|

| 179 |
| 2887 |
บทที่ 7
พอเพียงอย่างอบอุ่น
ถ้าแม่รู้เรื่องนี้ จะทำอย่างไร เด็กสาวรีบลุกขึ้นยืน ทันที ความคิดที่แล่นเข้ามา ต้องไปตามหาน้องสาวกลับบ้านให้ได้ ให้ทันก่อนที่แม่จะกลับจากตลาดในช่วงตอนสายๆ ของวันนี้
เด็กสาววิ่งลงบันได ลงมายืนงง แล้วจะไปตามหาน้องที่ไหนดีนะ ผู้ชายคนนั้น เขาเป็นใคร อยู่ทีไหน ครูเล็กเคยบอกว่า เขาขับรถเก๋งสีบรอนซ์ เคยเห็นมาจอดรถรถ ตรงหน้าโรงเรียน ยืนคุยกัน แต่ก็รู้เพียงแค่นี้ แล้วเธอจะเดิน จะวิ่งไปทางไหนดี
ขาสองข้างที่ก้าวเดินปนวิ่ง มือกำจดหมายของน้องสาว ทรุดกายลงนั่งใต้ต้นมะพร้าว ความรู้สึกบางอย่างแล่นเข้าไปในหัวใจ ทำไม ดินถึงไม่คิดถึงบ้านเรา ทำไมไม่รักศักดิ์ศรีของตัวเอง ทำไมไม่สร้างฐานะด้วยการพึ่งตนเอง หรือว่าเธอยังเด็ก จึงรู้เท่าไม่ถึงการณ์ แล้วจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเธอบ้าง...
น้ำตาเริ่มรินไหลอีกแล้ว เสียงสะอื้น เริ่มปรากฏ ใบหน้าซบลงบนเข่าที่ตั้งชันทั้งสองข้าง ที่กำลังนั่งพิงต้นมะพ้าว มือทั้งสองกอดเข่าเกร็งแน่น ทำไมน้องไม่ให้โอกาสแม่ ทำไมไม่ให้โอกาสพี่เลี้ยงดูเธอ ถึงเราจะจน แต่ความพยายาม ก็ยังมีอยู่มิใช่หรือ เด็กสาวปล่อยเสียงสะอื้นออกมาสุดๆ

| 179 |
| 2887 |


|
||||||
![]() |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |