ตอนที่ 2

กามเทพเล่นกล

 

                มาริษาถึงกับหน้าถอดสี เมื่อเห็นว่าใครเดินตรงเข้ามายังโต๊ะของเธอ ส่วน ชนัญธิดายังไม่เห็นเพราะเพื่อนนั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอนั่นเอง คุณโตมาทำอะไรที่นี่  หญิงสาวพยายามปรับสีหน้า ส่งยิ้มไปให้เจ้านายหนุ่มที่เดินมาหยุดตรงด้านหลังเพื่อน

                “เป็นอะไรไปยายษา”

ชนัญธิดา เงยใบหน้าขึ้นมามองอาการแปลกๆ ของเพื่อน สีหน้าอ่อนหวานเริ่มแดงระรื่นขึ้นมา แปลกใจกับสายตาของเพื่อน หันหลังกลับไปมอง ก่อนจะเข้าใจว่าสาเหตุอะไรเพื่อนเธอถึงได้มีอาการแบบนี้

                “สวัสดีครับคุณชนัญธิดา คุณษา”

รัชวินเอ่ยทักสองสาวอย่างดีใจ วันนี้ถือเป็นโชคของเขา ที่ดันชวนตระการมาเดินที่ห้างฯ แห่งนี้

                “สวัสดีค่ะเจ้านาย”

มาริษาเอ่ยทุกเสียงสั่น ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่าเจ้านายหนุ่มคิดยังไงกับเธอ แต่เธอไม่อยากมีปัญหากับอันชิกาต่างหาก พยายามอยู่ห่างเท่าไหร่ก็เท่า เจ้านายหนุ่มผู้นี้ก็ยังวิ่งตามเธอไม่ยอมหยุด ขนาดบอกว่าเธอไม่ว่าง มีนัดแล้วทุกอาทิตย์ ก็ยังไม่ยอมเลิกรา

                มาริษาก้มลงมามองชนัญธิดาเพื่อขอความเห็น แต่ดูเหมือนว่า เพื่อนเธอกำลังคิดจะทำอะไร แน่ๆ ไม่อย่างนั้น คงไม่ส่งยิ้มแปลก ๆมาแบบนี้หรอก

                “ผมขอนั่งด้วยคนได้ไหม จริงๆ ษามากับผมก็ได้ ผมนึกว่าษามีนัดกับคนอื่นเสียอีก ถึงไม่ยอมให้ผมมาด้วย”

                มาริษาถึงกับอึ้งพูดไม่ออก เจ้านายเธอกำลังจะพูดอะไร ละสายตาจากชนัญธิดาเงยใบหน้าหวานขึ้นไปสบตาคมเข้ม เธอถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเห็นสายตาเจ้าเล่ห์นั้น

                “ค่ะ!”

                ชนัญธิดาตอบรับคำขอนั้น เล่นเอามาริษาถึงกับหน้าซีด เธอรู้เหตุผลของเพื่อนแล้ว ว่าทำไมยอมให้เจ้านายหนุ่มนั่งร่วมโต๊ะแบบนี้ เห็นทีเรื่องที่เธอขอร้องมันจะไม่จบลงง่ายๆ อย่างที่เธอเข้าใจเสียแล้ว เก้าอี้ถูกเลื่อนออกมาถึงสองตัว ทั้งชนัญธิดาและมาริษาถึงกับหันมองหน้ากันสลับไปมา

                “เฮ้อ...นี่เพื่อนผมเองครับ”

                “สวัสดีครับ ผมตระการ วีรกิจ” ตระการแนะนำตัวเองกับสองสาว ก่อนจะนั่งลงข้างชนัญธิดา ส่วนรัชวินนั่งลงข้างๆ มาริษา

                “สวัสดีค่ะคุณตระการ”

มาริษาเอ่ยทักอย่างเกรงใจ เธอรู้ดีว่าตระการเป็นใคร มีชื่อเสียงแค่ไหน ทั้งข่าวดีและไม่ดี ส่วนเพื่อนเธอนั้นไม่ต้องสงสัย คงรู้จักกันอย่างแน่นอน เพราะชนัญธิดาเป็นพนักงานของบริษัทฯ ของตระการนั่นเอง

                “สวัสดีครับคุณษา นายโต พูดเรื่องคุณให้ผมฟังบ่อย”

