หน้าที่120 - นิยายทั่วไป บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ) | วิชาการ.คอม
182
2890

ดาวดาริน : The idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั
ผู้เขียน: ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว: 179,925 ครั้ง
post ครั้งแรก: Sun 3 July 2011, 1:15 pm ปรับปรุงล่าสุด: Mon 3 September 2012, 1:43 pm
อยู่ในส่วน:
สารบัญ
1-20 | 21-40 | 41-60 | 61-80 | 81-100 | 101-120 |


หน้าที่ 120 - บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)

       เสียงอุทานพร้อมกันของสามสาวกับดวงตาลุกวาว

          

       ใต้หลังคาโรงไม้มุงหญ้าแฝกริมฝั่งแม่น้ำบางปะกงอันร่มรื่น ต้นไม้ให้ร่มเงาขึ้นตระหง่านอยู่เรียงราย ดาวดารินกำลังยืนพูด สาธิตวิธีปักผ้าลายไทยให้กับกลุ่มสตรีแม่บ้าน หมู่บ้านกระชังทอง

 

       รถตู้สีขาวแล่นเข้ามาจอดเทียบโรงไม้ เธอหันไปมองก็ต้องตกตะลึงเพราะรู้ดีว่ารถคันนี้เดินทางมาจากที่ใด และมีรถกระบะคันสีครามของปราชญ์เปรื่องแล่นเข้ามาจอดต่อท้ายรถ

 

       มลวิภาก้มลงกราบแนบพื้น ดาวดารินรีบยื่นมือเข้าประคองลูกเลี้ยงของผู้มีพระคุณให้ลุกชึ้นนั่งลงบนเก้าอี้ มลวิภาร้องไห้สะอื้น เอื้อมมือเข้าประสานฝ่ามือซ้ายของดาวดารินบีบแน่น

 

       “ดาว...เราขอโทษ คุณแม่ทำผิดมาก เราไม่คิดว่าคุณแม่จะทำขนาดนี้”

 

       ดาวดารินจับจ้องไปที่ใบหน้ามลวิภา ถามด้วยสายตาว่าเขาทำผิดอะไรหรือ...

 

       “ตำรวจบอกว่า คุณแม่โดนข้อหาพยายามฆ่าดาวดาริน คุณแม่รับสารภาพแล้วว่าร่วมมือกับนายนรินทร์กับนายธนศักดิ์ และยังโดนข้อหายักยอกเงินบริษัทร่วมกับนีรยาอีก”

 

       “เราเสียใจด้วยนะ”

 

        หญิงสาวมีแววตานิ่ง ยากที่จะเดาใจ

 

        “ดาว...เราขอร้องเถอะ เราขอสักครั้งได้ไหมให้เธอยอมให้อภัยคุณแม่ เราสัญญาว่าจะไม่เกิดเรื่องแบบนี้อีก”

 

        ริมถนนเลียบชายฝั่งแม่น้ำบางปะกง มองเห็นนกกาบินว่อนหาอาหารกันเป็นฝูง

 

        ปราชญ์เปรื่องพาคนรักแล่นรถทะยานออกจากหมู่บ้านกระชังทองเข้าสู่เมืองหลวง

 

        บรรยากาศหน้าห้องขังเงียบเชียบ มองเห็นสายตาละห้อยปนกับความเคร่งเครียด

 

        “หนูดาว...ให้อภัยน้าสักครั้งเถิดนะ น้าสำนึกผิดแล้ว”

 

        มือของจามรีจับลูกกรงบีบแน่น ส่งสายตาวิงวอนมาที่ดาวดาริน หญิงสาวมองกวาดสายตาไปรอบๆ

 

        “ผมขอโทษครับคุณดาวที่หลงผิดไป”

 

        นรินทร์ก้มหน้าพูดเสียงสั่น ธนศักดิ์กับนีรยา ยกมือไหว้

 

        “ผมผิดไปแล้วครับ”

 

        “ดิฉันสำนึกผิดแล้วค่ะ”

 

        ถึงแม้คำพูดจะดูเหมือนง่ายไป แต่หญิงสาวก็คิดว่าตนเองรอดชีวิตมาได้ก็เพียงพอแล้ว มลวิภายืนมองดูมารดาอย่างเวทนา

 

        เมื่อความโลภลดลงพลันความปรองดองก็บังเกิดขึ้น

 

        “น้าขอยกบริษัทให้กับหนูดาว ตามความต้องการของคุณศุภกาญจน์ น้าขอแค่ได้อยู่บ้านกับลูก มีเงินจากบริษัทมาเลี้ยงดู แค่นี้น้าก็พอใจแล้วละ”

 

        “ดาวไม่ต้องการสิ่งใดหรอกค่ะ”

 

        เสียงเงียบเกิดขึ้นอีกชั่วขณะ

 

        “แต่น้าขอร้องให้หนูดาวบริหารบริษัทต่อไปเถอะนะ เพราะไม่เช่นนั้นพนักงานก็จะลาออกกันเกือบหมด”

 

        “ใช่แล้ว เพื่อนรัก”

 

         ดาวดารินหันขวับไปตามเสียงร้องตะโกนหลายๆเสียงที่ดังมาจากด้านหลัง เธอเห็นทนายความนำทีมเพื่อนๆ ของเธอกับพนักงานบริษัทอีกจำนวนมาก มายืนให้กำลังใจ

 

        ความผิดพลาดทุกคนย่อมผิดพลาดได้ แต่เมื่อผิดแล้วควรนำไปเป็นบทเรียนในการกระทำครั้งต่อไป ก็สมควรให้อภัย

 

         ดาวดารินเข้ารับงานบริหารบริษัทตะวันยอแสง ในตำแหน่งบรรณาธิการและเจ้าของบริษัท

 

        เธอจัดตั้งมูลนิธิตะวันยอแสงช่วยคนพิการโดยมีปราชญ์เปรื่องคนรักของเธอช่วยกันประสานงาน

 

       ในวันหยุดเธอกลับไปพัฒนาบ้านเกิด น้องดินช่วยเป็นตัวแทนประสานงานในเรื่องต่างๆ ให้พี่สาว ดาวดารินรวมกลุ่มสตรีเข้ารับการสอนออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้า หญิงสาวมอบเงินส่วนตัวร่วมมือกันกับผู้ใหญ่วังช่วยพัฒนาเรื่องการเกษตร ประมงพื้นบ้าน แบบเศรษฐกิจพอเพียง

 

       น้องชายฝาแฝด เด็ดดวง ยังคอยฝึกฝนหน่วยกู้ภัยช่วยน้ำท่วมให้เตรียมพร้อมอยู่เสมอ

 

       หญิงสาวยังยังจัดอบรมคุณธรรมจริยธรรมให้กับเด็กวัยรุ่นและบุคคลทั่วไปโดยมีแม่ชีลดาเป็นวิทยากรอย่างต่อเนื่อง เธอจัดหาเจ้าหน้าที่สาธารณสุขมาให้ความรู้เรื่องสุขนามัยในหมู่บ้าน รณรงค์ป้องกันสตรีตั้งครรภ์ไม่พร้อม อย่างไม่หยุดยั้ง

 

       ยามเช้าริมฝั่งแม่น้ำบางปะกง ดวงตะวันกำลังโผล่พ้นจากลำน้ำ แสงตะวันสาดส่องส่งประกายระยิบระยับไปตามแรงกระเพื่อมของผิวน้ำเย็นใส วาววับดุจดั่งประกายเพชรอันบริสุทธิ์และล้ำค่า สายลมเย็นพัดพากระทบผิวกาย บรรยากาศช่างแสนสดชื่น

 

       ปราชญ์เปรื่อง ส่งช่อดอกมะลิซ้อนสลับใบสีเขียวให้คนรักยื่นมือรับไปดอมดมสุขใจ

 

        ดาวดารินทอดสายตาลงไปในสายน้ำ เปล่งรอยยิ้มและแววตาอย่างเบิกบาน ภูมิใจในเส้นทางสู่ความสำเร็จที่ควบคู่ไปกับคุณธรรมความดีงามอยู่เสมอ

