ตอนที่ 4

เป็นข่าว

 

                ...นักธุรกิจชื่อดัง ตระการ วีรกิจ เดินตามสาวสวยอยู่ในชุปเปอร์มาเก๊ตในห้างฯ ดัง ท่าทางกระหนุงกระหนิงกันน่าดู สาวสวยคนนี้คือใครกัน หรือจะเป็นว่าที่เจ้าสาวในอนาคตของนักธุรกิจหนุ่ม ...

                ตระการวางหนังสือพิมพ์ลง เขายังแปลกใจกับข่าวที่เพิ่งอ่านจบ นึกไปถึงใบหน้าสวยคม ดวงตากลมโต รอยยิ้มสวย นั้นอย่างหลงใหล ชนัญธิดาจะได้อ่านข่าวนี้หรือยัง ถ้าหญิงสาวรู้จะมีอาการอย่างไร จะโวยวายหรือเปล่า หรือจะเก็บตัวเงียบ

                ยังดีนะที่รูปที่ลงมันไม่ค่อยชัดสักเท่าไหร่ รู้เพียงว่าเป็นผู้หญิงรูปร่างสูงโปร่ง ยืนคุยกับเขาตอนเลือกชื้อผักด้วยกัน ดูจากภาพแล้ว คงไม่ต้องบอกว่ามันแปลว่าอะไร บรรดาช่างภาพ ช่างเลือกลงภาพได้ดีจริงๆ ขนาดเขายังคิดเลยว่าระหว่างเขากับชนัญธิดา เหมือนคู่รักกันจริงๆ

                ตระการก้มลงมองรูปภาพนั้นอย่างสบายใจ ภาพที่เขายืนช้อนหลังชนัญธิดา พร้อมกับชะโงกหน้าไปข้างหน้า เพื่อจะมองหญิงสาวอธิบายถึงลักษณะของผักที่ปลูกโดยใช้สารพิษและไม่ใช้สารพิษ ใบหน้าเขาอยู่ห่างหล่อนไม่ถึงคืบ เกือบจะชนกันอย่าแล้ว ตอนนี้เองไม่ใช่เหรอที่เขาได้หอมแก้มนวลนั้น แค่คิดถึงตอนนี้ หัวใจก็พลันเต้นระรัว เขาคงไม่ได้หลงชอบชนัญธิดาหรอกนะ

 

                ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ประตูห้องทำงานของตระการเปิดออกมา พร้อมกับร่างสูงเดินเข้ามายืนตรงหน้าโต๊ะทำงาน ก่อนจะยืนเอกสารในชองให้กับเจ้านาย

“นี่ครับเอกสาร ประวัติของคุณชนัญธิดา ชญาการณ์”

                “ขอบใจมากสุทัศน์”

                “ไม่เป็นไรครับ”

                “อ้อ อย่าลืมไปเชิญคุณษร มาพบฉันด้วย” ตระการพูดขึ้น พร้อมกับแกะซองเอกสาร ที่ลูกน้องนำมาให้

                “คุณษรเหรอครับ?”

สุทัศน์ได้แต่สงสัยในพฤติกรรมของนายหนุ่ม หลังจากเมื่อวาน เจ้านายหนุ่มของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ออกไปด้วยกันแท้ๆ แต่ดันสั่งให้เขากับนาวีกับมาก่อน บอกแค่ว่าจะไปทานข้าวบ้านเพื่อน เพื่อนคนไหนกัน พอวันนี้กลับให้เขาไปสืบหาข้อมูลของผู้หญิงที่ชื่อคุณชนัญธิดา ชญาการณ์ ผู้หญิงคนนี้มีความสำคัญยังไงกับเจ้านายหนุ่ม

                “นายครับ แล้วหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวนายล่ะครับ เราจะจัดการยังไงดี”

สุทัศน์รอคำสั่งจากนายหนุ่มด้วยความกังวล นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่เขาและนาวีกำลังเครียดอยู่ ไม่น่าปล่อยให้นายอยู่ตามลำพังเลย ไม่งั้นคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้หรอก

                “ข่าวนี่เหรอ ไม่ต้องทำอะไร เอาเป็นว่า เดี๋ยวเที่ยงนี้ นายไปเชิญคุณษร มาพบฉันก็แล้วกัน”

                “เอ่อ...ครับนาย”

                “งั้นก็ไปได้แล้ว มีอะไรเดี๋ยวฉันจะเรียกเอง นายไปทำงานตามที่ฉันสั่ง ฉันจะต้องเจอคุณษรก่อนเที่ยงเข้าใจไหมสุทัศน์” 

                “ครับนาย!”

