ตอนที่ 8

บ้าคลั่ง

 

                เสียงเข้มเอะอะโวยวาย จนดังลั่นจ้องมองลูกน้องหนุ่มด้วยความโกรธแค้น หงุดหงิด ผสมปนเปไปหมดตั้งแต่นาวีบอกว่าชนัญธิดาออกไปพบลูกค้าที่ไดมอนแลนด์ฯ ตั้งแต่เช้าจนป่านนี้แล้วยังไม่กลับมาอีก

                “นาวี ไปถามคุณขวัญฤดีมาสิ ว่าเบอร์ของชนัญธิดาเบอร์อะไร”

เขาลืมขอเบอร์ชนัญธิดาได้ยังไงกัน รู้แบบนี้จัดการตามแผนที่คิดเอาไว้ก็ดี ฉุดไปไว้ที่บ้านเลยก็ดี ตัดปัญหาไม่ต้องมานั่งหงุดหงิดแบบนี้

                “แต่นายครับคุณชนัญธิดาเธอไปทำงานนะครับนายผมว่าเดี๋ยวเธอก็คงกลับมาแล้ว”

นาวีเตือนสติเจ้านายหนุ่มด้วยความเป็นห่วงเกิดเรื่องนี้รู้ไปถึงคุณวีรชัยบิดาของเจ้านายหนุ่มมีหวังพวกเขาลำบากอีกแน่ๆ เจ้านายหนุ่มนี่ก็แปลกทำไมต้องโวยวายเสียขนาดนั้น การที่พนักงานในบริษัทออกไปพบลูกค้าถึงกับโวยวายลั่นห้อง

 ดูๆ ไป นายเขาคงชอบชนัญธิดาไม่ใช่น้อย เห็นจากเมื่อคืนอีกอุตส่าห์ลากหล่อนออกไปตั้งแต่เที่ยง จนเกือบสองทุ่มก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ว่าจะไปทานข้าวกันที่ไหน ทำไปทำมาดันไปนั่งทานข้าวกันที่บ้านฝ่ายหญิงเฉยเลย แถมอาหารแต่ล่ะอย่างก็ไม่ได้หรูอย่างที่เจ้านายหนุ่มเคยทานด้วยซ้ำแต่เขาก็เห็นรอยยิ้มมีความสุขเวลานายหนุ่มตักอาหารที่ชนัญธิดาทำ แต่จะว่าไปอาหารแต่ละอย่างก็อร่อยทั้งนั้น ฝีมือการทำอาหารของหล่อนถือว่าดีเยี่ยม

‘สงสัยนายจะติดใจฝีมือทำอาหารของคุณษร’

                “ไม่ต้องมาห้าม ฉันใช้ให้นายไปเอามา ก็ไปเอามาสิ”

                “โอเคครับนาย งั้นเดี๋ยวผมจัดการให้”

                “เอ่อ...”

                นาวีได้แต่ส่ายหน้าอย่างปลง หันไปสบตาสุทัศน์อย่างเซ็งๆ รู้สึกช่วงสองสามวันมานี้เจ้านายหนุ่มหงุดหงิดบ่อยๆ ว่างเป็นไม่ได้เห็นทีเขากับสุทัศน์คงจะได้นายหญิงเร็วๆ นี่อย่างแน่นอน

                “เดี๋ยวฉันมาน่ะแกดูแลนายให้ดี ดูจากสถาณการณ์แล้วน่าจะเป็นเอามาก”

                “ครับพี่วี” สุทัศน์พยักหน้า

                “ชุบชิบอะไรกันพวกนาย”ตระการหันมามองลูกน้องด้วยความหงุดหงิดไม่สบอารมณ์หนักเขาไปอีก เมื่อเห็นลูกน้องกำลังกระชิบกระซาบอะไรกันก็ไม่รู้คงไม่ได้นินทาเขาอยู่หรอกนะไม่งั้นจะตัดเงินเดือนให้หมดที่ดันบังอาจมานินทาเขา

                “เปล่าครับนาย”

                “เปล่าอะไร ฉันเห็นแกกับไอ้วีคุยกันพวกแกนินทาฉันใช่ไหม”

                “ไม่ได้นินทาหรอกครับนาย”

