นจะเชื่อเหรอ เยเย่ไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นหรอกย่ะ”

“เธอนี่นะ ว่าไงเยซอง บอกยัยนี่ไปซิ ว่าเราเป็นอะไรกัน” รยอวุคพูดพลางควงแขนเยซอง

“ผมกับวุคกี้เป็นแฟนกันครับฟานี่!” เยซองพูดหนักแน่น

“ไม่จริงอ่ะ ฟานี่ไม่เชื่อ เยเย่โกหก!” สเตฟานี่ส่ายหน้าดิก

“เธอนี่เชื่ออะไรยากจริงๆด้วย พิสูจน์มั๊ยล่ะ”

รยอวุคก็โน้มคอเยซองเข้ามาประกบจูบท่ามกลางความตกตะลึงของสเตฟานี่และคนที่เดินผ่านไปมา

“ไง เชื่อยัง” รยอวุคพูดพลางเลียริมฝีปากตัวเอง

“ฟานี่ไม่คิดเลยนะคะว่าเยเย่จะมีรสนิยมแบบนี้ งั้นต่อไปนี้เราก็จบกันเถอะค่ะ!”

“ผมก็ไม่ได้รั้งคุณไว้นี่” เยซองตอบหน้าตาย

“ฟานี่ไม่ง้อคุณหรอกค่ะ ตัวเลือกฟานี่มีอีกเยอะ ใช่มั๊ยคะชีวอน”

ชีวอนค้างไปทันที เวรแล้วมั๊ยล่ะ ซวยแน่ชีวอนเอ๊ย

“ไม่รู้สิครับ แหะๆ” ชีวอนยิ้มแห้งๆ

“ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ เมื่อก่อนเราเป็นอะไรกันคุณก็รู้นี่” สเตฟานี่พูดอย่างกระแดะ-*-

ตกลงแกจะเอาทั้งกลุ่มเลยใช่มั๊ยเนี่ย ไปเอาชินดงเลยไปแก แต่ระวังโดนชีน่าตบเหอะ

“เลิกกระแดะซะทีเถอะเธอ ชั้นรำคาญจะแย่แล้ว ชอบนักใช่มั๊ยแย่งผัวชาวบ้านเนี่ย

ไม่มีปัญญาหาผัวเองรึไง รึว่านิสัยเสียจนไม่มีใครเอาล่ะ ชั้นว่าคงเป็นอย่างหลังมากกว่ามั้ง

แล้วไอ้ฉ่อยเนี่ย ของชั้น อย่ามายุ่ง แล้วมือเนี่ย เนี่ยๆ เอาออกไปจากแขนแฟนชั้นเลย

เดี๋ยวเสนียดติด ชั้นอุตส่าห์ถนุถนอมอย่างดี อย่ามาทำให้แปดเปื้อน เข้าใจ๊!!”

ฮีชอลด่าเป็นชุดจนฟังแทบไม่ทัน สเตฟานี่ถึงกับชี้หน้าฮีชอลค้างไปเลย

“อ๊ายยยย!! ทำไมเป็นแบบนี้อ่ะ โหดร้ายที่สุด” แล้วสเตฟานี่ก็เอามือปิดหน้าวิ่งหนีไป

“อ่า ที่รักครับ” ชีวอนสะกิดฮีชอลยิกๆ

“ไม่ต้องมาแตะตัวชั้นเลย! ฮึ จะกลับบ้านแล้ว” ฮีชอลพูดแล้วเดินจากไปอย่างงอนๆ

“เอาแล้วไงมึง แฟนมึงงอนแล้วไอ้ชีวอน” คังอินพูด

“เออ กูรู้แล้ว แล้วกูต้องง้อมั๊ยวะ”

“ง้อ!” ลีทึก ซองมิน ฮยอกแจ ดงแฮ รยอวุค ประสานเสียงกัน

“อุ้ย ครับๆ รู้แล้วๆ” พูดแค่นั้นชีวอนก็ตามฮีชอลไปทันที

ทำไมชอบเข้าใจผิดกันนักก็ไม่รู้เนอะ(เพราะเจ๊ไม่มีไรจะเขียนไง จบข่าว!)

 ...............................................................................................................................

ตันโคตรตัน สั้นโคตรสั้น คิดไม่ออก มันมีคนทวงเลยเอามาลงให้55+

อ่านแล้วเม้นซะ ไปแล้ว