| 21 |
| 193 |
หน้า : 116 ป่าพิษ (ในเล่มจ้า)
หน้า : 117 การต่อสู้ที่สค้อก
หน้า : 118 สิ่งที่ยังค้างคา
หน้า : 119 เรื่องราวในอดีตหลังจากที่เชอร์เลตกลับไป (จบภาค)
หน้า : 120 เชอร์เลตภาค 4 (ภาคจบจ้า) บทนำ แม่มดต้องออกโรง
หน้า : 121 กลับบ้านอีกครั้ง
เชอร์เลตกับเจนนิเฟอร์กลับมาตั้งหลักในห้องรับรองอย่างผิดหวัง แผนการที่เจนนิเฟอร์คิดไว้เสียดิบดีต้องมาล้มกลางคันเพราะสามแม่ลูกนั่น เวลานี้เชอร์เลตทำอะไรไม่ได้เลย เขาได้แต่นั่งเหม่อ ทอดสายตาอันว่างเปล่าผ่านกระจกใสเพื่อดูทิวทัศน์ข้างนอก จะมีก็แต่ต้องลุยซึ่งๆ หน้ากับพวกมันเท่านั้น แต่ความคิดนี้ก็คงจะไม่ฉลาดสักเท่าไร เครื่องบินเริ่มแล่นฉิวไปตามรันเวย์ที่ทอดยาว ผ่านเครื่องบินลำอื่นๆ และสิ่งกีดขวางได้โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้าอย่างไร้สุ้มเสียง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เชอร์เลตได้ขึ้นเครื่องบิน ถ้าครอบครัวของเขามาอยู่ด้วยกัน ณ ตอนนี้ มันคงจะหฤหรรษ์กว่านี้ แต่โชคชะตากลั่นแกล้งไม่ให้เขาได้ลิ้มรสความสุขนั้น หนำซ้ำยังต้องประสบกับเรื่องประหลาดที่ยิ่งจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนคิดว่าตัวเองไม่ได้อยู่บนโลกเสียแล้ว คงยากถ้าเราจะกลับไปที่ห้องของพวกมันอีก เจนนิเฟอร์เริ่มถอดใจหลังจากเห็นคนสามคนที่เธอไม่อยากจะเห็นหน้าเมื่อครู่ สามแม่ลูกนั่นยังอยู่ในห้องของพวกมันอยู่เลย เธอเกลียดแม่เลี้ยงของเธอขนาดนั้นเชียวหรือ เชอร์เลตตัดสินใจถามขึ้น แต่เจนนิเฟอร์กลับทำหน้านิ่ง เชอร์เลตรู้ตัวว่าเขาไม่ควรถามเลย จึงรีบกล่าวขอโทษ ฉันขอโทษ ฉันไม่น่าถาม ไม่เป็นไรหรอก เธอส่ายหน้าเบาๆ ขัดกับแววตาที่ดูเศร้ายิ่งนัก จะไม่ให้เกลียดพวกเธอได้ยังไงล่ะ ตลอดเวลาที่ฉันอยู่ที่บ้านนั้น ฉันไม่เคยได้รับการเลี้ยงดูเยี่ยงลูกสาวของเธอเลย ไม่สิ หล่อนอยากฆ่าฉันจะตายไป แววตาของเจนนิเฟอร์แสดงความหวาดกลัวและเคืองแค้น เธอรีบฉวยแก้วโกโก้ขึ้นมาดื่มด้วยมืออันสั่นเทาราวกับจะกลบกลื่นความรู้สึกอันไม่น่าจดจำ ในขณะเดียวกันมือนั่นก็เหมือนจะบีบแก้วใบนั้นให้แตกได้ไม่ยาก ในที่สุดเราก็ต้องไปสกายคิงดอมจริงๆ เชอร์เลตรีบเปลี่ยนประเด็น เจนนิเฟอร์เงยหน้าขึ้นมองเชอร์เลตด้วยแววตาสั่นระริกราวกับกำลังระงับความโกรธ อืม