สุทัศน์สบตาเจ้านายด้วยความเป็นห่วงก่อนจะคิดอะไรออกมาได้ แผนการณ์แบบนี้มันน่าจะดีถ้าหากย้ายชนัญธิดามาเป็นเลขาส่วนตัวของเจ้านายหนุ่ม

                “นายครับ”

                “อะไรของแกอีกคนกำลังอารมณ์ไม่ดี”

                “ผมมีแผนครับนาย”

                “แผนอะไรของแกสุทัศน์” ชายหนุ่มสบตาลูกน้องอย่างสนใจ

‘แผนเหรอ แผนอะไรกัน’      
             “ทำไมนายไม่ย้ายคุณษร มาเป็นเลขาส่วนตัวล่ะครับ”

                “เลขาส่วนตัวเหรอ? ” ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ จะปรากฏบนใบหน้าคมเข้ม

                “ครับเลขาส่วนตัว ต่อไปเวลานายไปไหนก็พาคุณษรเธอไปด้วยไงครับ แค่นี้ก็หมดปัญหาแล้ว”

 ‘เลขาส่วนตัวเหรอ เข้าท่าดีนิ’

ตระการคิดในใจอย่างอารมณ์ดีขึ้นมาทันที 

“ขอบใจว่ะแค่นี้ก็หมดปัญหา งั้นนายไปจัดการเรื่องนี้ได้เลย จัดการบอกคุณขวัญฤดี ให้หาใครมาแทนชนัญธิดาแล้วก็จัดโต๊ะทำงานในห้องฉันอีกชุดหนึ่ง”

                “ครับนาย”

                ตระการนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดี เมื่อเขาจัดการให้ชนัญธิดามาอยู่ใกล้ๆ ได้ ว่าแต่ทำไมลูกน้องเขาถึงไปเอาเบอร์โทรฯ ของชนัญธิดานานขนาดนี้ ไปทำอะไรอยู่ตรงไหนอีก

  

รัชวินก้มมองนาฬิกาบนข้อมูล ตอนนี้ก็เกือบจะเที่ยงแล้วไม่รู้ป่านนี้แม่สาวน้อยหน้าหวานของเขาทำงานไปถึงไหนแล้ว ใกล้เสร็จหรือยัง เมื่อเช้าก็ยังงอนเขาอยู่เลย รอยยิ้มกว้างขึ้นมาทันทีกับแผนการณ์ที่เขาเพิ่งจะคิดได้ เสาร์อาทิตย์นี้เขาน่าจะชวนมาริษาไปเที่ยวทะเลและคนที่จะช่วยให้แผนการณ์นี้ของเขาสำเร็จก็คงหนีไม่พ้นชนัญธิดา

ชายหนุ่มตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่า เขาจะต้องพามาริษาไปทะเลให้ได้ เห็นทีวันนี้คงต้องหาโอกาสไปส่งหญิงสาวที่บ้านดีกว่า แล้วค่อยหาโอกาสคุยกับชนัญธิดา เรื่องไปเที่ยวทะเล ในเมื่อหล่อนช่วยให้เขาเข้าใกล้มาริษาได้ ก็ต้องช่วยให้เขาพามาริษาไปเที่ยวได้สิน่า

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาอย่างยั่วยวน ใบหน้าสวย ส่งยิ้มหวานมาให้เจ้าของห้อง หญิงสาวทราบดีว่าชายหนุ่มตรงหน้าเธอนี้ไม่มีทางปฏิเสธเธอไปได้หรอก ไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ การศึกษา เธอก็มีเพียบพร้อมไปเสียทุกอย่าง

หญิงสาวเดินตรงเข้าไปหยุดตรงโต๊ะทำงานของญาติหนุ่ม รอยยิ้มหวานส่งไปให้อย่างออดอ้อน ให้มันรู้ไปสิ เธอแต่งตัวขนาดนี้แล้ว เขาจะไม่สนใจ ของสวยๆ งามๆ มีใครบ้างไม่อยากได้

“พี่โตค่ะ ใกล้เที่ยงแล้ว อันว่าเราไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันดีกว่าค่ะ” อันชิกาดัดเสียงแหลมให้หวาน ส่งสายตายั่วยวนไปให้ญาติหนุ่ม

รัชวินมองหน้า สบตาญาติสาวอย่างไม่พอใจ การแสดงกริยาแบบนี้ เป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบเลย ดูการแต่งการของหล่อนสิ ใส่เสื้อรัดรูป มันคับจนดูหน้าเกลียด แล้วยังกระโปรงอีก มันสั้น แค่คืบได้มั้ง ใส่ไปได้ยังไงกัน ไม่อายกันบ้างเหรอใส่กันแบบนี้ เกิดไปในที่เปลี่ยว คงไม่รอด แต่งตัวแบบนี้

อดดีใจไม่ได้ว่า แม่สาวน้อยของเขาไม่นิยมแต่งตัวแบบนี้ ไม่อย่างนั้น เขาคงต้องเป็นบ้า เลือดกำเดาไหลแน่ๆ คนที่อยากให้แต่งตัวแบบนี้ดันไม่แต่ง ไอ้คนที่ไม่อยากให้แต่งดันแต่ง

‘เฮ้อ...แต่จะว่าไป ก็ดีแล้วที่มาริษาไม่แต่งตัวแบบนี้ ไม่งั้นเขาคงจับหญิงสาวขังเอาไว้ที่บ้านแน่ๆ คนมันรัก มันหวง เรื่องอะไรจะให้ชาวบ้านดู’

“พี่โตค่ะ”

อันชิกาเรียกญาติหนุ่มอีกครั้ง

“มีอะไรครับ”

“อันจะชวนพี่โตไปทานข้าวเที่ยงค่ะ”

“ไม่ได้หรอกครับ พี่มีนัดแล้ว” เขาตอบโดยไม่ต้องคิดเลย ถึงจะไม่ได้นัดกับมาริษา แต่เขาก็จะไปรับหญิงสาวทานข้าวอยู่ดี

“นัดใครค่ะ อย่าบอกว่านัดแม่มาริษาอะไรนั่นนะ” น้ำเสียงหวานเปลี่ยนเป็นเขียวทันที ที่ได้ยินชายหนุ่มปฏิเสธเธอ

รัชวินสบตาอันชิกาด้วยความไม่พอใจ รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้หล่อนจะเข้ามาวุ่นวายในชีวิตเขามากเกินไปแล้ว ถึงจะไม่มีมาริษา คนอย่างเขาก็ไม่มองญาติสาวผู้นี้แน่นอน เพราะอะไรนะเหรอ เขาไม่เคยคิดเกินเลยกับหล่อนเลย ความรู้สึกที่มีให้ก็แค่พี่น้อง ไม่เคยเกินเลยจริง ๆ

“พี่โต ว่าไงค่ะ นัดกับแม่นั่นใช่ไหม อันไม่ยอมนะคะ”

“พี่นัดกับใคร มันไม่เกี่ยวกับอันเลยนะ เลิกวุ่นวายกับพี่เสียที” รัชวินพูดขึ้นมาอย่างเหลืออด เขาจะทำอะไร มันก็เรื่องของเขา ไม่เกี่ยวกับหล่อนเลย

“พี่โต! อันไม่ยอม อันมาก่อนแม่นั่น”

“พี่ไม่ได้รักอัน อันเป็นน้องสาวพี่นะ”

“แต่อันรักพี่โต เราสองคนไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ เสียหน่อย” อันชิกายังเถียงไม่เลิก ก็เธอไม่ได้เป็นพี่น้องคลานตามกันมาเสียหน่อย เป็นแค่ญาติกันเท่านั้น...

“เราเป็นญาติกันนะอัน พี่มีคนที่พี่รักแล้ว และอีกไม่นานพี่กับเขาก็จะแต่งงานกัน” รัชวินบอกอย่างเบื่อหน่าย

“อันไม่ยอม!” เธอตะโกนใส่หน้ารัชวินด้วยความโกรธแค้น “พี่โต ห้ามแต่งงานกับมัน”

“หยุดเดี๋ยวนี้นะอัน”

“อันไม่หยุด แม่นั่นมีสิทธิ์อะไร มายุ่งกับพี่โตของอัน” เสียงแหลมโวยวายด้วยความโกรธ และเกลียดชังมาริษา เต็มหัวใจ เธอเกลียด ผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาใกล้รัชวิน

“มีสิทธิ์สิอัน” เสียงเข้มตอบด้วยความหงุดหงิด “เพราะมาริษา เขาเป็นคนที่พี่รักไง”

“กรี๊ดดด!”

อันชิกาถึงกับกรี๊ดออกมาด้วยความโกรธแค้น ผู้ชายที่เธอรัก ดันไปรักผู้หญิงที่ไม่มีอะไรสู้เธอได้เลย ไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ การศึกษา เธอดีกว่ามาริษาทุกอย่าง แต่ทำไมญาติหนุ่มถึงไม่เคยเหลียวมามองเธอเลย มันเพราะอะไร

‘แกมันตัวซวย มารความรักฉัน นังมาริษา’

“พี่บอกให้หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้”

“ไม่หยุด อันไม่หยุด กรี๊ดดด! อันไม่ยอมมม!” เสียงแหลมยังกรี๊ดดังลั่น สร้างความปวดหัวให้กับรัชวินได้ไม่น้อยเลย เขาจะจัดการยังไงดีกับญาติสาว

รัชวินขยับตัวลุกขึ้น ออกมาด้วยความไม่พอใจ จ้องหน้ามองญาติสาวด้วยความชิงชัง เกลียดนิสัยแย่ๆ เพราะแบบนี้ไง เขาถึงไม่เคยมองหล่อน หรือรัก ในเชิงชู้สาว ได้เมียแบบนี้ไป ชีวิตก็มีแต่อับเฉา

ร่างสูงก้มลงเก็บเอกสารเข้าแฟ้ม เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกง ก่อนจะเดินออกมาจากห้องด้วยความเบื่อหน่าย เห็นทีเขาจะต้องไปคุยกับบิดามารดาของอันชิกาเสียที ถ้ายังมีพฤติกรรมแบบนี้ ก็อย่ามาทำงานกับเขาเลย

“พี่โต! จะไปไหน มาคุยกันให้รู้เรื่องนะอย่ามาเดินหนีอันแบบนี้ พี่โต! กรี๊ดดด!”

เสียงแหลมยังคงกรี๊ดร้องด้วยความโกรธแค้น ทำไมเธอถึงต้องรักญาติหนุ่มผู้นี้ หวังที่จะได้ใกล้ชิด พยายามขัดขวางผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาใกล้ แล้วทำไมเธอถึงไม่ได้หัวใจของรัชวินมาครอบครองเสียที

“เพราะแกคนเดียวนังมาริษาฉันเกลียดแก! คนอย่างอันชิกาอยากได้อะไรไม่มีคำว่าไม่ได้” อันชิกาพูดเสียงรอดไรฟันออกมาด้วยความคับแค้นใจ เกลียดชังถ้าไม่ มาริษา รัชวินจะต้องรักเธอ

  

                ธนพัฒน์และชนัญธิดาเดินคุยกันมาเรื่อยๆ หลังจากที่ตกลงเซ็นสัญญา เขาก็ชวนชนัญธิดาออกมาทานข้าวเที่ยงด้วยกัน เขารู้ดี ไม่บ่อยนักที่เขาจะเจอชนัญธิดา นึกเสียดายที่หญิงสาวไม่ยอมทานข้าว แต่ก็ยังให้เกียรติมาดื่มกาแฟกับเขา

                ชนัญธิดาไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาได้เข้าใกล้มากนัก ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร หญิงสาวพยายามที่จะหลบเลี่ยง การเจอกันแต่ล่ะกัน ก็มาจากธุรกิจทั้งนั้น นึกเสียดายเขาจะทำอย่างไรให้ชนัญธิดามาทำงานกับเขาที่ไดมอนแลนด์ฯ ไม่รู้ว่าตระการจะรู้บ้างไหมว่าในวีพรอมท์ฯ มีพนักงานที่สวย น่ารัก แบบนี้อยู่ แต่ถ้าให้เขาเดา ชายหนุ่มคงไม่รู้หรอกว่ามีผู้หญิงน่ารัก สวยๆ แบบนี้ อยู่ในบริษัทถ้ารู้จริงปานนี้คงมีบอดี้การ์ดคอยตามติดหญิงสาวอย่างแน่นอน

                “ผมดีใจนะครับที่วันนี้คุณษร ยอมมาดื่มกาแฟกับผม”

