|
| 192 |
| 625 |
จบแล้วค่ะ ^^/---ทรีเอน่า ภาค ผู้หยุดสงครามแห่งความมืดมิด(ถ้ามีผิดพลาดตรงไหนก็บอกกันได้นะ**เข้ามาเม้นให้กันเยอะๆน้า**)
แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามากระทบกับใบหน้าคมขำของชายทั้งสาม ทรีเคเรสรู้สึกตัวเป็นคนแรกต่อมาก็เฟรย์และเซย์
"โอ๊ย!!ปวดเมื่อยไปหมดเลย..กร็อบ!"เซย์บิดตัวเล็กน้อย พร้อมกับมีเสียงกระดูกลั่น
เซย์เป็นคนที่รู้สึกตัวคนแรกว่าในมือของแต่ล่ะคนมีของวิเศษทั้งสามอยู่แต่สิ่งที่แปลกก็คือเคียวมรณะของทรีคาเรส
กำลังจมเข้าไปในมือเรียวบางอย่างช้าๆและสุดท้ายก็รวมเป็นเนื้อเดียวกันทรีคาเรสกันไปมองเฟรย์ที่มีท่าทางแปลกใจแต่
ก็ไม่ได้อธิบายอะไรให้ฟัง ก็..เจ้าตัวเค้าไม่ยอมถามเราเองนี้หน่า..
"เรากลับกันเถอะ"ทรีคาเรสชวนเซย์ และเฟรย์กลับหอ ระหว่างทางเซย์ก็เสนอขึ้นมาว่าแวะกินข้าวแถวนี้ก่อนแล้วค่อยกลับ
หอ ระหว่างที่กินข้าวเซย์ก็ได้เอ่ยปากสิ่งที่สงสัยที่สุดออกมา
"ทรีคาเรส.."
"เรียกฉันว่าคาเรสก็ได้"ต่อไปนี้ฉันก็จะต้องแสดงเป็นชายหนุ่มที่มีนามว่าคาเรส ทรีคาเรสเพราะฉะนั้นเรียกคาเรสแล้วกัน
"ก็ดี..คาเรส คือ..นายไม่เจ็บบ้างเลยหรอไอ้แผลเหวอะหวะตรงกลางหลังนายนะ"คาเรสขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไป
ลูบที่แผล มาตั้งแต่มือไหร่กัน?เมื่อเอื้อมมือไปแตะได้เพียงเล็กน้อยก็ต้องสะดุงเพราะมันเจ็บแปล๊บๆเลย
"เจ็บสิ"ทรีคาเรสตอบเซย์เสียงสูง
"พึ่งมารู้สึกเอาตอนนี้เนี้ยนะ!!"เซย์ถามคาเรสอย่างตกใจในอาการความรู้สึกที่โคตรช้าของคาเรส
"เอ่อ"คาเรสยิ้มให้เซย์นิดๆแล้วเรียกพนักงานหญิงมาสั่งรายการ
"จะรับอะไรดีคะ"พนักงานสาวสวยเมื่อเห็นมีลูกค้าเข้าร้านก็รีบตรงปรี่เข้ามาทันที
เมื่อทั้งสามเงยหน้ามามองพนักงานเพื่อจะสั่งอาหารทั้งสามตะลึงในความสวยและเถื่อนของพนักงานคนนี้..ไปนาน
ที่เดียวจนพนักงานสาวเริ่มเมื่อยขาจึงถามออกไปว่าจะสั่งไม่สั่ง เซย์จึงรีบบอกไปว่าสั่งด้วยเสียงที่คิดว่าทำให้ตัวเองดูดีที่
สุด
"จะรับอะไรดีคะ"
"รับคุณไงครับ..เอ๊ะ!ไม่ใช่ครับล้อเล่นน่า ผมเอาสลัดผักรวมมิตรแล้วกันไม่เอาไข่นะเอาน้ำเปล่าหนึ่งแก้ว"เซย์หย่อดคำ
หวานก่อนสั่งอาหารเป็นคนแรก
"ฉันเอา..เนื้อดิลี่ เนื้อฟีไนต์ เนื้อเควีร่าเพาะเลี้ยง เนื้อเควีร่าป่า เนื้อกีไนต้า..เอาแบบไม่ต้องสุกนะเอาไวท์เลือดดิลี่ขวด