นายพร้อมหรือยังล่ะ เธอถามเสียงสั่น เชอร์เลตสูดลมหายใจเข้าลึกพลางกำหมัดแน่น และตอบด้วยเสียงที่หนักแน่น ไม่พร้อมก็ต้องพร้อมละ ไม่ว่ามันจะเป็นนรกหรือสวรรค์ ฉันก็จะต้องเอาความทรงจำของแม่กลับมาให้ได้ นั่นสินะ เจนนิเฟอร์วางมือลงบนตักของเชอร์เลต จ้องหน้าเชอร์เลตด้วยสายตามุ่งมั่น ฉันเชื่อว่าเราต้องทำได้ ได้กำลังใจจากเจนนิเฟอร์แบบนี้ เชอร์เลตก็รู้สึกสบายใจขึ้น ความกล้าและความมุ่งมั่นของเขากลับมาอีกครั้ง ขอบคุณนะ เจนนิเฟอร์ เด็กสาวพยักหน้าเร็วๆ มือของเธอควานไปโดนอะไรบางอย่างข้างๆ ที่นั่ง เชอร์เลตจำได้ มันคือแว่นตากันแดดที่นักเดินทางหลายคนสวมไว้ขณะที่นั่งดูโทรทัศน์เครื่องเดียวกัน เจนนิเฟอร์หมุนมันไปมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสวมมันอย่างสงสัย เชอร์เลต นายดูนี่สิ ไม่ทันไรเธอก็ร้องออกมา อะไรเหรอ เจนนิเฟอร์ เชอร์เลตรีบถามทันควัน นายลองสวมแว่นตานี่ดูสิ ทำไมเหรอ เหอะน่า รีบๆ สวมดูก่อน เจนนิเฟอร์เร่ง เชอร์เลตค่อยๆ สวมแว่นตาอย่างระแวดระวัง แต่เมื่อสวมเข้าไปได้สนิท ใจของเชอร์เลตก็เต้นเร็ว ดวงตาเบิกกว้าง เมื่อจอโทรทัศน์ที่เคยฉายเพียงตราสัญลักษณ์กลับเปลี่ยนเป็นช่องสถานีเล็กๆ นับร้อย สมควรแล้วที่เจนนิเฟอร์ต้องร้องออกมา กรุณาเลือกช่องที่จะชมด้วยค่ะ เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น เชอร์เลตมั่นใจว่ามันดังมาจากขาแว่นแน่นอน เลือกยังไงล่ะ เชอร์เลตถามในใจ เพียงแค่คิดในใจว่าท่านอยากชมช่องไหน จากนั้นก็กดปุ่มสีเขียวตรงขาแว่นเพื่อยืนยันค่ะ เสียงเดิมตอบอีกครั้ง แถมยังอ่านความคิดผู้สวมได้ด้วย วิธีใช้แว่นไม่ได้ยากอย่างที่คิด เชอร์เลตรีบกวาดตาไปทีละช่องสถานี ที่มีทั้งการ์ตูน ข่าว ละคร สารคดี และช่องสาระหรือบันเทิงอีกมากมาย รวมทั้งบางช่องที่แปลกตา หรืออาจจะไม่เคยผ่านตาเชอร์เลตมาก่อนด้วยซ้ำ แต่เชอร์เลตก็สะดุดตาเข้ากับช่องช่องหนึ่ง มันเป็นสารคดีเกี่ยวกับสัตว์ประหลาด แต่ทันทีที่เชอร์เลตคิดจะเลือกช่องนี้ ช่องนับร้อยก็หายไป และถูกแทนที่ด้วยช่องช่องหนึ่งอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ บนหน้าจอโทรทัศน์ปรากฏร่างของชายวัยกลางคนที่กำลังยืนให้สัมภาษณ์อยู่บนโพเดียมติดตราสัญลักษณ์ของสกายคิงดอมโดยปราศจากนักข่าว ใบหน้าของเขาดูอิ่มเอิบ เรือนผมสีดำเหยียดยาว แต่ผมหงอกที่ปนอยู่กลับหยักศก เขาสวมชุดหนังสีน้ำเงินเข้ม คลุมผ้าสีแดงปักดิ้นทองเหลืองอร่ามซึ่งติดอินทรธนูที่ทำจากขนนกฟูฟ่อง และเครื่องประดับยศอีกมากมายที่แวววาวอยู่เต็มหน้าอก เขาดูเหมือนขุนนางชั้นสูงในอดีตกาลเอามากๆ เบื้องล่างของจอโทรทัศน์มีชื่อผู้แถลงข่าว เมลวิน เอลเซเลอร์ รองประมุขแห่งสกายคิงดอม แถลงเรื่อง การแข่งขันชิงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายอารักษ์ แล้วเขาก็กล่าวด้วยเสียงอันดัง สวัสดีครับทุกท่าน อย่างที่ทุกท่านได้ทราบกันแล้วว่า ขณะนี้โลกชั้นล่างกำลังเกิดเหตุวุ่นวายขึ้น ในฐานะที่เป็นสค้อก ผู้รับหน้าที่ดูแลชาวชั้นล่างโดยตรง เราจึงจำเป็นต้องตระหนักถึงเรื่องนี้ ท่านประมุขก็อดจึงสั่งให้ผมจัดการแข่งขันเพื่อเฟ้นผู้กล้าที่จะมาดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายอารักษ์แทน
