“เอ๊ะ...นี่เธอ พูดไม่รู้เรื่องรึไง บอกว่าไอ้ซาลาเปาเนี่ยมันสามีชั้น เลิกยุ่ง แค่นี้นะ!!”

คนตัวเล็กโวยวายใส่โทรศัพท์โดยมีเยซองซาลาเปาไส้เยเย่นั่งดูหน้าตาหวาดผวา

“เอ้า นั่งบื้ออยู่ได้ หมดยัง มีอีกมั๊ย”

“ยังครับ...” เยซองพูดอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

“ยังก็เอาเบอร์มาเซ่!” รยอวุคพูดด้วยสีหน้าเหี้ยมโหด

เยซองยื่นโพยที่มีเบอร์โทรศัพท์ของบรรดากิ๊กๆๆๆทั้งหลายให้รยอวุค

ก็จะอะไรซะอีกล่ะ ก็ยัยตัวเล็กนี่กำลังโทรไปจัดการบรรดากิ๊กๆๆของผมอยู่น่ะสิ

ปากจัดยังกะอะไร ฮืออออ ตกลงผมคิดผิดหรือคิดถูกกันแน่นะที่หลวมตัวไปคบกะเธอTToTT

ผ่านไปหลายชั่วโมงยัยตัวเล็กของผมก็ทำธุระของเธอเสร็จซะที เล่นเอาผมสะดุ้งเฮือกเป็นพักๆเลย

“นี่ ผมพูดจริงๆเลยนะเยซอง” รยอวุคพูดขึ้น ทำเอาเยซองแปลกใจ

ร้อยวันพันปีเคยแทนตัวเองว่าผมซะที่ไหนล่ะ ไหนจะท่าทางจริงจังแบบนั้นอีก

พูดตรงๆ ผมหล่ะหวั่นใจจริงๆ กลัวว่ารยอวุคจะพูดอะไรที่ไม่เป็นมงคลออกมา-*-

“อะไร”

“เราสองคนน่ะ ท่าทางจะไปไม่รอดแล้วล่ะ...”

นั่นไง พูดอะไรออกมาเนี่ยรู้ตัวบ้างมั๊ยรยอวุค คบกันมาก็ตั้งนมตั้งนานยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีก

“พูดอะไรน่ะ พูดอะไรของนายรยอวุค”

“ชั้นเริ่มไม่แน่ใจแล้วเยซอง ตลอดเวลาที่คบกันนายก็ไม่ได้มีแค่ชั้นคนเดียว

แต่ชั้นก็ทน ทนมาตลอด เพราะอะไร เพราะชั้นรักนาย เพราะรักใช่มั๊ยเยซองชั้นถึงทนมาตลอด

ถึงชั้นจะดูเป็นคนใจง่าย แต่ชั้นก็มีแค่นายคนเดียว แล้วนายล่ะ มีชั้นแค่คนเดียว...รึเปล่า”

รยอวุคพูดก้มหน้านิ่งผิดวิสัยของรยอวุคคนที่ร่าเริงมีแต่เสียงหัวเราะ

“ชั้นรู้ แต่ว่า ชั้นก็จริงจังกับนายคนเดียวนะรยอวุค” เยซองยกมือรยอวุคขึ้นมากุม

“นายพูดแบบนี้...กี่ครั้งแล้วเยซอง...ฮึก...กี่ครั้งแล้ว...ฮือ...” รยอวุคปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา

“ขอโทษ ขอโทษรยอวุค ชั้นสัญญา สัญญาว่าต่อไปนี้ชั้นจะไม่ยุ่งกับใครอีกแล้ว

ชั้นจะมีแค่นายคนเดียว เชื่อชั้นนะรยอวุค เชื่อชั้น” เยซองพร่ำบอกกอดรยอวุคไว้แนบอก

“ฮือ...เชื่อ...ฮึก...ชั้นเชื่อนาย...เชื่อนายเยซอง...” รยอวุคพยักหน้าทั้งน้ำตา

“ชั้นรักนายนะรยอวุค”

“ชั้นก็รักนายนะเยซอง” ร่างบางยิ้มให้คนรัก

คำว่า “รัก” สะกดง่ายๆ แต่ใครล่ะจะรู้ความหมายที่แท้จริงของมัน

เข้าใจ เสียสละ ดูแล ถนุถนอม นี่แหล่ะความหมายของคำว่ารักที่แท้จริง คุณรู้จักสิ่งนี้แล้วหรือยัง

(แฮปฯอีกคู่แล้ว! กรี๊ดดดดดดดด !! ดีใจ)

“อะไรของนายเนี่ยไอ้บ้า อย่ามาเบียดชั้นสิวะ” ฮยอกแจโวยฮันคยองที่เขยิบเข้ามาจนชิดกับตัวเอง