เล็กมาด้วยหนึ่งขวด"ทั้งสองสั่งเสร็จไปแล้วเหลือเพียงเฟรย์
"เดี๋ยวฉันสังให้นะเฟรย์"เซย์สั่งอาหารแทนเฟรย์นั่นทำให้คาเรสแปลกใจ
"เอา..ข้าวผัดที่หนึ่งแล้วก็..น้ำชาที่หนึ่งนะ"
"นี้ทำไมนายไม่สั่งเองล่ะ" คาเรสหันไปถามเฟรย์แต่คำตอบที่ได้มีเพียงความเงียเท่านั้น คาเรสเห็นว่าถามกับเจ้าตัวคงพูด
กันไม่รู้เรื่องจึงหันไปถามเซย์บ้าง เซย์ทำท่าอึกอักคล้ายกับว่ามันเป็นเรื่องสำคัญบอกคนนอกไม่ได้
"ไม่เป็นไรฉันเข้าใจ"เมื่อเซย์เห็นคาเรสไม่เค็นถามอีกต่อจึงถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก
"อาหารได้แล้วจ้า"เสียงใสของพนัขงานตะโกนมาแต่ไกล เมื่อเดินมาถึงโต๊ะอาหารก็ถูกจัดวางอย่างชำนาญและเดินจาก
ไปเเต่เซย์ก็ยังยื้อไว้ได้และบอกให้แนะนำตัวก็บพวกเพื่อนๆของเค้าหน่อยตบท้ายด้วยสายตาที่..แบบว่าผู้หญิงคนไหนมา
เห็นแล้วต้องละลายบวกกับหน้าตาหล่อเฟียวแค่นั้นแหละ เจ้าหล่อยก็บอกประวัติตัวเองซะหมดเปลือกเลย
"ฉันชื่อบิวบีเรีย ฉันเคยเห็นพวกเธอที่โรงเรียนด้วนนะคือฉันเป็นนักเรียนที่นั้นนะ"บิวบีเรียเป็นคนที่มีลักษณะโดดเด่นมาก
ที่เดียวผมสีฟ้า ตาสีฟ้าผิวสีแทน...ใบหน้ารูปไข่ สมส่วนไม่สูงไม่เตี้ย ค่อนข้างผอม ใส่ตุ้มหูแปลกๆสวมสายรัดคอหนามใส่ชุดกระโปรงยาวระพื้นผ่าข้าง เสื้อคอกว้างผ่าลงมาทำให้เห็นเนินอกขาวๆ
"เธอเรียนไปทางไหนล่ะ"คาเรสถามอย่างสนใจ
"สายปราบปีศาจนะ"อ้าว....ประกาศตัวเป็นศัตรูกันนี้หว่า(คาเรสเป็นปีศาจ)
"เอาล่ะพวกเราไม่กวนล่ะเธอไปทำงานเถอะ"คาเรสหันไปบอกกับบิวบีเรียเพราะอยากกินอาหารเต็มแก่ ที่หิวนี้สงสัยิเพราะใช้พลังมากไปตอนอยู่ในมิติของไอ้หมาบ้านั้น เอาเถอะรีบกินดีกว่า คาเรสคิด
"คาเรส"เซย์เรียกคาเรสด้วยน้ำเสียงแบบตกใจนิดๆ
"ทำไม"
"นายจะกินหมดเหรอ"เหอะ..คงหมดหรอกกินแค่ห้าคำก็อิ่มแล้ว คาเรสไม่ตอยเซย์แต่ก้มมหน้าก้มตากินต่อไป
"อิ่มแล้ว"คาเรสบอกอาหารแต่ล่ะอย่างที่สั่งมาเธอกินเพียงอย่างละคำเท่านั้นและที่สำคัญเธอกินช้ามากๆด้วย
"กว่าจะกินเสร็จ"เซย์แอบนินทาคาเรสอยู่ในใจ จู่ๆก็มีบางอย่างคล้ายกระแสพลังงานวิ่งแปลบๆผ่านสมองของทั้งสาม คาเรส เฟรย์ และ เซย์มองหน้ากันอย่างเข้าใจความหมาย ทุกคนรีบกลับหออย่างด่วนที่สุดโดยที่ไม่ได้นัดหมายและรู้สึกถึงรางไม่ดีบางอย่าง..