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยออกมาเบาๆ เรนอส พีค หลังจากตำแหน่งนี้ได้ถูกทิ้งร้างมาเป็นเวลานาน กระผมจึงขอเชิญชวนเด็กๆ ที่มีอายุสิบห้าปีเต็มในปีนี้มาเข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ครับขอบคุณครับ แล้วช่องพิเศษก็หายไป กลับมาเป็นช่องเล็กๆ นับร้อยช่องอีกครั้ง แต่เชอร์เลตก็หมดอารมณ์จะดูอะไรต่อแล้ว เพราะมัวแต่ครุ่นคิดถึงคำแถลงการณ์ของชายที่ชื่อเมลวินเมื่อครู่ ถ้าโลกชั้นล่างหมายถึงโลกของเขาจริงๆ ละก็ ต้นเหตุทั้งหมดก็อาจจะมาจากชาวสกายเลี่ยน เชอร์เลตถอดแว่นตาออกอย่างเบื่อหน่าย นายอายุเท่าไหร่ เชอร์เลต เจนนิเฟอร์ที่ถอดแว่นตาแล้วเช่นกันถามขึ้น สิบห้า ทำไมหรือ เชอร์เลตย้อน นายไม่อยากเข้าแข่งขันบ้างเหรอ เธอถามเล่นๆ โอ้! ไม่ละ เชอร์เลตรีบปฏิเสธ แค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว เจนนิเฟอร์พยักหน้าและสวมแว่นตาอีกครั้ง เธอเพลิดเพลินกับของเล่นชิ้นใหม่อย่างเห็นได้ชัด เชอร์เลตส่ายหน้าอย่างระอาใจ ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง ที่ตอนนี้เป็นทะเลเมฆสีขาวโพลนกว้างสุดลูกหูลูกตา เขาเป็นห่วงเอมี่กับแคทเธอรีนเหลือเกิน ป่านนี้พวกเธอจะไปซ่อนตัวกันแล้วหรือยัง และที่สำคัญที่สุด แม่ของเขา
เครื่องบินเหมือนจะลดระดับลงเรื่อยๆ จนตัวเครื่องหลุดออกจากกลีบเมฆ ท่องอยู่เหนือผืนมหาสมุทรสีครามกว้างใหญ่ เชอร์เลตจึงรีบเรียกให้เจนนิเฟอร์มาดู เจนนิเฟอร์ๆ ดูสิ มหาสมุทรสวยมากเลย หือ
เจนนิเฟอร์ถอดแว่นตาออกมาพร้อมรอยยิ้ม แต่เมื่อหันไปมองนอกหน้าต่าง เธอก็ร้องออกมาอย่างตกใจ โอ้! พระเจ้า อะไรเหรอ เจนนิเฟอร์ ดวงตาของเธอเบิกกว้างและฉายแววตื่นตระหนก ทำไมเครื่องบินถึงบินต่ำอย่างนี้ ข้างล่างเป็นมหาสมุทรนะ เธอรัวคำพูดสั่นๆ ออกมา หรือว่าเครื่องบินจะขัดข้อง เชอร์เลตมองผ่านหน้าต่างอีกครั้ง เขารู้สึกว่าเครื่องบินดิ่งลงเรื่อยๆ จนเกือบจะระผิวน้ำแล้ว ไม่จริงหรอก ถ้าเครื่องบินขัดข้องจริง ทำไมไม่มีการแจ้งหรือเตือนภัยอะไรเลยล่ะ เจนนิเฟอร์ออกความเห็น เชอร์เลตเดาว่าเจนนิเฟอร์คงจะเคยขึ้นเครื่องบินบ่อยแน่ๆ แล้วจู่ๆ เสียงของพนักงานสาวก็ดังขึ้น ขณะนี้เครื่องกำลังจะลงสู่มหาสมุทรเพื่อเติมพลังเครื่อง เราจะขออนุญาตล็อกเข็มขัดของท่านชั่วคราว