                สุทัศน์เดินออกจากห้องนายหนุ่มด้วยความสงสัย และยิ่งแปลกใจมากเข้าไปอีก ดูเหมือนว่าเจ้านายหนุ่มจะไม่ได้เดือดร้อนใจกับข่าวที่ลงในวันนี้เลย  แล้วยังให้เขาไปสืบหาข้อมูลของพนักงานในบริษัทฯ อีก แบบนี้มันต้องมีเลศนัยอย่างแน่นอน หรือว่าผู้หญิงที่เป็นข่าวกับเจ้านายจะเป็นผู้หญิงคนนี้

“คุณสุทัศน์เป็นยังไงบ้างค่ะ ท่านประธานว่ายังไง กับข่าวที่ลงในวันนี้ แล้วเราจะจัดการกับหนังสือพิมพ์นั่นหรือเปล่า ลงข่าวแบบนี้ ท่านประธานก็เสียหายแย่สิค่ะ” อารยาถามทันทีที่เห็นคนสนิทของท่านประธาน

“ไม่เห็นนาย ว่าอะไรสักคำ”

“เป็นไปได้ยังไงกัน เห็นทุกทีที่มีข่าวลงแบบนี้ ท่านประธานจะต้องเอาเรื่องหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวนิค่ะคุณสุทัศน์”

“อันนี้ผมก็ไม่ทราบเหมือนกัน บางทีผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นว่าที่เจ้าสาวของนายในอนาคตก็อาจเป็นไปได้”

สุทัศน์บอกตามที่สัญชาตญาณเขารู้สึก บางทีผู้หญิงที่มีข่าวกับเจ้านายหนุ่ม อาจจะเป็นชนัญธิดา ชญาการณ์ ก็อาจเป็นไปได้ สั่งให้เขาไปสืบหาประวัติตั้งแต่เช้า ทันทีที่ได้เห็นข่าว ที่สำคัญเจ้านายหนุ่มยังเรียกชื่อเล่นของหญิงเสียสนิทสนมแบบนี้ แบบนี้มันน่าสงสัยอยู่ไม่น้อย

  

                ชนัญธิดาถึงกับนั่งเครียด หน้าซีด ทันทีที่เธอถึงที่ทำงานสายตาเจ้ากรรมดันไปปะทะกับหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งที่ลงข่าวระหว่างเธอกับตระการ ท่านประธานใหญ่ วีพรอมท์ ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน)

                "นักธุรกิจชื่อดัง ตระการ วีรกิจ เดินตามสาวสวยอยู่ในชุปเปอร์มาเก๊ตในห้างฯ ดัง ท่าทางกระหนุงกระหนิงกันน่าดู สาวสวยคนนี้คือใครกัน หรือจะเป็นว่าที่เจ้าสาวในอนาคตของนักธุรกิจหนุ่ม "

สายตาก้มลงมอง อ่านตัวหนังสือที่เขียนลงเอาไว้ด้วยความกังวล ดีหน่อยตรงที่ภาพไม่ชัด เพราะคงถ่ายในระยะไกล ถือว่าเป็นเรื่องโชคดีของเธอ เพราะ ภาพมันโฟกัสแต่ตระการ ไม่ได้โฟกัสภาพมาที่เธอ ไม่อย่างนั้นคงตอบเพื่อนๆ ในที่ทำงานไมได้แน่ๆ

หันไปมองซ้าย มองขวา ว่ามีใครหันมามองหรือสังเกตเธอหรือเปล่า ก้มลงมองข้อความในหนังสือพิมพ์อีกครั้ง ถอนหายใจออกมาอย่างลำบาก ภายในใจได้แต่ภาวนาขออย่าให้ใคร รู้เลยว่าภาพผู้หญิงในหนังสือพิมพ์เป็นเธอ ไม่อย่างนั้นคงยุ่ง วุ่นวาย น่าดู ไม่รู้ตอนนี้มาริษาจะเห็นข่าวหรือยัง

‘ไอ้ษา ฉันจะทำยังไงดี ฉันไม่น่าทำอะไรบ้าๆ เลย ซวยแน่ๆ คราวนี้’

“ดูอะไรอยู่นะษร” เสียงขวัญฤดีเอ่ยถามมาจากด้านหลัง พร้อมกับร่างบางเดินมาหยุดตรงโต๊ะทำงานของลูกน้องสาว

“เปล่าค่ะ...”

“เปล่าอะไร พี่เห็นษรจ้องหนังสือพิมพ์อยู่นานแล้วนะ” จับหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน “อ้อ...ข่าวท่านประธานนี่น่า ษรสนใจข่าวนี่ด้วยเหรอ”

“เปล่าหรอกค่ะ แค่แปลกใจ” ชนัญธิดาตอบอ่อมแอ้มออกมาเบาๆ หลบสายตาขวัญฤดี

“ผู้หญิงคนนี้โชคดีน่าดู ว่าที่เจ้าสาวนักธุรกิจหนุ่มชื่อดัง ตระการ วีรกิจ พี่อ่านข่าวเมื่อเช้ายังสงสัยเลย ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร แต่จากภาพพี่ว่าผู้หญิงคนนี้คงเป็นคนสำคัญของท่านประธานจริงๆ นั่นแหละ ดูสิดูกระหนุงกระหนิงกันเสียด้วย แถมยังเดินชื้อของในชุปเปอร์มาเก๊ตแบบนี้อีก เห็นแล้วอิจฉา” ขวัญฤดียังอารมณ์ดี เอ่ยชมแถมยังอิจฉาสาวสวยผู้โชคดีในหนังสือพิมพ์

แต่ชนัญธิดาถึงกับหน้าถอดสี ถ้าหากหัวหน้าแผนกเธอรู้ มีหวังเธอโดนด่ายับแน่ๆ ขวัญฤดีขึ้นชื่อความเรื่องมาก และขี้บ่น หล่อนไม่ต้องการให้เกิดข่าวฉาว ไม่ดี ในแผนก...

“แล้วเอกสารที่พี่ให้ษรดูเป็นไงบ้าง อีกไม่กี่วันเราต้องไปเสนองานให้กับไดมอนฯ แล้วนะ งานไปถึงไหนแล้ว”

“เกือบเสร็จแล้วค่ะ เหลืออีกนิดหน่อย”

“โอเค งั้นก็เอางานมาให้พี่ดูก่อนนะ”

“ค่ะพี่ขวัญ” ชนัญธิดาตอบรับ ก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ที่ขวัญฤดี วางมันลงที่เดิม ในใจภาวนาขออย่าให้ขวัญฤดีสงสัย ไม่อย่างนั้นงานมีโดนบ่นจนหูชาแน่ โอ๊ย...ทำไมดวงซวยแบบนี้หนอ

“ษร ใกล้เที่ยงแล้ว พี่ว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า อีกไม่สิบนาทีก็เที่ยงแล้ว อีกอย่างงานช่วงเช้าพวกเราก็ทำกันเสร็จแล้ว”

“ก็ได้ค่ะ งั้นษร เก็บของก่อนนะคะ”

“ได้! พี่จะไปเก็บของเหมือนกัน เดี๋ยวรอพี่ตรงหน้าแหละ”

“ค่ะ!” ยังไม่ทันที่ขวัญฤดีจะได้เดินออกไปเลย ร่างสูงเข้มของคนสนิทท่านประธานใหญ่ก็เดินมาหยุดตรงหน้าพวกเธอ

“มีธุระอะไรหรือเปล่าค่ะคุณสุทัศน์” ขวัญฤดีสบตามองสุทัศน์อย่างสงสัย วันนี้มาแปลก คนสนิทของท่านประธานเข้ามาถึงแผนกบุคคลของเธอ

สุทัศน์ส่งยิ้มเพียงเล็กน้อยให้กับขวัญฤดี ก่อนจะให้ไปยิ้มให้กับสาวสวยที่ยืนหน้างงๆ มองมาทางเขา ชายหนุ่มยืนเงียบพิจารณาสาวสวยตรงหน้าอย่างละเอียด

‘มิน่านายถึงได้อารมณ์ดีแบบนี้ คุณษร สวย น่ารัก แบบนี้นี่เอง นายถึงไม่โวยวาย หรือ ฟ้องร้อง หนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวเรื่องเมื่อวาน’

“คุณษรครับ นายใหญ่สั่งให้ไปพบน่ะครับ”

“นายใหญ่เหรอ...” ชนัญธิดา เอ่ยถามด้วยความสงสัย นายที่ไหนกัน เธอไปรู้จักใคร แล้วผู้ชายตรงหน้าเธอนี่คือใครกัน รู้จักชื่อเล่นเธอได้ยังไง

“มีอะไรหรือเปล่าคุณสุทัศน์”

ขวัญฤดี ถามขึ้นอย่างกังวล ท่านประธานใหญ่ สั่งให้คนสนิทมาตามลูกน้องสาวไปพบแบบนี้ ต้องมีเรื่องอะไรร้ายแรงหรือเปล่า หรือว่าแผนกเธอทำงานอะไรผิดพลาดไป