เมื่อถึงหน้าโรงเรียนทุกคนก็ยืนตะลึงเพราะโรงเรียนที่มีการวางกำลังกองกำลังเข้มงวดที่สุดกำลังถูกไฟไหม้โดยไม่รู้สาเหตุ นักเรียนวิ่งหนีกันอลม่านมีเพียงบางส่วนช่วยกันดับไฟที่กำลังโหมกระหน่ำ ทรีคาเรสไม่พร่ำทำเพลงวิ่งไปช่วยนักเรียกล่มนั้นที่ช่วยกันดับไฟ ทรีคาเรสออกคำสั่งอย่างเผลอตัว แต่ทุกคนก็ทำตามโดยไม่มีใครค้าน มีนักเรียนบางส่วนที่วิ่งกลับมาช่วยพวกกองลำลังพิเศษก็เข้ามาช่วยด้วยเช่นกัลภายใต้คำบังคับบัญชาจาคาเรส คาเรสเห็นท่าไม่ดีเพราะห่วงว่าถ้าดาวถูกทำลายพร้อมๆกับโรงเรียนนี้คงไม่เป็นผลดีแน่ๆ จึงได้ทำการตัดสินใจร่ายเวทย์ชั้นสูงความเย็นทันที ถึงโรงเรียนจะถูกแช่แข็งทั้งโรงเรียนแต่มันก็ดีกว่าถูกทำลายแหละหว้า คาเรสคิด
"อัญเชิญเคียวมรณะ"เสียงของคาเรสดังกึ่งก้อง การร่ายเวทย์ชั้นสูงความเย็นจำเป็นต้องใช่สื่อกลางเพราะเวทย์มนต์นั้นสามารถย้อนกลับมาเล่นงานผู้ร่ายเวทย์ได้และหากไม่ใช้สื่อกลางคนๆนั้นจะต้องเป็นคนที่เย็นชาพอๆกับน้ำแข็งจึงจะสามารถควบคุมมันได้สมบูรณ์
"เราทรีเอน่าจะขอยืมพลังของเจ้า..วารีเอ่ยจงปลดปลอยพลังที่แท้จริง ไอความเย็นที่หนาวสะท้าน จงปลดปล่อยพันทนาการ..."
"น้ำแข็งแห่งการโอบอุ้ม 
!!"สิ้นเสียงสุดท้ายทรีคาเรสก็ปักด้ามเคียวลงไปบนพื้นดิน เพียงสักพักก็ปรากฎแผ่นน้ำแข็งครอบคลุมพื้นดินและพื้นที่ทั้งหมดของโรงเรียนไวท์เอเทอร์อาคารเรียนทั้งอาคาร หอพักทั้งหอถูกแช่แข็งภายในเวลาไม่นาน เรื่องไฟไหม้ของทางโรงเรียนไม่น่าเป็นห่วงแล้วแต่ที่น่าเป็นห่วงก็คือคนร่ายเวทย์นี้สิอาวุธคู่กายเคียวมรณะและมือที่จับอยู่ถูกแช่แข็งไปเรียบร้อยส่วนทรีคาเรสตั้งแต่เท้าขึ้นไปถึงเข่าถูกแช่แข็งและมีทีท่าว่าจะลุกลามขึ้นมาเรื่อยๆ
"ทรีคาเรส"เซย์ตะโกนเรียกเพื่อนอย่างเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าเจ้าเพื่อนตัวแสบเป็นคนร่ายเวทย์นี้
