หน้าที่12 - นิยายแฟนตาซี 4-2 | วิชาการ.คอม
25
229

สาปกณิการ์

แรงทะเยอทะยานหมายครองความยิ่งใหญ่กลายเป็นชนวนที่จุดไฟแค้นข้ามกาลเวลา มันลุกโชนอยู่ในความมืดอันวังเวง พลังแผดเผาของมันถูกกักขังให้เกรี้ยวกราดดุร้ายอยู่ในบ่วงคำสาปของ 'แม่นางกณิการ์'
ผู้เขียน: งามชบา ชมแล้ว: 34,883 ครั้ง
post ครั้งแรก: Wed 2 May 2012, 11:14 am ปรับปรุงล่าสุด: Fri 8 June 2012, 6:58 pm
อยู่ในส่วน:
สารบัญ
1-20 | 21-38

หน้า : 21 7
หน้า : 22 7-2
หน้า : 23 7-3
หน้า : 24 8
หน้า : 25 8-2
หน้า : 26 8-3
หน้า : 27 8-4
หน้า : 28 9
หน้า : 29 9-2
หน้า : 30 9-3
หน้า : 31 10
หน้า : 32 10-2
หน้า : 33 10-3
หน้า : 34 11
หน้า : 35 11-2
หน้า : 36 11-3
หน้า : 38 12
หน้า : 39 12-2

หน้าที่ 12 - 4-2

การสนทนาอาจจะยืดเยื้อถ้าฤดีดิษถ์ไม่ตัดใจเสียมารยาทลุกผละไปก่อน ลายสือโคลงศีรษะ แล้วค่อยนั่งแทนที่แฟนสาว เขาหรี่ตาไม่พอใจ ปล่อยให้ความเงียบทำงานไปสักสิบนาที แล้วค่อยวกกลับมาคุยเรื่องงาน

 "ว่าเรื่องงานของคุณมาเถอะคุณโจ้ ตกลงว่ามันมีปัญหาอะไร"

"ผมไม่มี แต่อามี" โชติชลบุ้ยส่ง

"ผมขอยืนยันว่าสิ่งที่พูดมาทั้งหมดคือเรื่องจริง" หมอผายืนยัน "ถ้าคุณไม่อยากให้แฟนคุณเสียเลือดเสียเนื้อ หรือถึงขั้นมีอันเป็นไปละก็ คุณต้องหน่วงเหนี่ยวเธอไว้ที่นี่"

"ทำไม่ได้หรอก เพื่อนสนิทของเราแต่งงาน แล้วงานทั้งหมดก็อยู่ในมือของเราด้วย ถ้าเราไม่ไป งานก็พัง"

"มันไม่มีงานนั้นอีกแล้ว คุณบอกแฟนคุณเถอะ จะไม่มีงานแต่งของเพื่อนสนิทเกิดขึ้นอีกแล้ว"

"หมอผา" ลายสือไม่ใช่คนใจร้อน แต่มาเจอผู้ใหญ่พูดระคายหูซ้ำแล้วซ้ำอีกแบบนี้ ก็เดือดเป็นเหมือนกันนะ

"ผมพูดความจริง" หมอผาลุกขึ้น สีหน้าเคร่งเครียดมาก "งานชิ้นนี้ไม่มีปัญหา แล้วที่ให้ดูก็เพื่อให้แฟนคุณได้เห็นอะไรบางอย่าง แต่เธอก็ไม่เห็น มันอาจจะยังไม่ถึงเวลาที่เธอจะเห็น แล้วที่ผมมาที่นี่ก็เพื่อมาเตือน แล้วสิ่งที่ทำให้ผมมาเตือนก็คือสิ่งที่ผมเห็นจากงานชิ้นนี้"

หมอผาพูดยาวรวดเดียวแล้วขอตัวลากลับเลย โชติชลยักไหล่ เขาไม่ค่อยเดือดร้อนเพราะนึกไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์มันต้องออกมาในรูปนี้ หนุ่มสาวครีเอทีฟคู่นี้หัวสมัยใหม่จะตาย ต่อให้หมอผาควักหัวใจออกมาพูด จ้างให้ทั้งคู่ก็ไม่เชื่อหรอกแล้วก็จะเคืองๆ แบบนี้แหละ

อย่าว่าอย่างโน้นอย่างนี้เลย เขาเองก็ไม่เชื่อ แต่ก็คร้านจะขัด เพราะตั้งแต่คุณญาติห่างๆ เห็นงานชิ้นนี้เข้า ก็เกิดอาการของขึ้น รบเร้าให้เขาพามาเจอเจ้าของงานชิ้นงานลิ้นรัวทีเดียว พอเขาบอกว่าชื่อฤดีดิษถ์ คุณญาติห่างๆ ก็หลับตาเหมือนเข้าฌาน สักพักก็รบเร้าอีกทำนองว่า 'รีบไป'

"อย่าถือสาคนมีของเลยนะไอ้หน้าหล่อ" เขาตบบ่าลายสือหน้าบึ้ง อีกฝ่ายปัดออกฉุนๆ ให้เขาหัวเราะขำๆ

"ถามจริงๆ ญาติคุณจริงๆ หรือ ทำไมเพิ่งจะโผล่มา"

"เอ้า ก็บอกแล้วนี่ว่าญาติห่างๆ ห่าง" โชติชลลากเสียงประชดแล้วหัวเราะอีก

"ไม่ประทับใจเลย" ลายสือพึมพำแล้วทำหน้าไม่สบอารมณ์

"เออ อันนี้ผมก็เข้าใจ แต่บอกไว้ก่อนนะ ครอบครัวของอาเขานี่สืบทอดตำราไสยเวทย์ลี้ลับมาจากนักบวชทวดดับเบิ้ลทวดเชียวนะ ดูถูกไม่ได้หรอก วันนี้คุณอาจไม่ประทับใจ แต่ใครจะไปรู้ว่าสักวันหนึ่ง ฝ่ายคุณอาจต้องวิ่งโร่ไปวิงวอนขอให้อาเขาช่วย"

"ช่วยเรื่องอะไร"

"เอ๊าะ เมื่อกี้นี้ไม่ได้ยินหรือ ผมบอกว่าใครจะไปรู้ไง สักวันหนึ่งไง โอ๊ะ คุยกับคนไม่มีสมาธิความจำก็สั้น น่าเบื่อ"

ลายสือแค่นหัวเราะแต่หมัดร้อนอยากต่อยปากลูกค้าจอมกวน ลำพังไม่ถูกกันในทีเพราะดูออกว่าอีกฝ่ายตามจีบแฟนสาวก็หนักพอแรงแล้วนะ ยังมีหน้ามาทำนิสัยห่ามกวนหมัดกวนแข้งอีก ถ้าไม่คิดสักนิดว่าเป็นลูกค้าของบริษัท อาจมีนัดเจอจัดบู๊สักยกสองยก

แล้วนี่มันวันอะไร ฤดีดิษถ์อารมณ์ไม่ดีเพราะกังวลว่ามวลผกาจะเกิดเรื่อง หมอผาหมอผีคนนั้นก็มากวนน้ำขุ่นให้ขุ่นหนักเข้าไปอีก แล้วงานบนโต๊ะนี่เล่า ใครจะทำต่อ เขาเองก็ไม่มีอารมณ์เหมือนกันนะ มันหงุดหงิดตั้งแต่ได้ยินหมอผาปากเสียว่าแฟนสาวจะมีอันเป็นไปแล้วล่ะ




*หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา



จำไว้ตลอด

กรุณา login เพื่อ comment งานเขียนนี้

???? สมัครสมาชิก ฟรี ตลอดชีพ
25
229





งามชบา
()

ผู้ชมข้อมูลนี้แล้ว 4,934 ครั้ง
เป็นสมาชิก: นานกว่า 2 ปี
แบ่งปันความรู้ 1 ครั้ง
ได้รับดาว 50 ดวง

โหวตเพิ่มดาว



Google  
ผู้สนับสนุน คลิีกดูสถิติ
อีเมล : star@vcharkarn.com
โทรศัพท์ : 02-9620127
Creative Commons License สงวนสิทธิ์บางประการภายใต้สัญญาอนุญาต ครีเอทีฟคอมมอนส์ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.
ท่านสามารถนำเนื้อหาในส่วนบทความไปใช้ แสดง เผยแพร่ โดยต้องอ้างอิงที่มา ห้ามใช้เพื่อการค้าและห้ามดัดแปลง
Page generated in0.0281 seconds !