“เปล่าหรอกครับ...นายแค่อยากพบคุณษร”

“ใครหรือค่ะพี่ขวัญ”

ชนัญธิดาเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย แต่จากน้ำเสียงและอาการของหัวหน้าเธอ นายใหญ่ นี่มันใครกัน แล้วทำไมสองคนนี้ต้องทำสีหน้าแบบนั้น

“อ้อ...ก็ท่านประธานนะษร คุณสุทัศน์เรียกท่านประธานว่านายใหญ่ ส่วนคุณสุทัศน์นี่เป็นบอดี้การ์ดของท่านประธาน อ้อ ยังมีคุณนาวีอีกคนหนึ่ง”

ขวัญฤดีหันมาอธิบายให้ลูกน้องสาวฟัง นึกเป็นห่วงชนัญธิดาขึ้นมาเสียแล้วสิ ท่านประธานเรียกไปพบ มันมีเรื่องอะไรกัน

“อ้อ...ท่านประธานรึค่ะ”

“ใช่!”

ชนัญธิดาถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างลำบากใจ นึกแล้วเชียวว่าวันนี้ เธอต้องเจอเหตุร้ายแน่ๆ กระตุกตาข้างขวาก่อนมาทำงาน ยังไม่ถึงเที่ยงเลย เธอก็เจอความโชคร้ายเข้ามาบดบังเสียแล้ว สงสัยจะเป็นข่าวเมื่อเช้าแน่ๆ

‘แกนี่มันโชคร้าย จริงๆ เลยไอ้ษร แล้วแบบนี้จะทำยังไงดี’

“ษรไม่ไปไหมค่ะคุณสุทัศน์”

สุทัศน์ก้มลงมามองหญิงสาวด้วยความแปลกใจ หล่อนไม่ได้ดีใจอะไรเลยเหรอ กับการที่นายเขาเรียกพบ นึกว่าจะเป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่น พอนายเขาต้องการพบ พวกหล่อนก็ตอบรับทันที แถมยังลงมือแต่งหน้าแต่งตากันให้ควั่ก

ผู้หญิงคนนี้ทำไมทำหน้า เหมือนกับบังคับให้กินยาขม นายใหญ่เขามันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ หญิงสาวถึงได้ทำหน้าอึดอัดใจ เห็นถอนหายใจออกมาหลายครั้งแล้ว

“นายสั่งว่าถ้าคุณษรปฏิเสธไม่ยอมไปนายจะลงมาหาคุณษร” คำพูดที่สุทัศน์พูดออกมาทำเอาชนัญธิดาและขวัญฤดี ถึงกับหน้าถอดสี

ขวัญฤดีหันไปจ้องมองลูกน้องสาวด้วยความประหลาดใจ ท่านประธานใหญ่ไปรู้จักชนัญธิดาได้อย่างไร ในเมื่อท่านไม่เคยลงมาดูเลยว่าตอนนี้ บริษัทรับชนัญธิดาเข้ามาทำงาน ท่านประธานก็ไม่รู้ เพราะช่วงนั้นน้องสาวของท่าน เป็นคนรับชนัญธิดาเข้ามาทำงานเอง ขวัญฤดีได้แต่แปลกใจกับคำสั่งของชายหนุ่ม

ชนัญธิดานั้นยืนมองคนสนิทของตระการด้วยความไม่พอใจ นี่ชายหนุ่มใช้คำสั่งบังคับเธอเลยนี่น่า แล้วแบบนี้จะทำยังไง เกิดมีคนรู้ว่าเธอคือผู้หญิงในข่าว งานนี้มีแต่พังกับพัง ละสายตาจากคนสนิทตระการ หันมาสบตามองหัวหน้าสาวอย่างกังวล เธอรู้ดีสายตาที่มองเธอนั้น มันมีแต่ความสงสัย...เธอจะรอดไหมเนี้ย

“นายยังฝากบอกอีกว่าถ้าขืนคุณษรยังไม่ยอมขึ้นไปก็ให้ผมอุ้มคุณษรขึ้นไปได้เลย”

คราวนี้เล่นเอาชนัญธิดาถึงกับเดือดปุด บังคับเธอถึงขนาดนี้เลยเหรอ แบบนี้มันคุกคามกันชัดๆ ไม่ต้องพูดถึงหัวหน้าเธอที่ตอนนี้เริ่มหน้านิ่วคิ้วขมวดหนักขึ้นไปอีก กับคำพูดของสุทัศน์

“ษร เราไปมีปัญหาอะไรกับท่านประธานหรือเปล่า”

“เปล่านะคะพี่ขวัญ ษรจะไปรู้จักสนิทสนมกับท่านประธานใหญ่ได้ยังไงกัน”

“ผมว่าคุณษรรีบขึ้นไปพบนายดีกว่าครับ เวลานายโกรธ ผมเกรงว่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ถ้ามีใครไปขัดใจเข้า” สุทัศน์พูดอย่างลำบากใจ สายตาเข้มจ้องมองคุณษรของเจ้านายแล้วได้แต่แปลกใจ ผู้หญิงคนนี้ดูจะไม่พิศสมัยเจ้านายเขาเลย

“แต่คุณสุทัศน์ค่ะ ษรต้องไปทานข้าวแล้วนี่ก็เที่ยงแล้วรอให้เข้างานตอนบ่ายก่อนได้ไหมแล้วษรจะขึ้นไปพบคุณต้นเอง” 

“ไม่มีแต่ครับเชิญครับคุณษร”

“ไปเถอะษร เดี๋ยวพี่ไปทานกับยายนุชก็ได้” ขวัญฤดีตัดปัญหาก่อนจะหันมามองคนสนิทของท่านประธานด้วยความสงสัย

“ท่านประธานเรียกษรไปพบทำไมคุณสุทัศน์”

“ผมไม่ทราบ คุณอย่ารู้เลย มันเป็นปัญหาของนายกับคุณษรเขาสองคน”

“ไปเถอะครับคุณษร นายคงอารมณ์เสียแล้วผมมาตามคุณษรนานเกินไปแล้ว”

“โอเคค่ะ...ษรจะไปเดี๋ยวนี้แหละ ” ตอบรับอย่างเช็งๆ “ไอ้คุณต้นบ้า มาบังคับกันได้ นึกว่าใหญ่แล้วมาข่มกันได้หรือไงเดี๋ยวจะแม่วีนให้แหลกเลยคอยดู” ชนัญธิดาพูดขึ้นมาด้วยความโกรธ แต่ที่คนยืนฟังถึงกับหน้าถอดสี ทั้งสุทัศน์และขวัญฤดี หันหน้ามามองกันด้วยความตกตะลึงแกมอึ้งกับคำพูดประชดของหญิงสาว

ขวัญฤดีมองจนลับร่างลูกน้องสาวไปแล้ว หันมามองคนสนิทของนายที่ยังยืนอึ้งอยู่อย่างแปลกใจ “ชนัญธิดากับท่านประธาน เคยรู้จักกันมาก่อนรึค่ะคุณสุทัศน์ แล้วทำไมเธอพูดประชดท่านประธานแบบนั้น”

สุทัศน์ก้มลงมามองขวัญฤดีอย่างงุนงง จะให้เขาตอบยังไงดีล่ะว่าชนัญธิดาไปรู้จักกับเจ้านายได้ยังไงก่อนจะตอบตามที่เขารู้มา

“คุณฟังแล้วก็เงียบอย่าเอาไปพูดอีกเป็นอันขาดไม่งั้นคุณโดนไล่ออกจากงานแน่ๆ”

“ดะ...โดนไล่ออกจากงานเลยเหรอ” ขวัญฤดีถึงกับอึ้งไปกับคำบอกเล่าของสุทัศน์

“คุณษรคือผู้หญิงที่ตกเป็นข่าวกับนาย เมื่อวานนายกับคุณษรไปซื้อของที่ห้างฯ ผมก็เพิ่งรู้เมื่อเช้าเอง อย่าให้ผู้ชายคนไหนเข้ามาใกล้คุณษรเป็นอันขาดนายสั่งมา”

“เอ่อ...”

“ผมฝากคุณด้วยก็แล้วกัน ผมขอตัวก่อนนะครับคุณขวัญ” 

สุทัศน์หันมาลาขวัญฤดี ก่อนจะเดินออกมาจากห้องทำงานของแผนก หันหลังกลับไปมอง เขาก็ได้แต่หัวเราะ ขวัญฤดีนั่งยืนนิ่งเป็นหินอยู่ที่เดิมเลย สงสัยคงจะช๊อกเรื่องที่เขาเล่า อย่าว่าเธอหล่อนเลย เขาเองก็ยังงงๆ กับความคิดของเจ้านายอยู่เลย เกิดอะไรขึ้นถึงได้ออกคำสั่งแบบนี้กับพนักงานของบริษัท

 

> หน้าที่ 3 - ตอนที่ 1 รักปักอก

sasinara
(ศศิร์นารา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 13,722 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 4 ปี
แบ่งปันความรู้ 103 ครั้ง
ได้รับดาว 61 ดวง

โหวตเพิ่มดาว