เขาส่งยิ้มให้สาวน้อยหน้าหวาน แต่ตาแอบชำเลืองมองอีกหนึ่งสาวที่นั่งยิ้มให้เพื่อนเขาอยู่ สายตาคม จ้องมองเพื่อนเขาอย่างโกรธ หรือว่า สองสาวนี่จะเป็นมากกว่าเพื่อนกันอย่างที่เขาคิด

                “ อ่อค่ะ...” หันมองมองเพื่อน “ เอ่อ...คุณตระการ...เจ้านายค่ะ นี่ชนัญธิดา เพื่อนสนิทของษาเองค่ะ” หญิงสาวหันไปแนะนำชนัญธิดาให้สองหนุ่มรู้จัก

                “สวัสดีครับคุณชนัญธิดา!”

                “สวัสดีค่ะ คุณรัชวินเรียกษรก็ได้ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเจ้านายของยายษาเป็นทางการนะคะ”

น้ำเสียงหวานชักเริ่มเขียว เมื่อคิดว่ารัชวินใช้งานเพื่อนเธอหนักจนเกินไป ก่อนละสายตาจากเจ้านายเพื่อน หันมาสบตากับท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่ของเธอ

 “ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะท่านประธาน”

                ตระการฟังชนัญธิดาเอ่ยทักเขาว่า ท่านประธานเหรอ ผู้หญิงคนนี้ทำงานที่บริษัทเขาด้วยเหรอทำส่วนไหน ทำไมเขาไม่เคยเจอหล่อนเลย

“คุณเรียกผมว่าท่านประธานเหรอ!”

ตระการเอ่ยถามด้วยความสงสัย บริษัท เขา มีพนักงานน่ารัก สวยๆ แบบนี้ด้วยเหรอ

                “นั่นสิครับ คุณษร ทำงานบริษัท ไอ้ต้นรึครับ” รัชวินเองก็แปลกใจไม่น้อย ไม่คิดว่าเพื่อนของคนที่เขาชอบจะทำงานที่เดียวกับเพื่อนรักเขาเสียด้วย

                “ค่ะ...ฉันทำงานที่บริษัทท่านประธานมาตั้งแต่เรียนจบ...”

                “คุณทำงานในตำแหน่งอะไร ทำไมผมไม่เห็นรู้เลย”

ตระการอดแปลกไม่ได้ ทำไมเขาไม่รู้ว่าบริษัทฯ เขารับพนักงานเพิ่ม หรือว่าจะเป็นช่วงที่เขาไปเที่ยวต่างประเทศ แล้วให้มินตรา น้องสาวคนเดียวของเขามาดูแลแทน

                “อ้าว... แล้วแกหายไปไหนว่ะไอ้ต้น ถึงไม่รู้ว่าบริษัทรับพนักงานเพิ่ม”

                “สงสัยยัยมี เป็นคนรับเข้ามาทำงาน”

                “ค่ะ...คุณมินตรา เป็นคนรับดิฉันเข้ามาทำงาน อย่างที่ท่านประธานเข้าใจนั่นแหละค่ะ”

                “งั้นก็คนกันเองนะสิ แบบนี้”

รัชวินพูดขึ้นอย่างอารมณ์ดี ทำไมโลกถึงได้กลมแบบนี้ สองสาวทำงานอยู่ใกล้ๆ พวกเขาทั้งนั้นเลย แบบนี้ก็ค่อยน่าลุ้นหน่อย รัชวินคิดหาทางกำจัดชนัญธิดาออกจากมาริษาได้แล้ว ที่เหลือก็แค่ขอความช่วยเหลือเพื่อนเขาก็เท่านั่น

                “เจ้านายมีธุระอะไรหรือเปล่าค่ะ คือษากับยัยษร...”

                “คุณรัชวินค่ะ ฉันขอคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวหน่อยได้ไหม”เอาแล้วไง น้ำเสียงเขียว ไม่ค่อยพอใจของชนัญธิดา ทำเอามาริษาถึงกับหน้าเสีย สบตาเพื่อนอย่างขอร้อง เธอไม่ต้องการให้รัชวินรู้ว่าเธอโดนอันชิกาแกล้งอะไรบ้าง

                “อย่าเลยษร ษาว่าเรากลับกันเถอะ...”

                ตระการนั่งมองอาการของชนัญธิดาและมาริษา ด้วยความสนใจกึ่งสงสัย สองคนนี้มีปัญหาอะไรกัน ทำไมชนัญธิดาถึงได้ทำน้ำเสียงเข้มใบหน้าสวยคมถึงได้มีนตึงแบบนี้ หรือว่าจะหึงที่เพื่อนเขาเข้ามาจีบมาริษา

                “มีเรื่องอะไรกันหรือครับ มีอะไรไม่เข้าใจถามผมได้เลยนะครับคุณษร ถ้าผมตอบได้ ผมจะตอบ” รัชวินถามในสิ่งที่เขาสงสัย ชนัญธิดาจะถามอะไรกัน ที่แน่ๆ มันเกี่ยวกับสาวน้อยหน้าหวานของเขาอย่างแน่นอน

                “ทำไมคุณถึงให้งานเพื่อนฉันเยอะขนาดนั้น คุณรู้ไหมว่าษามันไม่ค่อยได้นอน ได้พักผ่อนเต็มที่เลย อาทิตย์ทั้งอาทิตย์ต้องแบกงานมาทำที่บ้าน แล้วผู้หญิงที่ชื่ออันชิกานั่นอีก คุณรับอันชิกามาทำงานได้ยังไง”

                “ทำงานหนัก อันชิกา” รัชวินยังงงๆ กับคำถามที่เขาได้รับอยู่ กำลังนั่งประมวล เรียบเรียงคำถามใหม่อย่างเร่งด่วน

                “มันเกี่ยวอะไรกับอันชิกา!”

                “เกี่ยวสิ! เกี่ยวมากด้วย ก็ยายอันชิกาบังคับให้เพื่อนฉันทำงานส่วนที่เป็นของหล่อนไง”

                “ษรพอเถอะ...ษาขอร้อง ษาไม่อยากมีเรื่องนะ” มาริษาได้แต่อ้อนวอน เพื่อนด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ

                “เดี๋ยวนะครับคุณษร...” รัชวินเบรกคำถามมากมายของชนัญธิดาทันที ก่อนจะตัดสินใจถามกลับไปว่า “อันชิกาบังคับให้ษาทำงาน ส่วนที่เป็นของเขาเหรอครับ”

                “ใช่!”

                แค่นั้นเอง รัชวินก็เข้าใจทันทีเลยว่า ญาติสาวกำลังเข้ามาวุ่นวายกับเขาและมาริษาเสียแล้ว แถมยังบังคับให้มาริษาทำงานให้อีก แบบนี้มันใช่อำนาจในความเป็นญาติเขามาข่มขู่ผู้หญิงที่เขารักนะสิ

                “ไอ้โต...ฉันว่าแกควรคุณกับยายอันให้รู้เรื่องเสียที ปล่อยไว้แบบนี้ ฉันว่าพนักงานคงลาออกจากบริษัทฯ แกหมดแน่”

                ตระการเริ่มเข้าใจอารมณ์โกรธของชนัญธิดาแล้ว ว่าเพราะอะไรถึงได้แสดงอาการรังเกียจเพื่อนรักเขาขนาดนี้ คงเป็นเพราะเพื่อนรักโดนรังแกนี่เอง หันหน้าไปมองด้านมาริษาที่นั่งเงียบหน้าซีดนั่นอีก เขารู้ได้ทันทีเลยว่าอันชิกาคงแกล้งมาริษาเอาไว้ไม่น้อยทีเดียว แม่ตาโตถึงได้อารมณ์เดือดแบบนี้

                “คุณรู้ไหมงานของแม่อันชิกาอะไรนั่น ษาเขาทำเป็นสิบครั้งแล้ว”

                “สิบ...เลยเหรอครับ”

                รัชวินถึงกับพูดอะไรไม่ออก เมื่อได้ยินชนัญธิดาพูดแบบนี้ นี่สรุปว่างานที่ผ่านมาของอันชิกา มาริษาเป็นคนทำหรอกรึ มิน่าว่าทำไมงานช่วงหลังถึงได้เรียบร้อย ไม่มีอะไรต้องแก้เลย เหตุผลสำคัญมันมาจากสาวน้อยหน้าหวานของเขาเป็นคนทำหรอกรึ!