                “อ่อ...ค่ะ” ชนัญธิดาได้แต่พยักหน้ายิ้มๆ

                “ว่าแต่เราจะไปทานอะไรกันดีครับ”

                “แล้วแต่คนเลี้ยงสิค่ะ ฉันยังไงก็ได้แต่คงอยู่ได้ไม่นานน่ะค่ะพอดีต้องรีบเข้าบริษัทอีก”

ชนัญธิดาหันไปบอกธนพัฒน์อย่างกังวล เธอไม่อยากเข้างานสายที่สำคัญเธอไม่อยากเข้าใกล้ธนพัฒน์มากนัก ไม่อยากตกเป็นข่าวกับใครอีกแค่ปัญหาของท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่อย่างตระการ เธอก็เครียดมากพออยู่แล้วไม่อยากให้เรื่องใส่ตัวอีก

                ธนพัฒน์เหลือบมองชนัญธิดาอย่างมีความสุขไม่บ่อยนักจะได้มาเดินเที่ยวกัน หาโอกาสเจอกับหญิงสาวได้ยากมาก นี่ถ้าอยู่บริษัทเดียวกันคงดีกว่านี้

                “คุณษรไม่คิดจะเปลี่ยนงานบ้างรึครับ”

                ‘เอาแล้วไง เจอคำถามแบบนี้อีกแล้ว หลายครั้งแล้วนะที่เธอเจอ คำถามเช่นนี้ ครั้งก่อนก็ทีหนึ่งแล้ว ทำไมนะ แต่ล่ะบริษัทที่เธอไปติดต่องานด้วย จะต้องพูดแบบนี้กับเธอเกือบทุกครั้ง มันมีปัญหาอะไรหนักหนากับการทำงานของเธอ’

 ชนัญธิดาคิดอย่างเซ็งๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา กับหันมาส่งยิ้มให้ธนพัฒน์

                “ที่ทำงานเดิมก็ดีอยู่แล้วค่ะ ฉันคิดว่าไม่จำเป็นต้องหางานใหม่เลย”

                “อ่อ...ถ้าคุณษร อย่าได้ที่ทำงานใหม่อย่าลืมนึกถึงผมนะครับ...ผมยินดีช่วย”

                “ขอบคุณค่ะ...ถ้าฉันจะหางานใหม่ฉันจะนึกถึงคุณพอลเป็นคนแรกเลย”

                “โอเคครับ แล้วผมจะรอนะ”

ธนพัฒน์ยิ้มออกมาอย่างสบายใจ อย่างน้อยชนัญธิดาก็รับปากเข้าแล้วเขาเชื่อว่าอีกไม่นานไดมอนแลนด์ฯ จะได้ผู้หญิงสวย หน้ารักอย่างชนัญธิดามาร่วมงานอย่างแน่นอน

                “ถึงแล้วครับร้านอาหารที่ผมพามาคุณษรมาชิม จริงๆ เราขับรถเข้ามาได้นะแต่ช่วงเที่ยงๆ แบบนี้ รถมันเต็มนะครับ ผมเลยจอดเลยร้านออกมาหน่อย”

                “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วร้านชื่ออะไรค่ะเนี่ย ฉันยังไม่เห็นป้ายเลย”

                “อ้อ...ร้านบ้านก้ามปูครับ ร้านนี้กาแฟอร่อยมาก ผมพาลูกค้ามาทานบ่อยๆ”

                “ร้านบ้านก้ามปูรึค่ะชื่อน่ารักจัง” ชนัญธิดาถึงกับยิ้มกว้าง ชื่อร้านน่ารักมาก เธออยากรู้จังว่าใครเป็นคนตั้ง บรรยากาศก็ดี มีต้นไม้หลายชนิด

ทำให้สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของธรรมชาติ อยู่ท่ามกลางสวนสวย ดอกไม้งามบรรยากาศร่มรื่นใต้ร่มไม้สีเขียวครึ้ม รายล้อมด้วยพันธุ์ไม้สวยงาม นี่แหละธรรมชาติกลางเมืองกรุง

                “ใช่แล้วครับ ที่นี่บรรยากาศดีอาหารอร่อยผมถึงพาคุณษรมาไงครับ เชิญครับ”

ธนพัฒน์เบี่ยงตัวให้ชนัญธิดา เดินเข้าไป ก่อนจะเดินตามหลังไปติด เขาจะโชคดี มีสิทธิ์ได้ครอบครองร่างบางตรงหน้าไหมหนอ ถ้าเป็นเขาจริง คงโชคดีไม่น้อย ที่ได้ภรรยาสวย น่ารัก เก่ง แบบชนัญธิดามาครอบครอง

                “ตรงโน่นดีกว่าครับ เงียบดี อีกอย่าง ลมก็น่าจะเย็นกว่าตรงนี้”

                “ก็ได้ค่ะ...”

