Chapter 1 มังกรเดียวดาย

หลังจากอังกฤษได้ส่งมอบคืนเกาะฮ่องกงให้จีน รัฐบาลฮ่องกงจึงมีนโยบายการกวาดล้างอิทธิพลมืดหรือที่เรียกว่ามาเฟีย จนทำให้มาเฟียจำต้องเข้าร่วมกับทางภาครัฐ แต่นั่นเป็นเพียงภายนอกเท่านั้น

คนโดยทั่วไปมักจะคิดว่ามาเฟียได้หมดสิ้นไปแล้ว หากแต่ในความเป็นจริงไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย อิทธิพลมืดได้เข้าไปแทรกแซงอยู่ทุกแห่งหน ไม่ว่าจะเป็น การเมือง ธุรกิจ ตำรวจ

มาเฟียที่ใหญ่ที่สุดในฮ่องกงคือมาเฟียแก๊งเฮยหลง ปัจจุบันมีเฉิงอิงหนานเป็นหัวหน้า ซึ่งขึ้นมานั่งตำแหน่งนี้แทนบิดาผู้ล่วงลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน เขาเป็นคนหนุ่มไฟแรง มีธุรกิจหลายอย่างอยู่ในครอบครอง เช่น คาสิโน โรงแรม ห้างสรรพสินค้า ไนท์บาร์ และธุรกิจอื่นๆอีกมากมาย

นอกจากนี้ยังมีธุรกิจอยู่ในยุโรปอีกหลายๆประเทศ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เขาก้าวขึ้นสู่การเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของฮ่องกง ทั้งที่มีอายุเพียงแค่ยี่สิบแปดปีเท่านั้น

            เฉิงอิงหนานเป็นคนเย็นชา ไร้รัก ไร้หัวใจ นั่นเพราะเขาโดนเลี้ยงมาให้เข้มแข็งและเลือดเย็น ถูกเลี้ยงมาเพื่อเป็นสิ่งนี้โดยเฉพาะ ..เกิดมาเพื่อเป็นคนเหนือคน ..เกิดมาเพื่อเป็นมังกรที่ทะยานและยิ่งใหญ่อยู่บนฟากฟ้า แต่บนความยิ่งใหญ่นั้นเขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวและเดียวดาย ..ไม่เคยรู้จักกับคำว่ารัก

ข้างกายห้อมล้อมด้วยผู้คนมากมาย

หากแต่เหน็บหนาวเหลือเกิน

โดดเดี่ยวท่ามกลางอำนาจอันยิ่งใหญ่

ไร้ใจ ไร้รัก เพราะนี่คือชะตาของมาเฟีย ..ชะตาของมังกรที่ต้องเดียวดาย

            เฉิงอิงหนานนั่งอยู่บนเก้าอี้ที่เรียกว่าบัลลังก์มังกร มองลูกน้องนำตัวเฉิงจินหู่ ..ผู้คิดคดทรยศมาพิจารณาความผิด

                เมื่อเผชิญหน้ากับเฉิงอิงหนานเฉิงจินหู่ก็ยังยืนเฉย ไม่สะทกสะท้าน อาคัง ..ลูกน้องคนสนิทของเฉิงอิงหนานจึงแตะขาพับของผู้ต้องหาให้คุกเข่าลง

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับลุงจินหู่”เฉิงอิงหนานเริ่มบทสนทนา

“แกจะฆ่าก็ฆ่า อย่าเสียเวลา”จินหู่กล่าวแล้วเมินหน้าไปทางอื่น

“งั้นเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ลุงยักยอกเงินของบริษัทไป มิหนำซ้ำยังคิดจะโค่นอำนาจผมอีกใช่ไหม”

“แกก็รู้อยู่แล้ว จะถามอีกทำไม”จินหู่ย้อนกลับ

                เฉิงอิงหนานถอนหายใจนิดหนึ่งอย่างลำบากใจ เหนื่อยใจกับความดื้นรั้นของผู้อาวุโสตรงหน้า

“ทำไมลุงถึงทำอะไรที่ตัดอนาคตของตัวเองอย่างนั้น”มาเฟียอันดับหนึ่งแห่งฮ่องกงถาม

“ใครบอกว่าฉันตัดอนาคตตัวเอง ฉันทำเพื่ออนาคตของลูกๆฉันต่างหาก ..อาหนาน แกยังไม่เป็นพ่อคนแกไม่รู้หรอกว่าอนาคตของลูกสำคัญต่อผู้เป็นพ่อแค่ไหน พ่อแกก็ทำเพื่ออนาคตของแก แล้วทำไมฉันจะทำเพื่อลูกฉันบ้างไม่ได้ ทำไมบริษัทและกิจการต่างๆจะต้องเป็นของแกและอาเหว่ยสองคนพี่น้อง ทั้งๆที่ฉันและครอบครัวควรจะเป็นเจ้าของมันมากกว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างพวกแกซะอีก”จินหู่กล่าว

“ลุงรู้ใช่ไหมว่ากฏของมาเฟียเป็นอย่างไร แล้วทำไมยังฝ่าฝืนอีก”มาเฟียหนุ่มตัดบท

“แกไม่เคยรู้จักความรัก ..อาหนาน คนเรากล้าที่จะทำผิดเพื่อคนที่เรารัก สักวันแกจะเข้าใจความจำเป็นของลุง”

“ลุงคงไม่มีโอกาสอยู่ไปจนถึงวันนั้นหรอก”เฉิงอิงหนานมองมายังจินหู่ด้วยสายตาที่เย็นชา ดุดัน โหดเหี้ยมอยู่ในที

“อีกอย่าง คนอย่างผมไม่มีวันรักใคร”อิงหนานพูดอย่างหนักแน่น

“หึ หึ”เฉิงจินหู่หัวเราะออกมา ราวกับคำพูดของหลานชายเป็นเรื่องตลก

“สักวันแกจะเจอคนที่ใช่ แล้วเมื่อนั้น มังกรที่ไร้หัวใจอย่างแก จะรู้จักกับคำว่ารัก”

“หึ”เฉิงอิงหนานกระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนที่จะกล่าวคำพิพากษา

“แต่ลุงคงไม่มีวันได้เห็น เพราะเวลาของลุงหมดแล้ว”พูดจบก็เดินจากไป ปล่อยให้ลูกน้องจัดการกับเฉิงจินหู่ตามที่ได้ตัดสินเอาไว้

เกิดเป็นมาเฟียต้องโหดเหี้ยม

ไม่มีญาติ ไม่มีพี่น้อง ..ไม่มีรัก

หากทำผิดก็ต้องรับโทษตามกฏ

เพราะเหตุนี้เฉิงอิงหนานจึงเป็นมังกรเหนือมังกรทั้งปวง

เป็นมังกรไร้ใจ ..มิอาจมีรัก

เดียวดาย ไร้คู่ชีวิต

มีเพียงเงาเท่านั้นที่อยู่เคียงกาย

*……………………………………………………………….*

            เฉิงอิงหนานเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ใจลอยกลับไปสู่เหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาเมื่อครู่ ด้วยรู้สึกผิดที่ต้องหยิบยื่นความตายให้ผู้เป็นลุงแท้ๆของตัวเอง แต่ถ้าไม่ทำอย่างนั้น คนที่ต้องสิ้นชื่อในภายภาคหน้าก็คือตัวเขาและน้องชาย ..เฉิงเหว่ยฟ้าน

“เป็นไร รู้สึกผิดเหรออาหนาน”เจียงหม่าถาม

เจียงหม่าเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งที่ได้ร่วมก่อตั้งพรรค และเป็นคนที่เฉิงอิงหนานให้การเคารพเยี่ยงลุงแท้ๆ

“ผมจำเป็นต้องฆ่า”มาเฟียหนุ่มเสียงเครียด

“ลุงเข้าใจ อย่าคิดมากเลยอาหนาน โลกของมาเฟียอย่างเรา มันไม่เหมือนโลกของคนธรรมดาโดยทั่วไป มาเฟียอยู่ในโลกมืด มันไม่มีแสงสว่างเหมือนโลกของคนอื่นเขาหรอก”ผู้มีประสบการณ์ปลอบใจ

“เอ้ย ..ลุงว่าเราอย่าพูดเรื่องนี้อีกเลย เปลี่ยนเรื่องคุยเถอะ”คำพูดของเจียงหม่าทำให้เฉิงอิงหนานยิ้มออกมาน้อยๆ

“อาหนาน ได้เวลาที่เราควรขยายธุรกิจไปที่เมืองไทยแล้วนะ”เจียงหม่าเสนอแนะ

“ผมเองก็คิดอยู่เหมือนกัน แต่การขยายอิทธิพลไปไทยนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ต้องดูองค์ประกอบในหลายๆด้าน เพียงแค่มีเงินทุนอย่างเดียวมันยังไม่พอ เราต้องมีพวกพ้องที่มีอิทธิพลด้วย จึงจะทำให้ธุรกิจไปได้คล่อง”

“ลุงรู้จักมาเฟียในเมืองไทย ชื่อ กิติ ไชยสุนทรพินิจ เป็นนักธุรกิจ และเป็นสปอร์นเซอร์ให้พวกนักการเมืองต่างๆ หรือพูดง่ายๆก็คือ เขามีส่วนร่วมทั้งด้านการเมืองและธุรกิจของเมืองไทย ลุงคิดว่าเราสามารถที่จะพึ่งพาเขาได้”

“เขาเป็นคนอย่างไร”อิงหนานถามอย่างสนใจ

“จริงใจ ไว้ใจได้ และที่สำคัญ ..เป็นคนที่หวงลูกสาวมาก”

“แล้วลุงคิดว่าผมควรทำไง”

“อาหนาน แกเคยคิดเรื่องแต่งงานบ้างไหม”เจียงหม่าไม่ตอบ แต่กลับตั้งคำถามขึ้นมาแทน

“ผมกับอาจิ้งคบกันมานานก็จริง แต่ผมก็ไม่เคยคิดเรื่องแต่งงาน ถ้าลุงจะให้แต่งกับอาจิ้งผมคงต้องเอาไปคิดดูก่อน”

            เฟิงจิ้งอยู่กับเฉิงอิงหนานในฐานะผู้หญิงของมาเฟียมากว่าสองปี นั่นเพราะพี่ชายของเธอ ..เฟิงตง ซึ่งได้ใช้ตัวเองรับมีดแทนเฉิงอิงหนาน ..และก่อนตายเขาได้ฝากฝังเธอไว้ ดังนั้นมาเฟียหนุ่มจึงต้องรับเฟิงจิ้งไว้ในฐานะผู้หญิงของเขา

“ไม่ใช่อย่างนั้น ลุงไม่ได้หมายความว่าจะให้แกแต่งกับอาจิ้ง แต่หมายถึง การแต่งงานเพื่อธุรกิจหรืออะไรทำนองนี้ต่างหากเล่า”เจียงหม่าชี้แจง

“ลุงคงไม่ได้หมายถึงลูกสาวของคนที่ชื่อกิตินั่นใช่ไหม ลุงล้อผมเล่นแน่ๆเลย”อิงหนานกล่าว พร้อมทั้งส่ายหน้าปฏิเสธ

“ลุงพูดจริงๆนะอาหนาน มาเฟียอย่างเราจะมีผู้หญิงกี่คนก็ได้ แกแต่งงานแล้ว เมียแกก็อยู่ส่วนเมียแก อาจิ้งก็อยู่ส่วนอาจิ้ง การแต่งงานกับความรักและหน้าที่ ..ต้องแยกมันไว้คนละส่วนซิ”

“ความรัก ..มาเฟียมีรักได้ด้วยเหรอ ลุงจำผิดไปหรือเปล่า”เฉิงอิงหนานมองหน้าเจียงหม่าก่อนที่จะกระตุกยิ้มที่มุมปากของตัวเอง

ยิ้มให้ชะตาชีวิต

ยิ้มให้ชีวิตของมาเฟีย

ความรักเหรอ ..มันช่างห่างไกล และดูเหมือนจะเลือนรางเสียเหลือเกิน

“ผมคงทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกลุงเจียง เพราะมันไม่แฟร์ ผมไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนนั้นมาตกที่นั่งลำบาก เมื่อผมมีอาจิ้งอยู่ก่อนแล้ว”

“หลังจากแต่งงานแล้วแกก็บอกเมียแกว่า ให้เขาไปเที่ยวหรือหาผู้ชายใหม่ก็ได้ ..แกไม่ว่า แค่ให้เขาอยู่กับแกทางสังคม ลับหลังเมียแกจะและแทะแค่ไหนก็ตามใจ แค่นี้ก็จบเรื่อง”เจียงหม่ากล่าวแนะนำ

“ตกลงลูกสาวของกิติเป็นคนอย่างไรกันแน่ ไหนบอกว่าพ่อหวงนักหนาไง”มาเฟียหนุ่มถามอย่างสงสัย

“ลุงเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่คิดว่าผู้หญิงสมัยนี้คงไม่คิดเรื่องรักเดียวใจเดียว หรือผัวเดียวเมียเดียวแล้วล่ะ ยิ่งลูกคนรวยๆด้วยแล้ว คงจะเที่ยวเล่นไปวันๆเพราะพ่อแม่ตามใจ ลูกสาวของกิติก็คงไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงพวกนั้นหรอก”เจียงหม่าพูดก่อนที่จะหยุดคิดนิดหนึ่ง เพราะเขาเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่

“อันที่จริงเราสามารถขยายอิทธิพลไปเมืองไทยได้โดยไม่ต้องอาศัยผู้หญิงหรอก แต่ถ้าลุงมั่นใจว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงดีนักผมก็จะแต่งด้วย หากเธอเป็นผู้หญิงที่ต่างไปจากที่ลุงกล่าวมา ผมคงเสียใจไปตลอดชีวิต ถ้าต้องพาผู้หญิงดีๆมาคนหนึ่งมาตกนรกกับผม”

อิงหนานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทั้งๆที่ความจริงรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย นั่นเพราะรู้ตัวว่าไม่ใช่คนดีนัก และที่สำคัญคือเขามีอาจิ้งอยู่ทั้งคน หากผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยเป็นคนดีเขาคงรู้สึกผิด แต่ถ้าผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงที่รักสนุกไปวันๆ ..อันนี้ก็ค่อยว่ากันใหม่

“ดี ถ้างั้นมะรืนนี้เราไปเมืองไทยกัน”เจียงหม่ากล่าวอย่างดีใจ เมื่อแผนจับคู่ให้มาเฟียเริ่มมีความหวัง

*……………………………………………………*