|

| 193 |
| 2901 |
ดิน เงยหน้ามองใบหน้าของพี่สาวอย่างชื่นชม ตามประสาเด็กวัยสิบเอ็ด ที่เธอยังไม่เคยรู้ว่า พ่อแม่ที่แท้ จริงของเธอเป็นใคร คิดไปว่ามีพ่อแม่เดียวกันกับดาวดาริน เด็ด ดวง และได้รับความรัก ความอบอุ่นเท่าๆ กัน
ดาวดาริน มองหน้าน้องดิน น้องสาวที่พ่อเก็บมาเลี้ยงจากริมตลิ่ง ที่มีคนนำมาวางไว้ตั้งแต่ยังแบเบาะ น้องดินเติบโตขึ้นมา โดยทุกคนบอกเธอว่า เธอคือลูกที่แท้จริง
ดาวดารินเคย คิดว่า แล้วจะมีใครจำได้ไหมว่า ตัวเองเป็นลูกใคร แม่แต่ตัวเธอเอง ที่แม่บอกว่าเป็นลูกของแม่ลดา ตอนที่อยู่ในท้องแม่ ในขณะนั้นเธอเองก็ยังจำไม่ได้เลยว่ากำลังนอนอยู่ในท้องของใครกันแน่
บางครั้งเด็กน้อย นามว่าดิน ก็เคยแปลกใจอยู่ลึกๆ เวลาที่มองดูตัวเองในกระจก ดูรูปร่างหน้าตาผิวพรรณช่างแตกต่างจาก พ่อแม่ พี่น้อง แต่เธอก็ยังไม่ได้คิด หรือ จะรู้ในสิ่งที่ยังไม่เคยรู้
พี่ดาว พี่ดาว
เสียงเด็กฝาแฝดวิ่งเข้ามาพร้อมกับเสียงร้องตะโกน อย่างดีใจ
วันนี้ เจ้าเป็ดน้อย ออกไข่สองฟอง ละพี่ดาว
จริงหรือ งั้นเราไปกินข้าวกันเถอะ น้อง ดิน เด็ด ดวง ของพี่ดาว
ดาวดาริน คิดว่าวันนี้ เธอและน้องๆ คงได้ลิ้มรสไข่เป็ดกันคนละครึ่งฟอง มากว่าเดิมอีกหนึ่งเสี้ยว รู้สึกว่าชีวิต เหมือนกำลังจะก้าวหน้าขึ้นมาบ้างแล้ว เธอรวบรวมงานออกแบบแฟชั่น เก็บไว้ข้างโต๊ะ บนกองหนังสือที่วางไว้บนเก้าอี้ คิดว่าจะกลับมา ลงระบายสี หลังจาก รับประทานอาหารมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว
มือผอมเรียว กร้าน ของเด็กสาวชาวหมู่บ้านกระชังทอง ยกขึ้นทั้งซ้ายขวา โอบไหล่น้องสามคน พากันเดินบ้างวิ่งบ้าง ออกมาหาแม่สุดที่รัก เพื่อฉลองอาหารมื้อเช้าวันเสาร์สุดสัปดาห์ ในบ้านทรงเรือนเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยความสุขใจ ถึงแม้จะไม่สบายท้องบ้างเป็นบางเวลา

| 193 |
| 2901 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |