|
ลุ้นรัก PRQJECT ลับ ยังไงก็ใช่เธอ
อารายฟร๊ะ อาจาร์ย(บ้า) ฉันแค่ขาดคะแนน 5-6 คะแนเอง ดันปัดให้ฉันตกในรายวิชา แถมยังต้องไปเรียนพิเศษกับ วง RVS อีก อ๊ากจาเป็งลม ฉันไม่ชอบ ดารา !! แล้วอีตา เรียว นักร้องนำ ยังมาส่งสายตาวิวิงใส่ฉันอี อ๊ากฉันอยากตาย แล้วปอคนนี้จะรอดหมาย (T-T)
post ครั้งแรก: Tue 29 April 2008, 11:02 am ปรับปรุงล่าสุด: Sat 14 June 2008, 12:29 pm
|
*-*-*-*- My Speed Reaw -*-*-*-*
“...... ตกลง คือพรมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างน้าน ~ ~ ~
ตอนนี้ผมกำลังจะกลับบ้านครับ ผมเดินมาถึงห้องที่ไอ้เรย์มันจะมีเรื่องกันไอ้น้องหน้าอ่อน อย่าถามถึงเพื่อนผมครับ พวกมันกลับไปแล้วแต่พอดีผมลืมเป้ เลยขึ้นมาเอา พวกมันเลยไปก่อน ผมขอแก้ตัวไขตัวเองสักนิด ปกติผมก็จะกวนโอ๊ยแบบนี้อยู่แล้วล่ะครับ(นี่ขนาดปกติ นะเนี้ย ถ้าไม่ปกติจะขนาดไหน )แต่ถ้าอยู่ต่อหน้าสาวผมจะดูอ่อนโยนเป็นสุภาพบุรุษ ไอ้รันมันเรียกสุภาพบุรุษสุดหืน
- - - - - - - - แกรก แกรก - - - - - - - - - - -(ฟังให้เหมือนเสียงคนเดินนะ)
และแล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น เอาล่ะสิวิญาณสุภาพบุรุษเข้าล่ะคับ อย่าจับขโมยซะงั้น ผมข้อยๆเปิดประตูเข้าไป ภาพที่ผมเหตุคือ
นายปอ (คนที่ผมไปว่ามันจนมีเรื่องอ่ะ)กำลังก้มมุดๆหาอะไรอยู่ก็ไม่รู้ท่าทางจะสำคัญ ผมกะว่าจะเข้าไปช่วย เพราะนี่ค่อนข้างมืด
พอสมควน และเพื่อจะช่วยให้ลดความโกรธที่มีต่อวงของผม
“ไปอยู่ไหนแล้วเนี้ย หมวกนี้ก็เกะกะฉะมัด ร้อนเฟร๊ย”
สงใสจะร้อนนายนั่นจึงพูดออกมา เท้าของผมก็ชะงักสิครับ พร้อมกับมองผ่านร่องประตู (คือเข้าใจปะว่าประตูมันแค่แง้มๆ)
ท่าทางจะอารมณ์เสียคุณว่าถ้าผมเข้าไปตอนนี้จะตายไหม และแล้วสายตาเจ้ากรรมนายเวรของผมก็หันไปเจอหญิงสาวคนหนึ่ง
(คาดว่าคงจะไม่ใช่ ผ สระอี)เธอมีผมสีขาวออกเงินๆ เสื้อผ้าที่ใส่อยู่ก็ชุดเดี๋ยวกับนายปอ และแล้วเธอคนนั้นก็หันมา อ๊ากกกก
นั่นมัน ยายผู้หญิงที่ เจอที่ห้างนี่หนา (+นายปอ) แล้วมาทำไมที่นี่แถมยังปลอมตัวเข้ามาอีก ไม่ได้การแล้วต้องถามให้แน่ใจ
“แฮะ แฮม”
“เฮ้ย น นาย ม มาตั่งแต่เมื่อไร”
ยัยนั่นตอบกลับมา ไม่ค่อยจะมี พิรรุษ น้อยเลยนะ ติดอ่างเชียว
“ตั่งนานแล้ว”
“เออ แล้วน นายเป็นใคร”
นั่นๆๆๆ ทำเป็นจำไม่ได้ ผมไม่ใช่ไอ้ตัวที่มีเขานะ (ฟาย)
“ไม่ต้องกลบเกลื่อน ถึงว่าทำไมชื่อคุ้น...”
“คุ้นตรงไหน ชั้นเคยเจอนายด้วยหลอ จำได้ว่าเคยเห็นแต่ในทีวี กับเมื่อเช้า”
เอาล่ะสิครับคนหล่ออยากตาย ทำไมเธอถึงจำผมไม่ได้นะ ทั้งที่ผมจำเธอได้เสมอ (งอลนะเนี้ย)
“ช่างเถอะ ยังไงก็แล้วแต่ทำไมเธอถึง ปลอมตัวเข้ามาเรียนกับพวกฉัน”
“ปลอมตัว! พวกนายต่างหากที่มองพวกเราเป็นผู้ชาย พวกฉันจำได้ว่า ยังไม่ได้บอกเลยว่าพวกเราเป็นผู้ชาย”
อึ้งเลยครับ มิน่าเสียงแหลมมาก ใครจะรู้หน้าหลออย่างนั้น เวลาปล่อยผมจะเป็นผู้หญิงได้สวยแบบนี้
“พวกนายต่างหากที่มองพวกฉันเป็นผู้ชาย”
“เออ... / เอาล่ะสิ พูดไม่ออกสิครับ
ผมไม่เคยหน้าแตกแบบนี้มาก่อนเลยให้ตายสิ ทำไมนะตอนทีเจอเธอที่ห้างเธอดูจะแสนดีน่ารัก
แต่ทำไมวันนี้ถึงได้ห้าวนักนะ
“เธอไม่พูดก็เหมือนโกหกนั่นหละ”
เอาละสิครับ ทิฐิแรงกล้าของผม ไปได้แบบน้ำขุนๆ ปลาไหลตกโคลนชัดๆ
“นาย นายนี่มัน หึย ฉันไม่คุยกับนายแล้ว นาโมโหชะมัด”
ว่าแล้วเธอก็หาของๆเธอต่อ ว่าแต่เธอหาอะไรกันนะ
~ ยัยนี่เวลาโกรธแล้วหน้าจูบจัง
~เฮ้ย คิดไรวะ เค้าเกรียกขี้หน้าแกนะโว้ย
~นั่นหละหน้าแกล้ง
~นั่นคนที่แกชอบนะเฟร๊ย
~เหอะๆ รักหลอก จึงหยอกเล่น
เอาแล้วครับ สมองของผมกำลังตีกันครับ มันก็จริงอยู่เวลายัยนี่โกรธแล้ว แก้มแดงหูแดงไปหมด น่าจะจับมาจูบซัก 2-3 ที
และแล้วเท้าก็เร็วกว่าความคิด
- - จุ๊ฟ พลั่ก เพี้ย โอ้ยย - -
โอ๊ย ๆ ๆ เจ็บสิครับท่าน ผมแค่เข้าข้างตัวเอง ง่า ผมก็แค่คิด แต่ไอ้เท้าเจ้ากรรมนี่สิ ทำไปก่อนที่ผมจะสั่งอีก
(ตกลงแกจะทำก็บอกมาเถอะ) อย่าสงสัยเลยครับ อย่างที่คุณคิดผมจูบเธอหวานมักมาก เหมือนกับว่ากำลังกินลูกอมสรมิ้น
ยังไงยังงั้น และก็ตามเสต็บ เธอพลั่กผม จะจูบอีดีไหมน้า
(พระเอกตูหื่นไปรึเปล่าฟร๊ะ
)
- * - * - *
ขอบคุนที่ติดเตามน้าคร้าบ
จาเปงกำลังจายให้นะค่ะ จู้ จู้ ว่างว่างเดี๋ยวกลับมาเม้นเด้อ บ๊าย บ่าย
อิอิ
แล้วมาอัพต่อนะ
ขอบคุณที่อ่านนะคับ
จะมาอับต่อนะคับ

อิอิ
มาอัพต่ออีกนะ
เราจะมาดูสงครามกัน อิอิ
มาอัพนะ

ทำไมหนุกอย่างนี้อะ...ขำทั้งเรื่องเลยรู้ป่าว...(พระเอกแบบนี้แหละหนุก)(นางเอกฮ่าวๆอะถูกเสป็ก)(ชอบทั้งสองคู่เลย)
สู้ๆต่อไปนะจะเป็นกำลังใจให้

Hi หวาดเดย์คร๊า.......
สู้....นะค่ะเป็นกำลังห้ายคร๊าสู้เค้าหนุกม๊าก.....
มาเม้นให้นะค่ะอย่าลืมไปเม้นให้กันบ้างนะค่ะ
มาอัฟเร็ว...นะค่ะจะคอยติดตามสู้..คร๊า
ปุ่ยบุยบาย
ยัยแม่มด


Copyright© 2000-2007, Vcharkarn.Com. All rights reserved.
|
คลิ๊กเพื่อดูสถิติ รับรองและสนับสนุนโดย |
![]() สสวท. |
![]() มูลนิธิ พสวท. |
![]() พสวท. |