“ก็เตียงนายมันเล็กนี่...” ฮันคยองพูดแล้วคว้าหมับเข้าที่เอวของฮยอกแจ

“แล้วนายจะมานอนบ้านชั้นทำหอกอะไรล่ะ ไปไกลๆเลยไป” ฮยอกแจดิ้นพล่านผลักฮันคยองยกใหญ่

“สามีจะมานอนบ้านภรรยาบ้างมันผิดตรงไหน” ฮันคยองตอบหน้าตาย

“ทำไมชอบเอาเรื่องนี้มาอ้างอยู่เรื่อยเลย” ฮยอกแจหน้างอ อ้างแบบนี้ทีไรเค้าแพ้ทุกทีอ่ะ

“นายน่ะไม่ยอมรับความจริงซะทีนะฮยอกแจ”

“ก็มันจริงมั๊ยเล่า ชั้นน่ะ ...”

“นายทำไม...”

“ชั้นน่ะ...รู้สึก...สับสน แล้วก็ ไม่แน่ใจ” ฮยอกแจก้มหน้านิ่ง

“งั้นชั้นจะทำให้นายแน่ใจเอง...” ฮันคยองพลิกตัวขึ้นคร่อมฮยอกแจแล้วประกบจูบ

ราวนี้ร่างบางไม่ได้ขัดขืนอะไร ออกจะตอบสนองด้วยซ้ำ จะได้รู้ใจตัวเองซะทีนะฮยอกแจ

“อ๊ะ!...ฮัน...” ร่างบางสะดุ้งเมื่อร่างสูงแทรกแกนกายเข้ามายังช่องทางคับแคบแบบไม่ทันตั้งตัว

“อ้าา...นายนี่ไม่ว่ากี่ครั้งก็ยังแน่นเหมือนเดิมเลย”

“.อ๊าาา...”เสียงด่ากลับกลายเป็นเสียงครางหวานหูระงมไปทั่วห้อง

บทรักอันร้อนแรงดำเนินไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง จนทั้งสองคนต่างพากันหมดแรงไป

“แน่ใจรึยังคราวนี้” ฮันคยองถามร่างบางที่นอนเหนื่อยหอบอยู่ข้างๆ

“อือ...” พยักหน้าน้อยๆ

“รักรึเปล่า...”

“อือ...”

“อือ นี่มันอะไรล่ะ”

“รักนายไงเล่าตาบ้า ” ฮยอกแจตะโกนลั่นแล้วก็ต้องเบ้หน้าเมื่อความเจ็บที่สะโพกแล่นเข้ามา

“เอ้าๆ รู้แล้วน่า แหม บอกซะเสียงดังเชียว” ฮันคยองแซว

“ชิ”

“เอาน่า ต่อไปนี้ห้ามดื้อนะเข้าใจมั๊ย”

“ทำไมชั้นต้องทำตามที่นายบอกด้วย” เรื่องอะไรที่คนอย่างฮยอกแจจะยอมอ่ะ

“เป็นภรรยาต้องเชื่อฟังสามีนะ เข้าใจมั๊ย” ฮันคยองพูด

“ทำไมต้องทำด้วยเล่า”

“เข้าใจมั๊ย” ถามเสียงแข็ง

“อือ ก็ได้ จะเป็นเด็กดี”

“ดีมาก ชั้นรักนายนะ” ฮันคยองพูดแล้วประทับจูบลงบนหน้าผากของร่างบาง

“อือ ชั้นก็...รักนาย...” ฮยอกแจพูดแผ่วเบา

ในที่สุดเค้าก็ชนะใจเด็กดื้อคนนี้จนได้สินะ กว่าจะพูดคำว่ารักออกมาได้ช่างยากเย็นเหลือเกิน

แต่พอได้ยินแล้วมันก็คุ้มเหลือเกิน ใครจะรู้ว่ามังกรกับไก่(หรือลิงวะ-*-)จะมาคู่กันได้ใช่มั๊ยล่ะ

(เหอะๆ ทำไมคู่นี้มันหื่นๆวะ เจ๊แต่งให้ได้แค่นี้แหล่ะน้องแพท แหะๆ ไม่ว่ากันเนอะ)

................................................................................................................................................................................................................

มาลงให้แล้ว แต่งเสร็จก็รีบลงเลย วันนี้เสร็จเรื่องเดียว-*-อีกเรื่องไม่ทัน กำๆ นี่ๆ จบเรื่องนี้แล้วมีแพลนว่าจะแต่งช็อตฟิคอ่ะนะ

ยังไม่ชัวร์นะ มีแพลนเฉยๆ อยากลองแต่งเรื่องสั้น2-3ตอนจบไรแบบนี้บ้างอ่ะนะ เหอะๆ เดี๋ยวต้องดูอีกที

เรื่องนี้จะจบจริงๆๆๆแล้วนะ ไม่มียืดแล้วววววว