"ฉันไม่เป็นไร อย่าพึ่งเข้ามาแตะตัวฉัน"คาเรสพูดดักเซย์ที่วิ่งเข้ามา เพราะคาเรสต้องใช้สมาธิควบคุมน้ำแข็งทั้งหมดไม่ให้แช่แข็งพวกนักศึกษา ตอนนี้น้ำแข็งก็ใกล้จะหยุดพยศและที่สำคัญแรงของคาเรสก็เหลือน้อยเต็มทน...ถ้าหยุดน้ำแข็งไม่ให้พยศไม่ได้รับรองพวกนักศึกษาที่อยู่ในบริเวณนี้ไม่รอดแน่รอมทั้งตัวเธอด้วย อีกนิดเดียวเท่านั้น.....สักพักน้ำแข็งที่ลุกลามขึ้นมาอย่างช้าๆก็หยุดชะงักทำให้ลำตัวครึ่งหนึ่งของคาเรสถูกแช่แข็ง แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปเพียงแค่ขยับเล็กน้อยมันก็แตกสลายหายไปในอากาศ คาเรสดึงมือที่ติดอยู่กับเคียวเพราะน้ำแข็งออกมาและเก็บเคียวเข้าไปในร่างกายอีกครั้ง เมื่อเซย์เห็นทรีคาเรสก็วิ่งเข้ามาดูถามอาการ
"เป็นอะไรมากรึเปล่าคาเรส"เซย์ถามอย่างเป็นห่วงส่วนเฟรย์ถึงแม้จะไม่ได้พูดแต่สีหน้าของเฟรย์แสดงออกอย่างชัดเจน
ทรีคาเรสส่ายหน้าตอบเซย์ไป แต่ก็ไม่เห็นว่าจะไม่เป็นไรตรงไหนแผลที่กลางหลังยังไม่ได้รักษา ตามร่างกายก็มีบาดแผลเล็กใหญ่เต็มไปหมด เฟรย์จึงช่วยร่ายเวทย์รักษาให้แต่ว่าเมื่อส่งกระแสเวทย์ไปที่ร่างของทรีคาเรสกระแสเวทย์ก็ถูกสะท้อนคืนมาทันที
"ไม่เป็นไรหรอกเฟรย์"คาเรสทำหน้าเศร้าเมื่อนึกถึงคำสาปของเธอคำสาปที่ติดตราเธอตลอดกาล คาเรสเดินหนีไปหาที่เงียบๆอยู่คนเดียวเซย์มีท่าทีจะตามไปแต่ถูกเฟรย์รั้งไว้คล้ายกับจะบอกว่า ให้เค้าอยู่คนเดียวไปสักพักเถอะ
ทรีคาเรสเดินไปตามทางมุ่งหน้าไปได้ไม่ไกลนักยังอยู่ภายในบริเวณโรงเรียนทรีคเรสหาสถานที่เหมาะเพื่อรักษาตัวเมื่อมองออกไปรอบๆก็พบต้นไม้ต้นใหญ่ที่ถูกแช่แข็งเธอเดินตรงไปแล้วนั่งหมดแรงอยู่ตรงนั้น พื้นที่เป็นน้ำแข็งช่างเย็นเหลือเกินช่างทำให้ชวนนึกถึงเรื่องในสมัยก่อน ทรีคาเรสรักษาตัวได้สักพักแล้วก็หมดสติไป...
