|

| 194 |
| 627 |
ทางด้านทรีเอน่า มิติที่เธออยู่คือป่า...มองไปทางไหนก็ป่าๆๆๆๆๆ
ชิ!ป่านี้อีกแล้ว เกลียดซะจริง
"สวัสดี"เสียงดังกังวาลน่าเกรงขามกล่าวทักทายทรีเอน่า
"หึ"ทรีเอหัวเราะในลำคอแล้วทำสีหน้าเหยียดๆ
"ปรากฎตัวออกมาเดี๋ยวนี้!!เจ้าหมาบ้า!"ทรีเอตะโกนออกไปอย่างโกรธๆ+รำคาญนิดๆ
"ท่างยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยสักนิด"ทันใดนั้นก็ได้มีแสงสว่างรวมตัวกันที่โคนต้นไม้แห่งหนึ่ง เริ่มจากขา4ข้าง จมูกยาวๆ หูน่ารักๆ ลำตัวยาวสีเทาอ่อนจนเกือบจะเห็นเป็นสีขาว เปลือกตาที่ปิดสนิดค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆเผยให้เห็นดวงตาคู่สวงสีทองอันน่าพิศวง
"ข้าเป็นสัตว์เทพ-ไม่ใช่หมา-แล้วก็ไม่บ้าด้วย"สัตว์เทพแก้ต่างให้ตัวเอง
"นั่นไม่ใช่ประเด็น"ทรีเอกล่าวออกไปอย่างปัดๆ
"แล้วอะไรที่เป็นประเด็นขอวท่าน"สัตว์เทพถามด้วยความอยากรู้เต็มแก่
"ก็...เหมือนๆกับที่ข้าเจอเจ้าครั้งแรกนะแหละ"
"ฮ่าๆๆๆท่านแน่ใจรึทรีเอน่า..ข้าจำได้ว่า..."ก่อนที่สัตว์เทพจะได้พูดอะไรทรีเอก็กล่าวขัดขึ้นเสียก่อน
"หุบปากนะ!!ครั้งนั้นก็ส่วนครั้งนั้นสิ"
"เริ่มได้แล้ว"
"อืม..."สัตว์เทพลากเสียงยาว ร่างกายของสัตว์เทพค่อยๆหายไปจนเหลือแต่ความว่างเปล่า
"เจ้าไม่คิดจะทดสอบอย่างอืนกับข้าบ้างเลยรึไง"ทรีเอน่ถามสัตว์เทพอย่าเสียงอ่อยอย่างอ่อนใจ
"ไม่"คำตอบสั้นๆทรีทำเอาทรีเอน่าแทบกรี๊ดอยู่รอมร่อ จำไว้เลยนะเจ้าหมาบ้าข้าจะใช้งานเจ้าให้หนักเลย
สัตว์เทพค่อยๆสลายไปเหลือเพียงความว่างเปล่านั้นคือสัญญานอันตราย
อยู่ไหนนะ!หายไปไหนแล้ว!เชอะ!
"ฉั๊วะ!"ความเจ็บเข้ามาแทนที่ความหงุดหงิดทันควันเพราะจู่ๆก็มีแผลปรากฎอยู่ตรงต้นขาเป็นรอยข่วนที่ลึกมากพอที่จะทำให้เลือดทะลักอออกมา
"หนอยแน่แก!"ทรีเอน่าปลดปล่อยพลังบางส่วนเพื่อสมานแผล
"ฉั๊วะ!ฉั๊วะ!ฉั๊วะ!"แต่ก็ยังได้แผลเรื่อยๆอีกอยู่ดี นั้นทำให้ทรีเอเสียสมาธิ(ซึ่งมันไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว)ทรีเอน่าได้หลับตาและปลดปล่อยคลื่นกระแสจิตออกเป็นวงกลมสม่ำเสมอ แล้วแยกแยะว่าสิ่งไหนมีรูปร่างอย่างไร...อยู่ไหนนะเจ้าหมาน้อย...มาให้จับซะดีๆ ทรีเอน่าคิดในใจ ใกล้เข้ามาแล้ว!!อีก5ก้าว 4ก้าว 3ก้าว 2ก้าว 1...
ทรีเอน่ารีบกระโดดตะครุบสัตว์เทพแลแน่นอนว่าต้องจับได้ ทรีเอน่ารีบเลื่อนมือไปหาบริเวณที่คิดว่าน่าจะเป็นคอแล้วจับกดลงปกับพื้น แล้วรอจนแน่ใจว่าไอ้ตัวปัญหานี้ดิ้นไม่หลุดจึงหยุดปล่อยกระแสเวทย์และลืมตาขึ้นมามองผลงานของตัวเองอย่างถูกใจ
"เฮ้ย!!"ทรีเอน่าร้องออกมาอย่างตกใจเนื่องจาไอ้ตัวที่เธอจับได้ไม่ใช่สัตว์เทพแต่เป็นชายหนุ่มหล่อเฟี้ยวคนหนึ่ง แทนที่ทรีอน่าจะต้องรีบปล่อยแล้วกล่าวขอโทษแต่กลับกลายเป็นว่าเธอยิ่งบีบคอชายคนนั้นซะจนหายใจไม่ออก
"นายเป็นใคร"ทรีเอน่าถามเสียงเย็น
"ก็จะใครซะล่ะ"ชายหนุ่มย้อนแล้วกลายร่างเป็นหมาป่าตามเดิม
"นาย..."
"ท่านเก่งขึ้นมากนะทรีเอ"สัตว์เทพพูดกับทรีเอและมองเจ้านายด้วยคววามภาคภูมิใจ