สำหรับผู้โดยสารท่านใดที่ยังไม่รัดเข็มขัดนิรภัย กรุณารัดโดยด่วน ขอบคุณค่ะ อะไรนะ! เขาจะนำเครื่องลงสู่มหาสมุทรเพื่อเติมพลังเครื่อง เจนนิเฟอร์ร้อง ให้ตายเถอะ! เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย เชอร์เลตสบถ หัวเครื่องบินค่อยๆ ปักลงอย่างหวาดเสียว เข็มขัดช่วยให้พวกเขาไม่หน้าคะมำ แม้จะโล่งอกว่าเครื่องบินไม่ได้ขัดข้อง แต่ก็หวาดเสียวจนทั้งสองมิอาจกลั้นเสียงร้องเอาไว้ได้ ไม่นะ! เชอร์เลตกับเจนนิเฟอร์พร้อมใจกันร้องลั่น ตูม! เจ้านกเหล็กดิ่งลงสู่กลางมหาสมุทรอย่างแรงจนผิวน้ำกระจายเป็นคลื่นสูง เชอร์เลตหอบแข่งกับเจนนิเฟอร์แล้วกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่ ก่อนจะปาดเหงื่อที่ไหลรินทั่วใบหน้า ใจของเขาสั่นระทึก รถไฟเหาะในสวนสนุกยังไม่ทำให้หัวใจจะวายได้เท่านี้เลย นอกกระจกหน้าต่างไม่ปรากฏฟองอากาศที่เกิดจากตัวเครื่องกระทบกับผิวน้ำแล้ว ราวกับเวลาเดินช้าลง ฟองอากาศก็ค่อยๆ หมดไป ตัวเครื่องถูกแรงต้านของน้ำทำให้ความเร็วลดลง ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ใต้มหาสมุทร ทัศนียภาพใต้มหานทีสวยงามราวกับนั่งอยู่ในเรือดำน้ำ กลุ่มสัตว์ทะเลแปลกตา และปลาหลากพันธุ์ว่ายผ่านหน้าต่างไปมา โลมาตัวหนึ่งว่ายเข้ามาเคาะกระจก เหมือนสะกิดให้เชอร์เลตตื่นจากความกลัว ก่อนจะว่ายหนีไป แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร ร่างของเชอร์เลตกับเจนนิเฟอร์ก็เอนพิงกับพนักเก้าอี้ บ่งบอกว่าหัวของเครื่องบินเปลี่ยนเป็นท่าเชิดขึ้นในแนวระดับเหมือนกับจรวดที่กำลังจะถูกปล่อยขึ้นสู่อากาศ เฟอร์นิเจอร์ต่างๆ คล้ายถูกติดกาวไว้อย่างดี เพราะมันทรงตัวบนพื้นเอียงได้อย่างน่าประหลาด เครื่องบินกำลังจะขึ้นแล้ว เจนนิเฟอร์พูดเสียงสั่น หน้าของเธอเริ่มซีด และเหงื่อเริ่มแตก ไม่กี่อึดใจ เครื่องบินลำโตก็พุ่งออกจากมหาสมุทรด้วยความเร็วสูง มันพ้นผิวน้ำอย่างรวดเร็วจนน้ำกระเซ็นเป็นหลุมใหญ่ กลับไปทะยานอยู่เหนือเมฆอีกครั้ง ทว่าคราวนี้ท้องฟ้าไม่ได้เป็นสีฟ้าสดใสสะอาดตาเหมือนเดิม เพราะบนกลีบเมฆมีจุดสีทองเล็กๆ นับไม่ถ้วนบินว่อนอยู่ เชอร์เลตกับเจนนิเฟอร์พร้อมใจกันถอนใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก น่ากลัวชะมัดเลย เจนนิเฟอร์พึมพำพลางเอามือทาบอก ในขณะที่เชอร์เลตนั่งอ้าปากค้างและหายใจหอบด้วยความตกใจ จู่ๆ เจนนิเฟอร์ก็ร้องออกมา โอ้! นายดูบนท้องฟ้าข้างนอกสิ มันสวยมาก แสงสีทองทอดผ่านเข้ามาในกระจกหน้าต่างเป็นจุดๆ มันเป็นแสงที่เกิดจากจุดสีทองที่บินอยู่เต็มกลีบเมฆนั่นเอง ถึงแม้เชอร์เลตจะเคยชินกับเรื่องแปลกๆ ยามราตรีมาตั้งแต่จำความได้ก็เถอะ แต่ครั้งนี้สิ่งที่เห็นอยู่มันเหนือจินตนาการของเขามากนัก นี่มันไม่ใช่ความฝันใช่ไหม เชอร์เลตร์พึมพำ ไม่หรอก เราไม่ได้ฝันไป เจนนิเฟอร์ย้ำ เธอลูบกระจกหน้าต่างและมองจุดสีทองเหล่านั้นอย่างสนใจ มันเป็นเรื่องจริง เครื่องบินเริ่มบินช้าลง และเริ่มลดระดับลงจากกลีบเมฆอีกครั้ง เสียงใสๆ ของพนักงานสาวก็ดังขึ้น ผู้โดยสารทุกท่าน เครื่องจะถึงท่าอากาศยานสกายคิงดอมในอีกสิบนาที กรุณาตรวจเช็กสัมภาระหรือของมีค่าบริเวณที่นั่งของท่านก่อนลงจากเครื่องด้วยค่ะ ไม่กี่อึดใจ แสงสีรุ้งก็สาดทะลุกระจกหน้าต่างเข้ามาในห้อง เมื่อเครื่องบินลอดผ่านอุโมงค์สีรุ้ง พื้นห้องกระตุกเล็กน้อยเมื่อล้อถูกปล่อยจากพื้นเครื่องลงให้วิ่งบนพื้น และไม่นานนกเหล็กก็พ้นปากอุโมงค์ออกมา สิ่งที่รออยู่ภายนอกอุโมงค์ทำให้เชอร์เลตกับเจนนิเฟอร์ต้องตะลึง เครื่องบินกำลังแล่นอยู่บนถนนสีขาวแวววาวเหมือนไข่มุก ริ้วแสงออโรร่ากลางน่านฟ้ากำลังโบกพลิ้วเหมือนมีคนโบกมือต้อนรับ เกาะกลางถนนมีต้นสนห้าสี ดอกลิลลี่ปะทุไฟ ทุ่งกุหลาบเปลี่ยนสีทุกๆ สามวินาที และรูปปั้นสัตว์ขยับได้ แถมยังมีเจ้าแมลงตัวเล็กๆ กระโดดโลดเต้นไปตามดอกต่างๆ อย่างร่าเริง ในขณะที่เครื่องบินอีกลำสวนทางไป เครื่องบินของเชอร์เลตก็ชะลอความเร็ว พนักงานสองสามคนตีปีกบินเข้ามาโบกแท่งไฟสีแดงเพื่อนำทางให้เครื่องบินจอดเทียบชานชาลา เชอร์เลตไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นั่นมันพวกมนุษย์บินได้ เขาจำปีกสีขาวสะอาดนั้นได้แม่น เพราะเขาเพิ่งเห็นมันใกล้ๆ เมื่อคืนนี้เอง จะต่างกันก็แค่มีแสงกับไม่มีแสงเท่านั้น โอ้โห! นี่น่ะหรือสกายคิงดอม เจนนิเฟอร์ร้องออกมาด้วยความตะลึง ดวงตาของเธอลุกวาวราวกับเจอสมบัติล้ำค่า อย่าว่าแต่เจนนิเฟอร์เลย เชอร์เลตเองก็แทบจะไม่กะพริบตาเช่นกัน เครื่องบินมากมายที่จอดอยู่เบื้องล่างแทบจะไม่แตกต่างกัน ทุกลำล้วนเป็นสีขาวสะอาดเหมือนกับก้อนเมฆ เครื่องบินผ่านเข้าสู่อุโมงค์แก้วที่เต็มไปด้วยป้ายโฆษณาขยับได้ อาคารมหึมารูปร่างคล้ายนาฬิกาทรายเรียงกันสามตึก โดยทั้งสามตึกมีสะพานเชื่อมถึงกัน และแต่ละตึกก็มีป้ายเขียนกำกับไว้ สกายคิงดอม (ขาเข้า) สกายคิงดอม (ขาออก) และ สกายคิงดอม (ขาเข้า/ขาออก_บุคคลพิเศษ) ที่สุดเครื่องบินก็จอดอย่างนุ่มนวลที่ข้างเครื่องบินลำอื่นๆ ที่จอดอยู่ก่อนหน้า และเสียงพนักงานสาวก็ดังขึ้นอีกครั้ง ขณะนี้เครื่องถึงท่าอากาศยานสกายคิงดอมแล้ว ขอให้ผู้โดยสารตรวจสอบสัมภาระอีกครั้ง ก่อนลงจากเครื่องด้วย ขอบคุณที่ใช้บริการค่ะ
ความเห็น 99 10 เม.ย. 2552 (15:18) เสียดายนะครับที่ไม่มีรูปภาพประกอบด้วย 