"นั่นไงคนที่ทำให้โรงเรียนกลายเป็นน้ำแข็ง"กองกำลังรักษาการรายงานความเป็นไปภายในโรงเรียนให้หัวหน้าหน่วยได้รู้
"แหม!ยังเด็กอยู่เลย ไปพาเค้าไปรักษาสิยืนบื่ออยู่ได้ ไปสิ"เธอสั่งพวกกองกำลังให้พาคาเรสไปรักษา หัวหน้ากองกำลังมีแปดคนสี่คนไปสำรวจความเสียหายส่วนอีกสี่คนที่เหลือหาตัวการที่ทำให้โรงเรียนกลายเป็นน้ำแข็งแล้วก็ไปช่วยรักษาพวกที่บาดเจ็บ คนที่พูดอยู่ ณ บัดนี้ก็เป็นหนึ่งในหัวหน้ากองกำลังรักษาชื่อ แกรี่เบล เสยาเฟน อยู่ปี5 พวกกองกำลังได้ช่วยกันแบกทรีคาเรสไปส่งที่ห้องพยาบาล พวกกรุ่นพี่ต้องช่วยกันถอดเสื้อแล้วรักษาโดยด่วน อาการของคาเรสไม่ค่อยจะดีนักเพราะมีบาดแผลเต็มตัวแถมยังโดนเวทย์ที่ตัวเองร่ายกลับมาเล่นงานอีก พวกรุ่นพี่เห็นท่าไม่ดีจึงไปเรียกพวกหัวหน้ากองกำลังมาช่วยรักษาอีกแรง แต่แล้วสุกท้ายก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนอกจากใส่ยาสมุนไพรให้แล้วก็พันแผลแค่นั้นเพราะไม่ว่าจะร่ายเวทย์แห่งการเยียวยาสักกี่บทก็ส่งไปไม่ถึงตัวทรีคาเรสแถมยังกลายเป็นว่ามันสะท้อนกับมาสู่ผู้ร่ายเป็นการรักษาตัวเองแทนซะอย่างนั้น
"เราคงทำได้แค่นี้แหละนะ"หัวหน้ากองกำลังคนหนึ่งพูดกับหัวหน้ากองกำลังที่เหลือ ตอนนี้มีหัวหน้ากองกำลัง3คนที่กำลังปรึกษากันเรื่องทรีคาเรสว่าจะเอาอย่างไรกับเด็กหนุ่มคนนี้และได้ผลตัดสินว่าให้ผู้อำนวยการเป็นคนตัดอีกที่แล้วกัน
"ยังไม่ทันเปิดเทอมก็เกิดเรื่องซะแล้ว"
"นั่นสิ"
ทรีคาเรสหลับไปครึ่งวันพอฟื้นขึ้นมาก็เห็นเซย์นั่งอยู่ข้างๆเตียงส่วนเฟรย์กำลังยืนชงชา แล้วสายตาของทรีก็เหลือบไปเห็นของเยี่ยมไข้กองเท่าภูเขา
"ของพวกนั้น.."
"เอ่อ!สาวๆฝากมานะ"เซย์ตอบแทน...
เมื่อเห็นทรีคาเรสฟื้นเค้าก็ดีใจใหญ่กอดคาเรสแรงๆทีหนึง คาเรสไม่ชอบนอนอยู่เฉยๆจึงดึงผ้าพันแผลที่รุ่นพี่พันไว้ทั่วตัวออกสำรวจดูแผลตามส่วนต่างๆของร่างกายแล้วเดินออกไปจากห้องพยาบาลเซย์และเฟรย์ก็เดินตามออกไปด้วย คาเรสชวนพวกเฟรย์และเซย์ไปซื้อชุดนักเรียนของโรงเรียนไวเอเทอร์แล้วก็อุปกรณ์การเรียนที่จะต้องใช้
ตกเย็กพวกกำลังพิเศษก็เข้าควบคุมตัวคาเรสไปหาท่านผอ. และได้รับการตัดสินว่าให้อยู่ในสถานภาพนักเรียนพิเศษ คาเรสได้คุยถึงเรื่องต่างๆเกี่ยวกับตัวของเธอท่านได้ซักประวัติของคาเรสระเอียดยิบท่านจึงตัดสินใจว่าจะส่งเธอให้ไปอยู่ในความอุปการะของกษัตริย์มิไดทิสแห่งอาณาจักรเซเทอร์เรียซึ่งก็คือกษัตริแห่งอาณาจักรแห่งนี้ ทรีคาเรสรับข้อเสนอแบบไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นักแต่ถ้าไม่รับก็ไม่ได้เดี๋ยวคนอืนเค้าจะสงสัยเอาจะยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่ คาเรสเดินกลับหอไปแบบเครียดๆทำไมถึงขอบมีมารผจญอยู่เรื่อย
"ประตูจงเปิด"เมื่อพูดจบทรีคาเรสก็เดินผ่านเข้าไปเลย กลไกของประตูสัญลักษณ์นี้มันซับซ้อนกว่าที่คิดแฮะคาเรสจองประตู่อยู่สักพักแล้วก็เลิกสนใจมันซะ
"เป็นยังไงบ้าง"เซย์ถาม ส่วนเฟรย์ไม่ต้องพูดถึงหลับไปแล้ว...