"ทำไมข้าไม่เคยเห็นเจ้าในร่างนี้ล่ะ?"
"มันเป็นวิฒนาการอย่างหนึ่ง"
"พึ่งรู้ว่ามีอย่างนี้ด้วย"สัตว์เทพกลับมาอยู่ในร่างหมาป่าอีกครั้ง
"ท่านทรีเอน่าถึงเวลาแล้ว.."
"อือ จำไวให้ดีนะฉันจะใช้งานนายให้นักเลย"
"หึหึ"แล้วก็เกิดแสงสว่าขึ้นทั่วบริเวณป่าโดยมีจุดสูญกลางอยู่ที่ทรีเอน่า สัตว์เทพส่งเธอกลับมาที่มิติปัจจุบัน เนื่องจากเวลาอยู่ที่มิติอื่นจะต้องใช้เวลาในการปรับสภาพและต้องปรับพลังให้สมดุลกับมิตินั้นๆด้วย และบางทีอาจจะต้องปลดปล่อยพลังออกไปเพื่อให้พลังนั้นสมดุล ดังนั้นเมื่อออกมาจากมิตินั้นอย่างกระทันหันร่างกายปรับสภาพไม่ทันเธอจึงสลบไปทันทีที่ถูกส่งออกมา
............................................................................................................................
ตัดไปทางเซย์
"ทำไมมันมืดอย่างนี้อ่ะ"เซย์หันไปมองรอบๆแต่สิ่งที่ได้มันก็มีเพียงความมืดบรรยากาศแบบนี้ชวนให้นึกถึงสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตเซย์สิ่งนั้นคือ..เพลงกล่อมเด็กตอนกลางคืน!นั่นคือสิ่งที่เซย์กลัวที่สุดในขนะที่เซย์กำลังพยายามภาวนาว่าอย่าขอใหเกิดขึ้นเลยแต่เซย์ก็ถึงกะหน้าซีดเมื่อทำนองเพลงที่ชวนเคลิ้มหลับดังขึ้นแต่สำหรับเซย์แล้วมันชวนขนหัวลุกมากกว่า บทเพลงที่แสนจะหลอกหลอนนั่นทำให้เซย์เข่าทรุดไม่มีแรงยืนความหวาดกลัวเริ่มถ่าโถมเข้ามา
"หลับซะเถอะนะคนดี"
"ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า"
"อย่าห่วงเลยนะคนดี"
"หลับเถิดหนา..."
เสียงบรรเลงเพลงเป็นไปอย่างอ่อนหวาน เสียงของหญิงสาวช่างนุ่มนวนและเชื่องช้าน่าฟัง ซะที่ไหน...อ้ากกกกก!ใครเปิดเพลงฟระ ปิดเดี๋ยวนี้เลยน้า นี้มันบททดสอบหรอเนี้ยทำไมมันน่ากลัวอย่างนี้.. ทางออก..ใช่ทางออกเราต้องออกไปจากที่นี้ให้เร็วที่สุด เซย์เริ่มออกวิ่งอย่างมีความหวังแต่ไม่ว่าจะวิ่งไปทางไหนก็พบเพียงความมืดเท่านั้นที่มาพร้อมกับเสียงเพลงอันน่าสยอดสยอง ไม่ไหวแล้ว...น่ากลัวเหลือเกิน...ไม่เอาแล้ว...เซย์ล้มลงอย่างหมดความหวัง
"เซย์จำไว้นะลูก เสียงเพลงไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เจ้าคิด.. เพียงแค่เจ้าเปิดใจรับมันเจ้าก็จะได้รัยรู้ถึงความอ่อนหวานของมันจำไว้นะเซย์"คำสอนนี้ข้ายังจำได้เสมอมันเป็นคำสอนของท่านแม่...ข้าไม่เคยลืม...เพียงเปิดใจรับฟัง...จู่ๆแสงสว่างวาบก็พุ่งเข้ามาที่ๆเซย์นอนอยู่สัมผัสอ่อนนุ่มแตะลงที่หน้าผากของเซย์อย่างช้าๆแล้วสติของเซย์ก็ดับไป บททดสอบของกริชแห่งสายลมปีศาจคือการยอมรับที่จะอยู่ร่วมกับสิ่งที่น่ากลัวที่สุด...ทั้งสามคนนอนสลบเหมือดอยู่บนพื้นอย่างหมดแรงที่และมือของทั้งสามคนก็มีอาวุธในตำนานกันไปคนล่ะชิ้นเหลืออาวุธในตำนานอีกเพียงชิ้นเดียวเท่านั้น..ใครกันนะที่จะได้เป็นผู้ครอบครองคนต่อไป...
โย่!!
ถ้าใช้ IE จะไม่เห็นลิ้งค์โฆษณานะ
ถ้าใช้ google chrome...
อ่านได้เหมือนนิทานเลย =v=~
สู้ๆจ้า