ขอเมนท์ๆๆ หน่อยก๊าบๆๆๆ
สนุกดีนะครับ
จะไล่อ่านเรื่อยๆ
จนกว่าจะจบนะ
สนุกดี แต่ยังอ่านไม่จบเลย
ลงประกาศฟรี , เกมส์ , jewelry auction , diamond engagement rings
ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องแบบนี้ด้วย
น่าสนุกจังเลย~
ขอตัวไปอ่านก่อนนะคะ!^^
เอิ้กๆๆ หายไปตั้งนาน (เกือบปีแล้วมั้งนี่...) ว่าไงจ๊ะ เขียนไปเยอะแล้วนี่ (มั้ง)
เอาล่ะเดินมาเยี่ยมแค่นี้แหละ เดี๋ยวไปดูของคนอื่นต่อ
ยาวมากเลยเเต่สนุกดี
หึ้ย ทำไงอ่ะ หายเหมือนกันเลย 
+++++
หวัดดีจ้าแวะมาทักทาย
และก็มาอ่านด้วย สนุกดีนะ เขียนได้น่าติดตามดี
เราอ่านค่อนข้างละเอียด เป็นนิยายที่น่าสนับสนุนนะ
สู้ๆ เป็นกำลังใจให้
สุดท้ายก็เข้าไปอ่านนิยายของเราบ้างนะ
มนตรานิทรารมณ์ มาวิจารณ์ให้บ้างนะ http://www.vcharkarn.com/vwrite/39278/1
อ้างๆๆๆๆๆๆ
หนุกๆๆๆๆ
มาอัพอีกดิ
อัพไวๆๆนะ
จารออ่าน
ขอบคุณสำหรับบทความดีดีให้เราได้อ่านกัน
และขออนุญาติแนะนำเวปพลังงานทดแทน สำหรับชุมชนครับ
พลังงานทดแทน พลังงานทางเลือก http://www.energybase.net
ขอบคุณครับ
อัพอีก อัพไวๆ นาจะรออ่าน
Technology Fujifilm Finepix J38 Canon s90is Sony BDP-N460 Canon SD940IS Axion AXN-8905 Samsung UN55B8500
Shopping Online Flash GamesCheap LCD TVs Samsung UN55B8500 Garmin Oregon 550 Olympus FE-46 Olympus Stylus 7010
เพิ่งจะอ่านหน้าแรกยังไม่เข้าใจ
ขอบคุณครับ
สนุกค่ะ ไปอ่านของเราบ้างน้า(ถ้าว่าง)
http://www.vcharkarn.com/vwrite/38350
สี่แสนแล้วรึ!! แวะมาเยี่ยมนะ สู้ๆเขียนต่อไป
! สวัสดีครับ รบกวนฝากเว็บไซต์ ไว้ด้วยจร้า... http://www.iam-book.com
เป็นเว็บไซต์เกี่ยวกับนิยายโดยเฉพาะเลย ลองเข้าไปดูกันได้นะ เว็บแฟลชน่ะ น่าสนใจมาก ^^
เพิ่งเข้ามาค่ะ อ่านแล้วอยากจะเชื่อว่าผู้เขียนคงมีประสบการณ์ การเขียนมาไม่น้อย สำนวนดีมาก ไม่ติดขัดเลย ขอโทษด้วยที่ตั้งข้อสงสัยอย่างน้ี แล้วก็ขอชื่นชมว่าเขียนดีมาก ๆ อ่านแล้วยากจะหยุดกลางคัน ยินดีด้วยค่ะ นับว่าช่วยเปิดตาคนแก่ให้ได้เห็นโลกทรรศใหม่ ๆ หลังจากที่ห่างหายจากโลกวรรณกรรมไปนานมาก ๆ ทีเดียว แล้วจะกลับมาอ่านตอนต่อไปนะคะ
ถ้านำไปสร้างเป็น การ์ตูนอนิเมชั่น จะสนุก และน่าติดตาม ไม่แพ้ การ์ตูน ต่างชาติ อย่างแน่นอน ครับ
| 21 |
| 193 |
Zaizerrin
(Black Reader)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 17,247 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 ปี
แบ่งปันความรู้ 91 ครั้ง
ได้รับดาว 74 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