"ไม่เป็นไงอารมย์เสียนิดหน่อยท่านผอ.ส่งฉันให้ไปอยู่ในความอุปการะของกษัตริย์มิไดทิสนะ"คาเรสพูดไปด้วยถอดรองเท้าไปด้วย
"ก็ออกจพดีนี้"ดีได้ไงยิ่งเป็นที่น่าจับตามองนะสิไม่เป็นผลดีต่องานโจรกรรมดาวสีขาวนั่นด้วย คาเรสทำท่าฟึดฟัดนิดหน่อยแล้วนอนไปเลยเสียดื่อๆ
"แปลกคนจริงๆอีตาคนนี้"เซย์บนแล้วเข้านอนเพียงไม่นานทุกคนก็คล้อยหลับไป
ความเห็น 176 15 ส.ค. 2552 (12:35) ค่อยๆคิด ค่อยๆเขียยนะคะ� หาจุดประสงค์� และ หลักขอเรื่องให้เจอ
เขียนโครงร่างคราวๆ ก่อนก็ได้� เราจะได้ปะติดปะต่อเรื่องได้ อย่างราบลื่น
เอาใจช่วยนะคะ� สู้ๆ�
ค่อยๆคิด ค่อยๆเขียน หาจุดประสงค์� และ หลักขอเรื่องให้เจอ
เขียนโครงร่างคราวๆ ก่อนก็ได้� เราจะได้ปะติดปะต่อเรื่องได้ อย่างราบลื่น
จาก ไอ้น้องชาย
�
คือพี่วางโครงเรื่องไว้หมดแล้วจ๊ะคุณน้องชาย ส่วนไอ้เรื่องจุดประสงค์พี่ว่าพี่บอกไปชัดแล้วนะว่าต้องการทำอะไร ขอใจที่มาเม้นให้นึกว่าไม่เห็นหัวกันแล้วนะเนี้ย
แบบฟอร์ม
ชื่อ.. คิลเดอเร ซาเลนเทีย
มีลักษณะอย่างไร....ผมสีดำแซมแดงยาวระเอว ตาสีแดงเพลิง
เพศ...หญิง
ธาตุ...ไฟหรือลมก็ได้
เผ่าอะไร.....มืด
ประวัติ...มีพี่น้อง 2 คน คนโตชื่อคาเรลล่า คนรองชื่อเคลอาล่า�ไม่มีแฟนน้ำหนัก...48
ส่วนสูง...168
ชอบอะไรเป็นพิเศษ...หนังสือเล่มหนาๆ
งานอดิเรก... อ่านหนังสือ ฝึกเวท ฝึกอาวุธ
อาวุธ... ใช้ได้หลายชนิด เช่น ดาบ มีดสั้น กริช ธนูฯลฯ
สิ่งที่เกลียดมากๆๆๆๆๆ......... คนที่รบกวนการอ่าน
มีลักษณะอย่างไร....ผมสีดำแซมแดงยาวระเอว ตาสีแดงเพลิง
เพศ...หญิง
ธาตุ...ไฟหรือลมก็ได้
เผ่าอะไร.....มืด
ประวัติ...มีพี่น้อง 2 คน คนโตชื่อคาเรลล่า คนรองชื่อเคลอาล่า�ไม่มีแฟนน้ำหนัก...48
ส่วนสูง...168
ชอบอะไรเป็นพิเศษ...หนังสือเล่มหนาๆ
งานอดิเรก... อ่านหนังสือ ฝึกเวท ฝึกอาวุธ
อาวุธ... ใช้ได้หลายชนิด เช่น ดาบ มีดสั้น กริช ธนูฯลฯ
สิ่งที่เกลียดมากๆๆๆๆๆ......... คนที่รบกวนการอ่าน
หวัดดีจ้าแวะมาทักทาย
และก็มาอ่านด้วย สนุกดีนะ เขียนได้น่าติดตามดี
เราอ่านค่อนข้างละเอียด เป็นนิยายที่น่าสนับสนุนนะ
สู้ๆ เป็นกำลังใจให้