อยากดูจัง T^T

ดูแล้วอ่ะเรื่องสึบาสะสงครามเทพข้ามมิติ มีซีดีด้วย 13 แผ่น จบได้โคตรเลว-*-
ง่ะ
เราดู xxxholic แล้วมันมีโฆษณาเรื่องนี้พอดี
T^T อยากดู T^T

สนุกมากๆๆๆๆเลยล่ะ ปายเป็นนักเขียนจริงๆได้แน่เลย สนุกจริงๆ
นี่มาอัพอีกน้าเรารออ่านอยู่หนุกดีอ่ะไปอ่านของเรามั่งก้ได้นะ
บุ๋งเป็นกำลังใจให้ฟ้าละกานบายน้าขอบคุณมากที่ไปอ่านน้า

เรื่อง xxxholic รู้สึกว่าเจอแต่โฆษณา อยากดูเหมือนกันนะแต่ไม่เห็นว่าจะมีซีดีของไอ้เรื่องนี้วางขายหรือให้เช่าเลยอ่ะT^T
สลับกันรึนี่เรา 2 คน = ="
xxxholic (kei)
movie ก็มีนะ *-*
xxxholic จบได้เศร้า+มีความสุข
((ตูเข้ามาสปอยใช่ไหม -*-))
อ่าจ๊า =w=~
สู้ๆคร๊าบบ >w<!!~