 

จบบริบูรณ์

(รอรีไรท์)

 




*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำไว้ตลอด

จำนวน 7 ความเห็น, หน้า | 1 |
ความเห็น 1 5 ก.ค. 2554 (13:48)
อ่านแล้วมีความสุขบ้างไหมอย่างไร บอกกันบ้างนะคะ
janetoto
ร่วมแบ่งปัน92 ครั้ง - ดาว 54 ดวง

ความเห็น 2 11 ก.ค. 2554 (10:54)
สำนวนดีค่ะ

เป็นการเล่าเรื่องในระหว่างเด็กหญิงดาวดารินกำลังเดินกลับบ้านอยู่ ความคิดคำนึงดูจะไปไกลจนคนอ่านลืมว่าเด็กหญิงกำลังทำอะไร

แต่ชอบนะคะ เป็นเรื่องที่คนเขียนตั้งใจให้แง่คิดซึ่งคนอ่านก็ได้รับจริงๆ ค่ะ แต่ออกจะเครียดไปสักหน่อย

รอติดตามตอนต่อไปค่ะ
manijung
ร่วมแบ่งปัน9 ครั้ง - ดาว 50 ดวง

ความเห็น 3 11 ก.ค. 2554 (12:33)
ขอบคุณมากนะคะ คุณ manijung ถ้ามีอะไรก็ช่วยบอกได้อีกนะคะ บางทีเราเขียนเองอ่านเองก็ไม่อาจรู้ได้เหมือนกันค่ะ เจนก็ติดตามผลงานของคุณเช่นกันค่ะ
janetoto
ร่วมแบ่งปัน92 ครั้ง - ดาว 54 ดวง

ความเห็น 4 14 ส.ค. 2554 (16:20)
แวะมาบอกว่า เมื่อวันเสาร์ เว็บไซต์เกิดปัญหา เข้าไม่ได้ เราจึงไม่ได้วิจารณ์นิยายให้นะครับ คาดว่าคงจะเลื่อนคำวิจารณ์ให้เป็นเสาร์หน้าเน้อ
นายศรา
ร่วมแบ่งปัน993 ครั้ง - ดาว 276 ดวง

ความเห็น 5 8 ต.ค. 2554 (16:28)
http://www.vcharkarn.com/vwrite/41927/7

ไปอ่านผลการวิจารณ์ได้ตามลิงค์ด้านบนเลยเน้อ....
นายศรา
ร่วมแบ่งปัน993 ครั้ง - ดาว 276 ดวง

ความเห็น 6 15 มี.ค. 2555 (13:33)
ขอบคุณคุณศรามากๆ อย่างยิ่งค่ะ
janetoto
ร่วมแบ่งปัน92 ครั้ง - ดาว 54 ดวง

ความเห็น 7 15 มี.ค. 2555 (13:37)
กราบขอบพระคุณ
เวปวิชาการ.com-บรรณาธิการสำนักพิมพ์แจ่มใส คณะกรรมการ คุณผู้อ่านทุกท่าน
รวมทั้งผู้ให้ความช่วยเหลือในงานเขียนเรื่องดาวดารินทุกท่านค่ะ

ดาวดาริน ได้รับโล่ห์รางวัลชนะเลิศประจำปี 2554 จากเวปวิชาการ.com

ดูหน้าเวปรางวัลได้ที่ http://www.vcharkarn.com/vwrite หรือ หน้าแรกนิยาย นะคะ
janetoto
ร่วมแบ่งปัน92 ครั้ง - ดาว 54 ดวง

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ
182
2890





janetoto
(เจนีสา)

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 39,685 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 3 ปี
แบ่งปันความรู้ 92 ครั้ง
ได้รับดาว 54 ดวง

โหวตเพิ่มดาว



Google  
ผู้สนับสนุน คลิีกดูสถิติ
อีเมล : star@vcharkarn.com
โทรศัพท์ : 02-9620127
Creative Commons License สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.
ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง
Page generated in0.0738 seconds !