                ตระการได้แต่นั่งอึ้งมองสองสาวสลับกันไปมาด้วยความแปลกใจหนักเข้าไปอีก เริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ขึ้นมาตะงิด แต่ยังไม่กล้าถามอะไรมากนัก สงสัยเพื่อนเขาจะอกหักเสียล่ะมั้ง สถานการณ์แบบนี้

                “ผมไม่เคยรู้เลยนะครับว่ายายอัน ทำแบบนี้”

รัชวินตอบอย่างไม่รู้จะให้เหตุผลที่ดีว่าอย่างไรดี เขาไม่เคยรู้เลยว่าเหตุการณ์มันจะเลวร้ายถึงเพียงนี้ เห็นทีเขาจะต้องพูดกับญาติสาวเสียที

‘นี่ใช่อาการเฉยชา พยายามหลบหน้าเขา นี่ใช่ไหมความจริงที่เขาควรรู้ ทำไมมาริษาถึงไม่ยอมบอกเขา’

                “พอเถอะษร คุณโต เธอไม่รู้เรื่องนี้หรอก อย่าไปโทษเธอเลย”

                “เหรอ! แล้วแบบนี้จะมีกฎระเบียบของบริษัทฯ เอาไว้ทำไม” ชนัญธิดาพูดขึ้นอย่างไม่พอใจ หันไปมองเจ้านายของเพื่อนรักแล้วก็นึกเซ็ง

‘ดูทำหน้าเข้าสิ ทำไมต้องแสดงอาการผิดหวัง เสียใจขนาดนั้น หรือว่าคุณรัชวินชอบยัยษา ชอบแล้วทำไมไม่ปกป้องคนที่เขารักล่ะ’

เสียงเพลงดังขึ้นมาขัดจังหวะ ก่อนเจ้าของจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองดู ว่าใครเป็นคนโทรฯ เข้ามา มาริษาก้มลงมองเบอร์ แล้วเงยหน้าขึ้นมองชนัญธิดาอย่างขอความเห็น

~ อยากบอกว่ารักรักเธอ รักเธอ มากขึ้นทุกทีไม่มีน้อยลงสักวัน แต่ว่าฉันไม่เคยไม่เคย ไม่เคยพูดไปกลัวเธอไม่เหลือรักไว้ให้ฉันได้แต่เก็บรักนั้นไว้ในใจ ~

 “ษร พี่เน็ตโทรฯ มา ทำไงดี” เสียงหวานบอกอย่างกังวล

“ไม่ต้องรับ! ปล่อยให้มันดังไปแบบนั้นแหละ” ชนัญธิดาพูดขึ้น ยิ่งสร้างความแปลกใจให้สองหนุ่มที่นั่งฟังการสนทนาของเธอกับมาริษา

ตระการสบตารัชวินอย่างสงสัย สองสาวนี่มีอะไรกันอีก โทรศัพท์ดังก็ไม่ยอมรับ นี่มันเกิดสงครามเย็นกันหรือยังไง

รัชวินเข้าใจความหมายในดวงตาของเพื่อน เขาก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างไม่รู้คำตอบเหมือนกัน เห็นทีเขาจะอกหักเสียแล้วก็ไม่รู้ บางทีสองสาวนี่อาจจะเป็นอย่างที่เพื่อนเขาว่าก็ได้

~ อยากบอกว่ารักรักเธอ รักเธอ มากขึ้นทุกทีไม่มีน้อยลงสักวัน แต่ว่าฉันไม่เคยไม่เคย ไม่เคยพูดไปกลัวเธอไม่เหลือรักไว้ให้ฉันได้แต่เก็บรักนั้นไว้ในใจ ~

“ษร!...พี่เน็ตโทรฯ มาอีกแล้ว เอาไงดี ฉันไม่อยากคุยกับเขา”

ชนัญธิดาปวดหัวกับปัญหาของเพื่อนจริงๆ ชิรวุธก็แปลกเป็นคน บอกเลิกเพื่อนเธอเอง แล้วยังโทรฯ มาทำบ้าอะไรอีก เพื่อนเธอยิ่งหัวอ่อนอยู่ด้วย ใครพูดอะไร ให้ทำอะไรก็ทำหมด แบบนี้ไงถึงได้โดนหลอกอยู่บ่อยๆ

“เอามาเดี๋ยวฉันจัดการเอง เอาแบบว่าไอ้พี่เน็ตของแกจะไม่มีทาง โทรฯ มากวนประสาทแกได้อีก” รับโทรศัพท์จากมาริษาอย่างอ่อนใจ ถ้าชิรวุธยังโทรฯ มาแบบนี้เห็นที เพื่อนเธอก็ยอมใจอ่อนให้อภัย แล้วกลับไปคบกันอีกแน่นอน

“คุณโต!”

