“แล้วหญิงคิดว่าเป็นใครกันแน่ล่ะ  หรือจะเป็นคนที่ขโมยบัตรเครดิต”

“เราก็เดาไม่ถูกเหมือนกัน  แต่ในเมื่อเรื่องต่าง ๆของหน่อยเคลียร์ได้แล้ว เราก็เบาใจได้ไปเรื่องหนึ่ง เอาเป็นว่าเดี๋ยวเราจะลองติดต่อหมวดเต้ดูว่าคดีไปถึงไหนแล้ว แต่ตอนนี้เราสองคนกลับหอกันก่อนดีกว่า  หน่อยคงเพลียแล้วสินะ  แล้วเราจะได้ไปดูต้นกันด้วย เผื่อจะซื้ออะไรไปฝากเป็นอาหารเย็น”

“หญิงว่าเราควรเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้ต้นฟังยังไงดี”

“เราว่าถ้าต้นไม่ถาม หน่อยก็ไม่จำเป็นต้องเล่าหรอก  เพราะบางเรื่อง การไม่รู้เสียเลยอาจจะดีกว่าสำหรับบางคน”

แล้วทั้งสองจึงเดินทางกลับหอ  โดยไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องทั้งสองอยู่

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

“สวัสดีค่ะหมวดเต้ ยุ่งอยู่ไหมคะ  เห็นว่าขึ้นสัปดาห์ใหม่แล้ว คดีคงคืบหน้าไปบ้าง เลยโทรมาถามค่ะ”

“ไม่เป็นไรครับหญิง  จริง ๆผมมีข่าวดีเหมือนกันว่าพรุ่งนี้เรามีแผนที่จะไปควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยแล้วล่ะครับ  แต่รายละเอียด ผมคงเล่าให้ฟังไม่ได้ตอนนี้ เพราะอาจจะเสียรูปคดีได้  แล้วมอเตอร์ไซด์คันนั้น ที่เล่นงานคุณน่ะ  ตกลงสายตรวจเค้าไปเจอว่าจอดทิ้งไว้ปากซอยโยธี ตรงทางขึ้นรถไฟฟ้าอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ  แต่ยังบอกไม่ได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับคดีบัตรเครดิตของคุณหรือเปล่า  เพราะอาจจะเป็นความบังเอิญที่คนร้ายรายอื่นนำรถที่ขโมยมา ออกล่าชิงทรัพย์ก็ได้”

“หญิงถือว่าเป็นข่าวดีมาก ๆเลยล่ะค่ะ  แต่อยากถามนิดเดียวค่ะว่าผู้ต้องสงสัยน่ะ ตกลงไม่ใช่คนใกล้ตัวของหญิงใช่ไหมคะ”

“ผมก็ตอบเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้  แต่เอาเป็นว่าไม่น่าจะใช่  เพราะจากการเช็คดูเบอร์โทรศัพท์ที่ติดต่อกับคนร้าย ก็ไม่มีเบอร์ของเพื่อนคุณในหนังสือรุ่น หรือ คนที่มาร่วมงานเลี้ยงวันนั้นเลยนะ  อดใจรออีกนิดเดียวแหละครับ ผมรับรองว่าจับได้แน่  คุณเตรียมทำหน้าสวยๆวันแถลงข่าวได้เลย  เพราะคดีอย่างนี้ ถ้าจับได้จริงก็คงได้ลงหนังสือพิมพ์แหละคุณ”

“ขอบคุณผู้หมวดมากเลยค่ะที่เร่งทำคดีให้”

“ไม่เป็นไรครับ  แต่อีกคนที่คุณต้องขอบคุณก็คือพี่ดุลย์น่ะแหละ  โทรถามผมทุกวัน  นี่ถ้าไม่รีบทำให้ เดี๋ยวพี่แกโกรธผมแย่เลย เพราะเค้ากลัวคุณจะไม่ปลอดภัยน่ะ”

“แล้วหญิงจะโทรไปขอบคุณผู้กองอดุลย์ด้วยอีกทีค่ะ งั้นหญิงรบกวนแค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ”

หลังวางหูหมวดเต้ หญิงจึงต่อสายไปยังผู้กองหนุ่มที่ถูกกล่าวถึงเมื่อสักครู่

“สวัสดีค่ะผู้กอง หญิงเองนะคะ สะดวกคุยหรือเปล่า”

“สะดวกครับ  มีธุระอะไรด่วนหรือเปล่าครับ”

“หญิงอยากโทรมาขอบคุณน่ะค่ะ  เห็นหมวดเต้บอกว่าผู้กองช่วยตามคดีตลอดเลย  แล้วพรุ่งนี้ก็น่าจะจับตัวคนร้ายได้แล้วด้วย”

“ผมยินดีด้วยครับ  แล้วเมื่อไรคุณจะเลี้ยงผมตามสัญญาดีล่ะ”

“ถ้าจับได้จริงพรุ่งนี้  หญิงเลี้ยงผู้กองมื้อเย็นวันเสาร์เลยดีไหมคะ”

“งั้นผมจะได้เคลียร์ท้องให้ว่าง เตรียมล้มทับคุณเลยดีไหมล่ะ”

“ได้เลยค่ะ  หญิงเลี้ยงเต็มที่เลย”

“แต่คุณช่วยผมอย่างหนึ่งได้ไหม”

“ได้สิคะ เรื่องอะไรล่ะคะ”

“คุณช่วยดูแลตัวเองให้ปลอดภัย ไกลห้องฉุกเฉิน ก่อนที่จะจับตัวคนร้ายได้ไหม ผมเป็นห่วง”

หญิงรู้สึกว่าแก้มมีเลือดอุ่น ๆฉีดขึ้นบนใบหน้ามากกว่าปกติ

“หญิงรับปากไม่ได้  แต่ก็จะพยายามนะคะ งั้นหญิงไม่รบกวนผู้กองแล้วดีกว่าสวัสดีค่ะ”

เมื่อวางหูจากหญิงสาว ผู้กองอดุลย์ได้แต่อมยิ้มที่มุมปาก และสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนและจริงใจของหญิง  เขาคิดว่าหากมีโอกาสหลังจากปิดคดีแล้ว ก็จะค่อยๆสานความสัมพันธ์ให้เติบโตและมั่นคง หากแม้ในอนาคตจะมีอะไรเกิดขึ้น อย่างน้อยเขาก็ยังมีน้องสาวนิสัยดีคนหนึ่งที่คบหาได้

๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑

เป็นเวลาค่อนข้างดึกแล้ว แต่หญิงก็ยังนอนไม่หลับ เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องต่าง ๆที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ ทั้งเรื่องของหน่อย และคนร้ายที่จะถูกจับในวันพรุ่งนี้ รวมทั้งคำพูดของผู้กองอดุลย์ที่ห่วงใยในความปลอดภัยของเธอ แล้วก็อดยิ้มไม่ได้  ถ้าผู้กองรู้ว่า เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา หญิงเพิ่งจะพาต้นไปห้องฉุกเฉินมาด้วย ก็อาจจะคิดว่าหญิงคงมีความผูกพันอะไรสักอย่างกับโรงพยาบาล หรือกำลังดวงตก มีเหตุให้ต้องบาดเจ็บอยู่เรื่อยแน่ ๆ

เมื่อนอนยังไม่หลับ หญิงจึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงมาต่ออินเตอร์เน็ท แทนการรอให้ง่วง โดยพยายามไม่ให้เสียงดังจนทำให้รูมเมทต้องตื่น

หญิงพบว่ามีเมล์ฉบับใหม่ของ Mr. X  แม้ว่าในเมล์ล่าสุดของเขาจะบอกว่าอาจจะไม่สามารถติดต่อกันได้อีกนานก็ตาม

From  : Mr. X  <Victory_X@xxxmail.com>

To      :  V <Vrawans@xxxmail.com>

Subject :  เรื่องสำคัญมาก

Sent : 12/10/01    7.12  P.M.

            ผมเตือนคุณแล้วนะ  แต่คุณก็ยังไม่เชื่อ  จนผมอดที่จะสงสารคุณไม่ได้เมื่อคุณบอกว่าดีใจที่ได้ไปพบพี่ชายมาแล้ว  คุณไม่รู้หรอก ว่าผมรู้อะไรเกี่ยวกับคุณมากกว่าที่คุณคิด เอาเป็นว่าผมปิดบังคุณอยู่อีกเรื่องหนึ่ง  ความจริงผมได้ไปรอคุณในวันนั้นที่เรานัดกัน  แต่คุณคงไม่เห็นผม เพราะผมถอดเน็คไทด์นั่นออก ผมขอไม่บอกเหตุผลก็แล้วกัน คุณต้องเชื่อผม เพราะผมหวังดีจึงเตือนหรอกนะ  ระวังคนใกล้ตัวเอาไว้

เพื่อนที่หวังดี

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 From  : Mr. X  <Victory_X@xxxmail.com>

To      :  V <Vrawans@xxxmail.com>

Subject :  เรื่องสำคัญมาก ด่วนที่สุด!

Sent : 13/10/01    5.09  P.M.

            ผมคิดว่าคุณคงไม่เชื่อผม  แล้วก็ไม่ตอบเมล์ผมด้วย  ผมรู้ว่าพี่ชายคุณชื่อเอก  แฟนเค้าชื่อลดา เป็นไงล่ะ อึ้งใช่ไหม  ก็บอกแล้วว่าผมรู้อะไรมากกว่าที่คุณคิด ผมไม่อยากบอกเรื่องสำคัญผ่านทางอีเมล์ เอาอย่างนี้ วันอังคารที่ 14 ต.ค. เวลา  17.00 น. ผมจะไปหาคุณที่ KFC ในเซ็นเตอร์วัน  ไม่ต้องชวนใครมานะ แล้วผมจะบอกทุกอย่างที่ผมรู้ให้คุณทราบ อย่างไม่ปิดบังเลย แม่ผมมาแล้ว ผมต้องไปก่อนแล้วล่ะ

คุณต้องมาตามนัดนะ

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

            ๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