ชื่อ - โรเรสเดี้ยน (โรส)
ลักษณะ-เป็นคนมีความอดทนสูงเข้มแข็งไม่ชอบแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น หยิ่ง ทะนงในศักดิ์ศรี เกลียดความอ่อนแอ สามารถสั่งไปได้ตลอดมีสิ่งเดียวเท่านั้นที่ยับยั้งพลังของโรสได้นั่นคือน้ำเท่านั้นซึ่งหายากมาก(ส่วนใหญ่เป็นดิน/ลม)
ผมยาวสีเพลิงชอบใส่ชุดสีดำพกดาบโรเรสเดี้ยนไว้กับตัวตลอดเวลา
เพศ-หญิง
ธาตุ-ไฟ
เผ่า-มืด
ประวัติ-เคยมีอดีตที่เจ็บปวด(เกี่ยวกับพ่อแม่อะไรก็ได้คิดเองละกัน)
มีน้อง2คนเป็นฝาแฝดชายหญิง
น้ำหนัก-45(กำลังโอเคเลยน้าเนี่ย+_+)
ส่วนสูง-172(สูงสง่า)
สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษ-ลูกแก้วภูตติดตาม/ดาบโรเรสเดี้ยนพลังเพลิง
งานอดิเรก-ฝึกบังคับไฟในตัว
อาวุธ-ดาบเพลิงโรเรสเดี้ยน
สิ่งที่เกลียดมากๆ-พลังน้ำ(ที่ต้องแกร่งมากๆ เพราะน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ)
น้องสาวโรส
ชื่อ โปเรร่า (โปเร่)
ลักษณะ-ตากลมโต ผมยาวชอบรวบผม ตาดุและคม ปากแดง ไหวพริบดี
ตาสีเงิน ผมสีเงิน
เพศ-หญิง
ธาตุ-ลม
เผ่า-มืด
ประวัติ-มีอดีตที่เจ็บปวดรักพี่สาว(โรส)มากมีพี่สาว1คน(โรส)มีพี่ชาย1คน(ที่เป็นฝาแฝดกัน )
น้ำหนัก-39
สูง-168
สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษ-สร้อยเสียงพายุ(เป็นสร้อยที่เมื่อต้องกับลมแล้วจะเกิดเสียงเหมือนมีพายุเป็นเสียงที่น่ากลัวและอันตรายมากใส่คู่ต่อสู้)
งานอดิเรก-รับพลังลมจากธรรมชาติ
อาวุธ-สร้อยเสียงพายุ/ดาบโปเรร่า(ดาบพลังลมเมื่อตวัดจะเกิดเสียงซัดเข้าคู่ต่อสู้ทันที)
สิ่งที่เกลียดมากๆ-พลังน้ำ(ทำให้พี่สาวเจ็บปวด)
พี่ชายของโปเร่น้องชายของโรสเป็นฝาแฝดกับโปเร่
ชื่อ-อินคาเทมารุ(อิรุ)
ลักษณะ-เกลียดความอ่อนแอรักโรสและเปโร่มาก ผมสีน้ำตาลอ่อนใส่ ชุดสีน้ำตาลเข้ม หูดีสามารถฟังเสียงจากที่ไกลๆได้
เพศ-ชาย
ธาตุ-ดิน
เผ่า-มืด
ประวัติ-มีอดีตที่เจ็บปวดรักพี่สาวมากรักน้องสาวมาก
น้ำหนัก-45
สูง-180
สิ่งทีชอบเป็นพิเศษ-การถ่อยทอดพลัง
งานอดิเรก-รับพลังจากดินโดยการสัมผัสกับดิน
อาวุธ-ต่างหูดิน(สามารถเรียก ระเบิดดินได้)/ดาบอินคาเทมารุ(ดาบพลังดิน)
สิ่งที่เกลียดมากๆ-พลังน้ำ(ทำให้พี่สาวน้องสาวรวมถึงตัวเองนั้นเจ็บปวด)
ภูตประจำตัวโรส
ชื่อ- คูเปรัส(คูรัส)
ลักษณะพิเศษ-ตัวจิ๋ว หางเป็นรูปลูกศร ตาสีแดง มีพลังเพลิง
มาจากแหวนที่สวนอยู่ที่นิ้วของโรสถอดออกไม่ได้
เป็นภูตประจำตัวโรสสามารถเรียกพลังที่เสียไปคืนให้โรสได้ทำให้โรสเป็นผู้หญิงแกร่งเห็นใจโรสรู้อีกด้านนึงของโรส
++++++++++++
มาบอกแค่นี้คิดต่อเองน้า
^
^
^
ไอ้ข้างบนนี้ใช่โฆษณารึเปล่า?
เกลีดยดโฆษณาอ่ะทำ เว็ปปั่นป่วนไปหมดเลยT^T
ชื่อ..จิบิทารอส ( จิบิ )
มีลักษณะอย่างไร. เป็นคนเรียบร้อย เงียบๆ แต่ยิ้มเก่งมาก ถ้ามีใครมาพูดด้วยก็จะพูดตอบอย่างเป็นมิตร ไม่เสแสร้ง ถ้าโกธรจะน่ากลัวมากๆ เป็นหนอนหนังสือคนนึงด้วย
เพศ..หญิง
ธาตุ...น้ำ
เผ่าอะไร..ลูกครึ่งได้มั้ยอ่ะ ( ถ้าไม่ได้ก็สว่างก็ได้ )
ประวัติ...ไม่มีพี่น้อง พ่อแม่เสียแล้วอยู่กับคุณตา
น้ำหนัก...40
ส่วนสูง...165
ชอบอะไรเป็นพิเศษ...รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
งานถนัด/อดิเรก...การฝึกให้น้ำเต้นรำบำ เรียกเสียงหัวเราะ
อาวุธ.. คัมภีร์แห่งน้ำ / คฑาแห่งน้ำ
สิ่งที่เกลียดมากๆๆๆๆๆ...น้ำตา ความริษยา
เป็นกำลังใจให้นะ อัพเร็วๆล่ะ
กร๊าซซ!!~
((เห็นเม้นโฆษณา))
สู้ๆนะจ๊ะ ^___^

^
^
การ์ตูนเรื่องนี้นางเอกเสียเลือดเยอะมาก =.,=
คนอ่านด้วย แอ๋~ (@ ~ @) ~*
หนุกดีค่ะ พยายามต่อไปนะ จะเป็นกำลังใจให้ค่ะ
ไม่ได้แวะมานานแฮะ
ลมพัดมาเอื่อยๆผมสีเงินแสนสวยปริวสยายลู่ไปตามลม >> บทแรก
แฮะๆๆๆๆ
สวัสดีครับ poverboy
เข้ามาอ่าน หนุกดีครับ..
แต่ก็ยังเขียนผิดอยู่หลายแห่ง
ว่างๆ ก็อ่านทวน แล้วแก้ดูน่ะครับ

| 194 |
| 627 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |