|
| 206 |
| 2914 |
ดาวดาริน : The idol
ความตื่นตะลึงของคนด้านหน้าเวที ความปิติยินดีของชาวหมู่บ้านกระชังทองที่หน้าจอทีวี ความชื่นชมยินดีกับความสำเร็จของคนไทยทั่วประเทศ
มุมหนึ่งด้านล่างเวที ศุภกาญจน์หย่อนกายลงนั่งหลังจากรีบเดินทางมาชื่นชมเด็กนักเรียนทุนในอุปการะ ที่ได้เป็นนางแบบเบอร์หนึ่ง
แต่ ณ มุมมืดแห่งหนึ่ง สายตาคู่นั้น จับจ้องจอทีวีมีแววโหดเหี้ยมที่ล้ำลึก กำลังจิบเบียร์ในแก้วที่ถืออยู่ทีละน้อยๆ
เมื่อความโลภเข้าครอบงำ
ความปรองดองก็ไม่เกิดขึ้น
ตูมมมมมมม.......
เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท ด้านหน้าหอประชุมในขณะที่ทุกคนเก็บภาพนางแบบอย่างเรียบร้อย เป็นเวลาที่ดาวดารินกำลังจะเดินลับสายตาเข้าด้านในเวที
เป็นเวลาห้าทุ่มพอดิบพอดี
ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบ
ท่านรัฐมนตรีกับผู้รักษาความปลอดภัยลุกขึ้นยืนโบกมือไปทางด้านหลัง
ไม่มีใครได้ยินเสียงใคร ผู้คนแตกฮือ ดันกันออกไปทางประตูด้านหน้าหอประชุม ต่างก็เป็นห่วงรถที่จอดอยู่ เป็นห่วงบางคนที่นอนรออยู่ในรถ เป็นห่วงลูกเมียที่บ้าน เป็นห่วงหมาแมวสัตว์เลี้ยงที่รอคอยอยู่ที่บ้าน ขอให้ได้ไปสั่งลาบุคคลเหล่านั้นก่อนที่ตัวเองจะเป็นอะไรไป
พิธีกรตกใจวิ่งหายเข้าไปด้านหลังเหลือแต่ไมโครโฟนที่ตั้งอยู่ ตำรวจด้านหน้าหอประชุมยังหมอบราบคาบกับพื้น ขณะที่ผู้คนวิ่งผ่านกันจ้าระหวั่น หน้าจอทีวีวูบไปตัดเข้ารายการอื่น
มลวิภาวิ่งฉุดกระโปรงยาวของเธอสวนทางผู้คนเบียดเสียดเข้ามาทางประตูอย่างน่าหวาดเสียว ก้าวขึ้นเวทีเดินหายเข้าไปด้านหลัง สีหน้าบูดบึ้งเกรี้ยวกราด
นี่มันอะไรกันยะ ชั้นยังไม่ได้เดินแบบ มันเกิดอะไรขึ้น ใครจะรับผิดชอบ ชั้นไม่ยอมจริงๆ ด้วย
ก็มาอะไรป่านนี้ล่ะ เสียงระเบิดดังออกขนาดนั้น ถ้าอยากเดินแบบตอนนี้ก็เอาสิ
ชมพูส่งสายตามองค้อนสังเกตตั้งหัวจรดเท้า พร้อมๆกับดาวดารินกับเพื่อนๆ ที่กำลังยืนอยู่แบบอกสั่นขวัญหาย
คนที่เดินแบบก่อนฉันเมื่อตะกี้คือใคร
ดาวดาริน
เสียงดังมาจากปราชญ์เปรื่องที่หลุดปากออกมาเพราะสงสัยอะไรบางอย่าง
ด้านล่างเวที เหลือแขกผู้ใหญ่เพียงไม่กี่คน
ตำรวจเดินถือสมุดบันทึกเข้ามาหาท่านรัฐมนตรีที่กำลังนั่งนิ่งรอผลชันสูตรกับระเบิด
กระผมตรวจสอบดูแล้วพบว่าเป็นระเบิดเวลาชนิดใช้ดินระเบิด ไม่มีชิ้นอุปกรณ์โลหะที่จะทำลายให้ถึงแก่ชีวิตได้ครับท่าน
มีประเด็นอะไรบ้าง
สันนิษฐานไว้สองประเด็นครับ
ยังไง
ประเด็นแรก อาจจะป่วนนักการเมือง ประเด็นที่สองเป็นเรื่องส่วนตัวของคนใดคนหนึ่งที่อยู่ในงานนี้ กระผมจะตรวจสอบกล้องวงจรปิดอีกทีครับ
เอาตัวผู้กระทำผิดมาให้ได้...
ตำรวจไปสอบปากคำด้านหลังเวที ผู้คนกลับกันไปจนหมด ศุภกาญจน์เดินกลับเข้าไปนั่งในรถครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
เสียงกริ่งโทรศัพท์ของดาวดารินดังขึ้นรุ่งเช้าวันอาทิตย์
สวัสดีค่ะคุณลุง
เป็นไงบ้างหนูดาว
ปลอดภัยดีค่ะ คุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
ดาวดาริน ตอบศุภกาญจน์ออกไปเหมือนกับที่บอกแม่ลดาไปเมื่อสักครู่ เพราะมีข่าวดังครึกโครมออกทีวีตอนเช้า
อย่าลืมดูแลตัวเองให้ดีล่ะ เออ ลุงว่าจะไปรับหนูมาฝึกงานทีบริษัทช่วงเย็น ตกลงไหม มาฝีกเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการก่อน พอหนูเรียนจบก็จะมอบหมายงานบรรณาธิการให้ลองทำดู
อ่านแล้วมีความสุขบ้างไหมอย่างไร บอกกันบ้างนะคะ
สำนวนดีค่ะ
เป็นการเล่าเรื่องในระหว่างเด็กหญิงดาวดารินกำลังเดินกลับบ้านอยู่ ความคิดคำนึงดูจะไปไกลจนคนอ่านลืมว่าเด็กหญิงกำลังทำอะไร
แต่ชอบนะคะ เป็นเรื่องที่คนเขียนตั้งใจให้แง่คิดซึ่งคนอ่านก็ได้รับจริงๆ ค่ะ แต่ออกจะเครียดไปสักหน่อย
รอติดตามตอนต่อไปค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ คุณ manijung ถ้ามีอะไรก็ช่วยบอกได้อีกนะคะ บางทีเราเขียนเองอ่านเองก็ไม่อาจรู้ได้เหมือนกันค่ะ เจนก็ติดตามผลงานของคุณเช่นกันค่ะ
แวะมาบอกว่า เมื่อวันเสาร์ เว็บไซต์เกิดปัญหา เข้าไม่ได้ เราจึงไม่ได้วิจารณ์นิยายให้นะครับ คาดว่าคงจะเลื่อนคำวิจารณ์ให้เป็นเสาร์หน้าเน้อ
http://www.vcharkarn.com/vwrite/41927/7
ไปอ่านผลการวิจารณ์ได้ตามลิงค์ด้านบนเลยเน้อ....
ขอบคุณคุณศรามากๆ อย่างยิ่งค่ะ
กราบขอบพระคุณ
เวปวิชาการ.com-บรรณาธิการสำนักพิมพ์แจ่มใส คณะกรรมการ คุณผู้อ่านทุกท่าน
รวมทั้งผู้ให้ความช่วยเหลือในงานเขียนเรื่องดาวดารินทุกท่านค่ะ
ดาวดาริน ได้รับโล่ห์รางวัลชนะเลิศประจำปี 2554 จากเวปวิชาการ.com
ดูหน้าเวปรางวัลได้ที่ http://www.vcharkarn.com/vwrite หรือ หน้าแรกนิยาย นะคะ
| 206 |
| 2914 |
janetoto
(เจนีสา)
ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 39,892 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 3 ปี
แบ่งปันความรู้ 92 ครั้ง
ได้รับดาว 54 ดวง
โหวตเพิ่มดาว
|
||||||
 |
สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย. ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง |
|