“ครับ...” รัชวินตอบรับสั้น

“คุณชอบเพื่อนฉันหรือเปล่า”

“ษร!” มาริษาอึ้งไปกับคำถามของเพื่อน

“อะไรนะครับ...” ทันทีที่คำถามหลุดออกจากชนัญธิดา ทั้งรัชวินและตระการถึงกับอึ้งๆ แปลกใจแกมสงสัย “ครับ ผมชอบษาเขา”

 

“โอเค! ฉันถามคุณแค่นี้แหละ” ก่อนจะตัดสินใจกดรับสายชิรวุธ  “ว่าไงคุณเน็ต โทรฯ มาหาษาทำไมมิทราบ” น้ำเสียงเอ่ยถามปลายสายไม่ค่อยแสดงความเป็นมิตรเท่าไรนัก

“ผมขอคุยกับษาเขาหน่อย” ปลายสายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเช่นกัน

ชนัญธิดากำโทรศัพท์เอาไว้แน่น อาการดังกล่าวหาได้รอดสายตาของรัชวินและตระการเลย สองหนุ่มหันไปมองกันไปมองกันมา ก่อนจะหันไปสนใจชนัญธิดา

“พอดีษาเขาคุยกับแฟนอยู่นะ เห็นว่าจะไปซื้อของทำอะไรกินกันตอนเย็น คุณเน็ตมีธุระอะไรกับเพื่อนษรรึค่ะ นึกว่าหมดธุระกันไปแล้วเสียอีก”

“อย่ามากวนนะษร ผมขอคุยกับษาเขาหน่อย” ชิรวุธถึงกับเลือดขึ้นหน้า กับอาการของชนัญธิดา หลายครั้งหลายคราแล้วที่เขาโทรฯ หาอดีตคนรัก แต่คนที่รับกลับเป็นผู้หญิงปากเสียคนนี้เสมอ

“ษร ไม่ได้กวนนะคุณเน็ต  ยัยษามันกำลังจะไปซื้อของทำกับข้าวกับแฟนมันจริงๆ ษรว่าคุณเน็ตเลิกวุ่นวายกับเพื่อนษร สักที คุณเน็ตบอกเลิกเพื่อนษรเองไม่ใช่รึคะ แล้วจะมาโวยวายเรียกร้องอะไรมิทราบ”

“ชนัญธิดา!”

“ที่ไม่อยากให้คุย เพราะษามันนั่งคุยกับแฟนมันอยู่ หรือคุณเน็ตไม่เชื่อ ว่าผู้หญิงที่คุณว่าโง่ ไม่สวยอย่างเพื่อนษร จะมีใครมาขอแต่งงาน” ชนัญธิดาถึงกับเลือดขึ้นหน้ามาพอนึกมาถึงประโยคนี้

 ‘ผู้หญิงที่คุณว่าโง่ ไม่สวยอย่างเพื่อนษร จะมีใครมาขอแต่งงาน เขามองไม่เห็นความขี่เหร่ ไม่สวยของมาริษา’

รัชวินได้แต่อึ้งๆ หันไปมองมาริษาตามคำพูดที่ชนัญธิดาพูด ผู้หญิงตรงหน้าเขานี้ สวย หวาน น่ารัก อย่างกับตุ๊กตาญี่ปุ่น

“ผมขอคุยกับษา ไม่ใช่คุยกับคุณนะชนัญธิดา”

ชิรวุธขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ ผู้หญิงปากร้าย แบบนี้ใครจะเอาทำเมีย นิสัยแย่ๆ แส่ ไปทุกเรื่อง

“เอางั้นก็ได้ แต่คุณเน็ตคุยว่าที่สามีของยายษาไปล่ะกัน ฉันเบื่อที่จะพูดกับคนโง่ ฟังภาษาไทยไม่ออก”

“ชนัญธิดา!”

คำพูดแต่ละคำ สุดแสนจะแทงใจดำของชิรวุธอย่างรุนแรง นึกเจ็บใจในความโง่ของตัวเอง ที่ตัดสินใจบอกเลิกมาริษาเมื่อสองปีก่อน

“งั้นรอแป๊บนะคุณชิรวุธ” หันไปยิ้มให้รัชวิน

 “คุณโตค่ะ พอดีมีคนอยากคุยกับษาเขานะคะ ษรบอกเขาแล้วว่าษากับคุณโตกำลังจะไปซื้อของมาทำอาหารกินกันตอนเย็น เขาก็ไม่เชื่อ อยากคุยกับษาให้ได้นะค่ะ คุณโตบอกเขาหน่อยสิคะ ว่าคุณโตเป็นอะไรกับยายษา”

ชนัญธิดาพูดขึ้นเสียยืดยาว เล่นเอาคนในโต๊ะถึงกับอึ้ง แปลกใจ เครียด ประหลาดใจ และขบขัน ในความร้ายกาจของเธอไม่น้อย ไม่ต้องคิดถึงคู่สนทนาที่ตอนนี้ยืนกำหมัดแน่นด้วยความโกรธแค้น และชิงชัง ในความเจ้ากี้เจ้าการของเธอ

“ษร แกทำบ้าอะไรของแก”

มาริษาถามเสียงชนัญธิดา เสียงเบาที่สุดเท่าที่เธอเคยทำ เพราะไม่ได้อยากอดีตคนรักได้ยิน ยิ่งเห็นสีหน้าของสองหนุ่มด้วยแล้ว ก็ยิ่งกลัว

“ชู่ๆ” ชนัญธิดา ไม่ตอบเพื่อน ยกมือขึ้นมาปิดปาก บอกให้หยุด ก่อนจะส่งโทรศัพท์ให้รัชวิน พร้อมส่งสายตาขอร้อง “ช่วยเพื่อนษรหน่อยนะคะ” พร้อมกับเบี่ยงตัวเข้าไปกระซิบเบาๆ ข้างหูรัชวิน

รัชวินได้แต่ยิ้มอย่างยินดี โชคเจ้าข้างแบบนี้ ใครจะไม่รับ แบบนี้ช่วยเต็มที่ สุดความสามารถเลยล่ะ“ครับ”

“สวัสดีครับ”

ชิรวุธถึงกับเงียบ เมื่อได้ยินเสียงผู้ชายรับโทรศัพท์ของอดีตคนรักแบบนี้ เพราะไม่เคยไม่ใครกล้าแตะต้องโทรศัพท์ของมาริษาแบบนี้ ขนาดตอนเขาคบกับเธอ เขายังไม่กล้าแตะโทรศัพท์ของอดีตคนรักเลยสักครั้ง

“ผมขอคุยกับษาเขาหน่อย”

“คุณเป็นอะไรกับษาเขา”

รัชวินเริ่มต้นถามทันทีเหมือนกัน จากน้ำเสียงบอกได้เลยว่า ผู้ชายคนนี้คงเคยเป็นอดีตคนรักของมาริษาอย่างแน่นอน จากคำพูดของชนัญธิดา เขาก็พอสรุปได้แล้วว่า เรื่องราวมันเป็นอย่างอย่างไร

“แล้วคุณล่ะเป็นอะไรกับแฟนผม” ชิรวุธเรียกมาริษาว่าแฟนอย่างเต็มปากเต็มคำ

“แต่ที่ผมรู้มาคุณกับษากลายเป็นอดีตกันไปแล้วนิครับ อีกอย่างตอนนี้ผมกับษากำลังจะแต่งงานกัน พวกผมกำลังจะไปซื้อของมาทำอะไรทานกัน คุณมีอะไรจะคุยอีกไหม ถ้าไม่อะไรแล้ว ผมขอตัวพาว่าที่ภรรยาผมไปซื้อของก่อนนะครับ”

“แก!”

“สวัสดีครับ”

รัชวินตัดสายก่อนจะส่งโทรศัพท์ เครื่องจิ๋วคืนมาริษา ก่อนจะเห็นใบหน้าหวานที่ซีดกลับมาแดงระรื่นด้วยความเขินอาย แค่เห็นใบหน้าหวานแสดงออกมาแบบนี้ หัวใจของเขาก็เต้นระรัวออกมาเลยทีเดียว อย่างน้อยถึงเขาไม่รู้ว่ามาริษาคิดกับเขายังไง แต่ที่แน่ๆ เขารู้แล้วว่าชนัญธิดากับมาริษาเป็นเพื่อนกันจริงๆ

> หน้าที่ 3 - ตอนที่ 1 รักปักอก

sasinara
(ศศิร์นารา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 13,675 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 ปี
แบ่งปันความรู้ 103 ครั้ง
ได้รับดาว 61 ดวง

โหวตเพิ่มดาว