ชนัญธิดาพยักหน้าให้ ก่อนะจะสาวเท้าเดินตรงไปยังโต๊ะที่ตั้งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่เก้าอี้ โต๊ะ ถูกจัดสรร เลือกมาตั้งไว้อย่างสวยงาม จัดให้เหมาะกับบรรยากาศ เสียงน้ำตกไหลลงผ่านอย่างสวยงาม เสียงนกร้อง กับเสียงเพลงที่เปิดเบาๆ เอาใจลูกค้า

                หญิงสาวหันไปมองอีกด้านหนึ่งจะมีมุมหนังสือจัดเอาไว้ให้ลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการได้อ่านเพื่อความบันเทิง

‘คราวหลังชวนยัยษามาดีกว่า ยัยนั่นน่าจะชอบบรรยากาศแบบนี้’

  ชนัญธิดายิ้มกว้างเมื่อนึกถึงเพื่อนรัก มาริษาชอบอ่านหนังสือ ชอบบรรยากาศแบบนี้ มีต้นไม้ เสียงนกร้อง บรรยากาศร่มรื่น ที่นี่เหมาะแกการพักผ่อนจริงๆ

                ชายหนุ่มหันมายิ้มให้หญิงสาวอย่างเอาใจ เขารู้เลยว่าบรรยากาศแบบนี้แหละที่ชนัญธิดาจะชื่นชอบ ดูจากรอยยิ้ม เวลาหันไปมองรอบๆ ร้าน นึกไม่ผิดที่พาหญิงสาวมาทานที่ร้านนี่

                “คุณษร จะทานอะไรดีครับที่นี่มีของอร่อยหลายอย่างเลย”

                “ให้คุณพอลแนะนำดีกว่าคะ ฉันไม่ค่อยถนัดแนะนำมาดีกว่าค่ะ” เธอบอกอย่างยิ้ม หันไปมองบรรยากาศรอบๆ ร้านมากกว่า

                “ที่นี่ลูกค้าคงเยอะน่ะค่ะ บรรยากาศดีมากเลย ร่มรื่นด้วย”

                “ครับ...” ยิ้มอย่างดีใจเมื่อเห็นว่าชนัญธิดาชมร้านอาหารที่เขาพามาไม่หยุดปาก

                “นี่ครับเมนู”

                “ขอบคุณค่ะ” ยื่นมือไปรับเมนูอาหารมาจากชายหนุ่ม

                “ที่นี่ก็มีอาหารหลายอย่างอันนี้ผมขอแนะนำอร่อยมาก Ham Cheese Sandwich  ใช้ขนมปังโฮลวีทปิ้งร้อน ๆ ประกบผักสดแฮมและชีส”

                “ดูน่าทานจัง”

                “ที่นี่มีขนมขึ้นซื้ออีกหลายอย่างครับ กาแฟก็อร่อย ลูกค้าส่วนใหญ่ที่มาที่นี่จะมาปรึกษา หรือ พบปะสังสรรค์ อาจมีบ้างที่มาประชุมกัน”

                “นั่นสิค่ะ บรรยากาศเหมาะแกมาพักผ่อนพบปะสังสรรค์กันมากเลยเห็นทีฉันต้องชวนยัยษามาบ้างแล้ว”

                “ครับ”

                “อ้อ...ฉันขอ Hot Mocha อีกแก้ว”

                “โอเคครับ” หันมามองพนักงาน ก่อนจะเอ่ยด

> หน้าที่ 3 - ตอนที่ 1 รักปักอก

sasinara
(ศศิร์นารา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 13,673 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 ปี
แบ่งปันความรู้ 103 ครั้ง
ได้รับดาว 61 ดวง

โหวตเพิ่มดาว