สุดท้ายก็เข้าไปอ่านนิยายของเราบ้างนะ
มนตรานิทรารมณ์ มาวิจารณ์ให้บ้างนะ http://www.vcharkarn.com/vwrite/39278/1
ชื่อมาคัส
มีลักษณะอย่างไรผมเขียวจัดจ้าน
เพศชาย
ธาตุลม
เผ่าอะไรสว่าง
ประวัติไม่มีครอบครัว
น้ำหนัก55
สูง168
ชอบอะไรเป็นพิเศษศึกษาพลังเวทย์
อาวุธคทา
ท่าน mystery_p =[]= ข้าพเจ้าไปดูนิยายท่านมาแล้วเน้อแต่ยังมิได้อ่าน (ฮ่าๆๆๆ) ยอะม๊ากมาก ขอแปะป้าบบบบดังๆไวสักที วันหลังจะไปอ่านนะเจ้าคะ กราบขออภัยอย่างยิ่ง TT TT
เฮ้ เพ่ปลายช่วยสอนวิธีการเขียน
ห่ายหน่อยดิ
จากน้องรัก
=[]=
คิดผิดคิดใหม่ได้นะคะน้องรัก เดิมทีตัวพี่เองก็จะมิรอดแล้ว
ฮ่าๆๆๆ = = ข้าพน้องอัฟช้ามากเจ้าค่ะ อย่างไม่มีข้อแก้ตัว T^T
แต่จะพยายามอัฟให้บ่อยเท่าที่จะทำได้เจ้าค่ะ เม้นน้อยไม่มีกำลังใจในการแต่ง (กระซิกๆๆ)
เอาเปงว่าจาพยายามเจ้าค่ะ ^0^/
ชื่อ..แดเนียล เร็ค
มีลักษณะอย่างไร ผมเเดง ตาดำ
เพศชาย
ธาตุไฟ
เผ่าอะไรมืด
ประวัติ ไม่มีพี่น้อง เเฟนไม่มี
น้ำหนัก 67
ส่วนสูง...175
ชอบอะไรเป็นพิเศษ... การทำลายล้าง
งานถนัด/อดิเรก... ฆ่าล้างตระกูล
อาวุธ... ดาบ เเละคัมภีร์เวทย์
สิ่งที่เกลียดมากๆๆๆๆๆเผ่าสว่าง
สวัสดีขอรับ แวะเข้ามาอ่านน่ะ
โฮกกก TT^TTแค่ มาอ่าน+เมนต์=คนเขียนมีกำลังใจ+ดีใจ
ขอบคุณทุกท่านค่ะ
หวัดดีค่ะ แวะมาอ่านแล้ว
เนื้อเรื่องน่าสนใจดีนะคะ พยายามต่อไปค่ะ สู้ๆ ><V!
ขอบคุณค่ะ ที่เข้ามาคอมเม้น เเล้วเเวะมาติดตามผลงานกันบ่อยๆนะคะ ขอบคุณมากค่ะ เเต่นิยายของคุณเเต่งดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยกกำลัง 100 เลยค่ะ ^^
ตัดไม้ ระวังโลกร้อนขึ้นนะ
หายไปเลยไม่ได้ติดตามนานเลย =v="
สู้ๆจ้า
แวะมาเยี่ยมครับ จะเข้ามาอ่านบ่อยๆ ออกแนวเหมือนๆกะหนังการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ฉายทางทีวี สนุกดีครับ
| 192 |
| 625 |
poverboy
(น้ำฟ้า)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 5,043 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 5 ปี
แบ่งปันความรู้ 222 ครั้ง
ได้รับดาว 130 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|